• Ο πολιτικός σεισμός στο Βερολίνο προκαλεί ναυτία στην Ευρώπη

    Ο πολιτικός σεισμός στο Βερολίνο προκαλεί ναυτία στην Ευρώπη

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Αντώνης Αργυρός | Ημερομηνία: 2017-09-25 13:16:29 | Πηγή: News247

    Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι τα αποτελέσματα των Γερμανικών εκλογών προκαλούν «πολιτικό σεισμό» στο Βερολίνο που οδηγεί σε βέβαια κατάσταση «ναυτίας» την  Ευρώπη και ιδίως τις χώρες του νότου.

    Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία των exit polls: Την πρώτη θέση καταλαμβάνει το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών (CDU/CSU) της Άνγκελα Μέρκελ με ποσοστό 32,7%, το χαμηλότερο ποσοστό που έχουν συγκεντρώσει οι Χριστιανοδημοκράτες τα τελευταία 70 χρόνια. Δεύτεροι έρχονται οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) με 20,2%, ενώ τα βλέμματα συγκέντρωσε το ακροδεξιό κόμμα του η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) που για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από 50 χρόνια κατάφερε να εισέλθει στη Γερμανική Βουλή συγκεντρώνοντας το 13,4% των ψήφων. Η παρουσία μ’ αυτά τα ποσοστά του κόματος αυτού, φέρνει στον νου ιστορικές αναφορές και εφιάλτες.

    Παρά την καλή οικονομική και πολιτική θέση της Γερμανίας τα τελευταία χρόνια και πάρα το γεγονός ότι με τις πολιτικές της, στην νότια  Ευρώπη και στην Ελλάδα ανατράπηκε η πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη υπέρ της Γερμανικής οικονομίας, όμως ο πραγματικός  νικητής των γερμανικών εκλογών είναι η ξενοφοβία, η τρομοκρατική απειλή και η προφανής αδυναμία αντιμετώπισης των μεγάλων ζητημάτων της Ευρώπης, όπως του μεταναστευτικού. Η μεγάλη ήττα της Μέρκελ οφείλεται μεταξύ άλλων γιατί ενώ οι Γερμανοί ευημερούσαν, αγνοήθηκε ότι οι πολίτες ψηφίζουν κυρίως με τις φοβίες και με τους φόβους τους. Να γιατί κέρδισε «η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD)»: εκμεταλλεύθηκε το προεκλογικό κλίμα. Το επίκεντρο της ατζέντας για τους ψηφοφόρους βρέθηκαν μεταξύ άλλων το προσφυγικό και η μετανάστευση, η ασφάλεια και η καταπολέμηση της εγκληματικότητας, καθώς και οι κοινωνικές ανισότητες, όπως σημειώνουν πολιτικοί αναλυτές.

    Η κατάσταση στην Ευρώπη απαιτεί άμεσα μια σοβαρή συζήτηση σχετικά με τη μετεξέλιξη της Ε.Ε. Μια τέτοια συζήτηση, δεν θα είναι μετά τις γερμανικές εκλογές  καθόλου εύκολη: Η σύνθεση της νέας γερμανικής  κυβέρνησης, καθώς και αυτή της νέας γερμανικής Βουλής , θα έχει τεράστια  σημασία για το μέλλον της Ευρώπης και φυσικά της χώρας μας.

    Η συζήτηση στη γερμανική Βουλή ζητημάτων όπως η Ευρώπη, η ελληνική κρίση, το μεταναστευτικό και το Ισλάμ δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση για τη Γερμανίδα καγκελάριο, με την παρουσία δυνάμεων με σαφή αντίθεση στα ζητήματα αυτά. Από την αρχή της ίδρυσης του το 2013 το AfD απέρριπτε τη χορήγηση βοήθειας προς την Ελλάδα.

    Μάλιστα, την πρώτη περίοδο της ύπαρξης του το θέμα αυτό είχε την ίδια σημασία όπως και προσφυγικό αργότερα. Αν και στο εκλογικό πρόγραμμα των Φιλελευθέρων (FDP) δεν τίθεται ρητά θέμα Grexit, το πλαίσιο όμως που περιγράφεται για το πώς και με ποια κριτήρια θα πρέπει να λειτουργεί η Ευρωζώνη, θέτει την Ελλάδα εκτός. Ο πρόεδρος του κόμματος (FDP) Κρίστιαν Λίντνερ έχει πει ότι: «Θα πρέπει να σταματήσει η αβεβαιότητα για την Ελλάδα και τους Γερμανούς φορολογούμενους». Η σύνθεση της νέας γερμανικής βουλής φαίνεται ότι θα δυσκολέψει την επίτευξη λύσεων για το ελληνικό χρέος. Τα νεοεισερχόμενα κόμματα "Φιλελεύθεροι" και "Εναλλακτική για τη Γερμανία" απορρίπτουν εκ των προτέρων τα προγράμματα διάσωσης. Η συμμετοχή των Πρασίνων στη νέα Κυβέρνηση ενδεχομένως να λειάνει τις θέσεις της προεκλογικής περιόδου των Φιλελευθέρων. Όμως σε κάθε περίπτωση τα ζητήματα που μας απασχολούν θα είναι εξαιρετικά περίπλοκα.

    Είναι λοιπόν προφανές ότι η εκλογική αναμέτρηση στην Γερμανία, έφερε νέα σημαντικά και επείγοντα  ζητήματα τόσον για το μέλλον της Ευρώπης, όσον και για την ελληνική κρίση που εύλογα προκαλούν «ναυτία»,  για την πιθανή αντιμετώπισή τους.

    Και τώρα τι κάνουμε; Να μην περιμένουμε τους «βαρβάρους»;

    Η απάντηση ούτε εύκολη είναι. Ούτε είναι ξεκάθαρο το τοπίο, όμως μάλλον πρέπει να κοιτάξουμε στα σοβαρά αφήνοντας τις καθημερινές μας διαφορές κατά μέρος στον λίγο χρόνο που απομένει, να δούμε το μέλλον μας και τον σκοπό μας, γιατί αυτήν τη φορά τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά από το 2010 όχι  μόνο για μας αλλά και για όλη την Ευρώπη. Τώρα  πρέπει να βγάλουμε άμεσα τα συμπεράσματα μας.

    ΥΓ: Η δέκατη στροφή του εθνικού μας ύμνου, ο οποίος γράφτηκε το 1823 από τον Διονύσιο Σολωμό, απαντά στο ερώτημα μου:

    «Μοναχή το δρόμο επήρες

    και ξανάρθες μοναχή. Δεν είν΄ εύκολες οι θύρες,

    αν η χρεία τες κουρταλεί.»

    (Φωτό: AP / Matthias Schrader)

  • Αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις. Ο Άραβας έφευγε...

    Αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις. Ο Άραβας έφευγε...

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-25 12:16:31 | Πηγή: News247

    Αν θέλει κανείς να είναι τίμιος και λεπτολόγος, δεν μπορεί παρά να δώσει δίκιο στον Γ. Κατρούγκαλο που χαρακτήρισε fake news την είδηση περί αποχώρησης του Κατάρ από κάθε επενδυτική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Αν από την άλλη θέλει να δει το “δάσος”, τη “μεγάλη εικόνα”, θα πρέπει να σταθεί περισσότερο στο γεγονός ότι μια εταιρεία που ελέγχεται από το κράτος του Κατάρ, η Al Rayyan αποφασίζει να βάλει ένα τέλος στην εν Ελλάδι επενδυτική της περιπέτεια.

    Το πόσο μεγάλη είναι η εικόνα, είναι δύσκολο να το συλλάβει ανθρώπινος νους. Κατά δήλωση των στελεχών της εταιρείας που εδρεύουν στη χώρα μας η Al Rayyan επέλεξε την Ελλάδα ως χώρα για να εγκαταστήσει τον ευρωπαϊκό επενδυτικό της βραχίονα για real estate και επιπλέον θα επένδυε στη χώρα μας το ιλιγγιώδες ποσό των 16 δισ. ευρώ. Συνολικά το εμιράτο έχει τοποθετήσει στην Ευρώπη σχεδόν 100 δις σε διάφορες δραστηριότητες.

    Πρόκειται για μια πραγματική εταιρεία και όχι για κάποιο φάντασμα με ψεύτικους “εμίρηδες” ή απροσδιορίστου συγγένειας μέλη της βασιλικής οικογένειας. Έχει γραφεία στο κέντρο της Αθήνας και έχει προχωρήσει στην εξαγορά εκτάσεων με σκοπό να τις αναπτύξει. Η θυγατρική εταιρεία Pimana προχώρησε το 2013 στην αγορά του νησιού Οξυά έναντι 5,6 εκατ. ευρώ με στόχο τη δημιουργία ενός “νησιού τέχνης”. Πρέπει να σημειωθεί ότι η περιοχή είναι χαρακτηρισμένη ως περιοχή natura, αλλά φημολογείται ότι οι επενδυτές είχαν λάβει διαβεβαιώσεις πως θα αποχαρακτηριστεί.

    Έχει αγοράσει επίσης μια έκταση 15.000 στρεμμάτων στη Ζάκυνθο με στόχο την τουριστική ανάπτυξη αλλά βρήκε απέναντι της την εκκλησία που υποστηρίζει ότι η περιοχή της ανήκει, παρά το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος έχει επικυρώσει τη συναλλαγή και βεβαίως εισπράξει τους αναλογούντες φόρους. Σε μια μικρότερη επένδυση που αφορούσε ένα ξενοδοχείο στην Κέρκυρα, οι Καταριανοί συνάντησαν προβλήματα με την πολεοδομία, το σωματείο οικοδόμων και το εργατικό κέντρο. Συνολικά όπως αναφέρουν στελέχη της εταιρείας, από την ημέρα που πάτησαν το πόδι τους στην φιλόξενη επενδυτικά χώρα μας έχουν βρει απέναντί την εκκλησία, το δασαρχείο, την εφορία, την πολεοδομία, τον ΟΑΕΔ αλλά και ιδιώτες.

    Με εργαλείο την ελληνική δικαιοσύνη και τις καθυστερήσεις που την χαρακτηρίζουν, όλοι οι προαναφερθέντες μπορούν να βάζουν φρένο στις επενδύσεις, παρά το γεγονός ότι η έλευση των Καταριανών ήταν το αποτέλεσμα πρόσκλησης από την Ελληνική πλευρά. Οι επενδυτές διαμαρτύρονται για ανακολουθία. Υποστηρίζουν για παράδειγμα ότι στην περίπτωση της Οξυάς, η αρμόδια ΔΟΥ άλλαξε τα δεδομένα και “διόρθωσε” τον φόρο μεταβίβασης από 559 χιλιάδες σε 9,5 εκατ. ευρώ. Οι επενδυτές πριν ανακοινώσουν την αποχώρησή τους, είχαν κάνει τα πάντα. Είχαν προσπαθήσει μέσω της επίσημης διπλωματικής οδού, είχαν προσλάβει τον πρώην γενικό γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου της πρώτης Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κ. Σπ. Σαγιά για δικηγόρο, είχαν απευθυνθεί ακόμη και στον Πρωθυπουργό. Όχι μία αλλά τρεις φορές, χωρίς να λάβουν απάντηση. Αν όμως χρειάζεται ο πρωθυπουργός να λύνει τα θέματα με τις πολεοδομίες και τα δασαρχεία, μάλλον κάτι δεν πάει καλά με την αντιμετώπιση των επενδυτών.

    Δεν λέει κανείς ότι σώνει και ντε είχαν δίκιο σε όλα τα αιτήματά τους. Είναι όμως παράδοξο να μην είχαν δίκιο σε κανένα. Να μην επιλύθηκε καμία από τις περιπτώσεις που εμπόδιζαν τις επενδύσεις τους. Είναι επίσης παράδοξο να συμβαίνει το ίδιο με όλες τις μεγάλες επενδύσεις στη χώρα. Παντού υπάρχουν προβλήματα. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι οι προηγούμενοι δεν είχαν ιδέα για το πώς γίνονται οι συμφωνίες και οι επενδύσεις, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε αρκετό χρόνο είτε να τις διορθώσει, είτε να τις διακόψει ακολουθώντας τη νόμιμη οδό. Είχε επίσης χρόνο για να φέρει καινούριες.

    Οι επενδυτές δηλώνουν αγανακτισμένοι με τον τρόπο με τον οποίο τους αντιμετωπίζει η ελληνική πολιτεία. Κωλυσιεργεί με μοναδική μαεστρία και βρίσκει διαρκώς νέα κωλύματα ακόμη και αν η δικαιοσύνη αποφανθεί για τα προηγούμενα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις είναι οι χαμηλότερες σε όλη την Ευρώπη. Είναι παράδοξο όμως καθώς το “οικόπεδο” είναι γωνιακό, ευάερο και ευήλιο.

    Καταριανά συμφέροντα συνεχίζουν να έχουν μερίδιο σε επενδύσεις στην Ελλάδα. Κυρίως σε σοβαρές μεγάλες πολυμετοχικές εταιρείες που έχουν καταφέρει να διασφαλίσουν τη λειτουργία τους στο “ελληνικό πλαίσιο”. Μέχρι εκεί θα συμφωνήσουμε με τον Υπουργό που χαρακτήρισε την αποχώρηση του Κατάρ, fake news. Η αποχώρηση όμως της Al Rayyan από τη χώρα είναι real news, αληθινά νέα και πάρα πολύ άσχημα. Κανείς δεν μπορεί να μας πείσει να αγνοούμε την πραγματικότητα γιατί έτσι νομίζει ότι μπορεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά ένα επενδυτικό Βατερλό.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Ο 'Δίας' της αυθαιρεσίας

    Ο 'Δίας' της αυθαιρεσίας

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βαγγέλης Δεληπέτρος | Ημερομηνία: 2017-09-25 08:37:14 | Πηγή: News247

    Τι ακριβώς δουλειά κάνει η ομάδα ΔΙΑΣ και πώς την κάνει; Ρητορική μεν αλλά ουσιαστική η ερώτηση, που τίθεται συχνά αλλά συνήθως εις ώτα μη ακουόντων. Γιατί οι καταγγελίες πολιτών για την δράση και το “στιλ” των αστυνομικών αυτής της ομάδας είναι αρκετά συχνές για να θεωρούνται ήσσονος σημασίας και αρκετά διαχρονικές ώστε να καταδεικνύεται ότι (περιέργως;) αυτή η ομάδα ξεπερνά πολύ... προγραμματισμένα τα όρια.

    Γιατί και οι αστυνομικοί, όσο κι αν ορισμένοι από αυτούς καμώνονται ότι δεν καταλαβαίνουν, είναι υποχρεωμένοι να κινούνται εντός ορίων. Και αυτά τα όρια είναι επαγγελματικά αλλά πολύ περισσότερο, δημοκρατικά. Με απλά λόγια, ούτε ο “Δίας” ούτε καμιά άλλη ομάδα της ΕΛΑΣ δικαιούνται να αντιμετωπίζουν με σκαιό τρόπο πολίτες και δεν έχουν -σε καμιά περίπτωση- δικαίωμα να τους προπηλακίζουν και να τους τρομοκρατούν.

    Αυτή τη φορά ο στόχος των ανδρών της ομάδας “Δίας” δεν ήταν διαδηλωτές, όπως συνήθιζαν τα προηγούμενα χρόνια, αλλά θεραπευτές και θεραπευόμενοι της Κοινωνικής Επανένταξης του “18 “Άνω” στην Κυψέλη, που “προσέρχονταν για να συμμετάσχουν σε ψυχοθεραπευτικές και ψυχοεκπαιδευτικές δραστηριότητες”.

    Όπως καταγγέλλουν οι θεραπευτές της δομής, οι ενέργειες των αστυνομικών που “ ασκούσαν ελέγχους σωματικούς και λεκτικούς με ειρωνικό ύφος και απειλητική διάθεση” κάνοντας επίσης “προσωπικές ερωτήσεις πέραν των αρμοδιοτήτων τους”, ήρθαν “σε αντίθεση με το θεραπευτικό έργο”.

    Και έχει ιδιαίτερη σημασία, την οποία δεν μπορούν να προσπεράσουν οι υπηρεσιακοί και πολιτικοί προϊστάμενοι της Ομάδας, η παρατήρηση της προέδρου του Σωματείου Υποστήριξης του Επιστημονικού και Κοινωνικού Έργου του “18 Άνω” Κατερίνας Μάτσα: “To είδος των ερωτήσεων που έθεταν [τα μέλη της “Δίας”] και ο τρόπος τους, κατέλυαν κάθε έννοια απόρρητου, καταστρέφοντας την ίδια τη θεραπευτική διαδικασία, στο πιο λεπτό της σημείο, την επανένταξη”.

    Βάσει όλων αυτών, το λιγότερο είναι αυτό που ζητούν οι θεραπευτές και οι θεραπευόμενοι της μονάδας: Να καταδικαστούν αυτές “οι πρακτικές κατάχρησης εξουσίας που υπονομεύουν τον αγώνα που δίνουν οι απεξαρτημένοι για την ζωή τους”, τόσο από την ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης όσο και τους επικεφαλής της Ελληνικής Αστυνομίας. Και, βέβαια, μαζί με την πολιτική καταδίκη αυτών των μεθόδων να υπάρξει και πρακτική, υπηρεσιακή τιμωρία των υπευθύνων.

    Γιατί οι αρμόδιοι (πολιτικοί και υπηρεσιακοί) παράγοντες έχουν ηθική και συνταγματική υποχρέωση να μας φυλάνε από τους “φύλακες”.

    *Ο Βαγγέλης Δεληπέτρος είναι δημοσιογράφος

  • Τα λιοντάρια και οι ζέβρες του κ. Μητσοτάκη

    Τα λιοντάρια και οι ζέβρες του κ. Μητσοτάκη

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Τάκης Ψαρίδης | Ημερομηνία: 2017-09-24 08:27:35 | Πηγή: News247

    (Φωτογραφία: Sooc)

    Αυταπάτη λοιπόν το σύνθημα της γαλλικής επανάστασης «ελευθερία ισότητα αδελφότητα» εφόσον η  κοινωνική «ισότητα» είναι αυταπάτη κατά τον κο Μητσοτάκη, γιατί δεν είναι στη φύση του ανθρώπου!! Ολοταχώς επιστροφή στον «φεουδαλικό νεοφιλελευθερισμό» δηλαδή. Φαίνεται ότι η νεωτερικότητα δεν υπήρξε ποτέ για την ελληνική νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά που με τον πλέον επίσημο τρόπο, δια στόματος του αρχηγού της, αποκαλύπτει την πεμπτουσία της ιδεολογίας της και μάλιστα με απίστευτη έπαρση και κυνισμό.

