• Τολμηρές αποφάσεις με κοινωνική δικαιοσύνη

    Τολμηρές αποφάσεις με κοινωνική δικαιοσύνη

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ την έρευνα οικονομικής συγκυρίας του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, ο δείκτης οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα διαμορφώθηκε τον Απρίλιο στην υψηλότερη τιμή των τελευταίων τριάμισι ετών. Επίσης οι αποδόσεις των δεκαετών ελληνικών ομολόγων βρέθηκαν στα επίπεδα του Οκτωβρίου του 2010, ενώ το spread διαμορφώθηκε κάτω από τις 840 μονάδες.

    ΧΩΡΙΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ οι ενδείξεις είναι θετικές. Κάτι φαίνεται να αλλάζει προς το καλύτερο στη βυθισμένη στην ύφεση ελληνική οικονομία, αλλά σίγουρα είναι πολύ νωρίς για να μιλήσει κάποιος για «έξοδο από το τούνελ». Η βελτίωση του δείκτη οικονομικού κλίματος και η αποκλιμάκωση του spread προοιωνίζονται ένα καλύτερο μέλλον, αλλά δεν το εγγυώνται κιόλας.

    ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ την πάντα απρόβλεπτη διεθνή εξέλιξη που μπορεί να επιδεινώσει την πορεία της εθνικής μας οικονομίας (παράδειγμα, οι εξελίξεις στην Κύπρο), η ελληνική κυβέρνηση καλείται να επιταχύνει την προώθηση των μεταρρυθμίσεων και την εφαρμογή μέτρων με μεγάλο πολιτικό κόστος. Το οικονομικό σύστημα  έχει χρεοκοπήσει  και βρισκόμαστε στη διαδικασία μετάβασης σε ένα νέο και εξωστρεφές παραγωγικό μοντέλο.

    ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ σύστημα στην τριετή μνημονιακή περίοδο απλώς «χαμήλωσε τον πήχη», μειώνοντας μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα, χωρίς να αγγίξει τις δομές και τους μηχανισμούς παραγωγής των ελλειμμάτων.

    ΩΣ ΕΚ τούτου τα δύσκολα είναι μπροστά για την κυβέρνηση. Η αισιοδοξία θα αποδειχθεί βάσιμη μόνο αν συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση θεραπείας των χρόνιων διαρθρωτικών αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας. Απαιτούνται τολμηρές αποφάσεις αλλά και αποκατάσταση της αίσθησης δικαίου στην οικονομική πολιτική. Μόνο έτσι οι θετικές ενδείξεις θα μετατραπούν… σε χειροπιαστή ανάκαμψη.

     
  • Επαγγελματισμός

    Επαγγελματισμός

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Εννέα ευρωπαϊκά κύπελλα πρωταθλητριών στο μπάσκετ από τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό τα τελευταία χρόνια, δεν έτυχε… Πέτυχε!

    Η «συνταγή» του ελληνικού μπάσκετ αποδεικνύεται επιτυχημένη κι όπως έχει επισημανθεί αρκετές φορές (εξ αφορμής των επιτυχιών των Εθνικών ομάδων σε ευρωπαϊκά, παγκόσμια, ολυμπιακά τουρνουά) πρέπει να γίνει αντικείμενο μελέτης και παραδείγματος σε όλους τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας! Το ζήτημα προς ανάλυση αφορά το «μυστικό της επιτυχίας», στην... πατέντα που εφαρμόζουν οι άνθρωποί του και το κάνουν να ξεχωρίζει από άλλους κλάδους της οικονομίας, να διακρίνεται σε διεθνές επίπεδο.

    Σε κάθε περίπτωση πάντως, σε κάθε success story ανακαλύπτει κανείς πάντα την ίδια πρώτη ύλη στη συνταγή της επιτυχίας. Δουλειά, επιμονή, συνέπεια, σεβασμός! Κι εξ αυτών προκύπτουν η οργάνωση, η ενότητα, ο κοινός στόχος, η συνεργασία, ο καταμερισμός εργασίας.

    Με κάποιον περίεργο και μαγικό τρόπο, στο DNA του ελληνικού μπάσκετ έχει εγκατασταθεί αυτή η πρώτη ύλη με αποτέλεσμα οι άνθρωποί του να το έχουν μετατρέψει σε μηχανή παραγωγής επιτυχιών που προσφέρονται ως αναλγητικό στην δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία.

    Αναμφισβήτητα, το μικροτσίπ που εμφυτεύτηκε στον γενετικό κώδικα του ελληνικού μπάσκετ είχε στην... ούγια το όνομα του Νίκου Γκάλη. Ο άνθρωπος αυτός ήταν το ζωντανό παράδειγμα που συμπύκνωνε όλα τα χαρακτηριστικά της επιτυχίας – ένα success story αλά ελληνικά που ενέπνευσε μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων και ιδιαίτερα όσων έτυχε να κινούνται στο χώρο του ελληνικού μπάσκετ.

    Δεν χρειάστηκε κανείς HR γκουρού για να διδάσκει πως στη ζωή τα πάντα κατακτώνται με δουλειά και πείσμα, πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, πως ο καθένας έχει ό,τι του αξίζει. Αρκούσε να βλέπει κανείς και να αναλύει τον άνθρωπο «φαινόμενο». Αρκούσε να ακούει την ιστορία του, το πώς ξεκίνησε από τις φτωχογειτονιές των ΗΠΑ για να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης και να κερδίσει τα πάντα!

    Η μεθοδικότητα και ο επαγγελματισμός του Γκάλη ως αντίληψη και στάση ζωής, αναμεμιγμένα με το μεράκι, το ταλέντο και τον ψυχισμό του Έλληνα, δημιούργησαν το πρώτο επιτυχημένο μίγμα που στη συνέχεια εμπλουτίστηκε με τα συστατικά της «γιουγκοσλαβικής σχολής» και προσδιόρισε την ταυτότητα (brand) του ελληνικού μπασκετικού προϊόντος.

    Δεδομένου ότι το «επιχειρείν» στο μπάσκετ ήταν δουλειά ντόπιων παραγόντως, είναι αξιοσημείωτο (και ίσως ο σημαντικός λόγος του ελληνικού success story) πως δεν υπήρξαν φοβικοί στο να αποδεχθούν τον αμερικανικό επαγγελματικό του Γκάλη και τον... κλασικισμό των Γιουγκοσλάβων προπονητών. Τα προσάρμοσαν στον τρόπο σκέψης τους και δημιούργησαν ένα «προϊόν»  –μωσαϊκό διαφορετικών επιρροών και αντιλήψεων – που όμως παραμένει ένα αμιγώς ελληνικό προϊόν. Μια ελληνική πατέντα!

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com



     
  • Επείγει η νέα ισορροπία μισθών και τιμών

    Επείγει η νέα ισορροπία μισθών και τιμών

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή, ο αποπληθωρισμός επιταχύνθηκε τον Απρίλιο, με το Δείκτη Τιμών Καταναλωτή να σημειώνει μείωση κατά 0,6%, ποσοστό που είναι το χαμηλότερο που έχει σημειωθεί από το 1968…

    ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ Η ενίσχυση των αποπληθωριστικών τάσεων θα προκαλούσε ανησυχία στους ιθύνοντες επειδή οι οικονομικές μονάδες δεν είναι συνηθισμένες να λειτουργούν με αρνητικό πληθωρισμό και οι επιλογές τους γίνονται απρόβλεπτες.

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ οικονομία όμως είναι… ειδική περίπτωση. Η σωρευτική μείωση του ΑΕΠ κατά 25% περίπου θα έπρεπε να είχε προκαλέσει ταχύτερη αποκλιμάκωση του πληθωρισμού. Όταν η ζήτηση για προϊόντα και υπηρεσίες μειώνεται κάθετα, οι τιμές ακολουθούν – εφόσον βέβαια η αγορά λειτουργεί ελεύθερα και ανταγωνιστικά…

    Η ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ αποκλιμάκωση των τιμών στην ελληνική οικονομία οφείλεται, πέραν των αυξήσεων της φορολογίας και της υψηλής παραοικονομίας, στην έλλειψη ανταγωνισμού στις αγορές. Παρά τα σημαντικά βήματα που έγιναν προς την ενίσχυση της ευελιξίας της αγοράς εργασίας, υπάρχουν ακόμα κλειστά επαγγέλματα ή επαγγέλματα που άνοιξαν στο επίπεδο της νομοθεσίας, αλλά όχι στην πράξη. Στην αγορά προϊόντων και υπηρεσιών, τα κατά τόπους ολιγοπώλια ανθίστανται και δεν πρόκειται να παραδώσουν αμαχητί τα μερίδια της αγοράς και τα υψηλά περιθώρια κέρδους που κατέκτησαν στο παρελθόν. Ο ρόλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού για τον εντοπισμό και την κατάργησή τους παραμένει καταλυτικός.

    ΠΑΡΑ ΤΗ μείωση του μέσου επιπέδου των τιμών, όπως αποτυπώνεται στον γενικό δείκτη, υπάρχουν θύλακες αντίστασης, σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης. Η νέα ισορροπία μισθών - τιμών δεν έχει σε καμία περίπτωση επιτευχθεί και ακριβώς αυτό πρέπει να είναι πρωταρχικός στόχος της οικονομικής πολιτικής. 



     
  • Νέο μοντέλο επιχειρείν

    Νέο μοντέλο επιχειρείν

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την αφύπνιση των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας; Ουδείς είναι σε θέση να απαντήσει με βεβαιότητα, πλην όμως η ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ επιχείρησε να μεταδώσει το μήνυμα πως η επιχειρηματική τάξη της χώρας δηλώνει παρούσα και αποφασισμένη να συνεισφέρει για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

    Ήδη από την πρώτη γραμμή της ομιλίας του ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, έσπευσε να ξεκαθαρίσει πως «είμαστε μια τάξη ανθρώπων που εκπροσωπεί την πρώτη γραμμή άμυνας του τόπου απέναντι στη συνεχιζόμενη κρίση. Και την αιχμή του δόρατος για το ξεπέρασμά της».

    Η πρόθεση του Δημήτρη Δασκαλόπουλου να μεταβάλει το στερεότυπο περί ανάλγητης εργοδοσίας που (υποτίθεται) συνεργάζεται με τους δανειστές σε βάρος των εργαζομένων, το οποίο η συστηματική «αριστερή» προπαγάνδα έχει επιβάλει σε μεγάλος μέρος της ελληνικής κοινωνίας,  εκδηλώνεται σε κάθε δημόσια τοποθέτησή του.

    Σκοπός του είναι να αλλάξει την άποψη που έχει η κοινωνία για τους επιχειρηματίες, σε βαθμό μάλιστα τέτοιο που να μιλάει για ένα διαφορετικό είδος πατριωτισμού, καθώς όπως λέει «δεν υπάρχει μεγαλύτερος πατριωτισμός στην πράξη από τον πατριωτισμό του Έλληνα επιχειρηματία που παραμένει σε αυτή τη χώρα και εξακολουθεί να μοχθεί για να κρατήσει και να αναπτύξει τη δουλειά του, αντιμέτωπος με ένα διεφθαρμένο Δημόσιο, με την αντιεπιχειρηματική μνησικακία, με μια εχθρική γραφειοκρατία και ένα αμετανόητο πελατειακό σύστημα, το οποίο εξέθρεψαν και ακόμα συντηρούν πολιτικοί όλων των χρωμάτων».

    Δεν θα ήταν υπερβολικό να αναγνωρίσει κανείς ότι στο παραπάνω απόσπασμα συμπυκνώνεται όλη η παθογένεια του ελληνικού οικονομικού μοντέλου που αναγκαστικά «επένδυσε» ή/και στηρίχθηκε σε μια κρατικοδίαιτη οικονομία - επιχειρηματικότητα.

    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό πρέπει να αλλάξει... χθες. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η ελληνική οικονομία οφείλει να γίνει εξωστρεφής και η ανάπτυξή της να στηρίζεται στην σύγχρονη παραγωγική επιχειρηματικότητα και όχι στην αλόγιστη υπερκατανάλωση.

    Η μετάβαση σε ένα τέτοιο μοντέλο δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Είναι η υποκουλτούρα του βολέματος και της εξαπάτησης που επιβλήθηκε στην κουλτούρα του επιχειρείν και των αυστηρών συναλλακτικών ηθών που πρέπει να αλλάξει και να εμπεδωθεί σε όλη την αγορά. Αλλά, πράγματι, είναι εξαιρετικά δύσκολο να μετατρέψεις έναν αντιπαραγωγικό δημόσιο υπάλληλο σε οξυδερκή επιχειρηματία, ή να αντικαταστήσεις την παγιωμένη νοοτροπία της «σιγουριάς του Δημοσίου» με την αβεβαιότητα και το εύλογο ρίσκο οιασδήποτε μορφής «επιχειρείν».

    Γι'Α αυτό και ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος ήταν σαφής όταν έθετε το ερώτημα: «Τρόποι υπάρχουν (σημ: για να σπάσει το ταμπού της μονιμότητας που έχει εξελιχθεί σε “ασυλία της αργομισθίας”). Βούληση υπάρχει;».

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Τέλος στην «ομηρία» των επόμενων γενεών

    Τέλος στην «ομηρία» των επόμενων γενεών

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ αντέδρασε άμεσα στην προοπτική των απεργιακών κινητοποιήσεων των καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με την επίδοση  88.000 φύλλων, ώστε να διασφαλίσει την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων.

    ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΩ, οι καθηγητές μέσης εκπαίδευσης αντιδρούν στις αλλαγές που προωθούνται για λόγους δημοσιονομικής εξυγίανσης, όπως για παράδειγμα οι συγχωνεύσεις μονάδων, η απόλυση των αναπληρωτών και η  αύξηση των ωρών διδασκαλίας κατά δύο επιπλέον ώρες την εβδομάδα.  

    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αμφιβολία ότι το δικαίωμα στην απεργία είναι σεβαστό και απαραβίαστο. Επίσης δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η παιδεία αποτελεί την πιο σημαντική επένδυση σε μία κοινωνία και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με αυστηρά οικονομικούς όρους. Από την άλλη πλευρά, όσο και αν το αίτημα για την αύξηση των δαπανών για την παιδεία είναι πάντοτε δίκαιο από πλευράς κοινωνικής σκοπιμότητας, δεν μπορεί να μην υπάρχει έλεγχος και περικοπή δαπανών, που συνιστούν απειθαρχία και δεν έχουν κοινωνική αποδοτικότητα.
     
    ΕΠΙ ΠΟΛΛΑ χρόνια, όταν η οικονομία βρισκόταν σε ανάπτυξη, δεν φροντίσαμε να εξυγιάνουμε τις δαπάνες που προορίζονταν για την παιδεία προς όφελος της κοινωνίας και των επόμενων γενεών. Η άσκηση πολιτικής και στον τομέα αυτόν ήταν η ίδια που ακολουθήθηκε σε όλους τους τομείς. Κατανομή του οφέλους σήμερα και των βαρών στο μέλλον.

    ΣΗΜΕΡΑ, ΠΟΥ επικρατούν στη χώρα έκτακτες συνθήκες και που η χρηματοδότησή μας εξαρτάται από τα μνημόνια και την τρόικα, είμαστε αναγκασμένοι να θέσουμε και την παιδεία στο «τραπέζι» της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Αρκεί να μην κάνουμε τα ίδια λάθη. Αυτή τη φορά πρέπει να βάλουμε τα παιδιά μας πάνω από εμάς και να τερματίσουμε την «ομηρία» των επόμενων γενεών. 


     
  • Ανάγκη εξωστρέφειας

    Ανάγκη εξωστρέφειας

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Πολλοί μιλούν για την ανάγκη εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων. Ακόμα περισσότεροι μιλούν για «ανάπτυξη, κοινωνική συνοχή, απασχόληση» – κεντρικό σλόγκαν της ελληνικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2014.

    Ως γνωστόν, τα λόγια δεν κοστίζουν. Για μια κυβέρνηση όμως που έχει αναλάβει το δύσκολο έργο της σωτηρίας της χώρας τα λόγια πρέπει να συνοδεύονται από πράξεις, οι οποίες εν προκειμένω αφορούν τις πολιτικές και τα εργαλεία που θα διατεθούν με εθνικό στόχο μια εξωστρεφή οικονομία. Και ως γνωστόν επίσης, ένας εθνικός στόχος επιτυγχάνεται μέσα από μια συνολική στρατηγική που εν προκειμένω αγγίζει την έννοια της οικονομικής διπλωματίας – έννοια σχετικά υποτιμημένη μέχρι πρότινος και συγκεκριμένα μέχρι το 2002, όταν το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της χώρας υπερψήφισε τη μεταφορά των ΟΕΥ από το υπουργείο Οικονομικών στο υπουργείο Εξωτερικών.