    Δεν θα αναφερθώ στα πολιτικά και κοινωνικά συμβόλαια των Χομπς, Λοκ, Ρουσσώ τα οποία στηρίζονται σε διαφορετικές μεταξύ τους προσεγγίσεις της ανθρώπινης φύσης. Ούτε θα φιλοσοφήσω αν η ανθρώπινη φύση είναι εγωιστική όπως έλεγε ο Χομπς, ή αλτρουιστική όπως έλεγε ο Ρουσσώ, ή διαλογική όπως έλεγε ο Μαρξ, ή απλώς μία tabula rasa που διαμορφώνεται από την κοινωνία όπως έλεγε ο εμπειριστής Λοκ με το οποίο και συμφωνώ προσωπικά. Άλλωστε οι περισσότεροι νεοφιλελέδες είναι τόσο αμόρφωτοι, όπως αποδεικνύεται, που αγνοούν ακόμα και τον Λοκ (που θεωρείται ο πατέρας του φιλελευθερισμού φυσικά και όχι του νεοφιλελευθερισμού), όπως αγνοούν και το έργο του Ανταμ Σμιθ «περί ηθικών συναισθημάτων» και απλώς μηρυκάζουν για το «αόρατο χέρι της αγοράς» χωρίς ούτε και αυτό να το καταλαβαίνουν.. Θέλω λοιπόν να σταθώ στα δικά τους «επιχειρήματα» για τα «λιοντάρια που τρώνε τις ζέρβες» και να προσπαθήσω να κατανοήσω, όχι την άγνοια τους, αυτή εξηγείται, αλλά την απίστευτη τυφλότητα και ηλιθιότητα τους.

    Γιατί υπάρχει λόγος σοβαρός. Η βλακεία και ηλιθιότητα των νεοφιλελεύθερων επιχειρημάτων πως η κοινωνική ανισότητα είναι φυσική, ουσιαστικά είναι απολύτως κοινή με την φασιστική βλακεία ακόμα και τον ναζισμό. Ας είμαστε ειλικρινείς. Ο νεοφιλελευθερισμός, στην ακραία και βάρβαρη μορφή του κοινωνικού Δαρβινισμού, ουσιαστικά συγγενεύει επικίνδυνα με τον φασισμό και τον ναζισμό. Άλλωστε η πεμπτουσία της ναζιστικής ιδεολογίας θεμελιώνεται στην θέση ότι η ίδια η φύση απεχθάνεται την ισότητα. «Εφόσον το Λιοντάρι τρώει την Ζέβρα  και ο Ελέφαντας πατάει την Τίγρη, ποια κοινωνία με ισότητα σύντροφοι;» Ρωτά ρητορικά ο κος Ανδριανόπουλος, εις εκ των αρχιερέων του νεοφιλελευθέρου δόγματος.

    Θα μας τρελαίνουν στην βλακεία αυτοί οι «άριστοι». Είτε λοιπόν είναι απολύτως ηλίθιοι, είτε όντως η νεοφιλελεύθερη θρησκεία τους οδηγεί στο να εξομοιώνουν τον ανθρώπινο είδος με το ζωικό, την ζούγκλα με τις κοινωνίες των ανθρώπων. Μόνο που στην ζούγκλα τα λιοντάρια συνεργάζονται μεταξύ τους για να τρώνε ζέβρες και όχι το δικό τους είδος, δηλαδή άλλα λιοντάρια. Χώρια δε, που τα ζώα σκοτώνουν μόνο για να φάνε και ποτέ από μίσος και πολλώ δε μάλλον από μισαλλοδοξία. Αλλά ακόμα και έναν μαθητή του δημοτικού να ρωτήσεις θα σου πει ότι και στην ζούγκλα, όταν ένα είδος ζώων συγκροτείται σε μια μορφή κοινωνίας -και αυτό δεν αφορά μόνο τους πιθήκους που κατατάσσονται στα ανώτερα θηλαστικά, τότε οι αγέλες αυτές-κοινωνίες, παραπέμπουν σε μια πρωτόγονη μορφή «ισότητας» και «αδελφότητας» μεταξύ των μελών τους..

    Αυτήν την χαοτική διαφορά λοιπόν μεταξύ της ζούγκλας και της κοινωνίας, είναι που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι τυφλωμένοι πιστοί της νεοφιλελεύθερης θρησκείας. Ίσως πολλοί να πιστεύουν κιόλας ότι «δεν υπάρχει κοινωνία» όπως έλεγε η Θάτσερ.   Αλλά ποια φύση; Εφόσον ούτε τα λιοντάρια τρώνε το δικό τους είδος, δηλαδή τα άλλα λιοντάρια, ούτε τρώνε τα «κατώτερα» λιοντάρια και τα «λιγότερο» λιοντάρια, τα επιχειρήματα τους όχι μόνο δεν είναι «φυσικά» αλλά είναι και εντελώς «παρά φύσιν». 

    Δηλαδή πως το αντιλαμβάνονται;; Ότι είναι φυσικό να τρώνε οι άνθρωποι τους ανθρώπους;; Οι επιχειρηματίες τους υπαλλήλους; Προφανώς και δεν μιλάμε για κανιβαλισμό. Θεωρούν όμως ότι είναι φυσικό να «τρώνε» μεταφορικά οι ισχυρότεροι τους αδύναμους, δηλαδή να τους εκμεταλλεύονται ακόμα και με τους πλέον βάρβαρους και ζωώδεις τρόπους. Χρησιμοποιούν τις φυσικές ανισότητες, είτε μεταξύ των ζώων, είτε μεταξύ των ανθρώπων αναφερόμενοι στα διαφορετικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά ότι όντως υπάρχουν ομορφότεροι, ψηλότεροι, εξυπνότεροι κλπ, για να δικαιολογήσουν τις κοινωνικές ανισότητες. Αυτές που δημιουργούν «ανώτερους και κατώτερους» ανθρώπους, «λιγότερο» ανθρώπους από τους άλλους, ανθρώπους ενός «κατώτερου θεού», όπως για παράδειγμα οι μετανάστες, οι μαύροι, οι αδύναμοι και κοινωνικώς αποκλεισμένοι, οι φτωχοί που είναι και βλάκες και γιαυτό δεν είναι «πετυχημένοι» και δεν ξέρουν να ψηφίζουν όπως λέει και η νεοφιλελεύθερη κα Λυμπεράκη..

    Και είναι τόσο ηλίθιοι, τυφλωμένοι και μισαλλόδοξοι που δεν καταλαβαίνουν πως όταν θεωρούν ότι η κοινωνική ανισότητα είναι φυσική και ευλογημένη, αποδέχονται έτσι τις διακρίσεις μεταξύ των ανθρώπων, φυλετικές, κοινωνικές κλπ, ως κάτι το φυσικό και θεμιτό και  α μη τι άλλο αποκαλύπτουν όχι μόνο τον κοινωνικό δαρβινισμό τους, αλλά και τον λανθάνοντα ναζισμό τους..

    Ποτέ δεν με εξέπληξε λοιπόν το πάντρεμα και η όσμωση των «Αδώνηδων» ακροδεξιών του κ. Καρατζαφέρη με τους νεοφιλελέδες του κ. Μητσοτάκη που τελικά συγκροτούν αυτό που λέμε νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά και όλοι αυτοί μαζί παρουσιάζονται ως οι «άριστοι» της κοινωνίας και επομένως είναι φυσικό να «άρχουν» μόνο αυτοί και ποτέ οι άλλοι.  Στην πολιτική επιστήμη η «αδελφότητα» αυτή παραπέμπει στο πάντρεμα του νεοσυντηρητισμού του Ρήγκαν με τον νεοφιλελευθερισμό της Θάτσερ. Από τότε όμως πέρασαν χρόνια πολλά. Σήμερα αυτό που κατάφερε ο νεοφιλελευθερισμός, εκτός των άλλων, είναι να οξύνει στο έπακρο τις ανισότητες, να δημιουργήσει τις πιο βαθιές πληγές στην μεταπολεμική ιστορία και να στρέψει τον κόσμο προς ακροδεξιές κατευθύνσεις τις οποίες ουδέποτε πολέμησε ιδεολογικά γιατί κατά βάθος στηρίζεται στο ίδιο ιδεολογικό θεμέλιο ότι η κοινωνική ανισότητα είναι φυσική. Στην Ελλάδα, όπου ως συνήθως όλα μεταφέρονται ως κακέκτυπα και πολύ καθυστερημένα, ο κ. Μητσοτάκης και τα «λιοντάρια» της διαπλοκής, πολλά-πολλά χρόνια μετά την περίοδο Ρήγκαν - Θάτσερ, ομολογούν κυνικά και αδίστακτα ότι «η κοινωνική ισότητα είναι αυταπάτη» και μας επιστρέφουν πολλές δεκαετίες σε αυτό που το μεγαλύτερο μέρος της πολιτισμένης Δύσης το 'ζησε στην πλάτη του και ήδη το αφήνει πίσω του..

    * Ο Τάκης Ψαρίδης είναι δημοσιογράφος

  • Είναι η Δημοκρατία… μονομερές προνόμιο;

    Είναι η Δημοκρατία… μονομερές προνόμιο;

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Λίλυ Σπυροπούλου | Ημερομηνία: 2017-09-23 18:25:22 | Πηγή: News247

    Χθες ήταν οι μεταλλωρύχοι. Άδεια η Βασιλίσσης Σοφίας, γήπεδο. Μπορούσες να παίξεις μπάλα, να κάνεις τραμπολίνο, να τρέξεις μαραθώνιο. Με κίτρινα φωσφοριζέ γιλέκα, η συγκεκριμένη ομάδα εξέφραζε τα παράπονά της στην κυβέρνηση. Από το πρωί μέχρι περίπου τις 5 το απόγευμα….

    Αυτό το μάθανε όλοι οι κάτοικοι του κέντρου, αλλά και όσοι είχαν την ατυχία να έχουν προγραμματίσει κάποια δουλειά. Εναν γιατρό, μία συνάντηση, κάτι που τους ανάγκασε να ζήσουν “τον παλμό” της αντίστασης.

    Οι γύρω δρόμοι, Μιχαλακοπούλου, Μεσογείων και τα μικρούτσικα στενάκια του Κολωνακίου, φορτισμένοι και καταγεμάτοι από ακίνητα αυτοκίνητα και αγανακτισμένους οδηγούς.

    Βλέπετε, αγανακτισμένοι μπορεί να είναι και μια άλλη ομάδα πολιτών που υφίστανται το αποτέλεσμα της δημοκρατικής και ελεύθερης επιλογής του “κλείνω το δρόμο”.

    Άλλοτε είναι 30, άλλοτε 130, άλλοτε 530. Δεν ξέρω πότε αυτό το μέτρο πίεσης είχε ουσιαστικό αποτέλεσμα στις συζητήσεις με την εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν ξέρω αν οι ίδιοι άνθρωποι που κλείνουν για πάνω από 10 ώρες τους βασικούς άξονες κυκλοφορίας της Αθήνας έχουν κάποια στιγμή δεινοπαθήσει από άλλους αντιδρώντες.

    Εύχομαι μόνο, η ταλαιπωρία που υπέστη χθες πολλαπλάσιος αριθμός πολιτών να είχε απλώς την πολυτέλεια της βασανιστικής καθυστέρησης να φτάσουν στον προορισμό τους.

    Και ειλικρινά, δεν θέλω να σκεφθώ, την υπέρτατη αγωνία κάποιου γονιού να πάει το παιδί του στο γιατρό ή την απελπισία κάποιου εργαζόμενου που μπορεί να πήρε άδεια για να πραγματοποιήσει κάποιες εκκρεμότητες.

    Και αναρωτιέμαι, αυτό το τόσο ταλαιπωρημένο προνόμιο της Δημοκρατίας, που δίνει το δικαίωμα ακόμη και σε 10 άτομα να κλείνουν ερμητικά το κέντρο της πόλης…..είναι μονόπλευρο;

    (Φωτογραφία: SOOC)

  • Μετά τον χρυσό, βουρ για το Ελληνικό με τη βούλα των συντρόφων

    Μετά τον χρυσό, βουρ για το Ελληνικό με τη βούλα των συντρόφων

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-23 18:25:22 | Πηγή: News247

    Υπάρχει ένα τουλάχιστον οξύμωρο στο ιδιαίτερα συναισθηματικό άρθρο του καθηγητή του ΕΜΠ κου Νίκου Μπελαβίλα που φιλοξένησε προ ημερών η Αυγή με θέμα τη σημασία του αγώνα που δίνουν οι αρχαιολόγοι για τη διάσωση του Ελληνικού. Μιλώντας για τις επενδύσεις ο αρχιτέκτονας-αναπληρωτής καθηγητής συμπεραίνει ότι “οι τουριστικές επενδύσεις με αρχαιότητες πουλάνε καλύτερα απ' ό,τι οι τουριστικές επενδύσεις χωρίς αρχαιότητες”.

    Αν καταλαβαίνω καλά, ο άνθρωπος που διδάσκει μεταξύ άλλων “προστασία μνημείων” στο Πολυτεχνείο καταλήγει σε ένα εξαιρετικά λογικό συμπέρασμα. Πράγματι -όπως αναφέρει στη συνέχεια του άρθρου του- “Ακόμη και οι εμίρηδες και τα “αμερικανάκια” κατασκευάζουν ρέπλικες αρχαιοτήτων στα μεγάλα πρότζεκτ τους ή χρυσοπληρώνουν στις δημοπρασίες για να αγοράσουν αυθεντικές, ώστε να δημιουργήσουν ελκυστική ατμόσφαιρα”. Καταλήγει δε στο επίσης λογικό συμπέρασμα ότι “Μια σοβαρή επένδυση γίνεται και με αρχαιολογικά πάρκα εντός της” και φέρνει το παράδειγμα του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταυρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

    Το οξύμωρο είναι ότι ο κος Μπελαβίλας κατά τα προηγούμενα χρόνια είχε δώσει μάχη για να εμποδίσει την επένδυση του Ελληνικού. Ήταν αυτός ο οποίος υποστήριζε την δημιουργία του μητροπολιτικού πάρκου στο παλαιό αεροδρόμιο ως επιστημονικός υπεύθυνος του ερευνητικού προγράμματος για το Μητροπολιτικό Πάρκο Πρασίνου στο Ελληνικό.

    Η αλλαγή της στάσης του έγινε σταδιακά και συνέπεσε με την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. Προηγουμένως -το 2014 επί παραδείγματι- επέμενε στην “μοναδική πραγματική πρόταση αξιοποίησης του πρ. αεροδρομίου Ελληνικού”, δηλαδή στην δημιουργία πάρκου. Δεν έδειχνε να ενοχλείται όταν οι ομιλίες του και η επιστημονική γνώμη του ως πολεοδόμου, έγιναν σημαίες για όσους όρθωναν τα στήθη τους ενάντια στο ξεπούλημα του ελληνικού και απαιτούσαν “την άμεση διακοπή της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και της παραλίας Σαρωνικού”.

    Πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει ασχοληθεί πολύ με τη συγκεκριμένη επένδυση. Τον περισσότερο καιρό πάντως, πολεμώντας την. Το 2016 συμμετείχε στην Ομάδα Έργου που σύστησε η κυβέρνηση το 2016 (υπό τον Αλ. Φλαμπουράρη)  με αντικείμενο την κατάθεση προτάσεων για το Ελληνικό. Για ένα έργο δηλαδή που είχε ήδη δρομολογηθεί καθώς το ελληνικό δημόσιο -το οποίο ως γνωστόν έχει συνέχεια- είχε εκχωρήσει σε επενδυτές κατόπιν διαγωνισμού.  Πλέον θεωρεί ότι και η Lamda μπορεί να κάνει τη δουλειά της και τα αρχαία να σωθούν. Ενδεχομένως δε και να αναδειχθούν διότι μέχρι πρότινος ουδείς -εκτός ίσως των ειδικών- γνώριζε ότι στο Χασάνι υπάρχουν αρχαία. Σχετικά πρόσφατα βέβαια έχει εκφράσει την άποψη ότι οι “περιβόητοι επενδυτές συμπεριφέρονται σαν οικοπεδοφάγοι και το μόνο μέλημα τους στην πραγματικότητα είναι το Καζίνο” (Στο Κόκκινο 10 Μαίου 2017).

    Με το πρόσφατο άρθρο του στην Αυγή υπερασπίζεται τους αρχαιολόγους του ΚΑΣ που θα κρίνουν με την απόφασή τους αν το έργο θα υλοποιηθεί ή όχι. Αφού εξαίρει τη συμβολή τους για την προστασία των αρχαίων μνημείων σε όλη τη χώρα και μάλιστα “όχι μόνο τα έργα των αρχόντων”, καταλήγει στο συμπέρασμα “ας αφήσουμε λοιπόν τους αρχαιολόγους να κάνουν τη δουλειά τους και μην το παρατραβάμε”.

    Είναι ωστόσο ενδιαφέρον να δει κανείς ποιος το παρατραβά. Οι αρχαιολόγοι υπό την -εκ’ της θέσεώς της αρμόδια να ηγείται του ΚΑΣ- Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού κυρίας Μαρίας Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη καλούνται να αποφασίσουν αν η μισή σχεδόν προς αξιοποίηση έκταση είναι αρχαιολογικός χώρος ή όχι. Η κυρία Βλαζάκη στις αρχές Σεπτεμβρίου σε σχετική συνεδρίαση του ΚΑΣ είχε εισηγηθεί ψηφοφορία επί σχετικής πρότασης. Η συνεδρίαση διεκόπη ξημερώματα κατόπιν -καθώς λέγεται- τηλεφωνήματος από ανώτερο κυβερνητικό στέλεχος. Υπό τον φόβο προφανώς να υπερψηφίσουν οι αρχαιολόγοι την πρόταση και να ναυαγήσει το έργο όπως έχει διαμηνύσει η Lamda Development.

    Είναι ωστόσο χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι λίγες ημέρες νωρίτερα, η Υπουργός Πολιτισμού κυρία Λυδία Κονιόρδου είχε συνυπογράψει με τους επενδυτές “μνημόνιο” για την προστασία των αρχαιοτήτων. Μνημόνιο ανάλογο -όπως επισημαίνουν νομικοί- με εκείνο που υπεγράφη για παράδειγμα στο ΚΠΙΣΝ και προφανώς σύννομο με την κείμενη νομοθεσία. Επιπλέον, επισήμως τουλάχιστον, καμία από τις υπηρεσίες του ΥΠΠΟ δεν έχει εκφράσει αντίθετη άποψη.

    Σαφώς οι αρχαιολόγοι πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους, Όπως και οι δασάρχες, οι λιμενάρχες, οι αγροφύλακες και όλοι οι άλλοι. Το ίδιο και οι επιστήμονες, οι πολεοδόμοι, οι περιβαλλοντολόγοι, οι νομικοί και βεβαίως οι Υπουργοί. Είναι όμως διαφορετικό πράγμα να κάνει κανείς τη δουλειά του με κριτήριο την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και διαφορετικό να χρησιμοποιεί την εξουσία που του παραχωρεί ο νόμος και το κράτος για να υπερασπιστεί ιδεοληψίες και αντιλήψεις. Δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον να κωλυσιεργεί στην έκδοση αποφάσεων κρατώντας τους επενδυτές σε ομηρία. Αν έχει δίκιο ας βγάλει την όποια απόφαση άμεσα, ειδάλλως ας σωπάσει.

    Η υπόθεση της Eldorado Gold και ο διεθνής διασυρμός της χώρας για τις αναίτιες καθυστερήσεις που κόπηκαν μαχαίρι μετά τις διεθνείς πιέσεις, είναι “πιλότος” για όλα τα μεγάλα έργα που “στοιχειώνουν” με εργαλείο την αθάνατη ελληνική γραφειοκρατία. Οι προθέσεις της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι πλέον σαφείς. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός πασχίζει να πείσει ότι η χώρα δεν είναι εχθρική προς τις επενδύσεις. Το μεγάλο κέρδος είναι ότι μετά την τεράστια διεθνή δημοσιότητα με την Ελληνικός Χρυσός, εφεξής κάθε αστοχία ή αρρυθμία θα βρίσκεται στο επίκεντρο των επενδυτών οι οποίοι έχουν και τον τρόπο να πιέσουν. Το στερεότυπο του επενδυτή-κατακτητή που θέλει -για άγνωστους λόγους να ρημάξει τα πάντα- μοιάζει σταδιακά να ξεθωριάζει. Η μειοψηφία που ζει με τις αριστερίστικες ιδεοληψίες περασμένων δεκαετιών, δεν μπορεί να ταλαιπωρεί μια ολόκληρη χώρα.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Περί πολιτικής ηθικής

    Περί πολιτικής ηθικής

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2017-09-23 18:25:22 | Πηγή: News247

    Η πολιτική είναι σκληρή: δεν κρίνονται όλα εκ του αποτελέσματος, αλλά – κυρίως – από τις εντυπώσεις. Η πολιτική είναι άδικη: μπορεί ένας υπουργός να έχει κάνει όλες τις κινήσεις που επιβάλλονται προκειμένου να αντιμετωπιστεί μία καταστροφή, αλλά η κρίση της κοινής γνώμης να καθοριστεί από μία φράση του.

    Η πολιτική είναι σκληρή και άδικη, αλλά η πολιτική ηθική δεν είναι αλά καρτ: ουδείς δικαιούται να θέτει τον εαυτό του στην διάθεση του πρωθυπουργού. Η παραίτηση είναι μία μονομερής πράξη, την οποία ένας πρωθυπουργός μπορεί είτε να αποδεχθεί, είτε να απορρίψει. Αλλά δεν υπάρχει παραίτηση υπουργού με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού – διότι τότε, πρόκειται για αποπομπή.

    Ο υπουργός Ναυτιλίας δεν είναι ένας άνθρωπος που μιλά χωρίς να επιστρατεύει επιχειρήματα. Και προφανώς, διαθέτει αρκετά για να υπερασπιστεί τις ενέργειές του, από την στιγμή της βύθισης του δεξαμενόπλοιου που «μαύρισε» τον Σαρωνικό. Ωστόσο, δεν διαθέτει επιχειρήματα για να υπερασπιστεί τις δηλώσεις του, όλο το διάστημα μετά από τη ρύπανση των παραλιών της Αττικής.

    Το υπουργικό κρυφτούλι με την παραίτηση πρέπει να σταματήσει. Ο ίδιος ο υφυπουργός του, το έθεσε σε μία πιο σωστή βάση – ζήτησε ένα περιθώριο κάποιων ημερών, ώστε να προχωρήσει η απορρύπανση , προκειμένου να αναζητηθούν στη συνέχεια οι πολιτικές ευθύνες. Έδωσε έτσι μία διέξοδο στον υπουργό του , αλλά εκείνος δεν θέλησε να αδράξει την ευκαιρία.

    Η πολιτική είναι σκληρή και άδικη – αλλά η ευκαιρία δεν δίνεται ποτέ μία φορά: αρκεί να ξέρει κανείς πότε να κάνει ένα βήμα πίσω. Το να μάθεις να χάνεις, είναι αναγκαία προϋπόθεση για τις νίκες του μέλλοντος.

    NEWS 24/7

     

  • Πολιτική 'Cinecitta' και Κουρουμπλής

    Πολιτική 'Cinecitta' και Κουρουμπλής

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Χάρης Παυλίδης | Ημερομηνία: 2017-09-23 18:25:22 | Πηγή: News247

    Οι ακτές του Σαρωνικού μολύνθηκαν και αυτό είναι ένα γεγονός το οποίο δεν αλλάζει είτε αναγνωρίσει τις πολιτικές του ευθύνες ο κ. Κουρουμπλής, είτε πάλι εμφανίζεται ενοχλημένος μέσω διαρροών ο πρωθυπουργός.

    Οι επιπτώσεις για το περιβάλλον και οι συνέπειές για τους πολίτες, σε κάθε περίπτωση είναι δεδομένες παρά τις διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου.

    Προφανώς η συζήτηση στη βουλή που προκάλεσε η επίκαιρη ερώτηση των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας ήταν επιβεβλημένη. Άλλωστε ο ρόλος της αντιπολίτευσης είναι καθορισμένος βάσει του Συντάγματος, αλλά και εντός του πλαισίου των κανόνων του θεατρικού παιχνιδιού. Όπως για τους ίδιους λόγους είναι καθορισμένη η στάση της κυβέρνησης.

    Όποια κυβέρνηση κι αν είναι αυτή. Στην προκειμένη όμως περίπτωση οι "ηθοποιοί" δεν έλαβαν υπ' όψιν τους ότι ο "πρωταγωνιστής" της παράστασης δεν έκανε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που κάνει όλος ο θίασος επί σκηνής. Και ο νοών νοείτω. Δεν θα αναφερθώ σε ονόματα αλλά δεν αντέχει σε καμία κριτική να βλέπεις και να ακούς βουλευτές να κλαίνε για το περιβάλλον, όταν οι ίδιοι όταν βρέθηκαν σε θέσεις ευθύνης αντιδρούσαν ως... υπουργοί. Γιατί εδώ που τα λέμε ο κ. Κουρουμπλής είναι ένας υπουργός "ρολίστας", αφού μη μου πείτε ότι τοποθετήθηκε σ' αυτή τη θέση λόγω των γνώσεων που έχει για το χώρο της ναυτιλίας. Θα πείτε, δικαιολογείται γι αυτό τον λόγο ο υπουργός να παραμένει στη θέση του; Ασφαλώς και όχι. Έπρεπε ήδη να έχει παραιτηθεί ώστε να διευκολύνει και τον πρωθυπουργό.

    Εδώ όμως έχουμε και μια "παράσταση" που πρέπει να ακολουθήσει το σενάριο μέχρι τέλους. Διότι το πολιτικό θέατρο παίζεται σε δύο διαφορετικές πράξεις, όπου κάθε μια έχει τους δικούς της κανόνες. Είναι η πράξη της δημόσιας σκηνοθεσίας των πολιτικών και η πράξη της σκηνοθεσίας της πολιτικής με έμφαση στο πολιτικό στοιχείο του έργου. Το χειροκρότημα και η αποδοκιμασία σ' ένα κοινό που δεν ξέρει, ούτε θα μάθει ποτέ, ότι αυτό που βλέπει είναι ένα σκηνικό γιατί η ουσιαστική δουλειά γίνεται στα παρασκήνια. Διότι αυτό που έγινε με την επίκαιρη ερώτηση των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, όπως γίνεται με όλες τις συζητήσεις στη βουλή ανεξαρτήτως προθέσεων, παράγει εικόνες για την αναμετάδοση μηνυμάτων. Αυτό έγινε στην προκειμένη περίπτωση και αυτό έκανε ο κ. Κουρουμπλής βάζοντας μπροστά το στερεότυπο ότι η κριτική που δέχεται έχει... ταπεινά κομματικά ελατήρια. Το ίδιο και απαράλλακτο ρεπερτόριο, μόνο που αυτή τη φορά ο ρόλος του μοιραίου δεν "πουλάει" ούτε κατ' εξαίρεση επειδή τον υποδύεται ο κ. Κουρουμπλής. Εδώ όμως δεν έχουμε να κάνουμε με ένα εικονικό, αλλά με ένα πραγματικό γεγονός. Δεν πρόκειται για εγκαίνια. Σε τελευταία ανάλυση αφού αυτό δεν το καταλαβαίνει ο υπουργός οφείλει να του το δώσει να το καταλάβει ο πρωθυπουργός. Η "δημόσια αγανάκτηση", δεν ωφελεί κανέναν και πολύ περισσότερο την κυβέρνηση. Και αυτό αφορά και την αντιπολίτευση, διότι και αυτή μετέχει στο θεατρικό παιχνίδι. Σε τελευταία ανάλυση αυτό που κατάλαβα παρακολουθώντας στη βουλή τη συζήτηση είναι ότι οι πολιτικοί αποκτούν δημοσιότητα ως φαινομενικό ή πραγματικό όρο της νομιμότητας τους όσο υπάρχουν ενδιαφερόμενοι που βρίσκουν όλα αυτά διασκεδαστικά. Νομίζετε κ. Τσίπρα ότι είναι διασκεδαστικό το θέαμα;

    *Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

  • Τέλη κυκλοφορίας: Μία πονεμένη ιστορία

    Τέλη κυκλοφορίας: Μία πονεμένη ιστορία

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Δημήτρης Μπαλής | Ημερομηνία: 2017-09-21 13:28:36 | Πηγή: News247

    Του Δημήτρη Μπαλή

    Τα τέλη κυκλοφορίας, έτσι όπως καθορίζονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, είναι κατά το δοκούν. Δηλαδή, αντί να είναι αντισταθμιστικά, όπως σημαίνει άλλωστε και από το χαρακτηρισμό τους «τέλη», να εισπράττονται χρήματα από τα αυτοκίνητα και τις μοτοσικλέτες προκειμένου π.χ. να κατασκευάζονται καλύτεροι δρόμοι, χρησιμοποιούνται για να καλύπτουν τα ελλείμματα του ελληνικού δημοσίου, χωρίς βέβαια να αναβαθμίζονται οι υποδομές στους χρήστες των δρόμων. Άρα, δεν μιλάμε για τέλη, αλλά για έναν ακόμα φόρο.

    Αυτό λοιπόν συμβαίνει διαχρονικά και έρχεται σε αντιδιαστολή με όσα συμβαίνουν στις άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου τα τέλη κυκλοφορίας καθορίζονται για κάποια χρόνια και αναθεωρούνται μόνον όταν υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις στο χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας ή του περιβάλλοντος. Και βέβαια τα τέλη, διεθνώς, συνδέονται αφενός με τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα, εν μέρει με τον κυβισμό του οχήματος και κατά πολύ με την παλαιότητα του οχήματος. Γενικά ισχύει η ρήση «ο ρυπαίνων πληρώνει».

    Στην Ελλάδα λοιπόν, μέχρι που άρχισαν να εφαρμόζονται νέες Κοινοτικές Οδηγίες για τις εκπομπές ρύπων και δεδομένου ότι η τεχνολογία των νέων κινητήρων έχει εξελιχθεί σε μέγιστο βαθμό, η κατανάλωση περιορίζεται κατά πολύ και κατά συνέπεια οι ρύποι, είχαμε τέλη κυκλοφορίας ανάλογα τον κυβισμό του οχήματος, ένα μέτρο που πραγματικά ήταν άδικο.

    Το 2010, με επιμονή και του Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων, το Υπουργείο Οικονομικών θέσπισε νέα κριτήρια. Για όσα ταξινομούνται από την 1η Νοεμβρίου 2010 και μετά, είχαν: απαλλαγή τελών όσα εκπέμπουν κάτω από 100 γρ./χλμ. διοξείδιο του άνθρακα, να πληρώνουν το 60% των τελών των συμβατικών αυτοκινήτων τα υβριδικής τεχνολογίας άνω των 1.549 κ.εκ. (όσα είναι κάτω από αυτόν τον κυβισμό απαλλάσσονται), τέλη με βαθμίδες ανάλογα τα γραμμάρια εκπομπών. Για όσα έχουν ταξινομηθεί μέχρι 31-10-2010  κράτησε τα τέλη κυκλοφορίας ανάλογα τον κυβισμό.

    Υπήρχαν βέβαια και άλλες κατηγορίες τελών και για τα ταξί, αλλά ενδιαφέρουν περισσότερο τα ιδιωτικής χρήσης επιβατικά.

    Αυτό το καθεστώς, με κάποιες τροποποιήσεις των τελευταίων ετών, ισχύει μέχρι σήμερα. Δηλαδή, η απαλλαγή των τελών κατέβηκε στα 90 γρ./χλμ., ενώ χώρισαν σε κατηγορίες τα παλαιότερα οχήματα που πλήρωναν τέλη ανάλογα τον κυβισμό: μέχρι το 2000, 2001 – 2005, 2006 – 2010. Για όσα είχαν ταξινομηθεί μέχρι το 2000, μειώθηκαν τα τέλη με το  σκεπτικό κάποιες χιλιάδες ιδιοκτητών που είχαν παραδώσει πινακίδες, λόγω αυξημένων τελών, να τα κυκλοφορήσουν ξανά και να εισπράξει το δημόσιο χρήματα. Όμως και πάλι, ατό δεν συνέβηκε παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις.

    Τώρα, το Υπουργείο Οικονομικών εξετάζει να αλλάξει τα τέλη κυκλοφορίας του 2018, με στόχο να διατηρηθούν τα έσοδα του δημοσίου στα 1,1 – 1,2 δις ευρώ (βάσει των συμφωνηθέντων με τους θεσμούς), κάνοντας ορισμένες αλλαγές.

    Επιθυμεί λοιπόν, να μειώσει τα τέλη για τα παλαιότερα οχήματα, προ του 2010, με τη μείωση να είναι μεγαλύτερη όσο ανεβαίνει ο κυβισμός του οχήματος. Ταυτόχρονα, εξετάζει το λεγόμενο «πορτογαλικό μοντέλο», δηλαδή σε όσα ταξινομήθηκαν από το 2010 και μετά να επιβάλλει μικτό σύστημα με χρέωση ανάλογα τις εκπομπές CO2 συν χρέωση ανάλογα τον κυβισμό.

    Πάντως, με ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων, επισημαίνει ότι έχει τη διαβεβαίωση ότι δεν θα αυξηθούν τα τέλη για τα καινούργια οχήματα, όμως αν αυτά μείνουν σταθερά και μειωθούν τα τέλη στα παλαιότερα, τότε τα έσοδα θα μειωθούν. Κατά συνέπεια, τα νούμερα δεν βγαίνουν…

    Ο ΣΕΑΑ τονίζει επίσης το αυτονόητο, δηλαδή, αν μειωθούν τα τέλη κυκλοφορίας σε παλιά αυτοκίνητα 15ετίας, 20ετίας κ.λ.π., με παλαιάς τεχνολογίας κινητήρες και εφόσον πολλοί ιδιοκτήτες που έχουν καταθέσει πινακίδες, τις πάρουν πίσω και τα κυκλοφορήσουν ξανά, το περιβάλλον θα επιβαρυνθεί δραματικά. Αυτός ο παράγοντας πρέπει να συνυπολογιστεί οπωσδήποτε, και επίσης το γεγονός ότι τα πολύ παλιά αυτοκίνητο συντηρούνται λιγότερο με άμεση συνέπεια σε θέματα οδικής ασφάλειας. Διπλό λοιπόν το ζήτημα που θα πρέπει να εξετάσουν στο Υπουργείο.

    Καταλήγοντας, είναι αλήθεια ότι όλα τα συστήματα χρειάζονται βελτιώσεις. Έτσι κι αυτό ενδεχομένως να χρειάζεται. Όμως κάποια στιγμή, πρέπει να υπάρξουν τέλη κυκλοφορίας που να ισχύουν για αρκετά χρόνια, προκειμένου κάποιος που θέλει να αγοράσει ένα καινούργιο ΙΧ να γνωρίζει πόσο θα πληρώνει τα επόμενα χρόνια και όχι να αλλάζουν τα δεδομένα.

    Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με τους λοιπούς φόρους, που σχετίζονται με το αυτοκίνητο (φόροι πολυτελείας κ.λ.π.).

  • Δεν ψηφίζω, δεν ψηφίζω

    Δεν ψηφίζω, δεν ψηφίζω

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Μιχάλης Χατζηκωνσταντίνου | Ημερομηνία: 2017-09-21 13:28:36 | Πηγή: News247

    Η ιδέα φαντάζει απλή και θεμιτή: Να προκληθεί κρίση στους -ομολογουμένως παράταιρους- κυβερνητικούς εταίρους διαταράσσοντας τις κοινοβουλευτικές σχέσεις τους. Με αυτό το σκεπτικό ΝΔ και Δημοκρατική Συμπαράταξη ανακοίνωσαν ότι εφεξής θα καταψηφίζουν ακόμη και νομοθετικές διατάξεις με τις οποίες συμφωνούν εάν διαπιστωθεί ότι δεν συγκεντρώνουν τη δεδηλωμένη στη Βουλή. Πιο απλά, τα δύο κόμματα θα λένε «όχι» σε όλες τις κυβερνητικές ρυθμίσεις που δεν υπερψηφίζουν και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες.