    Οι υπάλληλοι Οικονομικών & Εμπορικών Υποθέσεων (ΟΕΥ) είναι στελέχη υψηλής επιστημονικής κατάρτισης. Προσλαμβάνονται μετά από ειδικό διαγωνισμό που διενεργεί η Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και είναι επιφορτισμένα να εξυπηρετούν ελληνικές επιχειρήσεις που θέλουν να δραστηριοποιηθούν σε αγορές του εξωτερικού και το κυριότερο να υπηρετούν τις ανάγκες της... νεοπαγούς ελληνικής οικονομικής διπλωματίας.

    Η μεταρρύθμιση του 2002 πέτυχε να αλλάξει κλίμα και νοοτροπίες στο ΥΠΕΞ. Αργά αλλά σταθερά, στις ελληνικές αντιπροσωπείες του εξωτερικού άρχισε να εμπεδώνεται η έννοια της οικονομικής διπλωματίας, με τους ΟΕΥ να διαδραματίζουν σημαντικότατο ρόλο. Ρόλος που αναγνωρίζεται από την επιχειρηματική κοινότητα μέσω τεστ ικανοποίησης! Ναι. Οι ΟΕΥ είναι ίσως από τους ελάχιστους δημόσιους υπαλλήλους που όχι μόνο αρνούνται, αλλά επιζητούν την αξιολόγηση...

    Ωστόσο με την κρίση το «αργά» έπρεπε να γίνει «γρήγορα» και η οικονομική διπλωματία να ενισχυθεί. Προς τούτο η ελληνική πλευρά απηύθυνε αίτημα στην Ολλανδία (που φημίζεται για την εξωστρέφεια της οικονομίας της) για τεχνική βοήθεια. Αυτή πήρε τη μορφή έκθεσης που παρουσιάστηκε το Δεκέμβριο του 2012 και μεταξύ άλλων προβλέπει τη δημιουργία μιας ενοποιημένης μονάδας που θα χαράζει τη στρατηγική και θα υπάγεται είτε στο ΥΠΕΞ είτε στο ΥΠΑΝ είτε στο γραφείο του πρωθυπουργού (!), καθώς επίσης και τη σύσταση δημόσιου οργανισμού (με συγχώνευση ΟΠΕ και Invest in Greece) που θα υλοποιεί τη στρατηγική.

    Παρ'Α όλα αυτά ο επιφορτισμένος και αρμόδιος για την Ανάπτυξη υπουργός είχε την ιδέα –και ανέλαβε μονομερώς να τη δημοσιοποιήσει– να μεταφερθούν από το υπουργείο Εξωτερικών στο υπουργείο Ανάπτυξης οι υπάλληλοι Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων (ΟΕΥ).

    Όμως, ο εκ νέου διαχωρισμός της πολιτικής από την οικονομική διπλωματία ενέχει τον κίνδυνο ο στόχος της ελληνικής εξωστρέφειας να μην επιτευχθεί και το σλόγκαν της ελληνικής προεδρίας να μείνει χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com



     
  • Αποτυχημένες οι ισοπεδωτικές λογικές στους μισθούς

    Αποτυχημένες οι ισοπεδωτικές λογικές στους μισθούς

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας χωρίς τον ΣΕΒ, για πρώτη φορά από το 1975, αποτελεί αναμφίβολα «είδηση». Οι αιτιάσεις του Συνδέσμου για σύμβαση-παρωδία, δεδομένων των νομοθετικών ρυθμίσεων του μνημονίου, έχουν τη σημασία τους. Από τη άλλη πλευρά οι καταγγελίες των υπόλοιπων κοινωνικών εταίρων για την απομόνωση του ΣΕΒ θα πρέπει και αυτές να σημειωθούν.

    Η ΟΥΣΙΑ είναι ότι οι σχέσεις εργοδοτών εργαζομένων βρίσκονται σε «αχαρτογράφητα ύδατα» και θα πρέπει να ρυθμιστούν εκ νέου. Το ζήτημα είναι πολύ ευρύτερο από το επίδομα γάμου, το οποίο οι επιχειρήσεις-μέλη του ΣΕΒ υποστηρίζουν ότι θα το χορηγούν, αλλά ο Σύνδεσμος δεν επιθυμεί να δεσμευτεί εγγράφως στη νέα, σαφώς αποδυναμωμένη, Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

    Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ των επιχειρήσεων να μειώσουν το κόστος λειτουργίας για να επιβιώσουν σε συνθήκες απουσίας  ρευστότητας, πιστωτικής συρρίκνωσης και υψηλού ανταγωνισμού είναι κατανοητή και επιβεβλημένη. 'Αλλωστε από την προσπάθεια αυτή θα κριθεί και η βιωσιμότητά τους στο μέλλον.

    ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι η βιωσιμότητα της επιχείρησης πρέπει να ταυτίζεται μόνο με τη δραματική συρρίκνωση του μισθολογικού κόστους. Αυτό αποτελεί «μεγάλο λάθος», αφού το ζητούμενο τελικώς είναι η άνοδος της παραγωγικότητας και η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Κάθε ισοπεδωτική λογική στους μισθούς αποτελεί κίνηση απελπισίας και αποτυχίας.  

    ΧΩΡΙΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ η δημιουργία βιώσιμων θέσεων εργασίας βρίσκεται στα χέρια του ιδιωτικού τομέα.  Οι επιχειρήσεις έχουν το «πάνω χέρι» στη ρύθμιση εκ νέου της αγοράς εργασίας και το ζητούμενο είναι η βελτίωση της  παραγωγικότητας και όχι η ανεξέλεγκτη συμπίεση των μισθολογικών αμοιβών. 

     
  • Τρίζει… η σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία

    Τρίζει… η σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ στοιχεία της Eurostat, η ύφεση στην ευρωζώνη συνεχίσθηκε και στο πρώτο τρίμηνο του 2013, με το ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατά 0,2% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο. Με βάση τα στοιχεία αυτά η Γαλλία έχει πιαστεί στην «παγίδα» της ύφεσης, η οποία… χτυπάει την πόρτα και της Γερμανίας.
    Η ΕΞΕΛΙΞΗ του γερμανικού ΑΕΠ επιβεβαιώνει την πρόβλεψη των περισσότερων οικονομολόγων, που προειδοποιούσαν εδώ και καιρό ότι η ακραία λιτότητα που επιβάλλεται στον ευρωπαϊκό Νότο θα πλήξει αργά ή γρήγορα και το Βορρά. Οι εξαγωγές γερμανικών προϊόντων στα κράτη-μέλη που εφαρμόζουν μνημόνια σημειώνουν υποχώρηση, ως αποτέλεσμα της γενικότερης συρρίκνωσης της ζήτησης στις ελλειμματικές χώρες.
    ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ η προσπάθεια της Γερμανίας να επιβάλει το μοντέλο της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας στο Νότο ήταν εκ των προτέρων καταδικασμένη σε αποτυχία, αφού είναι εκ των πραγμάτων αδύνατο σε μια νομισματική ένωση όλα τα κράτη-μέλη να είναι πλεονασματικά. Τα πλεονάσματα ορισμένων οικονομιών θα αντιστοιχούν πάντα στα ελλείμματα κάποιων άλλων…
    ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ πρέπει να μεριμνήσει για την ομαλή ανακύκλωση των πλεονασμάτων στο εσωτερικό της ευρωζώνης. Όχι μόνο για λόγους αλληλεγγύης, αλλά και για να εξυπηρετήσει πλέον τα δικά του οικονομικά συμφέροντα, που απειλούνται από την ύφεση.
    ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΜΕΣΑ χαλάρωση της λιτότητας στον ευρωπαϊκό Νότο και ενίσχυση της ζήτησης στο Βορρά, καθώς και εκπόνηση ενός μεγαλόπνοου προγράμματος επενδύσεων στο Νότο, χρηματοδοτούμενο από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Αν συνεχιστεί η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας και της επενδυτικής άπνοιας, η ύφεση στην ευρωζώνη όχι μόνο δεν θα ελεγχθεί, αλλά θα βαθύνει αγγίζοντας και τους θεωρούμενους μέχρι σήμερα ισχυρούς και άτρωτους από την οικονομική κρίση.

     
  • Σταθερότητα

    Σταθερότητα

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν να εμπεδώνεται η πολιτική σταθερότητα στη χώρα. Μπορεί ακόμα η οργή και η αγανάκτηση των πολιτών να είναι μεγάλη εξαιτίας της βίαιης πτώσης του βιοτικού τους επιπέδου, πλην όμως ο κίνδυνος μιας εξίσου βίαιης κοινωνικής αντίδρασης στα προγράμματα λιτότητας δείχνει να μειώνεται.

    Οι πολίτες μοιράζονται την πεποίθησή τους για προκήρυξη πρόωρων εκλογών και εξάντληση τετραετίας, στην πλειονότητά τους δεν θέλουν εκλογές και πιστώνουν με εμπιστοσύνη τον Αντώνη Σαμαρά και την κυβέρνηση.

    Αν μη τι άλλο η κατάσταση, όπως διαμορφώνεται, δίνει την εντύπωση πως ο πρωθυπουργός έχει πετύχει τον αρχικό του στόχο. Να αγοράσει χωρίς απώλειες πολιτικό χρόνο, ώστε να εφαρμόσει πιστά την πολιτική που υποδεικνύουν οι δανειστές, ευελπιστώντας ότι αυτή είναι η μόνη που μπορεί να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση.

    Αυτό δεν σημαίνει ότι οι πολίτες αποδέχονται με ευχαρίστηση την πολιτική του μνημονίου. Όμως αρχίζουν να ελπίζουν πως κάτι μπορεί να γίνει προς το καλύτερο και πως στο βάθος του τούνελ ίσως και να διακρίνεται μια αχτίδα φωτός. Είναι αυτή η ελπίδα που πιστώνει με χρόνο την κυβέρνηση Σαμαρά.

    Το πρόβλημα συνεπώς μεταφέρεται στον Αλέξη Τσίπρα. Έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ δεν δείχνει ικανός να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την αγανάκτηση και την οργή του κόσμου. Η ρητορική του δεν τυγχάνει ευρείας κοινωνικής απήχησης και οι πολίτες τον αντιμετωπίζουν με αρκετή επιφυλακτικότητα. Προφανώς φοβούνται τα «πολύ χειρότερα» στην περίπτωση που ο ίδιος και το κόμμα του αναλάμβαναν τις τύχες της χώρας.

    Η κατάσταση θα πρέπει να τον προβληματίσει. Είναι λογικό και πολιτικά θεμιτό η ΝΔ και τα κόμματα της τρικομματικής κυβέρνησης να πολιτεύονται κατά τρόπο που να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Το θέμα είναι αν ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να διατυπώσουν μια εναλλακτική πολιτική πρόταση που θα (μετα)πείθει τους πολίτες πως τα «καλύτερα θα έρθουν» αν η χώρα σταματήσει να εφαρμόζει την πολιτική των μνημονίων.

    Καλώς ή κακώς, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τα νούμερα και αυτό αναγκάζει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να αναθεωρήσει πολιτική στάση και ρητορική. Όσο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης εμμένει στη στείρα άρνηση σε όλα. Όσο εξακολουθεί να στηρίζει ξεπεσμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Όσο ο Αλέξης Τσίπρας πολιτεύεται ως «αστός ηγέτης» που εμπιστεύεται μόνο έναν στενό πυρήνα συνεργατών. Όσο επικροτεί τον κρατισμό… Τόσο θα αδυνατεί να ηγηθεί των «Αγανακτισμένων», στους οποίους ουδέποτε πρυτάνευσε η λογική της διάλυσης της χώρας, αλλά η προσαρμογή της στις νέες συνθήκες μέσα από ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης και άσκησης της πολιτικής εξουσίας...

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Βαρύ το τίμημα της επιστροφής στην αγορές

    Βαρύ το τίμημα της επιστροφής στην αγορές

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Ο ΟΙΚΟΣ αξιολόγησης Fitch αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας κατά δύο βαθμίδες, σε B- από CCC, με σταθερή μάλιστα προοπτική. Η αναβάθμιση οδήγησε σε σημαντική πτώση του spread στο 10ετές ομόλογο και προκάλεσε ενθουσιασμό στη χρηματαγορά.
    Η αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από τον Fitch ενισχύει το ενδεχόμενο επιστροφής της χώρας στις αγορές προς το τέλος του 2014.

    Ο FITCH στην έκθεσή του, παρ'Α ότι αναγνωρίζει την ξεκάθαρη πρόοδο στην εξάλειψη των δίδυμων ελλειμμάτων, επισημαίνει ότι το τίμημα σε απώλειες εθνικού προϊόντος και αύξησης της ανεργίας υπήρξε υψηλό. Αυτό χρήζει προσοχής από το οικονομικό επιτελείο, που υπό την πίεση και της τρόικας έχει αποδυθεί σε έναν αγώνα για τη βελτίωση των δημοσιονομικών δεικτών αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις των μέτρων που επιβάλλονται στην πραγματική οικονομία.

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ κοινωνία έχει κυριολεκτικά «ματώσει» την τελευταία τριετία λόγω των αλλεπάλληλων μέτρων επί δικαίων και αδίκων, που αποφασίζονται με βασικό –αν όχι μοναδικό– κριτήριο την εισπρακτική τους απόδοση. Η ανεργία έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που θυμίζουν… εμπόλεμη κατάσταση, η αγορά έχει στεγνώσει από ρευστότητα και επί του παρόντος μόνο προοπτικές υπάρχουν για επενδύσεις και ανάπτυξη.

    Η  ΕΞΟΔΟΣ της Ελλάδας στις αγορές αν και είναι σημαντική υπόθεση για τη σταδιακή απεμπλοκή της χώρας από την τρόικα και τα μνημόνια, δεν θα έχει και τόσο μεγάλη σημασία εάν διαλυθεί ο παραγωγικός ιστός της οικονομίας και το 50% του ενεργού πληθυσμού βρίσκεται στην ανεργία. Σε αυτή την περίπτωση το τίμημα της 4ετούς απουσίας της χώρας από τις αγορές θα είναι πολύ βαρύ για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. 

     
  • Μάχη… συνιστωσών

    Μάχη… συνιστωσών

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Η άποψη έμπειρου κοινοβουλευτικού ότι «ο Τσίπρας δεν εκπροσωπεί κανέναν πέραν του εαυτού του» φάνηκε να επιβεβαιώθηκε στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ το περασμένο Σαββατοκύριακο. Η σπουδή του να υποκαταστήσει τις σημερινές συνιστώσες σε «διακριτά πολιτικά μορφώματα» του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε, ως ήταν αναμενόμενο, πλείστες αντιδράσεις.

    Ωστόσο η αναδίπλωση του Αλέξη Τσίπρα να παραπεμφθούν οι τελικές αποφάσεις στο συνέδριο ήταν συγκυριακή. Προτάσσοντας τη λήψη των όποιων τελικών αποφάσεων από ένα διευρυμένο σώμα που θα φθάνει τους 3.000-3.500 συνέδρους, ο Αλέξης Τσίπρας φιλοδοξεί να υπερκεράσει την επιρροή των συνιστωσών αντλώντας πολιτική και κομματική νομιμοποίηση από τη «βάση», που πιστεύει και επενδύει στο προσωπικό του άστρο.

    Ως ηγέτης αστικού κόμματος η τακτική του είναι απολύτως θεμιτή. Ως ηγέτης αστικού κόμματος ο Αλέξης Τσίπρας δικαιολογείται να αρνείται την ομηρεία των συνιστωσών και να επιδιώκει την ηγεμονία του χώρου του, ώστε να προωθήσει την προσωπική πολιτική του ατζέντα.

    Όμως δεν πρόκειται για αστικό κόμμα. Υποτίθεται ότι είναι λαϊκό κίνημα και ως τέτοιο «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να γίνει ένα κόμμα σαν όλα τα άλλα, ούτε αρχηγικό ούτε μονολιθικό», όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο Παναγιώτης Λαφαζάνης. Μάλιστα ο επικεφαλής του Αριστερού Ρεύματος διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται μέχρι τέλους, ώστε να μην επιβληθεί σιωπητήριο στο κόμμα, άποψη και θέση που υιοθετούν και άλλοι σύντροφοί του.