    Παρά την παραδοξότητά του, το δόγμα «δεν ψηφίζω ακόμη και αν συμφωνώ» συνεπήρε τα κομματικά ακροατήρια. «Ήρθε η ώρα να τους κάνουμε και εμείς τη ζωή δύσκολη», «δεν δικαιούνται να μιλούν αυτοί για πολιτικές αρχές», «τώρα θα πάψουν το θέατρο στις ψηφοφορίες», είπαν πολλοί επιβεβαιώνοντας την ένταση των μνησίκακων συναισθημάτων που παρήγαγαν οι εχθροπάθειες της κρίσης. Η θυσία πολιτικών αρχών στο βωμό πρόσκαιρων κομματικών κερδών και το ορατό ενδεχόμενο να αναβιβαστούν οι ΑΝΕΛ σε κυρίαρχο του πολιτικού παιχνιδιού πέρασαν προφανώς σε δεύτερη μοίρα.

    Σε δεύτερη μοίρα βρίσκονται, όμως, και τα δικαιώματα των πολιτών οι οποίοι υφίστανται διακρίσεις και κινδυνεύουν να αποτελέσουν το παράπλευρο θύμα αυτού του αδυσώπητου κοινοβουλευτικού πολέμου. Η πρώτη εφαρμογή του νέου αντιπολιτευτικού δόγματος οδήγησε ήδη στην απόσυρση τροπολογίας για την εφαρμογή των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σε λίγες ημέρες θα συζητηθεί στη Βουλή νομοσχέδιο για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου και ένα νέο «μπλόκο» από ΑΝΕΛ, ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη απειλεί να στερήσει αυτονόητα δικαιώματα από τα διεμφυλικά άτομα υπονομεύοντας και τις όποιες διαθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της καταπολέμησης των διακρίσεων.

    Αρκεί μόνο να αναλογιστεί κανείς ότι αν είχε εφαρμοστεί εξαρχής αυτή η ιδέα τότε θα είχαν κινδυνεύσει οι ρυθμίσεις για την απόδοση ιθαγένειας, το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών, την ανέγερση Τεμένους στο Βοτανικό και τη λειτουργία αποτεφρωτηρίων. Τελικά, μάλλον πρόκειται για κακή ιδέα…

    * O Μιχάλης Χατζηκωνσταντίνου είναι κοινοβουλευτικός συντάκτης στο News 24/7 και στο Ραδιόφωνο 24/7.

  • Η... κανονικότητα του μαύρου χρήματος

    Η... κανονικότητα του μαύρου χρήματος

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βαγγέλης Δεληπέτρος | Ημερομηνία: 2017-09-21 07:49:37 | Πηγή: News247

    Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας όταν βυθίζεται ένα δεξαμενόπλοιο και αποκαλύπτεται ότι έκανε δρομολόγια μόνο και μόνο γιατί είχε πάρει μια “παράταση” ισχύος των πιστοποιητικών αξιοπλοΐας που είχε πάρει... κάποτε και τα οποία ήτνα προ πολλού ληγμένα, κανείς δεν παραξενεύεται.

    Προφανώς γιατί όλοι -ή τουλάχιστον οι περισσότεροι- γνωρίζουν ότι έτσι με “παρατάσεις” πιστοποιητικών που έχουν λήξει, “δουλεύει” (;) η οικονομία, έτσι καταβάλλονται “γρηγορόσημα” και “επιθεωρητικόσημα” και γιαυτό -για να αλλάζει χέρια όλο αυτό το αύριο χρήμα και να μετατρέπεται σε οικονομική και πολιτική δύναμη- δεν γίνονται ποτέ έλεγχοι, ή όταν γίνονται είναι απλώς για τα μάτια του κόσμου.

    Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας όλοι -ή τουλάχιστον οι περισσότεροι- γνωρίζουν ότι για να δουλέψει και να θησαυρίσει το κύκλωμα του λαθρεμπορίου καυσίμων, που καλά κρατεί δεκαετίες τώρα, στήνοντας ολόκληρες αυτοκρατορίες, χρειάζονται μονάδες επεξεργασίας, σύστημα μεταφορών, μονάδες αποθήκευσης και σύστημα πώλησης.

    Και ενώ όλα αυτά ταυτοποιούνται εύκολα στη μικρή μας χώρα που δεν διαθέτει άπειρες μονάδες επεξεργασίας και φύλαξης και ούτε ατέλειωτες εκτάσεις για να περνούν απρατηρήτητα τα συστήματα μεταφορών, οι έλεγχοι αποδεικνύονται διαχρονικά ατελέσφοροι και οι παραβάτες θησαυρίσουν εύκολα στην υγειά των κορόιδων που πληρώνουν κανονικά δασμούς και τέλη και μάλιστα αυξημένους από χρόνο σε χρόνο γιατί πρέπει λέει να παταχτεί η φοροδιαφυγή που όμως ζει και βασιλεύει εν μέσω μνημονίων όπως και πριν από αυτά.

    Προφανώς γιατί κάποιοι κρίσιμοι κρίκοι των ελεγκτικών μηχανισμών, από το Λιμενικό μέχρι τα Κλιμάκια Ελέγχου Διακίνησης και Αποθήκευσης Καυσίμων δεν κάνουν καλά την δουλειά τους, όπως δεν την κάνουν ούτε οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι που σχεδόν ποτέ δεν ακούν όσα ακούνε οι απλοί πολίτες, σπανίως βλέπουν όσα βλέπουμε εμείς οι υπόλοιποι και σε καμιά περίπτωση δεν μιλάνε, γιατί το πρώτο και βασικό που έμαθαν στην πολιτική είναι να προσέχουν τα λόγια τους σε τέτοιες περιπτώσεις.

    Το ίδιο κάνουν βέβαια και οι Ανεξάρτητες Αρχές που επέβαλαν οι δανειστές. Κάνουν ότι δεν βλέπουν και δεν ακούν, οπότε δεν μιλάνε. Αλλά και όταν μιλάνε δεν είναι παρά για να συγκαλύψουν προβλήματα και ύποπτες καταστάσεις. Όπως έκανε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων δίνοντας πριν από λίγο καιρό νέα παράταση, μέχρι του τέλος του 2018, για την ολοκλήρωση του συστήματος εισροών-εκροών που θα πορούσε να βοηθήσει για να αντιμετωπιστεί το λαθρεμπόριο καυσίμων.

    Αλλά στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλλέας όλα αυτά δεν συζητώνται ποτέ επί της ουσίας. Έτσι για την άντληση του πετρελαίου από την “Αγία Ζώνη ΙΙ” της οποίας η ξαφνική (;) βύθιση εξακολουθεί να αποτελεί... μυστήριο, στέλνεται δεξαμενόπλοιο που και αυτό είναι “αξιόπλοο” κατ' εξαίρεσιν, όπως η αμαρτωλή “Αγία Ζώνη”, επειδή πήρε (και αυτό!) “παράταση” από την άρμόδια” Διεύθυνση του υπουργείου Ναυτιλίας, μια Διεύθυνση που πρόκειται να ξηλωθεί αλλά ακόμα είναι στη θέση της.

    Και όλα αυτά δεν εκπλήσσουν πλέον κανέναν. Γιατί όλοι έχουμε αντιληφθεί και εν πολλοίς ενστερνιστεί, ότι έτσι θέλει το φιλελεύθερο κατά τα άλλα σύστημα να δουλεύουν τα πράγματα. Και για αυτό δεν παραξενευόμαστε όταν τα πράγματα αποκαλύπτεται ότι είναι ακόμα χειρότερα και το δεξαμενόπλοιο της “βοήθειας” βρίσκεται να κουβαλάει λαθραίο πετρέλαιο και ο κύκλος κλείνει και η ιστορία αρχίζει από την αρχή!

    Α, όπως Απάτες χωρίς όρια, Β, όπως Βρωμάει το ψάρι από το κεφάλι, Γ, όπως Γελοιότητες, Δ, όπως οι Δασμοί που δεν καταβάλλονται, Ε, όπως οι Επιθεωρήσεις που δεν γίνονται και οι Ευθύνες που δεν αναλαμβάνονται.

    Και έτσι, τα αντικανονικά  συγκροτούν μια... κανονικότητα, που την πληρώσαμε πολλαπλώς και συνεχίζουμε να την πληρώνουμε.

    *Ο Βαγγέλης Δεληπέτρος είναι δημοσιογράφος

  • Μπάρμπα, θέλω και γω πρόσληψη και τα πάντα όλα δωρεάν

    Μπάρμπα, θέλω και γω πρόσληψη και τα πάντα όλα δωρεάν

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-20 11:25:53 | Πηγή: News247

    “Δεν θέλουμε αξιολόγηση, θέλουμε προσλήψεις και τα πάντα δημόσια και δωρεάν”. Αυτά ήταν τα λόγια του συνδικαλιστή δημοσίου υπαλλήλου στην αυθόρμητη δήλωση που έκανε στις κάμερες που κατέγραφαν τη χθεσινή διαμαρτυρία της ΑΔΕΔΥ κατά της επάρατης αξιολόγησης. Το θράσος των χαϊδεμένων παιδιών της ελληνικής κοινωνίας είναι απύθμενο και καθώς κρατούν τα κλειδιά του πελατειακού κράτους, υπάρχουν πάντοτε πατρόνοι και προστάτες των παράλογων αιτημάτων τους.

    Όσοι έχουν κληθεί να κυβερνήσουν τον τόπο κατανοούν σταδιακά ότι με την παρούσα δομή και νοοτροπία, το ελληνικό δημόσιο είναι μια μαύρη τρύπα που ρουφάει τα λεφτά του προϋπολογισμού. Τους είναι δύσκολο όμως να τα βάλουν με το πλέον συντεταγμένο μπλοκ ψηφοφόρων, το οποίο προηγουμένως χάιδευαν για να διασφαλίσουν την εκλογή. Παράλογα συνδικαλιστικά προνόμια τους επιτρέπουν δυναμικές αντιδράσεις σε όλα όσα δεν τους αρέσουν. Ήταν αυτοί -που δυσαρεστημένοι από τις μνημονιακές περικοπές των μισθών και των προνομίων τους- ανέδειξαν το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς.

    Όταν η ριζοσπαστική αριστερά έγινε “κυβερνώσα” αντιλήφθηκε ότι για να επιβιώσει πρέπει να προβεί σε έναν μίνιμουμ εξορθολογισμό του κράτους. Όχι τίποτε σπουδαία πράγματα. Έστω μια τυπική αξιολόγηση χωρίς συνέπειες, προκειμένου να κερδίσει χρόνο με τους δανειστές. Ούτε τους επίορκους δεν τολμάνε να διώξουν. Εδώ η “φιλελεύθερη” Νέα Δημοκρατία, φοβάται να πει ξεκάθαρα ότι θα απομακρύνει όσους είναι ανίκανοι ή τεμπέληδες και ψελλίζει κάτι μισόλογα.

    Στους συνδικαλιστές δημοσίους υπαλλήλους, δεν άρεσε ούτε η προσχηματική αξιολόγηση. Θέλουν ξεκάθαρα πράγματα. Καμία αξιολόγηση, γιατί αυτά τα πράγματα τα τελειώνεις μια κι’ έξω για να μην έχεις μπλεξίματα αργότερα. Θέλουν επιπλέον νέες προσλήψεις για να ισχυροποιήσουν τη θέση τους αλλά και δημόσια και δωρεάν τα πάντα. Ποιος θα τα πληρώνει αυτά τα δωρεάν και δημόσια δεν λένε βεβαίως. Όπως και δεν λένε τίποτε για το παραλυμένο ελληνικό δημόσιο που αντί να εξυπηρετεί, ταλαιπωρεί κατά κανόνα τους πολίτες. Ούτε για όλους όσοι πληρώνονται από τον κρατικό κορβανά αλλά το γενικό λογιστήριο δεν γνωρίζει καν γιατί τους πληρώνει.

    Στην Κυβέρνηση αντιλαμβάνονται πλέον ότι το κράτος δεν αντέχει πολύ ακόμη σε αυτή την κατάσταση. Διακριτικά έστω, παίρνουν αποστάσεις από τα σουρεαλιστικά τσιτάτα των συνδικαλιστών. Οι τελευταίοι δεν αγχώνονται από τη μεταστροφή της αριστερής Κυβέρνησης. Ήταν κάτι που είχαν προϋπολογίσει. Υπάρχουν άλλωστε και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια.

    Όπως η πορτοκαλιά Λαφαζάνης που βάδιζε χθες με αγέρωχο και θριαμβευτικό ύφος δίπλα στην κεφαλή της πορείας. “Αξιολόγηση με μνημόνια δεν γίνεται” δήλωσε ο πρώην σύντροφος γεμίζοντας χαρά τους συνδικαλιστές και αφήνοντας όλους τους υπόλοιπους να αναρωτιόμαστε τι εννοεί. Διότι κανείς δεν φαντάζεται ότι ακόμη και χωρίς μνημόνια ο Παναγιώτης ο Λαφαζάνης θα συμφωνούσε ποτέ με τις ανθρωποφαγικές πρακτικές της αξιολόγησης. Το πιο πιθανό είναι να συμφωνούσε με ότι ζητούσαν οι συνδικαλιστές. Πετάει ο γάιδαρος; Ασφαλώς…

    Το θέμα της αξιολόγησης δεν είναι ιδεολογικό. Δεν έχει ούτε δεξιό ούτε αριστερό πρόσημο. είναι θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν είναι δυνατόν σύσσωμο -κυριολεκτικά- το πολιτικό σύστημα να προστατεύει ανθρώπους που προσελήφθησαν με μέσον ή πλαστά πτυχία. Δεν είναι καν δυνατόν να προστατεύει ανθρώπους που ενδεχομένως είχαν τα προσόντα αλλά ΄όταν “τρούπωσαν” αποφάσισαν ότι “έδεσαν τον γάιδαρο τους” (αυτόν που πετάει) και έπαψαν να εργάζονται.

    Οφείλουμε την αξιολόγηση σε όλα εκείνα τα παιδιά που εργάζονται για 360 ευρώ το μήνα χωρίς τη στοργή και ασφάλεια του δημοσίου με τους υπερδιπλάσιους μισθούς. Την οφείλουμε ακόμη και σε εκείνους τους δημοσίους υπαλλήλους που κυριολεκτικά “σκίζονται” να εξυπηρετήσουν επειδή έχουν φιλότιμο καθώς κανείς δεν τους υποχρεώνει. Ακόμη όμως και αν δεν την οφείλουμε, είμαστε αναγκασμένοι να την κάνουμε, όπως και διάφορες άλλες μεταρρυθμίσεις. Ειδάλλως η χώρα θα καταρρεύσει και τότε δεν θα έχει καμία σημασία να εργάζεσαι στο δημόσιο φίλε που θέλεις τα πάντα δωρεάν και δημόσια…

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Μισή οκά άνοιγμα στην κοινωνία, να τ’ αφήσω;

    Μισή οκά άνοιγμα στην κοινωνία, να τ’ αφήσω;

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-19 12:21:21 | Πηγή: News247

    Το γεγονός ότι η επιτροπή Αλιβιζάτου δέχεται να “σέρνεται” εδώ και εβδομάδες η συζήτηση για την ηλεκτρονική ψηφοφορία, μόνο κακό προκαλεί στο εγχείρημα της ανάδειξης αρχηγού. Στην πραγματικότητα η αντιπαράθεση για τους όρους και τους κανόνες της ψηφοφορίας απαξιώνει την προσπάθεια και ενδεχομένως την γελοιοποιεί γεγονός που χαροποιεί τους πολιτικούς αντιπάλους ενός χώρου που δεν έχει οριοθετηθεί πολιτικά.

    Η ηλεκτρονική ψηφοφορία πολεμήθηκε εξ’ αρχής. Είναι προφανές ότι από την άνεση του καναπέ τους, περισσότεροι άνθρωποι θα συμμετάσχουν στην διαδικασία, αλλά ίσως είναι αυτό ακριβώς που ενοχλεί. Ο συντεταγμένος κομματικός μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ δεν ευνοείται από την ανάμιξη ανθρώπων που δεν είναι γνωστό ούτε τι πιστεύουν ούτε ποια άποψη θα προκρίνουν. Με την κάλπη υπάρχει -όσο να ‘ναι- ένας έλεγχος. Υπό την έννοια ότι οι “ταγμένοι” θα πάνε να ψηφίσουν σε αντίθεση με τους “ελευθέρας βοσκής”, που ενδέχεται να μην μπουν στον κόπο. Εδώ δεν μπαίνουν στις εθνικές εκλογές.

    Ακούστηκαν λοιπόν αρκετά επιχειρήματα σχετικά με το γιατί δεν πρέπει να επιτραπεί η ηλεκτρονική ψηφοφορία. Από εντελώς φαιδρά, μέχρι κάποια σοβαρά. Σοβαρό ήταν για παράδειγμα το επιχείρημα της ταυτοποίησης. Απαντήθηκε εξ’ ίσου σοβαρά. Ο Α. Δρυμιώτης με το άρθρο του στην Καθημερινή, εξηγεί επαρκώς και αρκετά απλουστευτικά το πώς μπορεί να συμβεί. Αν κληθεί να το κάνει, πιθανότατα θα απαντήσει και με περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες. Ουδείς αρνήθηκε να συζητηθούν οι δικλείδες ασφαλείας. Δεν θα λύσει όμως το ΠΑΣΟΚ το θέμα της ασφάλειας δεδομένων. Πάντοτε υπάρχει κίνδυνος και όπως είναι γνωστό ήδη από τη δεκαετία του 80 (ίσως και παλιότερα) κανένα σύστημα δεν είναι απολύτως ασφαλές.

    Μήπως όμως είναι ασφαλής διαδικασία η κάλπη; Όποιος έχει παρακολουθήσει τον τρόπο καταμέτρησης, ιδίως σε απομακρυσμένα εκλογικά κέντρα της επαρχίας, γνωρίζει για τα deals που αφορούν στη σταυροδοσία μεταξύ των εκλογικών αντιπροσώπων που είναι φίλα προσκείμενοι σε τοπικούς βουλευτές.

    Όντως μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις που κάποιος θα ψηφίσει για όλη την οικογένεια υποκλέπτοντας π.χ. την πιστωτική κάρτα των υπολοίπων μελών, αν προκριθεί αυτή η μέθοδος. Αρκούν όμως αυτές οι περιπτώσεις για να αλλοιώσουν το αποτέλεσμα; Αξίζει επίσης για τον λόγο αυτό να σταματήσουμε την πρόοδο και να αποκλείσουμε χιλιάδες ανθρώπων που θα ήθελαν να συμμετάσχουν στη διαδικασία αλλά δεν θα το κάνουν είτε επειδή βρίσκονται μακριά από το εκλογικό κέντρο είτε απλά επειδή προτιμούν να μην χαραμίσουν την ημέρα τους ώστε να πάνε μέχρι εκεί; Άλλοι -ιδίως σε τοπικές κοινωνίες- μπορεί να έχουν λόγους να μην εκτεθούν δημόσια φανερώνοντας σε ποιον ιδεολογικό χώρο ανήκουν.

    Ακούστηκαν βεβαίως και φαιδρά επιχειρήματα όπως το ότι η πολιτική ζύμωση συμβαίνει στα εκλογικά κέντρα και πρέπει οι άνθρωποι να αποδείξουν τη συμμετοχή τους στα κοινά. Προσωπικά δεν έχω καμία ανάμιξη στα κοινά κατά την επίσκεψή μου στο σχολείο-εκλογικό κέντρο. Πάω, ψηφίζω ότι έχω αποφασίσει εκ’ των προτέρων και φεύγω.

    Η αντιπαράθεση όμως δεν σταματά στην τεχνοφοβία. Ακούστηκε η άποψη ότι όποιος ψηφίζει πρέπει να γίνει μέλος. Μέλος τίνος κόμματος; Κάποιοι θέλουν τον φορέα που θα προκύψει να είναι κεντροαριστερός. Αν ωστόσο τελικά κερδίσει κάποιος που θα κάνει τον φορέα απλώς κεντρώο, θα υποχρεωθούν με κάποιον τρόπο να ακολουθήσουν ή θα πρέπει να μπουν στην ταλαιπωρία του να ξαναπάνε στα κομματικά γραφεία και να ζητήσουν τη διαγραφή τους; Γιατί πρέπει να δηλώσουν τη δέσμευση τους σε έναν υπό σύσταση φορά άνθρωποι που δεν γνωρίζουν πως θα καταλήξει; Εδώ δεν το κάνουν ούτε οι υποψήφιοι αρχηγοί καλα-καλα.

    Την ώρα που άπαντες οι πολιτικοί ευαγγελίζονται το άνοιγμα στην κοινωνία, είναι αστείο να αναζητούμε προφάσεις ώστε να αποκλείσουμε την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή. Εδώ ολόκληρα κράτη αποδέχονται ηλεκτρονικές λίστες υπογραφών (petitions) που δεν έχουν θεωρητικά καμιά διασφάλιση και τροποποιούν τις νομοθεσίες τους. Εμείς ακόμη θα συζητάμε για το αν θα ψηφίζουμε με βόλια;

    Η επιτροπή Αλιβιζάτου φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Οφείλει μετά από τρεις συνεδριάσεις να βάλει ένα τέλος σ’ αυτή την κωμωδία. Οφείλει να αντιδράσει στην άποψη που εκφράζει ένα απαρχαιωμένο πολιτικό σύστημα, σύμφωνα με την οποία όσοι δεν πάνε με το “βιβλιάριο” στην κάλπη δεν πρέπει να έχουν άποψη για τον φορέα της κεντροαριστεράς. Αν συνεχίσουν έτσι, θα μείνουν με τα ‘μέλη” τους, τα οποία είναι λίγα και όχι ικανά για τους ξαναδώσουν εκλογική δύναμη.  Θα χάσουν τη μοναδική ευκαιρία να “συνομιλήσουν” με ένα κομμάτι της νεολαίας που έχει γαλουχηθεί σε τελείως διαφορετικό περιβάλλον. Ένα περιβάλλον όπου η ηλεκτρονική ψηφοφορία μοιάζει αυτονόητη και η σύναξη σε κομματικά γραφεία και τοπικές οργανώσεις προκαλεί αναγούλα. Άλλωστε αυτές οι πρακτικές των κλαδικών και των οργανώσεων έχουν ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και για την άνθιση του πελατειακού κράτους. Οι εμπνευστές τους όμως συνεχίζουν με τις παλαιοκομματικές πρακτικές τους να απαιτούν με θράσος το ρόλο του τιμητή.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Κάτι συμβαίνει με τους δίπλα...

    Κάτι συμβαίνει με τους δίπλα...

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Αντώνης Αργυρός | Ημερομηνία: 2017-09-19 11:28:04 | Πηγή: News247

    "Έχει αποδειχτεί ότι κανένα κράτος δεν μπορεί να παραμείνει ελεύθερο, αν δεν είναι εξίσου ισχυρό με τα γειτονικά του κράτη"

          Θουκυδίδης

    Αποτελεί γεγονός αναμφισβήτητο  ότι οι γείτονες μας και παλιοί  μας  άσπονδοι φίλοι και «σύμμαχοι» εξ Ανατολών ,έχουν περιέλθει αμετάκλητα  στα πρόθυρα νευρικής κρίσεως εν όψει της δημιουργίας Κουρδικού Κράτους και όχι μόνον .. Διερωτώμαι, αν συνειδητά αρνούνται να αντιληφθούν την καινούργια γεωπολιτική πραγματικότητα  ή ετοιμάζονται για ένα απονενοημένο διάβημα προκειμένου να αποτρέψουν την δημιουργία του Κουρδικού Κράτους ή απλά επιδίδονται σε υψηλού ρίσκου κινήσεις στις οποίες αναμφίβολα εμπλέκονται οι ισχυροί του κόσμου.

    Τέτοιες κινήσεις είναι η προμήθεια από την Ρωσία των S-400 και στην αγορά των τουρκικών F-35A, και οι περισσότεροι  αγνοούν κάθε τι που συμβαίνει στην γειτονική μας χώρα οπού δημιουργείται  μια νέα  πρωτόγνωρη κατάσταση σε όλους τους τομείς. Ο πρώην  Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, Γιούμιτ Γιαλίμ, (Ümit Yalım) ισχυρίστηκε ότι η Κρήτη ανήκει στην Ελλάδα κατά το 1/4 και πως τα νησιά, οι νησίδες και οι βραχονησίδες γύρω από την Κρήτη παρέμειναν υπό τουρκική κυριαρχία!...Μπορεί η ιστορία να μην επαναλαμβάνεται  πάντοτε αλλά η κατάσταση στους  γείτονές μας μας υποχρεώνει να θυμηθούμε μια τρομερή λέξη στοίχειωσε τον Μεσοπόλεμο. Ο «επανεξοπλισμός».

    Αμέσως μετά την άνοδό του στην εξουσία ο Χίτλερ άρχισε ένα ταχύ και βίαιο πρόγραμμα επανεξοπλισμού. Ήδη εδώ και ένα χρόνο οι γείτονες μας έχουν επιδοθεί σε φρενήρεις ρυθμούς επανεξοπλισμού, αλλά και συνεχούς σταθερής «σύγκρουσης» με την Ελλάδα, αλλά και τους κυριάρχους του παιχνιδιού και παλιούς τους φίλους.

    Ας μην λησμονούμε το γνωστό «casus belli” και τις καθημερινές απειλές και συνεχείς «τσαμπουκάδες» στο Αιγαίο και στην Κυπριακή ΑΟΖ. Ήδη  η  κατάσταση  έχει επικίνδυνα διαταραχθεί στο ισοζύγιο ισχύος στον Έβρο και το Αιγαίο, όπου η Τουρκία έχει αποδυθεί σε φρενήρη εξοπλιστική προσπάθεια και ανατρέπει γοργά οποιαδήποτε έννοια «ισορροπίας». Η Τουρκία ως «διάδοχος» της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποτελεί για τη Δύση ένα διαρκές ζητούμενο, τώρα, όπως και τότε, επί σουλτάνων. Ο Ερντογάν έχει σαφές ισλαμικό όραμα. Και η Δύση δεν μπορεί να ανεχθεί μετά όσα συνέβησαν με τον ISIS  ενώ  λαμβάνεται υπόψη και την παρουσία και τη δυναμική της Τουρκίας στην περιοχή. Μήπως  Μετατρέπεται η Τουρκία σε δεύτερο Ιράν; Θέλουν ν οι Δυτικοί να χάσουν την Ελλάδα  ως  τελευταία προφυλακή του δυτικού  Κόσμου στην Μεσόγειο ;Μήπως έχει σκόπιμα υποβαθμισθεί η απειλή;

    Έτσι και πριν από το Β Παγκόσμιο Πόλεμο η ναζιστική απειλή ,υποβαθμίσθηκε εξαιρετικά από τους Συμμάχους   και οδηγήθηκαν στις 29 Σεπτέμβρη 1938 στην συμφωνία  του Μονάχου. Αντικείμενο της διάσκεψης ήταν  το μέλλον της Τσεχοσλοβακίας, την οποία ο Χίτλερ κατηγορούσε για καταπίεση των Γερμανών της Σουδητίας. Με την «Συμφωνία του Μονάχου», οι κυβερνήσεις της Αγγλίας και της Γαλλίας, ικανοποίησαν όλες τις απαιτήσεις του Χίτλερ, αυτή όμως ήταν η αρχή  των δεινών του Β ΠΠ. Απορεί κανείς από ποιον απειλείται η γείτονα Χώρα και εξοπλίζεται  σαν να ετοιμάζεται για πόλεμο με μια μεγάλη δύναμη; Αλήθεια ποια μεγάλη δύναμη την απειλεί; Οι ισχυροί του Κόσμου ανεξήγητα σιωπούν και της παρέχουν τα εφόδια και τον εξοπλισμό  μιας μελλοντικής καταστροφής ,όπως στο Μοναχό του 1938 !

    Και εμείς τι κάνουμε ; Ας συμφωνήσουμε σε κάτι επιτέλους ,ας συγκαλέσει τους Ηγέτες μας ο ΠτΔ  να μιλήσουν με την στρατιωτική Ηγεσία  μας και το ΥΠΕΞ  για την αποτροπή. Κατά την εκτίμησή μου, η πιθανότερη εξέλιξη στο προβλεπτό μέλλον δεν είναι ο πόλεμος αλλά η περαιτέρω γεωπολιτική συρρίκνωση της Ελλάδας για την αποτροπή της οποίας απαιτείται εθνική στρατηγική και δράση και διεθνής ενημέρωση .

     Έλεγε ματαίως νομίζω ο μέγας διανοητής Παναγιώτης Κονδύλης «. Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως μια μεγάλη και νηφάλια συζήτηση για προβλήματα στρατηγικής. .. Και αυτό θα συνιστούσε ουσιώδη συμβολή τόσο στον «εξευρωπαϊσμό» όσο και στην ελεύθερη και αξιοπρεπή επιβίωσή μας.»

     Δυστυχώς όμως,  τέτοια συζήτηση πλην κραυγών και υστερίας δεν προβλέπω να  γίνεται, αν και η απειλή είναι πλέον προφανώς ζώσα και  υπαρκτή ,παρότι  για  την  Άμυνα μας,  όπως είπε ο Γέρος του Μωριά: «Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μονάχοι και δεν έχουμε καμιά ελπίδα από τους ξένους.

    *Ο Αντώνης Αργυρός είναι δικηγόρος και νομικός Σύμβουλος του Πανεπιστημίου Αθηνών.

  • Κινητά στις συναυλίες, αυτή η μάστιγα

    Κινητά στις συναυλίες, αυτή η μάστιγα

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Χρήστος Δεμέτης | Ημερομηνία: 2017-09-19 11:16:47 | Πηγή: News247

    "Αν θέλεις να θυμάσαι τις αναμνήσεις σου, θα πρέπει πρώτα να τις ζήσεις" έλεγε ο Μπομπ Ντίλαν πολλά χρόνια πριν πάρει το "αμφιλεγόμενο" για κάποιους, Νόμπελ του 2016. Και είχε δίκιο απόλυτο.

    Ο Ντίλαν, αυτός ο μεγάλος τραγουδοποιός καταλάμβανε και καταλαμβάνει ακόμη τη σκηνή για να παρουσιάσει μπροστά στο κοινό του, ένα κομμάτι του εαυτού του. Για να θρέψει τα αυτιά, τα μάτια και τις ψυχές του κοινού του μέσα από την προσωπική του έκθεση, γιατί αυτό ακριβώς είναι το νόημα μιας ζωντανής παράστασης, μια συναυλίας, ενός μουσικού-οπτικού θεάματος.

    Κάποτε στις μεγάλες συναυλίες τα μόνα φώτα που άναβαν για αυτό το ξεγύμνωμα, πέραν από εκείνα της σκηνής, ήταν οι αναπτήρες και κάποια καπνογόνα.

    Τα χρόνια πέρασαν και πλέον, πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι, επιλέγουν να "δουν" τα live μέσα από μια διάθλαση της πραγματικότητας στην ψηφιακή της εκδοχή. "Είμαι εδώ, μπροστά σου, μπορείς να το απολαύσεις και όχι να το καταγράφεις σε βίντεο", έλεγε πριν από ένα χρόνο και η Adele, "συνομιλώντας" υπό μία έννοια με τον Ντίλαν. Εκφράζοντας τη δική της αγωνία.

    "Η μουσική όταν την ακούς σπίτι σου, είναι στατική. Οσες φορές ας πούμε ακούσεις το "Four Sticks" των Led Zeppelin, θα είναι το ίδιο. Το live όμως είναι άλλη εμπειρία. Κάθε φορά είναι μοναδική. Κι αν περνάς τον χρόνο σου κρατώντας ένα κινητό στον αέρα, δεν μετέχεις καθόλου…" έλεγε και ο Neil Fallon, frontman των σπουδαίων Clutch.

    Έτσι είναι. Ζούμε σε μια εποχή διαμεσολαβημένη. Φλερτάρουμε μέσα από το διαδίκτυο, εμπνεόμαστε μέσα από τα κινητά, ενημερωνόμαστε μέσα από τις οθόνες, ζούμε τα περισσότερα πράγματα με μισές αισθήσεις. Μουδιασμένοι.

    Η αναλογικότητα, η έννοια του χειροπιαστού χάνονται, ή έστω, για να μη με πει κανείς και αναχρονιστή, μετατρέπονται σε νέα δεδομένα.

    Προ ημερών βρέθηκα στη συγκλονιστική συναυλία, στην κοινή συνύπαρξη των θρύλων του ελληνικού ροκ. Γιάννης Αγγελάκας, Παύλος Παυλίδης μαζί στην Τεχνόπολη, αγκαλιά οι δυο τους και αγκαλιά με ένα εφηβικό μου όνειρο. Το όνειρο του να τους δω, να τους ακούσω να παίζουν παρέα. Μπήκα, ξέρεις, στον πειρασμό κι εγώ να τραβήξω ένα βίντεο, μια φωτογραφία να έχω να θυμάμαι. Το έκανα για μερικά δευτερόλεπτα. Τα υπόλοιπα 180 περίπου λεπτά που κράτησε το live, πέραν από αυτά τα τριάντα δευτερόλεπτα, δεν μπορούσα να πιάσω κανένα κινητό στο χέρι, δεν μπορούσα να δω καμία ζωντανή εικόνα μέσα από τη ψηφιακή της απεικόνιση.

    Στις μπροστά σειρές της Τεχνόπολης είδα όμως παιδιά να ιδρώνουν, να χορεύουν, να βγάζουν τις μπλούζες τους και να τις ανεμίζουν ψηλά στον αέρα, να αγγίζονται, να τραγουδάνε μαζί σκεπάζοντας τη φωνή του Γιάννη και του Παύλου. Και στις πίσω γραμμές, είδα και κόσμο που δεν σταμάτησε να βιντεοσκοπεί. Κατανοώ και τη δεύτερη ανάγκη, αυτή του να κρατήσεις τις στιγμές σε ένα αρχείο. Κατανοώ την ανάγκη αυτή, αλλά δεν μπορώ να ενδώσω στη θέλξη της, γιατί η ικανοποίηση που προκύπτει, είναι ικανοποίηση μισή.

    Στις βιτρίνες που μου φέρνουν ζάλη, στις οθόνες που χτυπάν τα κομπιούτερ γράμματα, καθρεφτίζεσαι μπροστά μου πάλι, Ατλαντίς στο βυθό φωτισμένα άρματα, που λέει και ο στίχος. Αυτή την εποχή, χρόνια μετά την κυκλοφορία του ύμνου των Ξύλινων Σπαθιών, τώρα που τα κομπιούτερ έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξης μας, η ανάγκη του να κάνεις log out, του να κλείσεις την οθόνη, είναι επιτακτικότερη από ποτέ.

    Να βγεις έξω με τον άλλο, να μιλήσεις με τον άλλο από κοντά, να χορέψεις, να αγγίξεις, να γευτείς. Να ακούσεις και να δεις. Η εγγύτητα στην ολότητα της.

    Δεν θα μακρηγορήσω άλλο γιατί δεν χρειάζεται. Βλέποντας τη συναυλία του Αγγελάκα και του Παυλίδη στο Youtube λίγες ώρες μετά το τέλος της, επιβεβαίωσα μέσα μου το πόσο θα είχα απογοητευτεί αν δεν κατάφερνα να ήμουν εκεί, αλλά και το πόσο διαφορετικά θα το είχα ζήσει όλο αυτό, αν έμενα σε ένα άψυχο recording. "Συμπεριφέρομαι στις συναυλίες, όπως σε ένα δείπνο. Κλείνω τα τηλέφωνα. Τι να κάνω, με εκνευρίζει όταν το βλέπω από τη σκηνή. Αν βέβαια κάποιος αυτό θέλει, οκ, ας το κάνει. Αλλά πλέον θυμάμαι πως οι συναυλίες ήταν τόσο καλύτερες στα ’80s και στα ’90s και μεγάλο ρόλο έχουν παίξει τα τηλέφωνα", συνέχιζε ο Fallon μιλώντας στο PCMinterviews.