    Οι αντιφάσεις στη στρατηγική και τη φυσιογνωμία του πολιτικού μορφώματος που τυγχάνει να συνιστά την αξιωματική αντιπολίτευση δημιουργεί τα πρώτα ψήγματα μιας σύγκρουση που ενδέχεται να οδηγήσει σε ρήξεις στο συνέδριο του κόμματος. «Κάποιοι θα μείνουν, κάποιοι θα φύγουν» προβλέπουν ορισμένοι και δεν έχουν άδικο, αν αναλογιστεί κανείς πως η ιστορία της Αριστεράς βρίθει παραδειγμάτων ρήξεων, αποχωρήσεων και διχασμών.

    Σε κάθε περίπτωση το πολιτικό στοίχημα του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι τόσο η συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ, όσο η μετατροπή του σε ένα «σοσιαλδημοκρατικό» κόμμα, όπου ο ίδιος θα είναι ο απόλυτος κυρίαρχος, γεγονός που θα του επιτρέπει να διαπραγματεύεται πολιτικά όχι απλά ως μια συμπαθής πολιτική διασημότητα, αλλά ως αρχηγός ενός ισχυρού πολιτικού φορέα. Ίσως έτσι να πιστεύει ότι θα μπορέσει να ανακτήσει τη χαμένη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, που αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά τη λαϊκή δυσφορία για τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα.  
    Μια δυναμική που, κατά τη γνώμη αρκετών συντρόφων του, οφείλεται στην υποστολή του συγκρουσιακού πνεύματος και στα ανοίγματα του Αλέξη Τσίπρα με τους εκδότες, τον ΣΕΒ, τον αμερικανικό παράγοντα και την ηγεσία της ΕΕ.

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com



     
  • Επενδύσεις με βάση τα συγκριτικά πλεονεκτήματα

    Επενδύσεις με βάση τα συγκριτικά πλεονεκτήματα

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    «Η ΕΛΛΑΔΑ μπορεί να γίνει πύλη για επενδύσεις μεταξύ Κίνας και Ευρώπης». Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλε ο πρωθυπουργός από το Πεκίνο και τη Σαγκάη. Η επίσκεψή του στην Κίνα δημιουργεί αναμφίβολα θετική προοπτική για την οικονομική συνεργασία των δύο χωρών.

    Η ΣΗΜΑΣΙΑ οικονομικής «συμμαχίας» με την Κίνα είναι αυτονόητη, αφού πρόκειται για την ανερχόμενη οικονομική υπερδύναμη. Οι περισσότεροι οικονομολόγοι προεξοφλούν ότι θα ξεπεράσει ακόμα και τις ΗΠΑ, διαφωνώντας μόνο ως προς το χρόνο που αυτό θα καταγραφεί στους οικονομικούς δείκτες. Ο «Ασιατικός Δράκος» αναζητά επενδυτικές ευκαιρίες στη Δύση για να διοχετεύσει την αυξημένη ρευστότητα από τις κινεζικές εξαγωγές και να αποκομίσει επιπλέον κέρδη.

    Η ΕΛΛΑΔΑ έχει το γεωγραφικό πλεονέκτημα να αποτελεί το νοτιοανατολικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ διαθέτει ακόμα το θετικό προηγούμενο της επιτυχούς επένδυσης της κινεζικής COSCO στο λιμάνι του Πειραιά. Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στο Πεκίνο εντάσσεται στην άσκηση οικονομικής διπλωματίας για την προσέλκυση επενδυτών και τουριστών από την Κίνα.

    ΒΕΒΑΙΩΣ, ΔΕΝ πρέπει να λησμονούμε ότι το επενδυτικό πλαίσιο στην Ελλάδα έχει αντικειμενικά προβλήματα και πρέπει να αναμορφωθεί μέσα από γενναίες μεταρρυθμίσεις, που θα μειώσουν τη γραφειοκρατία. Η Ελλάδα έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει ώστε να καταστεί ελκυστικός προορισμός για τους διεθνείς επενδυτές.

    Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ συνεργασία με την Κίνα πρέπει να εδραιωθεί και να επεκταθεί, στην πράξη και όχι στα λόγια. Το ζητούμενο είναι η αξιοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτήματος της ελληνικής οικονομίας ως διαμετακομιστικού κόμβου και όχι οι επενδύσεις που… θα μείνουν στα χαρτιά. 

     
  • Πολιτική εντυπώσεων

    Πολιτική εντυπώσεων

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Μπορεί και να ήθελε ο Αλέξης Τσίπρας να πολιτευθεί με τον πολιτικό ρεαλισμό που θα άρμοζε σε έναν νέο, πολλά υποσχόμενο πολιτικό. Θα μπορούσε επί παραδείγματι να αναφερθεί θετικά στο ταξίδι του Αντώνη Σαμαρά στην Κίνα και το Αζερμπαϊτζάν και αν σε κάτι είχε επιφυλάξεις ή διαφωνίες να τις διατύπωνε με επιχειρήματα, ώστε να συνέβαλλε κι αυτός στην επίτευξη ενός μεγάλου εθνικού στόχου: την προσέλκυση επενδύσεων.

    Αντ'Α αυτού είδαμε τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ να επικροτεί το... κρύο αστείο του αριστερού διανοητή Σλαβόι Ζίζεκ, στο πλαίσιο του ταξιδιού του στην Κροατία, ότι «όσοι δεν υποστηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να πάρουν εισιτήριο χωρίς επιστροφή για τα γκουλάγκ της Σιβηρίας», την ίδια ώρα που στελέχη του κατηγορούσαν τον πρωθυπουργό ότι ταξιδεύει στην Κίνα για να «ξεπουλήσει» τη χώρα!

    Προφανώς, ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί (έστω κι αν το επιθυμούσε) να είναι ο σοβαρός και υπεύθυνος ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προφανώς, είναι αναγκασμένος να ανέχεται την ακραία ρητορική των συνιστωσών του, έως ότου καταφέρει να κερδίσει την πολιτική ηγεμονία στο χώρο της κατακερματισμένης (κεντρο)Αριστεράς, ως αρχηγός είτε ενός ΣΥΡΙΖΑ στα μέτρα του είτε ενός νέου πολιτικού μορφώματος που ίσως προκύψει μετά τις αναπόφευκτες ρήξεις που θα γίνουν στο επικείμενο συνέδριο του κόμματος.

    Η... ανοχή του σε θέσεις τύπου (επανα)κρατικοποίηση των τραπεζών, του ΟΤΕ, της Ολυμπιακής κ.ο.κ. ή αύξηση της φορολογίας των επιχειρήσεων ή έξω η COSCO από το λιμάνι του Πειραιά θα ήταν μια κατανοητή δικαιολογία αν δεν υπήρχε η βάσιμη υποψία ότι αρκετές απ' αυτές τις θέσεις τον βρίσκουν απολύτως σύμφωνο.

    Διότι, κακά τα ψέματα, ουδέποτε ο Αλέξης Τσίπρας έχει μιλήσει για το πώς θα υπάρξει ανάπτυξη – αν όχι χωρίς την προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων εγχώριων ή ξένων. Ουδέποτε ο Αλέξης Τσίπρας, παρ'Α ότι εσχάτως συνομιλεί με θεσμικούς παράγοντες της... πλουτοκρατίας, όπως π.χ. οι εκδότες και ο ΣΕΒ, έχει πάρει θέση υπέρ των επενδύσεων – ή έστω στο τι θα πρέπει να αλλάξει στη χώρα για να γίνει ελκυστική σε ιδιωτικά κεφάλαια.

    Αναρωτιέται λοιπόν κανείς ποιος άλλος τρόπος υπάρχει για να έρθουν επενδύσεις στη χώρα, αν όχι αυτός που επιλέγει ο Αντώνης Σαμαράς. Εκτός και αν τελικά υπάρχουν ορισμένοι, μεταξύ αυτών και ο Αλέξης Τσίπρας, που δεν θα ήθελαν να δουν ξένες επενδύσεις στη χώρα, που δεν θα ήθελαν να δουν πόρους και τεχνογνωσία να αξιοποιούνται για την ανάπτυξη της χώρας.

    Όμως όσο ο Αλέξης Τσίπρας θα επιτρέπει να πλανάται στην ατμόσφαιρα μια τέτοια εντύπωση, τόσο θα χάνει σε κοινωνικά και πολιτικά ερείσματα.

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com  



     
  • Στοίχημα επιβίωσης για την ελληνική βιομηχανία

    Στοίχημα επιβίωσης για την ελληνική βιομηχανία

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Η ΒΑΘΙΑ ύφεση που πλήττει την ελληνική βιομηχανία αποτυπώνεται στα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, σύμφωνα με τα οποία το Μάρτιο σημειώθηκε σε ετήσια βάση πτώση 12,7% των νέων παραγγελιών και 11,5% του δείκτη κύκλου εργασιών. Τα στοιχεία αυτά δημοσιοποιήθηκαν λίγες ημέρες μετά τα στοιχεία του ΙΟΒΕ, κατά τα οποία οι επενδύσεις στη βιομηχανία το 2012 μειώθηκαν 20% σε σχέση με το 2011.


    ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι η ελληνική οικονομία ήταν, είναι και θα παραμείνει οικονομία υπηρεσιών δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταρρεύσει η βιομηχανία. Χωρίς ισχυρή μεταποίηση δεν μπορούν να αξιοποιηθούν για παράδειγμα οι δυνατότητες του αγροτικού τομέα και συνεπώς το θέμα χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Πόσο μάλλον όταν ο ρυθμός συρρίκνωσης σε ορισμένους κλάδους όπως η βιομηχανία, αντί να επιβραδύνεται, επιταχύνεται.


    ΑΠΟ ΤΗΝ προσεκτική εξέταση των στοιχείων της Στατιστικής Αρχής προκύπτει η αισθητή διαφορά στον κύκλο εργασιών της βιομηχανίας μεταξύ εγχώριας και εξωτερικής αγοράς. Η διαφορά αυτή οφείλεται φυσικά στην κατακόρυφη πτώση της εσωτερικής ζήτησης. Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η μεταποίηση είναι ένας τομέας εξαιρετικά ευαίσθητος στον διεθνή ανταγωνισμό, επιβάλλει άμεση δράση για τη χρηματοδοτική στήριξη των επιχειρήσεων του κλάδου, των βιομηχανιών που (ακόμα) εδρεύουν στη χώρα μας προσφέροντας απασχόληση σε χιλιάδες ανθρώπους και αξιοσέβαστα έσοδα στο ελληνικό κράτος.

    Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ εκπέμπει «σήμα κινδύνου», αφού εδώ και τρία χρόνια δεν μπορεί να στηριχθεί στην εσωτερική ζήτηση. Μοναδική διέξοδος η εξωστρέφεια και η διεκδίκηση μεριδίων σε νέες αγορές, που επί της ουσίας αποτελεί στοίχημα επιβίωσης για τις παραγωγικές μονάδες. 

     
  • Κριτήριο το τίμημα

    Κριτήριο το τίμημα

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Αν οι Αμερικανοί ενδιαφέρονταν να διεκδικήσουν τη ΔΕΠΑ, θα το είχαν κάνει. Προφανώς δεν τους ενδιαφέρει και τόσο, καθώς η ελληνική αγορά αερίου, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι ισχνή – μόλις το 9% του ενεργειακού μίγματος, το οποίο στην καλύτερη περίπτωση να φτάσει το 11%.

    Ωστόσο δεν έχουν κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα να επιτρέπουν στους λογής... καλοθελητές να διαρρέουν μια δήθεν «αμερικανική δυσαρέσκεια» για την πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να παραχωρήσει τη ΔΕΠΑ σε ρωσικά συμφέροντα. Χωρίς ιδιαίτερο κόπο και ενέργεια συντηρούν την επιρροή και τη διαπραγματευτική τους ισχύ στην περίπτωση που επιλέξουν να την αξιοποιήσουν σε άλλες περιπτώσεις. Πάντως, όσο κι αν ψάξει κανείς, ουσιαστική «αμερικανική δυσαρέσκεια» δεν προκύπτει από πουθενά. Μέχρι στιγμής οι παρεμβάσεις τους είναι περιορισμένες και προσεκτικές και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν έναν εντονότερο «ατλαντικό προσανατολισμό» σε κράτη-μέλη της ΕΕ που θίγονται από τη γερμανική πολιτική – το αντίθετο μάλλον παρατηρεί κανείς κρίνοντας από την ανοχή του ΔΝΤ (το μακρύ χέρι της αμερικανικής οικονομικής πολιτικής) στον οικονομικό εθνικισμό του Βερολίνου.

    Από την άλλη, είναι λογικότερο να υποθέσει κανείς πως ο μύθος της «αμερικανικής δυσαρέσκειας» παρακινείται, καθώς βολεύει, από εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα. Ο λόγος είναι μάλλον απλός. Αυτή τη στιγμή οι οφειλές των επιχειρήσεων και κυρίως των ιδιωτικών εταιριών ηλεκτροπαραγωγής προς τη ΔΕΠΑ ανέρχονται στο ύψος των 400 εκατ. ευρώ. Αν μια ρωσική εταιρία (εκ των δύο που τη διεκδικούν) εξαγοράσει τελικά τη ΔΕΠΑ, το «βερεσέ» θα τελειώσει. Ασφαλώς, θα πληρώνουν όλοι ανεξαιρέτως. Κατά συνέπεια είναι αρκετοί και συγκεκριμένοι εκείνοι που θα ήθελαν είτε η εξαγορά να ματαιωθεί είτε η επιχείρηση να περάσει σε ελληνικά χέρια είτε να πιέσουν για τη διαγραφή των οφειλών οι οποίες θα μπορούσαν να συμψηφιστούν με το τίμημα της τελικής προσφοράς.  

    Εν μέσω αντιτιθέμενων συμφερόντων η κυβέρνηση έχει μόνο έναν δρόμο. Τη διαφάνεια των διαδικασιών και την επιλογή του αγοραστή με βάση αμιγώς χρηματοοικονομικά κριτήρια. Το αυτό πράττει το ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο παρά τις όποιες αιχμές ως προς τη σύνθεση και την αποστολή του ελέγχει το αδιάβλητο του ανοιχτού διεθνούς διαγωνισμού.

    Το ότι οι Ρώσοι δίνουν τα περισσότερα είναι μάλλον γνωστό – με την επιφύλαξη του ανοίγματος των τελικών προσφορών. Μάλλον επιθυμούν διακαώς να μπουν στην αγορά αγοράζοντας «θέση» και όχι «αξία», γι'Α αυτό και φαίνεται να προσφέρουν τιμή τρεις φορές μεγαλύτερη από την αξία της ΔΕΠΑ.

    Μπροστά σε μια τέτοια προσφορά η κυβέρνηση δεν μπορεί ούτε και έχει λόγο να προβάλει αντιρρήσεις επικαλούμενη γεωπολιτικά ή γεωοικονομικά κριτήρια. Στο κάτω κάτω ουσιαστικό αμερικανικό ενδιαφέρον ή δυσαρέσκεια μάλλον δεν υπάρχει...

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Να τερματιστούν οι φορολογικοί αιφνιδιασμοί

    Να τερματιστούν οι φορολογικοί αιφνιδιασμοί

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    ΕΝΩ ΤΟ «σίριαλ» του ενιαίου φόρου στα ακίνητα αναμένεται να έχει πολλά ακόμη «επεισόδια», με σενάρια, διαρροές, διαψεύσεις και αιφνιδιασμούς από τη Γενική Γραμματεία Εσόδων, την προηγούμενη εβδομάδα έγινε γνωστό ότι δρομολογείται νέα φορολογική μεταρρύθμιση, με αλλαγές στους συντελεστές, τον υπολογισμό του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας κ.ά.

    Η ΣΥΓΧΥΣΗ που προκλήθηκε προσφάτως για τη φορολογία στα αγροτεμάχια αποτελεί μια χαρακτηριστική περίπτωση για την αστάθεια που επικρατεί στον τομέα της φορολογίας. Στην πραγματικότητα εκτείνεται στο σύνολο σχεδόν της οικονομικής πολιτικής. Διαρροή φημών, συνεχείς αλλαγές, νέα μέτρα (που πάντα διαψεύδονται μέχρι να ανακοινωθούν) δεν επιτρέπουν την εγκαθίδρυση ενός κλίματος σταθερότητας. Ακόμη και θεωρητικά σωστά μέτρα οικονομικής πολιτικής δεν μπορούν να αποδώσουν τα αναμενόμενα, επειδή πιθανολογείται η ανατροπή τους σε ανύποπτο χρόνο από όσους θίγουν άμεσα ή έμμεσα.

    ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ τριετία οι παλινωδίες δικαιολογήθηκαν από την αδήριτη ανάγκη της επίτευξης δημοσιονομικών στόχων σε ασφυκτικά χρονικά πλαίσια για την εκταμίευση των δόσεων από το μηχανισμό στήριξης. Εάν η άρση της νομισματικής αβεβαιότητας και η εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος ήταν τα πρώτα σημαντικά βήματα για την αποκατάσταση της σταθερότητας, το επόμενο χωρίς αμφιβολία είναι η χάραξη μακροχρόνιας οικονομικής πολιτικής και η άσκησή της βάσει των αρχικών εξαγγελιών.

    ΤΟ ΣΤΑΘΕΡΟ φορολογικό σύστημα αποτελεί βασική προϋπόθεση για την προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων. Οι φορολογικοί αιφνιδιασμοί που επέρχονται με την αλλαγή βασικών παραμέτρων του συστήματος από χρόνο σε χρόνο δεν βοηθούν ούτε τις επενδύσεις αλλά ούτε και την εσωτερική λειτουργία της οικονομίας. Ας καταλήξουμε επιτέλους σε ένα σταθερό φορολογικό πλαίσιο, που θα κλείνει όλα τα «παράθυρα» για τη φοροδιαφυγή προκειμένου η οικονομία να ηρεμήσει και να ανακάμψει.




     
  • Πρέπει να ζούμε χωρίς να παράγουμε νέο χρέος

    Πρέπει να ζούμε χωρίς να παράγουμε νέο χρέος

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     ΤΟ ΧΡΕΟΣ της κεντρικής κυβέρνησης στις 31.3.2013 έφθανε στο ποσό των 309 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Δελτίο που εκδίδει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Στις 31.3.2010 το δημόσιο χρέος ήταν 310,3 δισ. ευρώ και στα τρία χρόνια εφαρμογής του μνημονίου εμφανίζει μείωση μόλις κατά 1,3 δισ. ευρώ.

    ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΟΤΙ το 2009 έκλεισε με ένα τεράστιο πρωτογενές έλλειμμα 24 δισ. ευρώ για την Ελλάδα, κάτι που σημαίνει ότι εκείνη τη στιγμή το χρέος είχε μια αντίστοιχη δυναμική αύξησης. Το πρωτογενές έλλειμμα αναμένεται να μετατραπεί σε πρωτογενές πλεόνασμα στο τέλος του 2013, εξέλιξη που μεταφράζεται σε τερματισμό της δημιουργίας νέου χρέους.

    ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ φάση είναι αδύνατο να αγνοήσει κάποιος τη σημαντική μεταβολή στα χαρακτηριστικά του ελληνικού δημόσιου χρέους. Οι όροι εξυπηρέτησής του είναι πλέον πολύ ευμενέστεροι, αφού τα επιτόκια που πληρώνει σήμερα η Ελλάδα είναι χαμηλότερα ακόμη και από τις χώρες που εξακολουθούν να δανείζονται από τις αγορές.
     
    ΕΠΙΣΗΣ Η περίοδος αποπληρωμής έχει επιμηκυνθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα οι δαπάνες εξυπηρέτησής του να προβλέπονται αισθητά μειωμένες από το 2016 και μετά. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν των οφειλών μας αφορούν πλέον επίσημους πιστωτές, καθιστώντας τεχνικά ευκολότερη μια νέα αναδιάρθρωσή του.

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ, ΠΑΡΑ τις δύσκολες παρεμβάσεις και τις επώδυνες πολιτικές που ακολουθήθηκαν την τελευταία τριετία το δημόσιο χρέος εξακολουθεί να αποτελεί τον μεγάλο «βραχνά» της ελληνικής οικονομίας. Η παραγωγή σημαντικών και βιώσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων αποτελεί «μονόδρομο». Πρέπει να μάθουμε να ζούμε χωρίς να παράγουμε νέο χρέος. 


     
  • Κρίσιμο το φορολογικό

    Κρίσιμο το φορολογικό

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Η πεμπτουσία της πολιτικής του Γιάννη Στουρνάρα συμπυκνώνεται στη φράση που είπε το βράδυ της Πέμπτης στο συνέδριο της Τραπέζης της Ελλάδος με τίτλο «The crisis in the Euro-Area», στο Σούνιο, όπου έκανε κι έναν απολογισμό του κυβερνητικού έργου μέχρι σήμερα. Εξηγώντας το τι ακριβώς κάνει το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, ο υπουργός Οικονομικών τόνισε: «Μας αναγκάζει στην ουσία να κλείσουμε το κενό μεταξύ παραγωγής και εγχώριας δαπάνης. Αυτό το κενό είναι το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο ήταν ελλειμματικό για πολλές δεκαετίες και μεγάλωσε μετά την είσοδο του ευρώ».

    Ουδείς αμφισβητεί την ανάγκη να κλείσει αυτή η ψαλίδα. Με απλά λόγια, την ανάγκη να καταναλώνουμε όσα παράγουμε. Το ερώτημα όμως που τίθεται επιτακτικά είναι με ποιον τρόπο θα ενισχυθεί η παραγωγή, ώστε να υπερβεί τις ανάγκες της κατανάλωσης και των δαπανών.

    Επ' αυτού ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν αναλυτικός. Έθεσε μια σειρά από ζητήματα, όπως μεταξύ άλλων η πολιτική σταθερότητα, η παραμονή της χώρας στο ευρώ, η προώθηση των αποκρατικοποιήσεων, η αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, ο εκσυγχρονισμός και η ποιοτική αναβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, η αύξηση των εξαγωγών, η αποκατάσταση της ομαλής ροής πιστώσεων στην οικονομία.

    Πράγματι, όλα αυτά θα πρέπει να γίνουν συνδυαστικά. Εκείνο όμως στο οποίο απέφυγε να αναφερθεί ο υπουργός –και είναι ίσως ο έτερος ακρογωνιαίος λίθος της ανάκαμψης– είναι η φορολογία.

    Ήδη από τις αρχές του χρόνου, όταν ο Γιάννης Στουρνάρας παρουσίασε το μίνι φορολογικό (που δεν διέφερε σε τίποτα από τα γνωστά φτιασιδώματα των προκατόχων του) είχε δεσμευτεί ότι μέχρι το καλοκαίρι θα προχωρούσε στη διαμόρφωση ενός εντελώς νέου φορολογικού συστήματος, που θα συνιστούσε πράγματι μια φορολογική μεταρρύθμιση.

    Το χρονικό σημείο πλησίασε, οι φήμες όπως και τα σενάρια οργιάζουν (παρά τις επανειλημμένες διαψεύσεις του υπουργείου Οικονομικών), πλην όμως ο υπουργός τηρεί σιγήν ιχθύος. Μάλιστα στην εκτενή ανάλυσή του στο προαναφερθέν συνέδριο δεν έκανε καμία αναφορά (καίτοι όλοι ανέμεναν) για τις προθέσεις του σχετικά με το νέο φορολογικό. Έτσι έδωσε τροφή για νέες φήμες, που τον θέλουν να συναινεί στη λανθασμένη συνταγή της τρόικας να ζητά και επιβάλλει νέους φόρους σε πολίτες και επιχειρήσεις που έχουν εξαντλήσει τη φοροδοτική τους ικανότητα.

    Βεβαίως, σιωπή δεν σημαίνει απαραίτητα και συναίνεση, πόσο μάλλον όταν ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίζεται λαλίστατος, εκφράζοντας (όπως επανέλαβε και κατά τη συνάντηση με τον Ιρλανδό ομόλογό του) την επιθυμία για φόρους της τάξης του 15% στις επιχειρήσεις και το θαυμασμό για το ιρλανδικό πρότυπο ανάπτυξης. Για να δούμε...

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Δεύτερη… σκέψη

    Δεύτερη… σκέψη

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Το προσωρινό, τουλάχιστον, πάγωμα του αντιρατσιστικού νόμου που συμφωνήθηκε στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών –κατόπιν και του αιφνίδιου (λίγες μόλις ώρες πριν την προγραμματισμένη συνάντησή τους) πορίσματος της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστική Επιτροπής της Βουλής (ΚΕΝΕ), σύμφωνα με το οποίο η ισχύουσα νομοθεσία, δηλαδή ο νόμος του 1979, είναι επαρκής και κάποιες από τις διατάξεις του νόμου Ρουπακιώτη αντισυνταγματικές– έχει πρωτίστως πολιτική διάσταση.

    Καταρχήν αποτυπώνει τη διαρκώς αυξανόμενη αυτοπεποίθηση του Αντώνη Σαμαρά έναντι των ...ανασφαλών κυβερνητικών του εταίρων. Την ώρα που ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ βλέπουν τα ποσοστά τους να πέφτουν στις δημοσκοπήσεις, τα ποσοστά της ΝΔ αυξάνονται, έστω και κατ' ελάχιστον και ο Α. Σαμαράς κρίνεται καταλληλότερος για πρωθυπουργός, μακράν του Αλέξη Τσίπρα. Το Μέγαρο Μαξίμου θεωρεί πως οι πολίτες πείθονται ότι «υπάρχει φως στο τούνελ» και πιστώνουν, τουλάχιστον, με πολιτικό χρόνο την κυβέρνηση. Υπό αυτή την έννοια, ο πρωθυπουργός δεν ρισκάρει κυβερνητική κρίση, γνωρίζοντας ότι οι τελευταίοι που θα την επιζητούσαν είναι το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ.

    Κατά δεύτερον, καταδεικνύει την πρόθεσή του να δείξει στους ψηφοφόρους της ΝΔ, πρωτίστως, και δευτερευόντως στους κυβερνητικούς εταίρους, ποιος έχει τον πρώτο λόγο στη διακυβέρνηση της χώρας. Όπως και να έχει, η ΝΔ διαθέτει κοινοβουλευτική υπεροχή, είναι ο βασικός κυβερνητικός εταίρος κι εν όψει συνεδρίου ο Αντώνης Σαμαράς δεν μπορεί να εμφανισθεί ως πρωθυπουργός σε «ομηρία». Πρέπει να επιβεβαιώσει την ισχύ του στο εσωτερικό της κυβέρνησης για να επιβάλει την πολιτική του ηγεμονία στο κόμμα.

    Φυσικά θα ήταν ευχής έργον για ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ να μπορούσαν να εμμείνουν στις αντιρρήσεις τους ως «ισότιμοι κυβερνητικοί εταίροι». Ευάγγελος Βενιζέλος και Φώτης Κουβέλης αντιλαμβάνονται το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ως μια ευκαιρία να αμφισβητήσουν το ρόλο των «συνιστωσών» της ΝΔ και να αναζητήσουν, μέσω αυτού, γέφυρες επικοινωνίας με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σημαντικό μέρος του νέου νομοσχεδίου χαίρει της αποδοχής της Κουμουνδούρου.

    Η πολιτική πραγματικότητα όμως επιβάλλει σε όλους να σταθμίσουν τα συν και τα πλην και πάντως σίγουρα δεν τους επιτρέπει την ανάληψη ρίσκου. Το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου βρίσκεται σε βαθιά κρίση και «φλερτάρει» με το σοβαρό ενδεχόμενο της οριστικής διάλυσης στην περίπτωση που ο Γιώργος Παπανδρέου επιστρέψει για να διατυπώσει τις θέσεις (όπως διαρρέουν συνεργάτες του), ή που ο επικεφαλής της Αριστερής Πρωτοβουλίας, Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, σαλπίσει αποχώρηση, όπως υπαινίσσεται σε χθεσινή καυστική επιστολή που έστειλε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

    Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, το διαρκές «τσαλάκωμα» των κυβερνητικών εταίρων δεν μπορεί να αποτελεί προτεραιότητα του Αντώνη Σαμαρά γι'Α αυτό και προέκρινε την επανεξέταση του ζητήματος σε επόμενο χρόνο.

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Εκλογίκευση των προστίμων και των προσδοκιών

    Εκλογίκευση των προστίμων και των προσδοκιών

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ του υπουργείου Οικονομικών εισέπραξαν το ποσό των 688,5 εκατ. ευρώ από πρόσθετους φόρους και πρόστιμα συνολικού ύψους 14 δισ. ευρώ που έχουν επιδικαστεί υπέρ του ελληνικού Δημοσίου από την εκδίκαση χιλιάδων υποθέσεων φοροδιαφυγής.

    Η «ΕΙΚΟΝΑ» αυτή, που προκύπτει από τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, αποτυπώνει τις χρόνιες δομικές αδυναμίες της δημόσιας διοίκησης, αλλά στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο. Το εντυπωσιακό νούμερο των 14 δισεκατομμυρίων ευρώ έχει προκύψει από φορολογικά και τελωνειακά πρόστιμα που επιβλήθηκαν, χωρίς φειδώ, σε χιλιάδες επιχειρήσεις, οι οποίες έδιναν, δίνουν ή έχασαν τελικά τη μάχη για την οικονομική επιβίωση.

    ΟΙ ΘΙΓΟΜΕΝΟΙ προσέτρεξαν στα δικαστήρια σε μια προσπάθεια να ακυρώσουν ή έστω να αναβάλουν την καταβολή υπέρογκων, πολλές φορές,  προστίμων. Η οικονομική τους κατάσταση επιδεινώθηκε με τα χρόνια και η εκδίκαση βρήκε πολλούς από αυτούς σήμερα σε φυσική αδυναμία να ανταποκριθούν.

    ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ, Η πολιτική των εξοντωτικών προστίμων έχει μερίδιο ευθύνης για τη δημιουργία αβάσιμων προσδοκιών για την είσπραξη εσόδων και για την απώλεια μικρότερων, από τα εκδικασθέντα ποσών, που θα μπορούσε όμως να εισπράξει το ελληνικό Δημόσιο σε πρώτο χρόνο.

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ, Η αύξηση των χρημάτων που εισρέουν στα κρατικά ταμεία δεν παύει να είναι ένας εύλογος στόχος του οικονομικού επιτελείου. Δεν πρόκειται όμως ο στόχος αυτός να επιτευχθεί με την επιβολή ακραίων μέτρων που αποδεικνύονται μη εφαρμόσιμα επειδή δεν λαμβάνουν υπόψη την οικονομική συγκυρία. Εάν τα πρόστιμα δεν πληρώθηκαν σε συνθήκες ανάπτυξης, είναι αδύνατον να πληρωθούν σε συνθήκες ύφεσης και απουσίας ρευστότητας. 

     
  • Βελτίωση της κυβερνητικής συνοχής, αμέσως

    Βελτίωση της κυβερνητικής συνοχής, αμέσως

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση δεν γεφυρώθηκαν οι διαφορές για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, που εξακολουθεί να συνιστά «πηγή» τριβών ανάμεσα στους κυβερνητικούς εταίρους.

    ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ Η  αντιπαράθεση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο πλήττει  τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης, με  εκατέρωθεν δηλώσεις από τη Νέα Δημοκρατία από τη μία πλευρά και το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Αριστερά από την άλλη.

    ΤΟ «ΣΙΡΙΑΛ» αυτό πρέπει να τελειώσει σύντομα και να αποτελέσει  παράδειγμα προς αποφυγή για τη μετέπειτα πορεία της τρικομματικής κυβέρνησης. Οι κυβερνητικοί εταίροι οφείλουν από εδώ και στο εξής να διαβουλεύονται κατ'Α ιδίαν για όλα τα θέματα και να συμφωνούν στα βασικά σημεία πριν δημοσιοποιήσουν τις νομοθετικές προθέσεις τους.

    Η ΣΥΝΟΧΗ της κυβέρνησης είναι σήμερα περισσότερο απαραίτητη παρά ποτέ. Μόνο ένα αρραγές μέτωπο μπορεί να «περάσει» στην ελληνική κοινωνία τις επώδυνες αλλά αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, που θα επιτρέψουν στην οικονομία να ανακάμψει.

    ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΠΟ οι κομματικές συνιστώσες να αναζητούν πολιτικές διαφοροποίησης που θα τις κάνουν ευχάριστες στο στενό εκλογικό τους ακροατήριο.  Η Ελλάδα έφτασε στο «χείλος του γκρεμού» και εξακολουθεί, ασθμαίνοντας, να δίνει τη μάχη κατά της χρεοκοπίας και της βαθιάς ύφεσης.

    ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΦΕΛΗ θα προκύψουν για όλους όσοι στηρίζουν την κυβέρνηση μόνο εάν οι μεταρρυθμίσεις ολοκληρωθούν, ώστε να αποδώσουν καρπούς. Και για να συμβεί αυτό, πρέπει όλοι να τις στηρίζουν – όχι να τις υπονομεύουν με διαφοροποιήσεις στο Κοινοβούλιο ή στην εφαρμογή τους.

    ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ της χώρας είναι υπεράνω των κομματικών υπολογισμών και στο σημείο όπου βρίσκονται η οικονομία και η κοινωνία δεν επιτρέπεται κανένα «πισωγύρισμα», που θα καθιστούσε ανώφελες τις θυσίες που έχουν γίνει.

     
  • Πολιτικό ισοδύναμο

    Πολιτικό ισοδύναμο

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Ευάγγελος Βενιζέλος και Φώτης Κουβέλης άρπαξαν την ευκαιρία με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο για να διαμηνύσουν προς πάσα κατεύθυνση πως στην κυβέρνηση συνεργασίας συμμετέχουν ισότιμα. Πως πρέπει η γνώμη τους να γίνεται σεβαστή. Και το κυριότερο, να προειδοποιήσουν την κυβέρνηση πως δεν θα διστάσουν να διαταράξουν την κυβερνητική συνοχή στην περίπτωση που διαπιστώσουν πως η στήριξη των κυβερνητικών επιλογών δεν παράγει απτό πολιτικό όφελος.

    Υπό αυτή την έννοια δεν υπάρχει «άνευ όρων» στήριξη. Το τι ζητούν και απαιτούν θα φανεί επί του πρακτέου το αμέσως προσεχές διάστημα, κάτω από τη γενική πολιτική ομπρέλα «συντονισμός της κυβέρνησης και λειτουργία κυβερνητικού σχήματος και Βουλής», που έθεσαν οι δυο αρχηγοί, την ώρα που ο Ευάγγελος Βενιζέλος προχωρούσε ένα βήμα παραπέρα θέτοντας θέμα «επικαιροποίησης της προγραμματικής συμφωνίας» των τριών κομμάτων.

    Είναι προφανές ότι οι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ προσπαθούν να επαναδιατυπώσουν την πολιτική ατζέντα, σπεύδοντας να οικειοποιηθούν ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, όπως αυτό της ανεργίας, που απασχόλησε εντόνως τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.

    Η συμπόρευσή τους στην παρούσα φάση δεν είναι τυχαία. Αποφασισμένοι να προχωρήσουν στην κατάθεση πρότασης νόμου στην περίπτωση που ο Αντώνης Σαμαράς δεν συμφωνήσει να κατατεθεί ως νομοσχέδιο της κυβέρνησης, φέρνουν τον πρωθυπουργό ενώπιον διλήμματος. Είτε να υποχρεωθεί να συμφωνήσει, αναλαμβάνοντας το πολιτικό κόστος της υπαναχώρησής του, είτε η πρόταση νόμου, όταν θα έρθει με τις προβλεπόμενες διαδικασίες στη Βουλή, να καταψηφιστεί από γαλάζιους βουλευτές, δείχνοντας ότι μέρος της ΝΔ διάκειται φιλικά με τη Χρυσή Αυγή.

    Ελάχιστοι πάντως αυτή τη στιγμή είναι σε θέση να γνωρίζουν τι τελικώς θα προτείνει ο Αντώνης Σαμαράς στη νέα συνάντηση της Πέμπτης. Για την ώρα το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου δεν εμφανίζει σημάδια ανησυχίας. Θεωρεί ότι το θέμα θα πέσει και ποντάρει στο ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τους δύο κυβερνητικούς εταίρους να ρισκάρουν την κυβερνητική συνοχή και κατ' επέκταση την πτώση της κυβέρνησης και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

    Όμως η απειλή των πρόωρων εκλογών είναι η ύστατη καταφυγή. Το επιτελείο του Αντώνη Σαμαρά οφείλει να εφεύρει ένα «πολιτικό ισοδύναμο» στην πρωτοβουλία των δύο κυβερνητικών εταίρων. Δεν είναι δυνατό να βγάλεις το πιστόλι και να πυροβολήσεις κάποιον επειδή σου έριξε ένα χαστούκι. Οφείλεις κι εσύ να είσαι σε θέση να απαντήσεις με χαστούκι. Με απλά λόγια, όσο οι πρόωρες εκλογές δεν είναι επιθυμητές στο ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, άλλο τόσο δεν είναι και στη ΝΔ.

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Επάνοδος…

    Επάνοδος…

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Όταν προ ενός έτους το δίδυμο Βορίδη-Γεωργιάδη εγκατέλειπαν το μέντορά τους, πολλοί ήταν εκείνοι που προεξοφλούσαν το πολιτικό τέλος του Γιώργου Καρατζαφέρη. Πράγματι, η αποσκίρτηση των δύο πρωτοκλασάτων στελεχών θα στοίχιζε, για λίγες ψήφους, την είσοδο του ΛΑΟΣ στη Βουλή. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης θα έμπαινε στο τούνελ της πολιτικής απομόνωσης που στην άκρη του φάνταζε η διάλυση του κόμματός του.

    Η συνέχεια διέψευσε τα προγνωστικά. Η πολιτική απομόνωση μετατράπηκε σε ευκαιρία ενδοσκόπησης και το σοκ της ήττας σε ανασύνταξη για επιστροφή στο πολιτικό προσκήνιο. Πίσω στην άγονη γραμμή του Τηλεάστυ ο Καρατζαφέρης βρήκε το καταφύγιο που απαιτούσαν οι περιστάσεις. Αλλάζοντας όνομα και μορφή, το ανανεωμένο Art TV έγινε το εφαλτήριο ενός νέου ξεκινήματος. Στελεχωμένο από έμπειρους δημοσιογράφους και τον Καρατζαφέρη στο μεσημεριανό στασίδι, το Art TV θα δεκαπλασιάσει την τηλεθέασή του αγγίζοντας σήμερα τους 900.000 τηλεθεατές ημερησίως.

    Το επόμενο βήμα δεν θα αργούσε. Με τους διαπρεπείς νομικούς Φλογαΐτη και Σιούτη να προετοιμάζουν έναν πλήρη και εμπεριστατωμένο φάκελο, το κανάλι θα διεκδικούσε άδεια εκπομπής ψηφιακού σήματος σε όλη την επικράτεια. Προ ημερών ο στόχος επιτεύχθηκε, προκαλώντας την οργίλη αντίδραση των ανταγωνιστών καναλαρχών. Πίσω από την απόφαση του ΕΣΡ διείδαν πρωθυπουργική παρέμβαση ως προγεφύρωμα συνεννόησης για την επάνοδο Καρατζαφέρη στη ΝΔ.

    Το... προφανές ωστόσο αντικρούει το γεγονός ότι η πρόεδρος του ΕΣΡ Λίνα Αλεξίου (μητέρα της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ζωής Κωνσταντοπούλου) δύσκολα θα δεχόταν πρωθυπουργική παρέμβαση και πως η επάνοδος στη ΝΔ είναι (για την ώρα τουλάχιστον) μια δημοσιογραφική... αίσθηση. Όταν ερωτάται ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ξεκαθαρίζει πως ουδείς τον έχει προσεγγίσει και άρα πρόταση δεν υπάρχει.

    Εκείνο που υπάρχει είναι η ανοδική πορεία του ΛΑΟΣ, τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος. Προ ημερών στο κάστρο του καραμανλισμού, τις Σέρρες, συγκεντρώθηκαν 1.000 και πλέον άνθρωποι να τον ακούσουν κι έκτοτε εκείνος διερωτάται: «Αν εμείς με το 0,9% των δημοσκοπήσεων συγκεντρώσαμε 1.300 άτομα, η ΝΔ με το 22% πόσους πρέπει να συγκεντρώσει;»

    Με έναν τηλεοπτικό σταθμό να εκπέμπει πανελλαδικά και το κόμμα σε άνοδο, ο «πρόεδρος» εμφανίζεται έτοιμος να διαπραγματευτεί όχι μια πρόταση «πολιτικής αντιπαροχής», όπως χαρακτηρίζει το ενδεχόμενο να του προταθεί θέση αντιπροέδρου της κυβέρνησης για να αντικρούει Χρυσή Αυγή και ΑΝΕΛ στη Βουλή, αλλά ένα εθνικό σχέδιο εξόδου απ' την κρίση για να στρατευτεί.

    Κι αν αυτό δεν έρθει ποτέ, τι είχε, τι έχασε. Όπως λέει, προτιμά τον τίτλο του καναλάρχη, παρά το χαρακτηρισμό εκείνου που έφυγε απ' το μαντρί και γύρισε κακήν κακώς για να περισώσει την πολιτική του καριέρα...

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Αποκατάσταση εμπιστοσύνης κράτους-πολιτών

    Αποκατάσταση εμπιστοσύνης κράτους-πολιτών

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ προβλήματα ξεκίνησε η υποβολή των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος, αφού ορισμένα ζητήματα μένουν αδιευκρίνιστα, όπως το πώς θα δηλώνονται οι τόκοι καταθέσεων στο E1, σε ποιες περιπτώσεις θα επιτρέπεται η χειρόγραφη υποβολή της δήλωσης, αλλά και το ποιος θα είναι ο οριστικός τύπος της βεβαίωσης αποδοχών για τους συνταξιούχους του Δημοσίου.

    ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ Η ηλεκτρονική υποβολή των φορολογικών δηλώσεων αποτελεί βήμα εκσυγχρονισμού στις συναλλαγές των φορολογουμένων με το κράτος. Στην πράξη η μετάβαση από τη χειρόγραφη στην ηλεκτρονική δήλωση συναντά εμπόδια, τα οποία όμως θα έπρεπε να είχαν προβλεφθεί.

    Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ μεταρρυθμίσεων στον απαρχαιωμένο τρόπο λειτουργίας της ελληνικής δημόσιας διοίκησης είναι αναπόφευκτο να προκαλεί δυσκολίες στους υπαλλήλους και ταλαιπωρία στους πολίτες, αφού ισοδυναμεί με την ανατροπή πρακτικών δεκαετιών. Παρ'Α όλα αυτά, και θεωρώντας δεδομένο ότι οι μεταρρυθμίσεις αυτές θα συμβάλουν στη διαφάνεια και τη μείωση της γραφειοκρατίας, πρέπει οπωσδήποτε να προχωρήσουν.

    ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ της ηλεκτρονικής υποβολής των φορολογικών δηλώσεων διαπιστώνεται για άλλη μια φορά η χρόνια αδυναμία του υπουργείου Οικονομικών να αποτρέψει την ταλαιπωρία των φορολογουμένων και να εξασφαλίσει ότι το μεταβατικό στάδιο από το ένα καθεστώς στο άλλο θα πραγματοποιηθεί ομαλά μέσω σαφών διατάξεων, οι οποίες δεν θα δέχονται περιθώρια παρερμηνειών.

    ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ, επειδή δεν υπάρχει επιστροφή από την υποχρεωτική ηλεκτρονική υποβολή των φορολογικών δηλώσεων, το υπουργείο Οικονομικών πρέπει να επιλύει τάχιστα όλα τα προβλήματα που ανακύπτουν, με απώτερο σκοπό την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης ανάμεσα στο κράτος και τους φορολογουμένους. Τούτες τις ημέρες η εμπιστοσύνη αυτή δοκιμάζεται πολύ σκληρά. 

     
  • Υπερβολικός θόρυβος

    Υπερβολικός θόρυβος

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    «Πολύς θόρυβος για το τίποτα» αποδεικνύεται όσο περνά ο καιρός η αντιπαράθεση στους κόλπους της συγκυβέρνησης για τον αντιρατσιστικό νόμο. Διότι ούτε η κυβερνητική συνοχή θα απειληθεί εξαιτίας του ούτε και τα ρατσιστικά φαινόμενα θα εκλείψουν, ακόμα και στην περίπτωση που υπερψηφιζόταν κάποιο από τα σχέδια νόμου που κατέθεσαν τα κόμματα...

    Μέχρι στιγμής μιλάμε για τρία σχέδια νόμου. Την αρχή έκαναν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ ως αντιπερισπασμό στην πρόθεση της κυβέρνησης να παγώσει το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη, η ΝΔ κατέθεσε το δικό της και θα ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως προανήγγειλε την Τετάρτη ο Αλέξης Τσίπρας.

    Με το σχέδιο νόμου που κατέθεσε η ΝΔ ο Αντώνης Σαμαράς ξεπερνά το δίλημμα που του έθεσαν οι κυβερνητικοί του εταίροι το βράδυ της περασμένης Δευτέρας. Έτσι ούτε θα πληγεί πολιτικά αποδεχόμενος να έρθει προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο που δεν το εγκρίνει ούτε θα καταψηφίσει το σχέδιο νόμου ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ κινδυνεύοντας να φανεί ότι ταυτίζεται με τη Χρυσή Αυγή. Το κάθε κόμμα θα ψηφίσει το δικό του σχέδιο νόμου και όλοι θα είναι ικανοποιημένοι πως έπραξαν το δημοκρατικό τους καθήκον απέναντι σε μια Χρυσή Αυγή που επιχαίρει για τη δημοσιότητα και την προβολή που της προσφέρουν όλοι εκείνοι που υποτίθεται ότι επιδιώκουν την πολιτική της απομόνωση.

    Διότι τελικά αυτό είναι το αποτέλεσμα όλης της φασαρίας που προκλήθηκε. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε και το επεισόδιο με το όπλο του βουλευτή της Χρυσής Αυγής που εκπυρσοκρότησε στο Ελευθέριος Βενιζέλος για να συντηρήσει το θόρυβο.

    Πάντως οι πολίτες έχουν ήδη βγάλει τα συμπεράσματά τους. Υποψιάζονται πως το θέμα δημιουργήθηκε υποκριτικά για να εξυπηρετήσει μικροπολιτικές σκοπιμότητες και να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από το μοναδικό και ουσιαστικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Ευτυχώς, για τον Γιάννη Στουρνάρα τα φώτα της δημοσιότητας πρόσκαιρα έχουν στραφεί αλλού και δεν θα πιεστεί να εξηγήσει γιατί διαφωνεί με την εκτίμηση της Τραπέζης της Ελλάδος και του ΟΟΣΑ ότι η ύφεση στην Ελλάδα θα συνεχιστεί και το 2014, την ώρα που εκείνος εκτιμά επάνοδο της χώρας στις αγορές...  

    Από την άλλη, η πίεση που δέχεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα συνεχιστεί. Παρά την προσπάθειά του να διαφοροποιηθεί ιδεολογικά από τη ΝΔ και να εμφανιστεί ως ο «δημοκράτης» ηγέτης που κήρυξε ανένδοτο εναντίον της Χρυσής Αυγής, ούτε τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ θα αυξήσει ούτε η εσωκομματική αμφισβήτηση στο πρόσωπό του θα εκλείψει ούτε τις διαρροές ψηφοφόρων και στελεχών του προς τον ΣΥΡΙΖΑ θα σταματήσει.

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com 

     
  • Επιστροφή στην «ενεργό ζήτηση» του Keynes

    Επιστροφή στην «ενεργό ζήτηση» του Keynes

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
      

    ΣΤΗΝ ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΑ έκθεσή του για την ελληνική οικονομία ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης τονίζει ότι εάν χειροτερεύσουν οι συνθήκες λόγω της ύφεσης, που για το 2014 εκτιμάται στο 1,2%, είναι πιθανό να απαιτηθεί νέα χρηματοδότηση από τα κράτη της ευρωζώνης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

     

    ΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΤΕΣ της οικονομικής πολιτικής που επιβλήθηκε στην Ελλάδα την τελευταία τριετία φαίνεται πως ξέχασαν τον Keynes, έναν από τους μεγαλύτερους οικονομολόγους όλων των εποχών. Η περίφημη αρχή της «ενεργού ζήτησης», σύμφωνα με την οποία, για να εξέλθει μια οικονομία από την ύφεση, χρειάζεται ένα ισχυρό σοκ με κρατική πρωτοβουλία από την πλευρά της ζήτησης, αγνοήθηκε παντελώς.