    Και στην τελική, αν είναι να ζήσεις το live μέσα από το smartphone σου, γιατί να πας μέχρι τον συναυλιακό χώρο και να πληρώσεις κιόλας, αν μπορείς να το δεις δωρεάν από το διαδίκτυο; Θα μου πεις για να μαζέψεις κάμποσα like, αλλά εντάξει, τα like μπορείς να τα πάρεις και με άλλο τρόπο. Λέω εγώ τώρα.

    Αντί επιλόγου, μια γεύση από τη μεγαλύτερη Γιορτή:

     

    Φωτογραφία: Eurokinissi

  • Κύκλοι ανοίγουν και κλείνουν

    Κύκλοι ανοίγουν και κλείνουν

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Χάρης Παυλίδης | Ημερομηνία: 2017-09-19 07:55:36 | Πηγή: News247

    Ό,τι δεν ανανεώνεται πεθαίνει και μετά θάνατον εκείνο που απομένει είναι οι αναμνήσεις και κάποιοι τεθλιμμένοι συγγενείς, που κι αυτοί με την πάροδο του χρόνου(πανδαμάτωρ γαρ) συνηθίζουν την απώλεια. Η ζωή συνεχίζεται κι αυτό ισχύει και στην πολιτική. Κυρίως στην πολιτική. Αυτονόητα πράγματα τα οποία όμως οι κομματικές ηγεσίες παραγνωρίζουν προκειμένου να ικανοποιήσουν βραχυπρόθεσμους στόχους και προσωπικές φιλοδοξίες, πολλές φορές μάλιστα σε πείσμα του νόμου της βαρύτητας. Η άρνηση της πραγματικότητας, με την ταυτόχρονη κατασκευή μιας άλλης παράλληλης πραγματικότητας, είναι μια μέθοδος στην οποία συχνά καταφεύγουν οι ηγεσίες πιστεύοντας ότι έτσι θα ξορκίσουν το αναπόφευκτο.

    Η Κεντροαριστερά  οδεύει προς την ανασυγκρότηση της στην οποία πιθανότατα θα αποτυπωθεί  το μάταιο, η Κεντροδεξιά ελπίζει ότι το συνέδριο αρχών και θέσεων θα ξαναβρεί το λαϊκό χαρακτήρα της, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ εισέρχεται στον δικό του κύκλο της μετεξέλιξης του. Εν τω μεταξύ και ενώ κυοφορούνται αλλαγές που προς το παρόν δεν είναι ορατές, τα κόμματα στο σύνολό τους πορεύονται με αντιλήψεις και στερεότυπα που δεν ανταποκρίνονται στις επιθυμίες  του εκλογικού σώματος. Πέραν αυτού η μετατόπιση του πολιτικού τοπίου-που δεν σημαίνει απαραίτητα και τη μετατόπιση του εκλογικού σώματος αριστερότερα ή δεξιότερα- αλλάζει τα δεδομένα βάσει των οποίων λειτουργούσαν οι πολιτικοί σχηματισμοί. 

    Στην προκειμένη περίπτωση ενώ η χώρα είναι κυριολεκτικά στον αέρα, τόσο η Κεντροαριστερά όσο και η Κεντροδεξιά έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους και κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση από εκείνη στην οποία κινείται η κοινωνία. Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι προφανές ότι αδυνατεί να κατανοήσει  ότι το τελευταίο που απασχολεί τους αγρίως και ανηλεώς φορολογηθέντες πολίτες, είναι αν η κυβέρνηση ψηφίζει «κλαίουσα» τα μέτρα και «δακρύζει» από συγκίνηση γιατί βγαίνει η χώρα από τα μνημόνια και εισέρχεται σε γραμμή πιστοληπτικής ικανότητας. Αν και ένα τέταρτο μνημόνιο, το οποίο ενδεχομένως να έρθει «μεταμφιεσμένο» δεν πρέπει να αποκλεισθεί. Συνεπώς το ενδιαφέρον της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών εστιάζεται στην επόμενη ημέρα και όχι στην προηγούμενη. Και δυστυχώς το πολιτικό σύστημα έχει μείνει στην προηγούμενη.

    Κι ενώ, είτε έτσι είτε αλλιώς, ο κύκλος των μνημονίων θα κλείσει, όπως έκλεισε στις εκλογές του 2012 και στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ο κύκλος της μεταπολίτευσης χωρίς να πάρει κανείς μυρωδιά, ανοίγει ένας καινούριος κύκλος που αφορά την ανασύνθεση του πολιτικού συστήματος. Είναι θέμα χρόνου-και όπως φαίνεται αυτό θα συντελεσθεί με εκλογές αργά ή γρήγορα- και η τυπική ληξιαρχική πράξη που θα επισημοποιήσει τη μετεξέλιξή  τους.

    *Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

  • Στα λόγια όλοι είναι αντιφασίστες

    Στα λόγια όλοι είναι αντιφασίστες

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βαγγέλης Δεληπέτρος | Ημερομηνία: 2017-09-19 07:35:16 | Πηγή: News247

    Στα λόγια όλοι, ή άντε η μεγάλη πλειονότητα, είμαστε αντιφασίστες. Και επίσης όλοι, ή έστω οι πολύ περισσότεροι, θέλουμε την νεοναζιστική εγκληματική συμμορία στη γωνία, ή μάλλον στις τρύπες της, εκεί όπου λούφαζαν τα στελέχη της τόσα χρόνια πριν αρχίσουν να δηλώνουν πολιτικοί,τότε που ήταν απλώς ρατσιστές και φασίστες.

    Στην πράξη όμως αρκετοί φαίνεται ότι το πάνε αλλιώς, έστω κι αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν δημοσίως. Οι υπεύθυνοι λόγου χάριν τόσων τηλεοπτικών σταθμών χτες, μέρα μνήμης για τον Παύλο Φύσσα και καταδίκης των δολοφόνων του, περιδιάβαιναν πολύ επιμελώς και πολύ οργανωμένα από το ανούσιο στο ασήμαντο και τανάπαλιν, για να αποφύγουν κάθε αναφορά στους μιχαλολιάκους και τους κασιδιάρηδες. Όπως έκαναν και όλα τα προηγούμενα χρόνια όταν στηνόταν το παρακρατικό ακροδεξιό μόρφωμα, αν δεν το διαφήμιζαν με στημένα ρεπορτάζ και ωραιοποιητικές συνεντεύξεις.

    Άλλωστε, από τα κανάλια και τις δημοσιογραφικές παραφυάδες τους, σκοπίμως δεν καταγράφεται καμιά ακροδεξιά δραστηριότητα. Ποτέ για παράδειγμα δεν υπήρξε αναφορά στη φασιστική οργάνωση στον Ασπρόπυργο που έστηνε καρτέρι σε αλλοδαπούς μετανάστες και τους τσάκιζε. Όπως, για να τα λέμε όλα, δεν υπήρξε ούτε από τις διωκτικές αρχές η αντίδραση που θα έπρεπε σε αυτές τις δραστηριότητες. Απλά (;) η “Κου Κλουξ Κλαν” της Δυτικής Αττικής ξαναγύρισε στο σκοτάδι της όταν οι αντιφασιστικές εκδηλώσεις έριξαν τους προβολείς της δημοσιότητας πάνω της και κατ' επέκταση στους υπόδικους χρυσαυγίτες “συγγενείς” τους.

    Αλλά και η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έκανε αυτά που έπρεπε όταν και όπως έπρεπε. Γιατί δεν είναι φυσιολογικό μια ομάδα εφόδου της νεοναζιστικής συμμορίας να χτυπά τον Σεπτέμβριο του 2011 Αφγανούς μετανάστες στον Άγιο Παντελεήμονα, στέλνοντας τον ένα στο νοσοκομείο όπου έδωσε πολυήμερα μάχη για τη ζωή του και οι ένοχοι να καταδικάζονται μόνο για “επικίνδυνη σωματική βλάβη” που είναι πλημμέλημα και η καταδίκη να έρχεται έξι ολόκληρα χρόνια μετά, τον Ιούλιο του 2017.

    Και το υπουργείο Δικαιοσύνης όμως, όπως φαίνεται, δυσκολεύεται να κάνει την δουλειά του. Και αυτόν τον μήνα οι περισσότερες συνεδριάσεις του δικαστηρίου για τα εγκλήματα των νεοναζιστών θα γίνουν στην αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού και όχι στο Εφετείο της Αθήνας. Και είναι κωμικοτραγικό ότι ο αρμόδιος υπουργός Στ. Κοντονής είχε δηλώσει ήδη από τον... Μάιο ότι “ολοκληρώνονται οι διαδικασίες προκειμένου να παραχωρηθεί κατάλληλος χώρος, κυριότητας του υπουργείου Υγείας, έτσι ώστε η δίκη να διεξαχθεί απρόσκοπτα και χωρίς αναβολές”.

    Αλλά τα λόγια, και ειδικά τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα, είναι εύκολα. Δύσκολο ήταν και εξακολουθεί να είναι, να κάνουν οι “αρμόδιοι” αυτό που πρέπει.

    *Ο Βαγγέλης Δεληπέτρος είναι δημοσιογράφος

  • Φιλελευθερισμός με ανθρώπινο πρόσωπο

    Φιλελευθερισμός με ανθρώπινο πρόσωπο

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βίκυ Σαμαρά | Ημερομηνία: 2017-09-18 13:38:27 | Πηγή: News247

    Η μάχη των εκλογών, τουλάχιστον σε περιόδους μίας κάποιας σχετικής πολιτικής κανονικότητας, κρίνεται στο κέντρο και στο κέντρο στρέφουν το βλέμμα τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

    Ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ επισφράγισε τη στροφή ΣΥΡΙΖΑ σε μία "φιλοαναπτυξιακή" ατζέντα διαβεβαιώνοντας ότι το κόμμα το οποίο κάποτε κατηγορείτο ότι θα έβγαζε τη χώρα απο το ευρώ, δεν υπάρχει πια.

    Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη ΔΕΘ από την πλευρά του έβαλε τη δική του, ξεκάθαρα φιλελεύθερη, ατζέντα με έμφαση στην πίστη στον ιδιωτικό τομέα και σε ένα μικρό αλλά αποτελεσματικό δημόσιο. Και ταυτόχρονα έκανε άνοιγμα στο κέντρο, σχολίασε με χιούμορ ότι εκείνος κοιτάει και αριστερά και δεξιά, διαβεβαίωσε ότι δεν τον ενδιαφέρει τι ψήφισε κανείς στις προηγούμενες εκλογές και έκανε για πρώτη φορά τόσο πολλές αναφορές στον εργαζόμενο και στην κοινωνία, θέλοντας να καταδείξει ότι ο φιλελευθερισμός βελτιώνει την κατάσταση για τον πολίτη εν τέλει. Οι αναφορές αυτές ικανοποίησαν κατά τα φαινόμενα και τη λεγόμενη "λαϊκή δεξιά", όση έχει παραμείνει δηλαδή εντός ΝΔ μετά την κυβέρνηση Σαμαρά.

    Το κέντρο στο οποιο στοχεύει ο Μητσοτάκης δεν είναι όμως τόσο ο περίφημος "μεσαίος χώρος" όσο ένα φιλελεύθερο κέντρο, το οποίο τρόπο τινά καλείται να διαμορφώσει η σημερινή ΝΔ.

    Η αναφορά του στην ανισότητα ως φυσική κατάσταση αξιοποιήθηκε όπως ήταν εύλογο από την κυβέρνηση, ωστόσο για να είμαστε ειλικρινείς δεν είπε τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από αυτό που πρεσβεύει ο φιλελευθερισμός, δηλαδή ότι η απόλυτη εξάλειψη των ανισοτήτων δεν είναι δυνατή, ούτε όμως και ορθή αφου στερεί τη δυνατότητα στους πιο άξιους να διακριθούν.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως κατηγορεί το Μητσοτάκη για νεοφιλελευθερισμό, αλλά για αυτό τον κατηγορούσε έτσι κι αλλιώς. Το στοίχημα για τον πρόεδρο της ΝΔ στην πραγματικότητα είναι να πείσει με τη δική του ατζέντα την κοινωνία και αυτό έδειξε να το γνωρίζει.

    Παραδέχθηκε χαρακτηριστικά στη συνέντευξη τύπου πως γνωρίζει πολύ καλά ότι ορισμένα πραγματα που είχε πει στην ομιλία του το βράδυ του Σαββάτου στο Βελλίδειο Μέγαρο, μπορεί να προκάλεσαν εντύπωση ή ακόμη και να ξένισαν. Όμως αυτές είναι οι ιδέες μου, με αυτές εξελέγην πρόεδρος της ΝΔ και για αυτές θέλω να πείσω την κοινωνία, πρόσθεσε. Και έχει δίκιο: Εάν είναι να γίνει πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να γίνει έχοντας πείσει για μία ατζέντα, η οποία τον εκφράζει και την οποία πιστεύει. Διότι διαφορετικά δε θα μπορει να την εφαρμόσει.

    Ως προς το τελευταίο έδειξε εξάλλου αποφασισμένος, αναφερομενος στη δική του κυβέρνηση, δηλαδή ότι θα είναι μία κυβέρνηση στην οποια θα μετέχουν όσοι πιστεύουν στη συγκεκριμένη πολιτική. Μάλλον έμαθε το μάθημα από τα παθήματα Σαμαρά, του οποίου ο τελευταίος ανασχηματισμός με Γιακουμάτο το 2014 προς αγραν ψήφων της λαϊκής δεξιάς δεν απέδωσε.

    Ενδεικτικό ειναι επίσης πως όταν ρωτήθηκε ο Μητσοτάκης εάν πιστεύει ότι υπάρχει ρεύμα πλειοψηφίας για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, απάντησε ότι, και να μην υπάρχει εκείνος θα προσπαθούσε να πείσει την κοινωνία να αποδεχτεί την αλλαγή ή θα προχωρούσε ούτως ή άλλως σε αυτό που πιστεύει σωστό, εκτιμώντας ότι εν τέλει θα αποδειχθεί η ορθότητα της επιλογής του.

    Μπορεί όμως τελικά πράγματι ο πρόεδρος της ΝΔ να πείσει την κοινωνία ότι μία καθαρά φιλελεύθερη ατζέντα, με απλοποίηση πχ των περιβαλλοντικών όρων και των διαδικασίων για προσέλκυση επενδύσεων, με εκχώρηση υπηρεσιών του δημοσίου όπως ακόμη και οι φορολογικοί έλεγχοι και η μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων στον ιδιωτικό τομέα και με πρόκριση των επιχειρησιακών συμβάσεων μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη, θα αποβεί προς όφελος του πολίτη και εργαζόμενου; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε σίγουρος, με βάση την επικοινωνία που εχει με τον κόσμο, ότι το σχέδιο του βρίσκει απήχηση στην κοινωνία. Εν τέλει βέβαια σε αυτό το ερώτημα, όπως και στη νέα επιχειρηματικη ατζέντα Τσίπρα, την απάντηση θα δώσει η κάλπη. 

    *Η Βίκυ Σαμαρά είναι αρχισυντάκτρια πολιτικού του News 24/7

  • 379.581

    379.581

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Παύλος Μεθενίτης | Ημερομηνία: 2017-09-18 12:47:34 | Πηγή: News247

    Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2015 έγιναν οι τελευταίες εκλογές, οι πρόωρες εκλογές που διενεργήθηκαν από την υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου. Τρίτο κόμμα σ’ αυτές, με 6,99% και 18 έδρες στη Βουλή που προέκυψε, ήταν η Χρυσή Αυγή. Την ψήφισαν 379.581 Έλληνες πολίτες.

    Ο Χρυσαυγίτης Ρουπακιάς είχε μαχαιρώσει τον Παύλο Φύσσα δύο χρόνια πριν, στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013. Συνεπώς, οι τριακόσιες εβδομήντα εννιά χιλιάδες, πεντακόσιοι ογδόντα ένας συμπολίτες μας ήξεραν πάρα πολύ καλά πως η Χρυσή Αυγή είναι μια «εγκληματική οργάνωση με δομή και ιεραρχία», όπως περιγράφεται η Χ.Α. στο πόρισμα της Εισαγγελίας, με βάση το οποίο συνελήφθη και παραπέμφθηκε το 2014 όλη η ηγεσία του κόμματος για δολοφονίες, ξυλοδαρμούς, ξέπλυμα μαύρου χρήματος και προστασία σε κυκλώματα της νύχτας. Ούτε ιδεολογίες, ούτε εθνικοσοσιαλισμοί, ούτε πατριωτισμοί, ούτε τίποτα – ήταν, και παραμένει ασφαλώς, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μια συμμορία του κοινού ποινικού δικαίου.

    Γνωρίζοντάς το αυτό λοιπόν, δύσκολα κάποιος μπορεί να αναγνωρίσει στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής το ελαφρυντικό της ψήφου διαμαρτυρίας ή της αντίδρασης στο «σάπιο πολιτικό σύστημα», και τρίχες κατσαρές. Το γεγονός είναι πως κάμποσοι καλοί Συνέλληνες ενέκριναν με τη ψήφο τους την δολοφονία του Φύσσα. Ή, τουλάχιστον το έγκλημα αυτό δεν τους ενόχλησε και τόσο πολύ, ώστε να μην ψηφίσουν τους εγκληματίες που το σχεδίασαν, το οργάνωσαν και το διέπραξαν.

    Συμπέρασμα; Δεν υπάρχει. Απλώς, πρέπει να μάθουμε, όλοι εμείς οι υπόλοιποι, να συμβιώνουμε σ’ αυτή τη χώρα, να μοιραζόμαστε τον ίδιο αέρα και τον ίδιο ουρανό με τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες ανθρώπους, (όσος είναι ο πληθυσμός της Πάτρας, του Ηρακλείου και των Τρικάλων μαζί, σύμφωνα με την απογραφή του 2011), που εάν δεν είναι νεοναζιστές, οπωσδήποτε γουστάρουν τους Χρυσαυγίτες. Τί να κάνουμε – δυστυχώς δεν διαλέγουμε τους συμπατριώτες μας.