     

    ΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ επικράτησαν οι μονεταριστικές ιδέες –που μέχρι το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης ήταν κυρίαρχες στους οικονομικούς κύκλους– είτε γιατί οι πιστωτές μας δεν ήθελαν να διαθέσουν περισσότερα χρήματα για την Ελλάδα είτε γιατί η Γερμανία έκρινε με μια καλβινιστική λογική ότι οι Έλληνες έπρεπε να «τιμωρηθούν» για τις σπατάλες του παρελθόντος, όλα τα μέτρα οικονομικής πολιτικής υπηρέτησαν το δόγμα της… άγριας λιτότητας.

     

    ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ κοινός τόπος ότι η προσπάθεια για τη μείωση του υπέρογκου πρωτογενούς ελλείμματος ήταν εξαιρετικά εμπροσθοβαρής, ενώ εξαρχής υποτιμήθηκε η επίδραση στην οικονομική δραστηριότητα, αφού απουσίαζε οποιοδήποτε αναπτυξιακό μέτρο ως αντιστάθμισμα.

     

    Ο ΟΟΣΑ στην έκθεσή του ζητεί να επιτραπεί στην Ελλάδα να χρησιμοποιήσει τις δαπάνες ως «εργαλείο» για έξοδο από την ύφεση, υιοθετώντας την «ενεργό ζήτηση» του Keynes. Κάτι που πρέπει να αξιολογήσουν οι μονεταριστές της ΕΕ και του ΔΝΤ. 


     
  • Στόχος η εξυγίανση

    Στόχος η εξυγίανση

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Η αγορά δεν συμμερίζεται την αισιοδοξία του Γιάννη Στουρνάρα. Μετά την εκτίμηση της Τραπέζης της Ελλάδος και του ΟΟΣΑ για ύφεση και το 2014, απογοητευτικά στοιχεία παρουσίασε και η εταιρία οικονομικών ερευνών ICAP, σημειώνοντας ότι το 87,1% των βιομηχανικών επιχειρήσεων βρίσκονται στη ζώνη του πιστωτικού κινδύνου και απειλούνται με χρεοκοπία.

    Αν πράγματι ισχύει κάτι τέτοιο. Αν πράγματι υπάρχει διπλασιασμός αυτού του ποσοστού μέσα σε δύο χρόνια (το 2011 ήταν 46,5% και πέρυσι 64,7%), τρία πράγματα (δεν) συμβαίνουν.

    Πρώτον: Ότι το οικονομικό επιτελείο δεν έχει ιδέα για ό,τι συμβαίνει στην πραγματική οικονομία – γεγονός εξαιρετικά τραβηγμένο αν αναλογιστεί κανείς την επιστημονική επάρκεια του Γιάννη Στουρνάρα.

    Δεύτερον: Ότι το οικονομικό επιτελείο γνωρίζει, αλλά αποσιωπά το μέγεθος της επερχόμενης καταστροφής – γεγονός επίσης εξαιρετικά τραβηγμένο, όταν κατά γενική παραδοχή ο Γιάννης Στουρνάρας είναι ένας έντιμος άνθρωπος και ρεαλιστής τεχνοκράτης.

    Τρίτον: Ότι ο ICAP κάνει λάθος – γεγονός επίσης τραβηγμένο αν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αναγνωρισμένο από την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή και την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών.

    Ό,τι και να συμβαίνει πάντως, γεγονός αδιαμφισβήτητο είναι πως τέτοιου είδους αναλύσεις ή εκτιμήσεις σφίγγουν τη θηλιά και στις πλέον συνετές και νοικοκυρεμένες βιομηχανικές και βιοτεχνικές επιχειρήσεις, καθώς τις απομακρύνουν ακόμα περισσότερο από πιστώσεις και χρηματοδοτήσεις.

    Αρκετοί επιχειρηματίες ανησυχούν πως αν γίνουν γνωστά τα στοιχεία αυτά, οι τρεις μεγαλύτεροι πολυεθνικοί οργανισμοί ασφάλισης εξαγωγών (Coface, Euler Hermes, Atradius) θα περιορίσουν ακόμα περισσότερο τις πιστώσεις προς τις επιχειρήσεις, οδηγώντας τες ταχύτερα στο αδιέξοδο.

    Ένα αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί: Πρώτον, από το ακριβό χρήμα – οι ελληνικές επιχειρήσεις στην καλύτερη περίπτωση δανείζονται με 9%, την ώρα που στη γειτονική Ιταλία (για να μην πάμε αλλού...) το κόστος χρήματος δεν υπερβαίνει το 1,5%. Δεύτερον, από το υψηλό κόστος ενέργειας – 25% υψηλότερο από το ευρωπαϊκό μέσο όρο. Τρίτον, από την υπερφορολόγηση επιχειρήσεων και ακίνητης περιουσίας.

    Συνεπώς, κάτι πρέπει να γίνει άμεσα στο επίπεδο της πραγματικής οικονομίας. Διότι αναγκαία η προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης που εξασφαλίζει τη ροή των δόσεων, ως γνωστόν όμως «δανεικά με δανεικά δεν σβήνουν» και δεν είναι λίγοι εκείνοι οι παράγοντες της οικονομίας που εντοπίζουν και στον Γιάννη Στουρνάρα κουλτούρα τραπεζίτη, που συνδέει την έξοδο από την κρίση με την πρόσβαση της χώρας στο δανεισμό.

    Μπορεί η κρίση να ήταν μια ευκαιρία να ξεκαθαρίσει η ήρα από το στάρι, πλην όμως μετά από επτά χρόνια ύφεσης κινδυνεύουν μαζί με τα ξερά να καούν και τα χλωρά.

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Νέο μοντέλο για τις ρυθμίσεις των οφειλών

    Νέο μοντέλο για τις ρυθμίσεις των οφειλών

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    ΜΕ ΤΙΣ αποφάσεις που υπέγραψαν ο γενικός γραμματέας Δημοσίων Εσόδων και ο υπουργός Εργασίας ενεργοποιούνται οι ρυθμίσεις για ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία και ουσιαστικά καθιερώνεται ένα νέο μοντέλο ρυθμίσεων. Οι ευνοϊκές διατάξεις παύουν να έχουν γενικό χαρακτήρα και οι ρυθμίσεις συνδέονται ευθέως με την οικονομική κατάσταση του φορολογουμένου.

    ΤΟ ΝΕΟ μοντέλο φαίνεται προσαρμοσμένο στη σημερινή πραγματικότητα, αφού η ελληνική κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί εξαιρετικά περιορισμένους πόρους. Αυτό αφορά άμεσα ή έμμεσα σχεδόν κάθε πτυχή της πολιτικής της, όχι μόνο τον τρόπο αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών των πολιτών προς το Δημόσιο.

    Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ των οριζόντιων ρυθμίσεων απέτυχε παταγωδώς. Υπερχρέωσε τη χώρα χωρίς να βοηθήσει όσους είχαν πραγματικά ανάγκη και οδήγησε στη συσσώρευση ληξιπρόθεσμων οφειλών, που υπερβαίνουν τα 59 δισ. ευρώ.

    ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ υπάρχουν πια δικαιολογίες για τη συνέχιση οριζόντιων μέτρων. Οι νέες τεχνολογίες δίνουν τη δυνατότητα του εντοπισμού των συναλλαγών και των τραπεζικών λογαριασμών, της καταγραφής εισοδημάτων και ακινήτων. Ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης καθυστέρησε πολύ. Τώρα όμως που η μηχανοργάνωση των δημόσιων φορέων ολοκληρώνεται και με το τραπεζικό απόρρητο να αποτελεί προ πολλού παρελθόν, αρκεί η πολιτική βούληση για την εφαρμογή πολιτικών με κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη.

    ΓΕΝΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ οφειλών που τιμωρούν τους συνεπείς και επιβραβεύουν τους ασυνεπείς δεν μπορούν υφίστανται. Αντιθέτως, το Δημόσιο και τα ταμεία πρέπει να δίνουν την ευκαιρία να διαχειριστούν και να εξοφλήσουν τις οφειλές τους όσοι εμφανίζουν πραγματική αδυναμία, αντί αυτές να προστεθούν στα ληξιπρόθεσμα χρέη που δεν θα εισπραχτούν ποτέ. 

     
  • Μεγιστοποίηση του αναπτυξιακού οφέλους από το ΕΣΠΑ

    Μεγιστοποίηση του αναπτυξιακού οφέλους από το ΕΣΠΑ

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Η ΑΝΑΚΑΤΑΝΟΜΗ των κονδυλίων του ΕΣΠΑ που θα γίνει το φθινόπωρο λειτουργεί ως «δικλίδα ασφαλείας» για την αποτροπή απωλειών κοινοτικών πόρων από έργα και δράσεις που εμφανίζουν σημαντική υστέρηση στις πληρωμές.

    ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι όσοι δεν προσαρμοστούν στους αναγκαίους ρυθμούς θα απολέσουν τα κονδύλια υπέρ άλλων που θα μπορέσουν να τα αξιοποιήσουν εντός των χρονικών ορίων.

    Η ΕΛΛΑΔΑ φέτος μπορεί να είναι στην 8η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων (με 56,7%), εξακολουθεί όμως ταυτόχρονα να παραμένει η χώρα με τη βαθύτερη και πιο παρατεταμένη οικονομική ύφεση. Με δεδομένο αυτό οι επιδιώξεις της δεν μπορεί να εξαντλούνται στο να ξεπεράσει σε απορροφητικότητα τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

    ΕΞΑΛΛΟΥ Η απορροφητικότητα δεν μπορεί να είναι το μόνο μέτρο για την αξιολόγηση του τρόπου αξιοποίησης των κοινοτικών κονδυλίων. 'Αλλες χώρες με χαμηλότερη απορροφητικότητα έχουν προσποριστεί μεγαλύτερα αναπτυξιακά οφέλη, που μεταφράζονται βέβαια και σε περισσότερες θέσεις εργασίας για τους πολίτες τους.

    ΥΠΟ ΤΟ πρίσμα αυτό τα κονδύλια που εγκρίνονται στην Ελλάδα από το ΕΣΠΑ δεν αρκεί να απορροφώνται. Πρέπει ταυτόχρονα να αξιοποιούνται σε παραγωγικές επενδύσεις που θα δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας. Η αύξηση του ΑΕΠ είναι άλλωστε και ο απώτερος στόχος των χρημάτων που διατίθενται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό στις χώρες της περιφέρειας, ώστε να επιτευχθεί η περίφημη σύγκλιση.

    ΣΤΑΘΕΡΟΣ ΣΤΟΧΟΣ της κυβέρνησης, πέραν της βελτίωσης του ρυθμού απορρόφησης των κοινοτικών κονδυλίων, πρέπει να είναι η μεγιστοποίηση του αναπτυξιακού οφέλους από την υλοποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Το ΕΣΠΑ πρέπει να αποτελέσει την… ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας.



     
  • Αγκάθι… πλειστηριασμών



Π.Κ. Μαυρίδης
panamav@gmail.com

    Αγκάθι… πλειστηριασμών Π.Κ. Μαυρίδης panamav@gmail.com

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Μπορεί ο υφυπουργός Ανάπτυξης Αθανάσιος Σκορδάς να διεκδικούσε για τον εαυτό του το χαρακτηρισμό του «λαγού» όταν αποφάσιζε να θέσει θέμα πρόωρης άρσης του ευεργετήματος της απαγόρευσης των πλειστηριασμών, όμως ορισμένοι βουλευτές της ΝΔ, μεταξύ των οποίων και ο Γεράσιμος Γιακουμάτος, έσπευσαν να τον χαρακτηρίσουν «συνιστώσα της κυβέρνησης», της οποίας προφανώς η άποψη δεν χαίρει και τόσο σημαντικής εκτίμησης ή επιρροής...

    Μάλιστα η πλειονότητα των βουλευτών της συμπολίτευσης κατά τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για το νόμο περί «διευκόλυνσης ενήμερων δανειοληπτών και τροποποιήσεων του νόμου 3869/2010» (νόμος Κατσέλη) δεν έδειξαν ιδιαίτερα προθυμία όχι να εγκρίνουν ρυθμίσεις που θα αφορούν την κατάργηση του μέτρου, αλλά ούτε καν να συζητήσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

    Με τον τρόπο αυτό έσπευσαν να επιδείξουν για άλλη μια φορά την «κοινωνική ευαισθησία» τους και να «αδειάσουν» τον Αθανάσιο Σκορδά. Επί της ουσίας όμως απάντησαν έγκαιρα σε σενάρια που θέλουν την κυβέρνηση να λαμβάνει σοβαρά και άλλες πτυχές του θέματος που αντί να εξασφαλίζουν, διαιωνίζουν την κοινωνική αδικία σε βάρος ορισμένων πολιτών.

    Πρόκειται για όσους εργάζονται στον κατασκευαστικό κλάδο ή έχουν συμφέροντα στην αγορά ακινήτων, η οποία ουσιαστικά έχει παγώσει, και κατ' επέκταση όσους πολίτες με θυσίες προσπαθούν να διατηρήσουν ενήμερα τα στεγαστικά τους δάνεια. Όλοι αυτοί πλήττονται από ένα μέτρο που ναι μεν προφυλάσσει όσους πραγματικά αδυνατούν να είναι συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους για να μη χάσουν το σπίτι τους, αλλά την ίδια στιγμή ευνοεί όσους καταχρώνται του ευεργετήματος και δεν πληρώνουν τα δάνειά τους, διαμένοντας ανενόχλητοι και δωρεάν σε σπίτια που αγόρασαν χωρίς προκαταβολή, όταν οι τράπεζες μοίραζαν αφειδώς στεγαστικά δάνεια καλύπτοντας έως και το 90% της αξίας του ακινήτου.

    Το πρόβλημα είναι προφανώς των τραπεζών που μετρούν επισφάλειες, αλλά αδυνατώντας να αντιδράσουν το μεταβιβάζουν στους συνεπείς δανειολήπτες, αρνούμενες οποιονδήποτε εξωδικαστικό συμβιβασμό για επαναξιολόγηση των όρων δανεισμού βάσει της τρέχουσας οικονομικής δυσχέρειας.

    Ο νέος νόμος που ψηφίστηκε χθες έρχεται να προφυλάξει τους συνεπείς δανειολήπτες, παρέχοντάς τους διαπραγματευτικά όπλα για να επιδιώξουν διακανονισμό με τις τράπεζες. Τόσο ο θεσμός του διαμεσολαβητή όσο και η επιβολή πλαφόν 30% του μηνιαίου εισοδήματος για τη δόση του δανείου ανοίγουν το δρόμο για επίλυση της διαφοράς δανειολήπτη και τράπεζας χωρίς την προσφυγή στα δικαστήρια, που δυνητικά θα αποσυμφορηθούν από εκκρεμείς υποθέσεις που κρατούν σε βάθος χρόνου.

    Το επόμενο βήμα φαντάζει αναπόφευκτο. Η κυβέρνηση δεν έχει παρά να εξετάσει και το πώς θα αρθεί το μέτρο απαγόρευσης των πλειστηριασμών κατά τρόπο κοινωνικά δίκαιο. Διόλου τυχαία ο Αθανάσιος Σκορδάς άνοιξε τη σχετική συζήτηση.

     
  • Η ΔΕΠΑ να μη φρενάρει τις αποκρατικοποιήσεις

    Η ΔΕΠΑ να μη φρενάρει τις αποκρατικοποιήσεις

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Η ΜΗ υποβολή δεσμευτικών προσφορών για τη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ) αποτέλεσε μια αρνητική εξέλιξη και μάλλον προκάλεσε αιφνιδιασμό στην κυβέρνηση. Μετά το διαφαινόμενο ναυάγιο στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ απομακρύνεται επικίνδυνα και ο στόχος για έσοδα 1,8 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου…

    ΟΥΤΕ  Η ρωσική Gazprom ούτε και η Μ+Μ Gaz των ομίλων Βαρδινογιάννη και Μυτιληναίου εμφανίστηκαν στο διαγωνισμό. Ιδιαίτερα η ρωσική υπαναχώρηση φαίνεται ότι δημιούργησε αίσθηση, αφού ο πρόεδρος της Gazprom είχε έλθει τρεις φορές στην Ελλάδα και είχε πολύωρες συζητήσεις με τον  πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών.

    ΠΑΡ'Α ΟΤΙ η ελληνική κυβέρνηση χρεώνεται τη μη ευόδωση μιας συμφωνίας που διέρρεε μέχρι πρότινος ότι ήταν προδιαγεγραμμένη, η αποτυχία του συγκεκριμένου διαγωνισμού αποτελεί γεγονός που δεν αλλάζει.

    ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ είναι αυτή η αστοχία να μην αποτελέσει αρνητικό προηγούμενο για τη συνέχεια του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων. Χάθηκε μια «μάχη», αλλά όχι ο «πόλεμος». Η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει την προσπάθεια για την προσέλκυση στρατηγικών επενδυτών για ένα σύνολο περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονται υπό την εποπτεία του Ταμείου Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.

    ΕΚ ΤΩΝ πραγμάτων άλλωστε σε ένα πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων θα υπάρχουν και προσφορές που, παρ'Α ότι αναμένονταν, δεν θα κατατεθούν και ελπίδες που θα διαψευστούν. Επί της ουσίας η υπόθεση της ΔΕΠΑ, που αποτελεί ειδική περίπτωση λόγω της γεωπολιτικής σημασίας του ενεργειακού τομέα, δεν πρέπει να φρενάρει το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων. Πέραν της προκήρυξης εκ νέου του διαγωνισμού για τη ΔΕΠΑ, πρέπει να αναζητηθούν ισοδύναμες δράσεις, που θα διασφαλίσουν την επιτυχή υλοποίηση του προγράμματος. Είναι ζήτημα αξιοπιστίας

     
  • Πρωτοβουλία κινήσεων

    Πρωτοβουλία κινήσεων

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Ο Αντώνης Σαμαράς τόλμησε να κλείσει τη δημόσια τηλεόρασή (του)! Έτσι γινόταν πάντα. Η ΕΡΤ ανήκε στο κόμμα που κυβερνούσε – πάντα παρέα με τους μόνιμους, πλην πολύχρωμους, συνδικαλιστές της, που φρόντιζαν να αλλάζουν χρώμα αναλόγως των περιστάσεων... Η χούντα δεν έκλεισε τη δημόσια τηλεόραση –δεν υπήρχε και ιδιωτική– και γιατί να το έκανε; Μια χαρά μπορούσε να τη χρησιμοποιεί ως εργαλείο για την προπαγάνδα της. Όμως ο λαός, όπως και τότε, έτσι και σήμερα, ήξερε το ρόλο της δημόσιας τηλεόρασης.

    Συνεπώς, ο πρωθυπουργός με πολιτικό ρίσκο που ανέλαβε προσωπικά, κατάργησε το εργαλείο με το οποίο θα μπορούσε να προπαγανδίζει την κυβερνητική-«μνημονιακή πολιτική».

    Πρώτον, γιατί δεν μπορούσε. Οι... συνιδιοκτήτες της ΕΡΤ αυτή τη φορά δεν φόρεσαν το χρώμα της κυβερνητικής... φανέλας. Κατάλαβαν άλλωστε το μάταιο της προσπάθειας. Η εξυγίανση της δημόσιας τηλεόρασης πλησίαζε, όπως σε καθετί δημόσιο. Αρνούμενοι οποιονδήποτε διάλογο για εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό, πέρασαν απέναντι. Φόρεσαν τη φανέλα της «αντικειμενικής και ανεξάρτητης ενημέρωσης», μετατρέποντας ουσιαστικά την ΕΡΤ σε «αντιμνημονιακό» ανάχωμα έναντι των «μνημονιακών» ιδιωτικών καναλιών. Αυτή τη φορά η επιβίωση των... συνιδιοκτητών δεν περνούσε μέσα από την προαγωγή της κυβερνητικής πολιτικής – το αντίθετο.

    Δεύτερον, γιατί έπρεπε να διαμηνύσει στο εξωτερικό ότι έχει το σθένος να προχωρήσει αποφασιστικά στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων και να εξασφαλίσει επιπλέον στήριξη και πολιτικό χρόνο. Για αυτό και η κυβέρνηση μιλά για μια κίνηση υψηλού συμβολισμού.

    Τρίτον, γιατί έπρεπε να θέσει τους κυβερνητικούς εταίρους προ των ευθυνών τους. Κάτι με τον αντιρατσιστικό, κάτι με τις επιφυλάξεις τους στη ρύθμιση για τα «κόκκινα δάνεια», κάτι το κρυφτό πίσω από τις απολύσεις στο Δημόσιο, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έδειξαν να υιοθετούν μια νέα στρατηγική στο πλαίσιο της συγκυβέρνησης. Το «ναι» σε όλα τούς οδηγούσε σε πολιτική εξαφάνιση. Αλλά το «ναι» με τις δικές τους προϋποθέσεις έθετε αναπόφευκτα τον Αντώνη Σαμαρά σε ένα καθεστώς ιδιότυπης πολιτικής ομηρίας.

    Ο πρωθυπουργός δεν θα μπορούσε να συνεχίσει έτσι. Το ναυάγιο της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ που προκάλεσαν οι Ευρωπαίοι εταίροι και οι καθυστερήσεις στην υλοποίηση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής επέβαλαν την άνευ όρων στήριξη των κυβερνητικών εταίρων, στην οποία ο Αντώνης Σαμαράς διέβλεψε πως δεν θα μπορούσε να ελπίζει στο εξής.

    Η μόνη λύση ήταν να αναλάβει την πρωτοβουλία των πολιτικών κινήσεων προκαλώντας ο ίδιος, αντί να συρθεί σε αυτήν, την ενδοκυβερνητική κρίση που αναπόφευκτα θα ερχόταν. Η πρόθεσή του να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης μεταφέρει στους κυβερνητικούς εταίρους το δίλημμα των εκλογών, υποχρεώνοντάς τους να εξηγήσουν ότι τις προκάλεσαν για να διασώσουν την ΕΡΤ...

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com 

     
  • Προληπτικός έλεγχος των δημοσίων δαπανών

    Προληπτικός έλεγχος των δημοσίων δαπανών

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών ορίστηκαν τα ανώτατα όρια δαπανών ανά υπουργείο για το 2014. Mε άλλη απόφαση του υπουργείου συστήνεται επιτροπή στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για την επικαιροποίηση και αναμόρφωση του πλαισίου δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας.

    ΧΩΡΙΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ την τελευταία τριετία η Ελλάδα πραγματοποίησε μια εντυπωσιακή δημοσιονομική προσαρμογή. Ο κίνδυνος να αποδειχθεί μη βιώσιμη ελλοχεύει, αν επαναληφθούν τα σφάλματα του παρελθόντος, δηλαδή η δημοσιονομική σπατάλη και η πολιτική αδράνεια που οδήγησαν στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της διετίας 2008-2009.

    ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ των πρωτογενών δημοσίων δαπανών καταλυτικό ρόλο μπορεί να παίξει η θέσπιση ποσοτικών περιορισμών και η αυξημένη εποπτεία για την τήρησή τους. Υπό το πρίσμα αυτό κάθε θεσμική παρέμβαση προς την κατεύθυνση του προληπτικού ελέγχου των δαπανών κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και η ωφελιμότητα εκάστης θα κριθεί εκ του αποτελέσματος, δηλαδή από το πόσο θα συμβάλει στη συγκράτηση των δαπανών.

    ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ελλείμματα δημιουργούνται εύκολα σε περιόδους οικονομικής ανάπτυξης και μειώνονται δύσκολα σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. Την εμπειρία αυτή τη ζει με τον πιο οδυνηρό τρόπο η χώρα μας.

    ΓΙΑ ΝΑ σπάσει η επίδραση του πολιτικού κύκλου στα δημοσιονομικά μεγέθη, απαιτείται ένα νέο, ισχυρότερο θεσμικό πλαίσιο στην άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής, το οποίο, αν δεν μπορεί να εγγυηθεί τα αυξημένα φορολογικά έσοδα, να μπορεί τουλάχιστον να θέσει εγκαίρως φραγμούς στις δαπάνες, ακόμα και στις προεκλογικές περιόδους. Ο προληπτικός έλεγχος των κρατικών δαπανών συνιστά την «ιδανική λύση» για την αντιμετώπιση της αστάθειας στην είσπραξη των φορολογικών εσόδων και για την αποτροπή δημιουργίας νέων ελλειμμάτων και χρέους.  

     
  • Κοινωνικά προτάγματα

    Κοινωνικά προτάγματα

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     Οι εργαζόμενοι στον Τύπο και οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι δεν είναι ούτε πρέπει να γίνουν μέρος του πολιτικού προβλήματος της χώρας. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις κινδύνεψαν να πλήξουν περαιτέρω την αξιοπιστία της ελληνικής δημοσιογραφίας στην κοινωνία.

    Ευτυχώς, οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι δεν επέτρεψαν την αυτοκατάργησή τους. Καταδίκασαν την αυταρχική στάση της ηγεσίας της ΕΣΗΕΑ, που επί μέρες τούς απαγόρευε να κάνουν τη δουλειά τους σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τον τόπο – με μια ύψιστη κυβερνητική κρίση να βρίσκεται σε εξέλιξη απειλώντας να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές.

    Ευτυχώς, έστω και την ύστατη ώρα, οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι αρνήθηκαν την αυτοχειρία, διακινδυνεύοντας ό,τι έχει απομείνει όρθιο στον χειμαζόμενο ελληνικό Τύπο. Στην πλειονότητά τους απέδειξαν ότι διαθέτουν, εκτός από ένστικτο επιβίωσης και πολιτικό αισθητήριο και παρά την αρχική αμηχανία δεν αφέθηκαν να συρθούν σε συνδικαλιστικά παιχνίδια που εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες. Στην ουσία κατάργησαν την ηγεσία της ΕΣΗΕΑ, που επιχείρησε να μετατρέψει τη συμπαράσταση στους υπό απόλυση εργαζόμενους της ΕΡΤ σε κοινωνικό αίτημα για την πτώση της κυβέρνησης!

    Η άρνησή τους να νομιμοποιήσουν τις ακραίες θέσεις της ηγεσίας της ΕΣΗΕΑ, η άρνησή τους να χρησιμοποιηθούν ως μοχλός πίεσης για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων έδειξε πως οι δημοσιογράφοι στην πλειονότητά τους δεν είναι ούτε υποχείρια ούτε ενεργούμενα κανενός. Έδειξαν πως υπάρχει ελπίδα για την ελληνική δημοσιογραφία να ανακτήσει τη χαμένη της αξιοπιστία.

    Σήμερα και αύριο στην ΕΣΗΕΑ πραγματοποιούνται εκλογές για την ανάδειξη του νέου δ.σ. Το παρήγορο είναι πως σε αυτές τις εκλογές συμμετέχουν αρκετά νέα πρόσωπα που αξίζουν προσοχής. Νέοι δημοσιογράφοι που αγαπούν τη δουλειά τους, που πιστεύουν σε αυτήν και που πιστεύουν ότι το συνδικαλιστικό τους όργανο θα πρέπει να ανασυσταθεί σε νέα βάση, να χαράξει μια νέα πορεία.

    Η ΕΣΗΕΑ μυρίζει εδώ και χρόνια καμαριλίκι και αναχρονισμό. Αποξενωμένη από την κοινωνία, αποκομμένη ακόμα και από την πλειονότητα των δημοσιογράφων, αδυνατεί να αποβάλει τα βαρίδια της, να προσαρμοστεί στα νέα κοινωνικά δεδομένα, να ακολουθήσει τον σύγχρονο τρόπο σκέψης. Αντί να ορίζει (ή τουλάχιστον να συνδιαμορφώνει το μέλλον), μένει εσωστρεφής να το παρακολουθεί να φεύγει μπροστά της. Κατάντησε να μεριμνά απλά για την εξυπηρέτηση μικρο-συντεχνιακών αιτημάτων, αντί να αναδεικνύει τα νέα κοινωνικά προτάγματα. Συνέβαλε στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος, αντί να διατηρήσει ακέραιο τον θεσμικό της ρόλο ως άτυπη τέταρτη εξουσία στο πλαίσιο της εύρυθμης λειτουργίας της δημοκρατίας.

    Από πρωτοπόρος έγινε ουραγός.

    Το να το επισημαίνει απλώς κανείς δεν αρκεί. Χρειάζεται κάτι παραπάνω από επισημάνσεις. Χρειάζεται συμμετοχή. Η ΕΣΗΕΑ ανήκει στους επαγγελματίες δημοσιογράφους.

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com



     
  • Ύστατη προσπάθεια

    Ύστατη προσπάθεια

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Μπορεί από την αποψινή συνάντηση των πολιτικών αρχηγών να μη βγει η είδηση της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, είναι όμως σχεδόν βέβαιο ότι από αύριο, έστω και άτυπα, ξεκινά η προεκλογική περίοδος.

    Η συνάντηση της περασμένης Δευτέρας απέδειξε πως η συγκατοίκηση των τριών κομμάτων είναι προβληματική και το χάσμα που χωρίζει τη ΝΔ με τη ΔΗΜΑΡ φαντάζει αγεφύρωτο για πολλούς λόγους:

    Ο πρώτος και πολύ σημαντικός είναι η εμφανής πια απροθυμία της ΔΗΜΑΡ να στηρίξει το δημοσιονομικό πρόγραμμα προσαρμογής και τα επώδυνα μέτρα που το συνοδεύουν. Δεν το πιστεύει ιδεολογικά και αδυνατεί να συναινέσει στις πρακτικές εφαρμογής του. Γι'Α αυτό και στην υπόθεση της ΕΡΤ εστιάζει στο πνεύμα και το γράμμα της συνταγματικής νομιμότητας, επιχειρώντας να αποτρέψει μελλοντικά «μονομερείς ενέργειες», όπως αυτή που έλαβε ο Αντώνης Σαμαράς επιβάλλοντας το «μαύρο» στη δημόσια τηλεόραση. Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Φώτης Κουβέλης αξιώνει (και θα αξιώνει στο εξής) η Βουλή να λαμβάνει αποφάσεις και όχι απλώς να εγκρίνει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Αυτό βεβαίως έχει νόημα όταν οι πολιτικές συνθήκες είναι ομαλές. Όταν όμως η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της καταστροφής και εξαρτώμενη από τις προθέσεις των δανειστών της, μια τέτοια διαδικασία φαντάζει πολυτέλεια.

    Ο δεύτερος, εξίσου σημαντικός, λόγος είναι πως η ΔΗΜΑΡ δεν δείχνει πρόθυμη να ανταλλάξει πολιτική στήριξη με υπουργικά αξιώματα. Πρώτον, διότι σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ δεν έχει κουλτούρα εξουσίας και θα δυσκολευτεί να πείσει τους ψηφοφόρους της ότι η διαφοροποίησή της δεν ήταν προσχηματική για να διαπραγματευτεί μεγαλύτερη συμμετοχή στο νέο κυβερνητικό σχήμα και, δεύτερον, διότι με την ενεργό συμμετοχή της στην κυβέρνηση καθίσταται συνυπεύθυνη για ό,τι συμβεί μελλοντικά στη χώρα. Προφανώς, πιστεύει πως το μέλλον δεν θα είναι ευοίωνο, πως το πρόγραμμα δεν θα βγει και σε μια τέτοια περίπτωση η επόμενη μέρα θα τη βρει εκτός Βουλής.

    Ο τρίτος λόγος είναι πως εκφράζοντας τώρα τη διαφοροποίησή της εγγράφει υποθήκη για τη συμμετοχή σε ένα μετεκλογικό κυβερνητικό σχήμα, συνεργαζόμενη αυτή τη φορά με τον ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο της πάγιας επιδίωξης του Φώτη Κουβέλη για μια κυβερνώσα Αριστερά. Αν συνεχίσει να συντάσσεται άνευ όρων με τη ΝΔ, όχι μόνο θα διακινδυνεύσει την πολιτική της ύπαρξη, αλλά πολύ περισσότερο θα ακυρώσει κάθε προοπτική συνεργασίας με το σημερινό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

    Ωστόσο όλα τα παραπάνω τελούν υπό την αίρεση της χρονικής συγκυρίας. Κι αυτή δεν ευνοεί τον Φώτη Κουβέλη, που θα πρέπει να (συν)υπολογίσει το κόστος της ευθύνης να σύρει τη χώρα εν μέσω θέρους σε πρόωρες εκλογές...

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com 

     
  • Επείγει η βελτίωση του κλίματος στην οικονομία

    Επείγει η βελτίωση του κλίματος στην οικονομία

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ και οι πολιτικοί αρχηγοί που στηρίζουν την κυβέρνηση τη Δευτέρα το βράδυ έστειλαν σαφές μήνυμα ότι δεν επιθυμούν την προσφυγή σε πρόωρες εκλογές. Στη νέα συνάντηση που έχουν σήμερα θα επιχειρήσουν, μέσω και του ανασχηματισμού, να βελτιώσουν την ικανότητα της κυβέρνησης να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, ακολουθώντας τις θεσμικές διαδικασίες και λαμβάνοντας υπόψη τα κοινωνικά δεδομένα.

    ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ των πρόωρων εκλογών συνεπεία ασυμφωνίας μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων ή αδυναμίας υλοποίησης του σχεδίου επαναλειτουργίας της δημόσιας τηλεόρασης αποτελούσε καταστροφικό σενάριο και η απομάκρυνσή του προκαλεί ανακούφιση.

    ΠΡΟΦΑΝΩΣ, ΟΥΔΕΙΣ εχέφρων πολίτης μπορεί να ζητεί από την ελληνική κυβέρνηση να αγνοήσει τις μνημονιακές υποχρεώσεις, όπως η απόλυση συγκεκριμένου αριθμού δημοσίων υπαλλήλων. Σε καμία περίπτωση όμως το «μοντέλο εξυγίανσης» που επελέγη για την ΕΡΤ δεν ήταν ορθολογικό.

    ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ το κοινωνικά δίκαιο ή άδικο των απολύσεων όλων ανεξαιρέτως των εργαζομένων σε έναν οργανισμό και τα δημοσιονομικά οφέλη που θα προέκυπταν, ο εν λόγω σχεδιασμός υποτίμησε τις πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις

    ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ εταίροι, ακόμη κι αν ενημερώθηκαν, δεν συναίνεσαν με τρόπο ώστε να υποστηρίξουν δημοσίως την απόφαση του πρωθυπουργού, ενώ το μεταβατικό σχήμα από τον παλιό στον νέο οργανισμό δεν ήταν σαφώς προδιαγεγραμμένο και έτοιμο να εφαρμοστεί, ώστε να καμφθούν οι αναμενόμενες αντιδράσεις από τους θιγομένους.

    Η ΕΡΤ αποτέλεσε «πηγή» πολιτικών εξελίξεων και οι κυβερνητικοί εταίροι οφείλουν να καταβάλουν σήμερα κάθε προσπάθεια για την αποκατάσταση της κυβερνητικής σταθερότητας και του κλίματος στην οικονομία, που επλήγη ανεπανόρθωτα τις τελευταίες ημέρες. 

     
  • Νέα συμφωνία

    Νέα συμφωνία

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Οι πολιτικοί αρχηγοί των κομμάτων της συγκυβέρνησης προσήλθαν στην κρίσιμη συνάντηση για να δώσουν την τεχνική-νομική λύση στο πρόβλημα της ΕΡΤ, για να ερμηνεύσουν το χρησμό του ΣτΕ. Προσήλθαν για να συζητήσουν ένα θέμα που δεν είναι το μείζον στην παρούσα πολιτική συγκυρία και που μόνο ως φύλλο συκής που καλύπτει το κυβερνητικό αδιέξοδο υφίσταται.

    Το μείζον θέμα για τους Σαμαρά, Βενιζέλο Κουβέλη ήταν και παραμένει το αν και κατά πόσο θέλουν πρόωρες εκλογές και, το κυριότερο, το αν και κατά πόσο επιθυμούν τη συνύπαρξή τους.

    Προτού συναντηθούν, όλες οι πλευρές διαβεβαίωναν ότι δεν επιθυμούν εκλογές. Ακριβέστερα, προσπαθούσαν να μη χρεωθούν την ευθύνη των πρόωρων εκλογών. Τέτοια ευθύνη σημαίνει πολιτικός αφανισμός στα συντρίμμια μιας κατεστραμμένης χώρας. Από την άλλη όμως δεν μπορούσαν να εμφανιστούν ότι φοβούνται τις εκλογές.

    Τι θα καθόριζε την τελική στάση τους; Ο φόβος των εκλογών ή ο φόβος της ευθύνης πρόκλησης των εκλογών; Κανονικά, ούτε το ένα ούτε το άλλο. Διότι σε τελική ανάλυση ποιον πολίτη ενδιαφέρουν τέτοιου είδους φοβίες;

    Ο λαός ενδιαφέρεται για λύσεις που θα βγάλουν τη χώρα από τη βαθιά κρίση και όχι για τους πολιτικούς εγωισμούς των αρχηγών της συμπολίτευσης. 'Αρα, το ουσιαστικό ερώτημα ήταν αν οι τρεις αρχηγοί μπορούσαν να επαναπροσδιορίσουν το πλαίσιο της προγραμματικής συμφωνίας τους, ώστε να συνεχίσουν απρόσκοπτα να συγκυβερνούν και να εφαρμόζουν όσα οι δανειστές επιβάλλουν.

    Εδώ τα πράγματα ήταν ακόμα πιο σύνθετα, ακόμα πιο περίπλοκα. Η πρώτη προγραμματική συμφωνία ήταν το άλλοθι για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Ουδέποτε τηρήθηκε. Ό,τι υπέγραψαν τότε τα τρία κόμματα ακυρώθηκε στην πράξη από τους δανειστές.

    'Αρα σήμερα ο επαναπροσδιορισμός της προγραμματικής συμφωνίας δεν σημαίνει ενεργό συμμετοχή (με κοινοβουλευτικά στελέχη) ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Σε μια τέτοια περίπτωση θα μιλούσαμε για ένα απλό ζήτημα εσωκομματικών διευθετήσεων και ενδοκυβερνητικών ισορροπιών. Κι επειδή αναδόμηση δεν γίνεται με υλικά κατεδάφισης, είναι σαφές πως ένας ανασχηματισμός δεν θα έλυνε το πρόβλημα – εκτός κι αν συμφωνούσαν αυτός να είναι ριζικός, με τη συμμετοχή τεχνοκρατών, που θα είχαν την επάρκεια να προχωρήσουν σε βαθιές τομές.

    Συνεπώς, ο επαναπροσδιορισμός της προγραμματικής συμφωνίας συνιστά κάτι σοβαρότερο. Αφορά την αποδοχή της ορθότητας του μνημονίου και τον τρόπο εφαρμογής του. Οι πολιτικοί αρχηγοί έπρεπε να αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν να στηρίζουν τη συγκεκριμένη πολιτική. Απόφαση δύσκολη, δεδομένων των αδιεξόδων που εκτιμάται ότι θα προκαλέσει σήμερα και τα οποία ουδείς δέχεται να χρεωθεί. Και μια τέτοια απόφαση προϋποθέτει επαναξιολόγηση της κατάστασης και απαιτεί επιπλέον πολιτικό χρόνο, ο οποίος σύντομα θα εκπνεύσει...

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Ζητούμενο το καθαρό «τοπίο» στην κτηματαγορά

    Ζητούμενο το καθαρό «τοπίο» στην κτηματαγορά

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     

     Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ έθεσε προσφάτως σε δημόσια διαβούλευση το προεδρικό διάταγμα για την ηλεκτρονική ταυτότητα κτιρίου, που προβλέπει την καταγραφή όλων των κτισμάτων της χώρας (ιδιωτικών και δημόσιων) εντός δεκαετίας.
    ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ προεδρικού διατάγματος, τα κεντρικά υπολογιστικά συστήματα της ταυτότητας του κτιρίου θα συνδεθούν μόνιμα με εκείνα του κτηματολογίου, της ΔΕΗ, αλλά και της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών.

    ΤΟ ΑΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΤΟ των ακινήτων δεν αποτελεί ίδιον ενός ευρωπαϊκού κράτους εν έτει 2013. Υπό την απειλή της χρεοκοπίας έχουν επιταχυνθεί οι ρυθμοί για να πραγματοποιηθούν τα αυτονόητα, όπως η απογραφή ιδιωτικής και δημόσιας ακίνητης περιουσίας και η μηχανογράφηση του δημόσιου τομέα.

    ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ βρίσκονται ακόμα στην αρχή και προβλέπεται να ολοκληρωθούν... μετά το 2020. Το ομιχλώδες τοπίο όμως στα αγροτεμάχια και τα κτίρια της ελληνικής επικράτειας πρέπει να ξεκαθαρίσει το συντομότερο. Σε ένα αβέβαιο καθεστώς δεν μπορούμε να περιμένουμε κεφαλαιούχους να επενδύσουν τα χρήματά τους.

    ΤΟ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ της ιδιοκτησίας των κτιρίων έχει καταστήσει αδύνατη την ομαλή επιβολή και είσπραξη του φόρου ακινήτων, έστω κι αν η φορολογία ακινήτων –παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα– αποτελεί πρακτική που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια σε όλα τα ευνομούμενα κράτη. Φυσικά, η επιλογή της είσπραξης του συγκεκριμένου φόρου μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ ήταν μια λύση ανάγκης και μόνο βραχυπρόθεσμα μπορεί να διατηρηθεί.

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ, ΟΛΟΙ ξέρουμε ότι το κτηματολόγιο και η ηλεκτρονική καταγραφή των κτισμάτων έπρεπε να είχαν πραγματοποιηθεί… χθες. Όσο παραμένουν ανολοκλήρωτα, παραμένουν και οι αβεβαιότητες που σε συνδυασμό με την έλλειψη σταθερής φορολογίας για τα ακίνητα εξαφανίζουν κάθε ελπίδα για μεγάλες ξένες επενδύσεις στην ελληνική γη.
    Επιτέλους χρειάζεται ένα καθαρό «τοπίο» στην κτηματαγορά. 

     
  • Πολιτική ωριμότητα

    Πολιτική ωριμότητα

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     
    Επί της ουσίας ουδέποτε οι πρόωρες εκλογές αποτέλεσαν σοβαρό ενδεχόμενο. Απόδειξη πως οι αγορές δεν «τσίμπησαν». Οι διαχειριστές κεφαλαίων δεν μετέβαλαν τις θέσεις τους στα διεθνή χρηματιστήρια και κατανόησαν καλύτερα από αρκετούς Έλληνες πολίτες την επικοινωνιακή μπλόφα του Αντώνη Σαμαρά.

    Η απειλή της πρόωρης προσφυγής στην κάλπη ήταν η αυτονόητη αντίδρασή του στην προσπάθεια των κυβερνητικών εταίρων να τον εμφανίσουν περίπου ως δυνάστη, που λαμβάνει μονομερώς αντιδημοκρατικές αποφάσεις, και να του χρεώσουν το πολιτικό κόστος για την απόφασή του να κλείσει την ΕΡΤ.

    Αν πράγματι αυτός ήταν ο στόχος τους, δεν τον πέτυχαν. Ο Αντώνης Σαμαράς στην εικόνα του «αυταρχικού» ηγέτη αντιπαρέβαλε την εικόνα του «αποφασισμένου μεταρρυθμιστή», που είναι έτοιμος να «σπάσει αυγά» και να συγκρουστεί με τους «βολεμένους». Παράλληλα η τακτική «μαστιγίου και καρότου» που εφάρμοσε, με τους συνεργάτες του από τη μια να διαρρέουν την αποφασιστικότητά του να φτάσει στα άκρα και από την άλλη τον ίδιο να εμφανίζεται διαλλακτικός, προσφέροντας σεβασμό και... κυβερνητικές θέσεις στους εταίρους, εγκλώβισε τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Φώτη Κουβέλη στο δίλημμα να σύρουν με αποκλειστικά δική τους ευθύνη τη χώρα σε εκλογές λόγω ΕΡΤ ή να αναζητήσουν εύσχημους τρόπους υπαναχώρησης.

    Αυτοί οι τρόποι αναζητήθηκαν μέσα από το χρησμό του ΣτΕ και τις νομικές ερμηνείες για τη δέουσα τεχνική-νομική διευθέτηση. Όμως ουδέποτε αυτό ήταν το μείζον ζήτημα. Το ουσιώδες ήταν και παραμένει ο τρόπος συνύπαρξης και η διαδικασία λήψης των αποφάσεων σε κρίσιμα ζητήματα που έπονται.

    Αν λοιπόν ο πραγματικός στόχος Βενιζέλου-Κουβέλη ήταν να εγγράψουν τη διαφοροποίησή τους με την ελπίδα να ανακτήσουν τη χαμένη πολιτική επιρροή τους από την «άνευ όρων» στήριξη των κυβερνητικών αποφάσεων, εν μέρει τον πέτυχαν. Οι δυο κυβερνητικοί εταίροι ενέγραψαν και την παρουσία τους και τη χρησιμότητά της. Έδειξαν στον Αντώνη Σαμαρά (και κυρίως στους επιτελείς του...) πως δεν μπορούν να εμφορούνται από αλαζονεία και τη λογική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Είναι αναμενόμενο ότι ορισμένοι εξ αυτών θα... τιμωρηθούν για τη στάση τους, όπως θα δείξει ο επικείμενος ανασχηματισμός.

    Ίσως έτσι να αποκτήσουν την πολιτική ωριμότητα που θα τους επιτρέψει να κατανοήσουν ότι στην παρούσα συγκυρία οι άλλοι δυο κυβερνητικοί εταίροι είναι απαραίτητοι ως πολιτικό μαξιλάρι που απορροφά κοινωνικούς κραδασμούς, ως ασπίδα προστασίας σε νοοτροπίες αυθαιρεσίας και αυταρχισμού, ως ανάχωμα στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ανεύθυνη αντιμνημονιακή ρητορική και ως επιβεβαίωση του κεντροδεξιού προσανατολισμού του Αντώνη Σαμαρά, που ακυρώνει κάθε επιχείρημα περί αναβίωσης των «ακροδεξιών» του καταβολών...

    Π.Κ. Μαυρίδης
    panamav@gmail.com

     
  • Επείγον ζήτημα η διοχέτευση ρευστότητας

    Επείγον ζήτημα η διοχέτευση ρευστότητας

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2018-05-01 01:57:42 | Πηγή: Εξπρές
     ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ της Εθνικής Τράπεζας, της Πειραιώς και της Eurobank μετά τη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων προχωρούν στην υλοποίηση του προγράμματος στήριξης των εξαγωγικών και εισαγωγικών επιχειρήσεων. Η ΕΤΕπ μέσω του συγκεκριμένου προγράμματος χρηματοδοτικής διευκόλυνσης θα προσφέρει εγγυήσεις ύψους 500 εκατ. ευρώ στις ελληνικές τράπεζες για τη χρηματοδότηση διεθνών εμπορικών συναλλαγών ελληνικών επιχειρήσεων.

    Η ΕΛΛΑΔΑ από το 2008 μέχρι και σήμερα βρίσκεται εγκλωβισμένη σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση. Τα λόγια για «επιστροφή στην ανάπτυξη» ηχούν πλέον μονότονα στα αυτιά των Ελλήνων πολιτών, που υφίστανται τις συνέπειες των πρωτοφανών μέτρων λιτότητας.

    ΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ την ταμειακή ασφυξία στην οικονομία μόνο συγκεκριμένες δράσεις μπορούν πλέον να εκληφθούν αξιόπιστες και να εκτιμηθούν αναλόγως. Η προσφορά εγγυήσεων από την ΕΤΕπ αξιολογείται ως τέτοια, αφού συνεπάγεται άμεσα οικονομικά οφέλη για τους εμπλεκομένους.

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ οικονομία καταβάλλει υπερπροσπάθεια… να μετακινηθεί παραγωγικά από τον τομέα των διεθνώς μη εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των εμπορεύσιμων σε συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας και εξαιρετικά περιορισμένης ρευστότητας.

    ΥΠΟ ΤΟ πρίσμα αυτό το συγκεκριμένο πρόγραμμα χρηματοδοτικής διευκόλυνσης κρίνεται στοχευμένο, αφού απευθύνεται σε επιχειρηματίες που όχι μόνο έχουν ανάγκη από ρευστότητα αλλά και πρέπει να στηριχθούν ώστε να υπηρετηθεί ο εθνικός στόχος της εξωστρέφειας.

    ΟΙ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΕΣ τράπεζες οφείλουν να καταγράψουν τα οφέλη που θα προκύψουν σε όρους παραγωγής και απασχόλησης απ'Α όσες επιχειρήσεις κάνουν χρήση των εγγυήσεων. Πέραν αυτού, βασική παράμετρος είναι ο χρόνος. Η διοχέτευση ρευστότητας στην οικονομία αποτελεί επείγον ζήτημα και απαιτούνται πράξεις και όχι λόγια. 

     
           

Σπόνσορες

φιλοξενία ιστοσελίδας




Live News

  • Γίνεται φόρτωση των τελευταίων νέων σε πραγματικό χρόνο