  • Η ώρα της δικαίωσης του ελεύθερου επαγγελματία πλησιάζει

    Η ώρα της δικαίωσης του ελεύθερου επαγγελματία πλησιάζει

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-18 12:03:53 | Πηγή: News247

    Το γεγονός ότι ανώνυμο στέλεχος του Υπουργείου Οικονομικών υπέδειξε ως υπεύθυνο τον Γ. Κατρούγκαλο για την υστέρηση των εσόδων από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, δεν αποτελεί ένα θέμα εσωκομματικής διαμάχης αλλά μια πολύ σοβαρή παραδοχή σχετικά με τον λάθος σχεδιασμό της Κυβέρνησης. Θα έχει άλλωστε επίσης σοβαρές επιπτώσεις τόσο στο μείγμα οικονομικής πολιτικής που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση όσο και στις ενδοκυβερνητικές ισορροπίες.

    Αυτό που αντιλαμβάνονται καλύτερα στο ΥΠΟΙΚ είναι ότι οι φόροι και οι εισφορές είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Οι πολίτες μπορούν να εκχωρήσουν στο κράτος ένα συγκεκριμένο μέρος του εισοδήματός τους. Είτε το ονομάσει κανείς φόρο, είτε ασφαλιστική εισφορά, είτε χαράτσι, είτε ΕΝΦΙΑ, οι πολίτες είναι απρόθυμοι να υπερβούν ένα όριο και προτιμούν να ρισκάρουν φοροδιαφεύγοντας.

    Αυτό ακριβώς έκαναν. απέκρυψαν τα εισοδήματά τους για να γλιτώσουν από τις παλαβές ασφαλιστικές εισφορές που επεβλήθησαν. Δεν ήταν μόνον ιδιαίτερα υψηλές αλλά και ελάχιστα ανταποδοτικές. Μαζί με τις εισφορές γλίτωσαν και τους αντίστοιχους φόρους στο εισόδημα. Έτσι το συνολικό αποτέλεσμα για τα ταμεία του κράτους ήταν αρνητικό. Όπως ακριβώς συνέβη και με τον φόρο στο κρασί που ο Πρωθυπουργός υποσχέθηκε να καταργήσει.

    Οι οικονομολόγοι γνώριζαν την κατάληξη της αλχημείας Κατρούγκαλου. Όσοι την επεσήμαναν εξαρχής θεωρήθηκε ως συνήθως ότι το κάνουν για να πολεμήσουν την αριστερή κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα η αριστερή Κυβέρνηση αποδεχόμενη μια τέτοια πρόταση πολέμησε την λογική αλλά και την εμπειρία. Η Ελλάδα όπως ανέφερε πρόσφατα και η έκθεση Tax Policy Reforms 2017 που συνέταξε ο ΟΟΣΑ, ήταν η μόνη χώρα που ταυτόχρονα αύξησε τον Φ.Π.Α., την φορολογική επιβάρυνση των άγαμων μισθωτών αλλά και τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης. Ολ’ αυτά εν μέσω κρίσης.

    Προτίμησε αυτές τις επιλογές αντί της μείωσης του κόστους του κράτους. Ταυτόχρονα αγκυλωμένη σε ιδεοληψίες στελεχών που κάνουν διαρκώς εκλογικές ασκήσεις παρεμπόδισε και την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που θα μπορούσαν να δώσουν μια ανάσα ενισχύοντας το ΑΕΠ. Το αποτέλεσμα είναι να βρίσκεται πλέον η Κυβέρνηση προ μιας δυσάρεστης πραγματικότητας. Τα έσοδα μειώνονται και τελικά η Κυβέρνηση θα υποχρεωθεί σε όλες εκείνες τις μειώσεις που θεωρητικά απέφυγε με την επιλογή της υπερφορολόγησης. Σχεδόν σύσσωμη η Κυβέρνηση παραδέχεται πλέον ότι η μείωση των επιβαρύνσεων -ειδικά στους ελεύθερους επαγγελματίες- είναι μονόδρομος.

    Πέρα από την νέα αλλαγή πλεύσης και το επιπλέον κόστος από τις λάθος επιλογές, η Κυβέρνηση ΄χει να αντιμετωπίσει και δυο σοβαρές συνέπειες. Πρώτον θα πρέπει να κλείσει τις λογιστικές τρύπες που θα ανοίξουν από την κατάργηση (μερική ή ολική) του νόμου Κατρούγκαλου. Διότι μπορεί να μην εισέπραξε, αλλά στα χαρτιά υπολόγισε αυξημένα έσοδα από φόρους και εισφορές. Πλέον για να βγει η άσκηση θα πρέπει να βρει (έστω λογιστικά) νέες πηγές εσόδων ή να περικόψει τις δαπάνες. Ας μην ξεχνούμε ότι η κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2018 είναι από τα βασικά θέματα της τρίτης αξιολόγησης.

    Δεύτερον θα πρέπει να “κουλαντρίσει’ τις εσωκομματικές και ενδοκυβερνητικές αντιδράσεις. Θα πρέπει να εξηγήσει πως από τις “αριστερές” επιλογές της υπερφορολόγησης των ελευθέρων επαγγελματιών θα προχωρήσει σε άλλες λύσεις που ενδέχεται να πλήξουν αυτούς που λογίζει ως ψηφοφόρους της. Επιπλέον “αδειάζοντας” ξανά τον Κατρούγκαλο και όσους και όσες υπερασπίστηκαν το νόμο του, θα πρέπει να συνυπολογίσει τις αντιδράσεις.

    Σε κάθε περίπτωση, όπως και οι περισσότερες από τις προηγούμενες αλλαγές πλεύσης της Κυβέρνησης της Αριστεράς, είναι μάλλον προς την ορθή κατεύθυνση. Όχι επειδή το λέει κάποιος αμετανόητος φιλελεύθερος αλλά διότι και οι ίδιοι οι εμπνευστές αυτών των πολιτικών αντιλήφθηκαν στην πράξη ότι είναι λάθος. Μπορεί να μην το παραδέχονται στον δημόσιο λόγο τους, αλλά τα στελέχη των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν διστάζουν να κάνουν το αντίθετο από ότι υποστήριζαν με θέρμη, προκειμένου να επιδιορθώσουν τα λάθη τους. Ακόμη και υποχρεώνονται να εφαρμόζουν κλασικές φιλελεύθερες συνταγές. Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι μια δικαίωση για τους φιλελεύθερους αλλά σίγουρα είναι η ώρα της δικαίωσης για τους βασανισμένους ελευθέρους επαγγελματίες. Τουλάχιστον γι’ αυτούς που ήταν συνεπείς…

    (φωτό: Sooc)

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • ελ379.581

    ελ379.581

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Παύλος Μεθενίτης | Ημερομηνία: 2017-09-18 11:53:38 | Πηγή: News247

    Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2015 έγιναν οι τελευταίες εκλογές, οι πρόωρες εκλογές που διενεργήθηκαν από την υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου. Τρίτο κόμμα σ’ αυτές, με 6,99% και 18 έδρες στη Βουλή που προέκυψε, ήταν η Χρυσή Αυγή. Την ψήφισαν 379.581 Έλληνες πολίτες.

    Ο Χρυσαυγίτης Ρουπακιάς είχε μαχαιρώσει τον Παύλο Φύσσα δύο χρόνια πριν, στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013. Συνεπώς, οι τριακόσιες εβδομήντα εννιά χιλιάδες, πεντακόσιοι ογδόντα ένας συμπολίτες μας ήξεραν πάρα πολύ καλά πως η Χρυσή Αυγή είναι μια «εγκληματική οργάνωση με δομή και ιεραρχία», όπως περιγράφεται η Χ.Α. στο πόρισμα της Εισαγγελίας, με βάση το οποίο συνελήφθη και παραπέμφθηκε το 2014 όλη η ηγεσία του κόμματος για δολοφονίες, ξυλοδαρμούς, ξέπλυμα μαύρου χρήματος και προστασία σε κυκλώματα της νύχτας. Ούτε ιδεολογίες, ούτε εθνικοσοσιαλισμοί, ούτε πατριωτισμοί, ούτε τίποτα – ήταν, και παραμένει ασφαλώς, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μια συμμορία του κοινού ποινικού δικαίου.

    Γνωρίζοντάς το αυτό λοιπόν, δύσκολα κάποιος μπορεί να αναγνωρίσει στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής το ελαφρυντικό της ψήφου διαμαρτυρίας ή της αντίδρασης στο «σάπιο πολιτικό σύστημα», και τρίχες κατσαρές. Το γεγονός είναι πως κάμποσοι καλοί Συνέλληνες ενέκριναν με τη ψήφο τους την δολοφονία του Φύσσα. Ή, τουλάχιστον το έγκλημα αυτό δεν τους ενόχλησε και τόσο πολύ, ώστε να μην ψηφίσουν τους εγκληματίες που το σχεδίασαν, το οργάνωσαν και το διέπραξαν.

    Συμπέρασμα; Δεν υπάρχει. Απλώς, πρέπει να μάθουμε, όλοι εμείς οι υπόλοιποι, να συμβιώνουμε σ’ αυτή τη χώρα, να μοιραζόμαστε τον ίδιο αέρα και τον ίδιο ουρανό με τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες ανθρώπους, (όσος είναι ο πληθυσμός της Πάτρας, του Ηρακλείου και των Τρικάλων μαζί, σύμφωνα με την απογραφή του 2011), που εάν δεν είναι νεοναζιστές, οπωσδήποτε γουστάρουν τους Χρυσαυγίτες. Τί να κάνουμε – δυστυχώς δεν διαλέγουμε τους συμπατριώτες μας.

  • Τράπεζες: Και τώρα....τρέχουμε!

    Τράπεζες: Και τώρα....τρέχουμε!

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Λίλυ Σπυροπούλου | Ημερομηνία: 2017-09-18 07:49:55 | Πηγή: News247

    Το πιο «καυτό» τρίμηνο για τις τράπεζες, ξεκινάει σε λίγες ημέρες. Το διάστημα Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου, αναμένεται να είναι το δυσκολότερο τρίμηνο της φετινής χρήσης, για τις τέσσερις συστημικές τράπεζες που θα πρέπει να καταφέρουν τους στόχους που δεν έπιασαν το εννεάμηνο που πέρασε.

    Σαφής η «επιταγή» του SSM, του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού που τις ελέγχει εκ μέρους της ΕΚΤ και της ΕΕ, είναι να κλείσουν τα όποια ανοιχτά μέτωπα, στο χώρο των κόκκινων δανείων. Να επιχειρήσουν ένα άλμα, να πιάσουν στόχους μείωσης των καθυστερούμενων και ληξιπρόθεσμων δανείων, διότι πλέον, δεν υπάρχουν ευέλικτα χρονικά περιθώρια. Οι στόχοι είναι δεδομένοι και δεσμευτικοί, όσο τα stress tests στα οποία θα υποβληθούν οι ελληνικές τράπεζες μαζί με τις ευρωπαϊκές την άνοιξη του 2018, πλησιάζουν.

    Το «κακό » είναι ότι δεν αξιοποιήθηκαν οι δεσμεύσεις ή οι στόχοι που είχαν θέσει οι τράπεζες από τις αρχές του έτους. Αυτό συνέβη για μια σειρά από λόγους, που ξεκινούν από το πάγωμα της αγοράς συνεπεία της καθυστέρησης της β΄αξιολόγησης στις αρχές του έτους, τα συνεπακόλοθα αυτής στη ρευστότητα και την οικονομική ισχύ των οφειλετών, έως την καθυστέρηση, άλλοτε τεχνική, άλλοτε θεσμική, των αλλαγών που αφορούν τη διαχείριση των κόκκινων δανείων.

    Ο Σεπτέμβριος βαίνει προς το τέλος του , με τις τράπεζες να περιμένουν το τελικό στήσιμο της πλατφόρμας για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, μετά από πολύμηνες καθυστερήσεις και στις παραδοσιακές δημοπρασίες πλειστηριασμών λόγω απεργίας μέχρι προσφάτως των συμβολαιογράφων.

    Με ένα σοβαρό χαρτοφυλάκιο ακινήτων ο κάθε ένας συστημικός όμιλος, ανεκμετάλλευτο ακόμη, περιμένουν να γυρίσει ο τροχός και να αρχίσουν να πουλάνε ακίνητα....Αντιμέτωποι με αναβολές τεχνικές ή μη, αντιμέτωποι με σωματεία και ενώσεις που βρίσκουν την ευκαιρία, όχι με το αζημίωτο βεβαίως βεβαίως, να ορθώσουν ανάστημα και να μπλοκάρους τις διαδικασίες.

    Έτσι, ακόμη και οι κακοπληρωτές επωφελούνται ωραιότατα από τις «διαδικασίες της χελώνας» και ζουν στην υγεία των.... «κορόιδων», όπου «κορόιδα» είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες συνεπείς φορολογούμενοι και αξιόπιστοι δανειλήπτες- καθώς η οικονομική αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων δεν έχει καμία σχέση με τη στρατηγική επιλογή του του «κατά συνείδηση κακοπληρωτή».

    Αυτός που πραγματικά δεν μπορεί να πληρώσει το δάνειό του και έχει οικονομικές δυσκολίες, δεν ντρέπεται να ζητήσει ρύθμιση για το δάνειό του . Δυστυχώς, οι περισσότεροι από αυτούς που προστατεύουν οι διάφορες Ενώσεις αλληλεγγύης, δεν είναι απαραίτητα αυτής της κατάστασης.

    Όσο για τις τράπεζες, αυτές καθεαυτές, παύει να είναι επιχείρημα ότι υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες και παρεμποδίζονται οι πλειστηριασμοί. Το μήνυμα του SSM ήταν απόλυτο: «Δεν υπάρχουν περιθώρια για νέες καθυστερήσεις. Μειώστε τα κόκκινα δάνεια τώρα. Και καλύψτε, όσο είναι δυνατόν, του στόχους μιας χρονιάς, μέσα σε ένα τρίμηνο. Αυτό που απέμεινε....».

  • Έχει και το «γλείψιμο» τα όριά του!

    Έχει και το «γλείψιμο» τα όριά του!

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: pitbull | Ημερομηνία: 2017-09-15 15:42:08 | Πηγή: Sport Dog

    Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης, πρόεδρος σήμερα του ΔΣ της ATTICA BANK, και πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ ήταν καλεσμένος στην εκπομπή του Πάνου Παναγιωτόπουλου ("Kontra Channel").

    Διαβάστε τη συνέχεια στο newpost.gr

  • Για όλα φταίνε οι γκόμενες, οι πρώην και οι επόμενες!

    Για όλα φταίνε οι γκόμενες, οι πρώην και οι επόμενες!

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: pitbull | Ημερομηνία: 2017-09-15 14:38:01 | Πηγή: Sport Dog

    Και, όπως συμβαίνει συχνά σ' αυτές τις περιπτώσεις, η καταστροφή δεν περιορίζεται μόνο στο περιβάλλον, αλλά επεκτείνεται και στην… κοινή λογική των αρμοδίων.

    H συνέχεια στο newpost.gr

  • Θαύμα! Καταργήθηκε ο ΕΝΦΙΑ!

    Θαύμα! Καταργήθηκε ο ΕΝΦΙΑ!

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: pitbull | Ημερομηνία: 2017-09-15 14:07:15 | Πηγή: Sport Dog

    Όχι, παίζουμε. Ετσι προχωράμε κυρίες μου και κύριοι, σύντροφοι και συντρόφισσες. Με σχέδιο.

    Ο Τσίπρας είναι ιδεολόγος και μπεσαλής. Είπε θα διαχωρίσει Εκκλησία και Κράτος; Τέλος. Ο λόγος του συμβόλαιο. Θα γίνει.  

    Η συνέχεια στο pagenews.gr

  • Πάμε για μπάνιο στη Σαλαμίνα

    Πάμε για μπάνιο στη Σαλαμίνα

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Παύλος Μεθενίτης | Ημερομηνία: 2017-09-15 11:34:05 | Πηγή: News247

    «Γιατί να μην κάνει μπάνιο ο κόσμος;» αναρωτήθηκε ο κ. Κουρουμπλής, Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, απαντώντας στην ερώτηση της κ. Κοσιώνη του ΣΚΑΪ, για το αν μπορεί ο κόσμος να κολυμπάει στις ακτές του Σαρωνικού τον πρώτο μήνα μέχρι να αποπερατωθεί η απορρύπανση.

    Κατακρίθηκε και λοιδορήθηκε πολύ γι’ αυτή τη δήλωσή του ο Υπουργός, κακώς κατά τη γνώμη μου. Δεν ξέρω εάν μπορούν ή δεν μπορούν οι πολίτες να κολυμπήσουν υπ’ αυτές τις συνθήκες, είμαι όμως σίγουρος πως οφείλουν να το κάνουν – είναι ζήτημα εθνικής υπευθυνότητας.  Πρέπει, σήμερα κιόλας, να πάμε μαζικά στις παραλίες και να απολαύσουμε τα ελαιώδη, μαύρα, πηχτά κύματα που ιριδίζουν τόσο όμορφα στις ακτίνες του ήλιου, ακριβώς για να στηρίξουμε με τη στάση μας, με την υπεύθυνη συμμετοχή μας, αυτόν τον χειμαζόμενο επενδυτή, αυτόν τον ήρωα εφοπλιστή που βάζει τα χρυσά του λεφτουδάκια στη χρεωκοπημένη μας πατρίδα, και τους πολιτικούς που τον στηρίζουν...

    Και μετά, πρέπει να πάμε όλοι μαζικά να υποστηρίξουμε την Eldorado Gold κάνοντας πικ νικ στις αποψιλωμένες χρυσοφόρες πλαγιές της Χαλκιδικής, εκεί όπου δεν φυτρώνει ούτε γαϊδουράγκαθο, για να δείξουμε ότι δεν πειράζει, τί να την κάνουμε τη Φύση, τί να το κάνουμε το περιβάλλον και τα χορτάρια και τα ψάρια και τις αχιβάδες και τα πουλιά, εμείς θέλουμε δουλειές, ρε, δουλειές να φάμε ψωμάκι, επενδύσεις χρειαζόμαστε, και όχι οικολογίες και τρίχες κατσαρές.

    Διπύθμενα δεξαμενόπλοια, σου λέει ο άλλος... Ξέρεις πόσο κοστίζουν; Κανονισμοί επί κανονισμών κι απαγορεύσεις επί απαγορεύσεων που εμποδίζουν τους επενδυτές να ελεήσουν την πτωχή πατρίδα με τα λεφτά τους.

    Σιγά - σιγά κάποιοι θα μας πουν να φορολογήσουμε τους εφοπλιστές, να υποχρεώσουμε τις βιομηχανίες να βάλουν συστήματα βιολογικού καθαρισμού στα απόβλητά τους και σύγχρονα φίλτρα στις καμινάδες τους, σιγά - σιγά θα μας πουν να αναγκάσουμε αυτούς τους αγίους ανθρώπους, που ρισκάρουν τα κεφάλαιά τους, να σεβαστούν την εργατική νομοθεσία, σιγά - σιγά κάποιοι αφελείς θα ισχυριστούν πως πρέπει να βάλουμε χέρι και στους μεγαλοφοροφυγάδες, στους νόμιμους, άρα ηθικούς που κινούνται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, στους Άρχοντες της Μπάλας και του Τύπου, σιγά - σιγά θα βρεθούν κάποιοι αντεθνικώς σκεπτόμενοι που θα απαιτήσουν από τα μεγάλα κόμματα να επιστρέψουν τα δανεικά κι αγύριστα που έλαβαν από τις Τράπεζες...!

    Πρέπει όλοι μας να αρθούμε στο ύψος των ευθυνών μας! Εμπρός, λοιπόν στο δρόμο που χάραξε ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, και όλοι οι πολιτικοί, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, που εμφορούνται από παρόμοιες ιδέες! Εμπρός, πάμε όλοι να κολυμπήσουμε στη Σαλαμίνα, να βολτάρουμε στο Στρατώνι, να πιούμε από το γάργαρο νερό των Οινοφύτων με το εξασθενές χρώμιο, να πάρουμε βαθιές ανάσες δίπλα στα φουγάρα της Μεγαλόπολης! Όλα καλά! Κανένα πρόβλημα! Εμπρός για νέες επενδύσεις!

     

     

     

  • Να πως εξηγείται η άνοδος της μετοχής της Eldorado Gold

    Να πως εξηγείται η άνοδος της μετοχής της Eldorado Gold

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-15 11:24:34 | Πηγή: News247

    Το πρωί της περασμένης δευτέρας ξεκίνησε μια δύσκολη ημέρα για τους επενδυτές της Eldorado Gold. Μερικοί από τους σημαντικότερους παίκτες στο χρηματοοικονομικό σύστημα του πλανήτη, οι οποίοι έχουν δει την τελευταία πενταετία τα χρήματά τους να εξανεμίζονται, είδαν επίσης το σημείο μηδέν να πλησιάζει. Για δεύτερη φορά σε σύντομο χρονικό διάστημα η εταιρεία απείλησε να σταματήσει την επένδυση στην Ελλάδα. Στις επόμενες δύο χρηματιστηριακές συνεδριάσεις επικράτησε μια νευρική αδράνεια. Την τρίτη ημέρα -κατά τας γραφάς- η μετοχή εκτοξεύθηκε και η εξήγηση είναι εξαιρετικά απλή.

    Διότι μπορεί ορισμένα στελέχη της Κυβέρνησης να πανηγύρισαν με την απόφαση της εταιρείας εξόρυξης, όμως ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει δώσει το σύνθημα για τον τερματισμό της ιδεοληψίας και προφανώς δεν θα πυροβολούσε το πόδι του. Ούτε θα άφηνε μερικούς ξεχασμένους νοσταλγούς του αριστερίστικου παρελθόντος να ρίξουν τη χώρα στα βράχια. Ούτε στα τσακίδια…

    Είναι ο ίδιος ο Αλέξης Τσιπρας -και μια χούφτα στενοί συνεργάτες του- που επιχειρεί εδώ και μήνες να πείσει τους επενδυτές να εμπιστευθούν την Ελλάδα. Έχει καταλάβει ότι άλλος τρόπος για να κρατηθεί η χώρα ζωντανή δεν υπάρχει, παρά οι άμεσες ξένες επενδύσεις.

    Αρκεί να δει κανείς το μετοχολόγιο της καναδικής εταιρείας για να αντιληφθεί ποιους προσπάθησαν να τραμπουκίσουν εκ νέου οι αμετανόητοι σύντροφοι. Morgan Stanley, Blackrock, Citigroup, Goldman Sachs, Deutsche Bank, JP Morgan, Bank of America, Swiss National Bank αλλά και τα ιδρύματα της φίλης Γαλλίας BNP, Credit Agricole κατέχουν πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών.

    Οι άνθρωποι αυτοί είδαν τις μετοχές της εταιρείας τους να κατρακυλούν την τελευταία επταετία.

    Από το υψηλό των 21,48 $ της 9ης Σεπτεμβρίου του 2011 στο χαμηλό του ενός δολαρίου και 83 σεντς στις 4 Αυγούστου του 2017, μία ημέρα μετά την τελευταία συνάντηση με τον αρμόδιο Υπουργό Ενέργειας και Περιβάλλοντος κο. Γ. Σταθάκη. Με την ανακοίνωση της Δευτέρας επιχείρησαν να προκαλέσουν τις εξελίξεις για να ξεφύγουν από αυτή τη χρόνια ομηρία.

    Φαίνεται να δικαιώθηκαν. Η μετοχή κατέγραψε την Τετάρτη εντυπωσιακά κέρδη της τάξης του 16% και ακολούθησε μια ακόμη ανοδική συνεδρίαση την Πέμπτη με κέρδη σχεδόν 3%. Στις συναλλαγές “after hours” μετά το χθεσινό κλείσιμο του χρηματιστηρίου της Ν. Υόρκης, η μετοχή καταγράφει επίσης κέρδη της τάξης του 0,84. Οι αναλυτές άλλωστε είχαν χαιρετίσει την κίνηση της Eldorado να ανακοινώσει τη διακοπή των εργασιών, ως ύστατο μέσο πίεσης ήδη από τη Δευτέρα.

    Όταν είδαν τις κορώνες περί αντίστασης από θερμόαιμους συριζαίους περίμεναν τις εξελίξεις. Όταν όμως την Τετάρτη ο ίδιος ο κος Σταθάκης προχώρησε στην έκδοση των δύο πρώτων αδειών για την Ολυμπιάδα κατάλαβαν ότι η “εντολή” είναι διαφορετική από τις κορώνες περί “αποικιοκρατών” που εκτόξευσε ο κος Τζανακόπουλος.

    Χθες υπήρξε και δεύτερη εξέλιξη. Η εταιρεία ενημερώθηκε για το περιεχόμενο της διαιτησίας. τελείωσε με τον τρόπο αυτό και η περίοδος ομηρίας κατά την οποία το Υπουργείο απειλούσε με προσφυγή στη διαιτησία. Η διαδικασία θα ξεκινήσει και το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι πλέον δεσμευτικό. Είναι ενδεικτικό του γεγονότος ότι αν η Κυβέρνηση θέλει, μπορεί να “τρέξει” τις διεργασίες που αφορούν στις επενδύσεις.

    Παράλληλα η επιστολή που έστειλε η Ελληνική Κυβέρνηση για τη διαιτησία, βάζει και μια οριστική ταφόπλακα στο  anti-gold  πανηγύρι. Αντίθετα με τις αρλούμπες που διακινούσαν διάφοροι “ακτιβιστές”, η διαιτησία δεν αφορούσε στην εξόρυξη του μεταλλεύματος. Η Κυβέρνηση έχει αντιρρήσεις σχετικά με τις περιβαλλοντικές συνέπειες του υπό κατασκευή εργοστασίου επεξεργασίας στην περιοχή Μαδέμ Λάκος. Εκεί θα επεξεργάζονται τα προϊόντα της εξόρυξης και από τις σκουριές και από την Ολυμπιάδα. Παρά το γεγονός ότι οι anti-gold  αντιδρούσαν στην καθετοποίηση, αυτή ακριβώς φαίνεται να είναι το ζητούμενο από την πλευρά της Κυβέρνησης.

    Η οργή θα πάρει τη θέση της χαράς που προκάλεσε στους πολέμιους της επένδυσης η ανακοίνωση της Eldorado περί διακοπής της επένδυσης. Πότε; Μόλις αντιληφθούν ότι η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει την επένδυση αν αποδειχθεί και δια της διαιτησίας πλέον ότι η εταιρεία είναι σύννομη. Ακόμη και αν υπάρχει οποιαδήποτε “παρατυπία” η εταιρεία που έχει ξοδέψει καράβια με χρήμα χωρίς να παράγει χρυσό, έχει δηλώσει διά του διευθύνοντος συμβούλου της ότι είναι πάντοτε πρόθυμη να συνεργασθεί με τις αρχές. Μοιάζει σαν να είναι η καλύτερη φάση που έχει ζήσει μέχρι στιγμής η Eldorado στη χώρα. Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και σύντομα -καθώς όλα δείχνουν- θα αρχίσει η πλήρης λειτουργίας των μονάδων της Eldorado έστω και αν κάποιοι “σύντροφοι” νιώθουν προδομένοι και ότι εξετέθησαν με την προηγούμενη στάση τους.

    Υ.Γ.

    Η στάση των μεταλλωρύχων που “μπουκάρουν” στο Υπ. Ενέργειας δεν μπορεί να δικαιολογείται από την “οργή” τους ούτε να συμψηφίζεται με τους “ρουβίκωνες”. Η αυτοδικία και ο τσαμπουκάς είναι βασικές παθογένειες της χώρας και σύσσωμη η κοινωνία οφείλει να καταδικάζει και να απομονώνει τέτοιες ενέργειες.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Κεντρώοι κατά δήλωση

    Κεντρώοι κατά δήλωση

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Χάρης Παυλίδης | Ημερομηνία: 2017-09-15 10:12:32 | Πηγή: News247

    Με αφορμή τη δήλωση του προέδρου των ΑΝΕΛ περί «πατριωτικού κέντρου», παρατηρείται ένας μικρός συνωστισμός το τελευταίο κυρίως διάστημα από αυτόκλητους «σωτήρες» του μεσαίου χώρου. Ο αυτοπροσδιορισμός δεν απαγορεύεται, οπότε ο καθείς δικαιούται να δηλώνει ό,τι ορέγεται. Άλλωστε δεν είναι ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που δηλώνει κεντρώος αυτή την περίοδο, αλλά ούτε και ο τελευταίος. Κεντρώος δηλώνει ο Βασίλης Λεβέντης, «ανοιχτός» κεντρώος ο Σταύρος Θεοδωράκης, κάπου στο κέντρο κόβει βόλτες η Φώφη Γεννηματά, ενώ με «ολίγη» κέντρου ενδέχεται στο μέλλον να δούμε και τον Αλέξη Τσίπρα. Συνωστισμός σ' έναν χώρο που απ' τα τέλη της δεκαετίας του '70 ήταν στα αζήτητα.

    Για όσους γνωρίζουν τα ιστορικά και πολιτικά χαρακτηριστικά αυτού του πολιτικού χώρου- που σε καμία περίπτωση «απολιτίκ»- η ταύτιση των περισσότερων εξ εκείνων που δηλώνουν κεντρώοι είναι τουλάχιστον ατυχής. Δεν θα ήθελα, και δεν είναι σωστό, να αναφερθώ συγκεκριμένα σε ονόματα. Στο κάτω- κάτω στη συνείδηση των πολιτών είναι καταγεγραμμένη η πορεία των ίδιων και των κομμάτων τους, ώστε με ευκολία να τους κατατάσσουν εκεί που πραγματικά ανήκουν. Στην προκειμένη περίπτωση η επιθυμία όλων αυτών να εκφράσουν τον κεντρώο χώρο, ή ένα μέρος του, δεν επαρκεί ώστε να θεωρούνται γνήσιοι εκφραστές του.

    Ο κεντρώος χώρος, ο χώρος σύνθεσης των ιδεών του πολιτικού φιλελευθερισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, στερείται κομματικής έκφρασης. Και αυτό δεν αφορά την παρούσα πολιτική χαρτογράφηση. Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα και των επιγόνων του είχε χαρακτηριστικά εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος και επισήμως είχε διαχωρίσει τη θέση του από το Κέντρο και την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Στον αντίποδα η Νέα Δημοκρατία, που αν και ενσωμάτωσε ένα μεγάλο μέρος της Ένωσης Κέντρου της περιόδου '74-'77 , εν τούτοις αντιμετώπισε με καχυποψία τον πολιτικό φιλελευθερισμό και κράτησε αποστάσεις από το Κέντρο.

    Η σύνθεση, η συναίνεση και η πολιτική συνεννόηση, χαρακτηριστικά γνωρίσματα της κουλτούρας του Κέντρου, δεν συνάδουν με το ύφος των δηλώσεων κάποιων κατά δήλωση «κεντρώων», αλλά ούτε και με τη στάση κάποιων άλλων που θεωρούν το Κέντρο "ουδέτερη ζώνη". Εν προκειμένω δεν αρκεί κάποιος να δηλώνει κεντρώος, αλλά πρέπει και να είναι. Και κανείς από αυτούς δεν είναι κεντρώος. Όπως και κανένα από αυτά τα κόμματα δεν είναι κόμμα του Κέντρου. Τουλάχιστον στην παρούσα φάση όπου η πόλωση δείχνει να επιστρέφει ως φάρσα, θυμίζοντας της «παρατάξεις στρατόπεδα» της δεκαετίας του ’70 και του ’80. 

    *Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

  • Η αμαρτωλή 'Αγία Ζώνη' και οι σάπιες αφηγήσεις

    Η αμαρτωλή 'Αγία Ζώνη' και οι σάπιες αφηγήσεις

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βαγγέλης Δεληπέτρος | Ημερομηνία: 2017-09-15 07:46:56 | Πηγή: News247

    Πριν από χρόνια, στον Πειραιά του μέτρου όπου μεγάλωσα, άκουγα συχνά την παροιμία “Των φρονίμων ολίγα”, από πολλούς απλούς καθημερινούς ανθρώπους που δεν ήθελαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, συχαίνονταν τις κενολογίες και προτιμούσαν πάντα να μιλούν με λίγα λόγια και σταράτα.

    Τέτοιες παροιμίες βέβαια δεν είναι του γούστου των πολιτικών που ακόμα κι αν τις έχουν ακούσει δεν τις ενστερνίζονται, καθώς προτιμούν τις μακροσκελείς αφηγήσεις με τις γεμάτες στόμφο φράσεις που εύκολα μπορούν να κρύψουν την ουσία.

    Τώρα λόγου χάριν με την τεράστια οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό μετά από την βύθιση του παροπλισμένου εδώ και χρόνια “Αγία Ζώνη ΙΙ” που ξαφνικά το θυμήθηκαν και το τράβηξαν από τη ράδα που σάπιζε για να το ξαναστείλουν σε δρομολόγια και ξαφνικά επίσης, με τη θάλασσα λάδι, απέκτησε τρύπα και βυθίστηκε, οι πολιτικοί λένε πολλά. Επειδή έχουν το χούι όμως ακόμα και τα όποια σωστά λένε τα θέτουν τελικά για συσκότιση της ουσίας.

    Σωστά για παράδειγμα ο πρόεδρος της ΝΔ έθεσε το ερώτημα “ποιος έκρινε ότι το πλοίο ήταν αξιόπλοο” και “πώς γίνεται να βουλιάζει ένα καράβι σε συνθήκες νηνεμίας” και μάλλον σωστά μίλησε για καθυστερημένη αντίδραση του μηχανισμού. Αλλά ξέχασε να θυμίσει ότι το πλοίο είναι μονοπύθμενο από αυτά που έπρεπε να έχουν αποσυρθεί εδώ και χρόνια και βρίσκονται στις θάλασσες μας μόνο μέσα από... παραθυράκια.

    Και τα “παραθυράκια” που τελικά είναι παραθυράρες που χωρούν... δεξαμενόπλοια τα έφτιαξαν πολιτικοί με καθοριστική την συμμετοχή της ΝΔ που άλλωστε και στην ΕΕ ηγήθηκε της “μάχης” για να μην εγκριθεί η ευρωπαϊκή οδηγία που έστελνε στα διαλυτήρια τα μονοπύθμενα δεξαμενόπλοια.

    Από την άλλη πλευρά, την κυβερνητική, το εντυπωσιακό είναι ότι την αντίληψη “αυτά συμβαίνουν” και ευθύνες ντε και καλά εκ προοιμίου δεν υπάρχουν την στήριξε (και αυτό είναι όντως σημάδι της κατάπτωσης των καιρών) ένας... οικολόγος, ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και ιδρυτικό μέλος των Οικολόγων Πράσινων, Γιάννης Τσιρώνης.

    Σε μια εντυπωσιακή επίδειξη πολιτικού αμοραλισμού, ο (προφανώς) πρώην Πράσινος και πρώην Οικολόγος, δήλωσε ότι “Την ευθύνη την έχει μια κοινωνία ολόκληρη και μια παγκόσμια οικονομία εξαρτημένη από το πετρέλαιο και ένα σκληρό λόμπι διεθνές που δεν επιτρέπει να έχουμε επενδύσεις τέτοιες που να προστατεύουμε τις ακτές μας”.

    Φοβερή διατύπωση! Φταίει η κοινωνία... ολόκληρη επειδή οι πλοιοκτήτες έκαναν μπίζνες με το σαπάκι. Φταίει η κοινωνία... ολόκληρη επειδή κάποια στελέχη του υπουργείου Ναυτιλίας έδωσαν πιστοποιητικό αξιοπλοΐας στο σαπάκι. Και φταίει η κοινωνία... ολόκληρη επειδή με κάποιον “περίεργο” τρόπο που ακόμα αγνοούμε “άνοιξε” το σαπάκι και πνίγηκε στο μαζούτ ο Σαρωνικός.

    Εμ έτσι, με τον έναν να ξεχνάει τα μονοπύθμενα και τα σχετικά αλισβερίσια και τον άλλον να τα ρίχνει στην... κοινωνία για να ξεχαστούν τα άλλα αλισβερίσια, με τις περίεργες μεταφορτώσεις, τις περίεργες “τρύπες” και τα περίεργα πιστοποιητικά, το μόνο βέβαιο είναι ότι τίποτε δεν θα αλλάξει και θα κινδυνεύουμε ανά πάσα στιγμή από κάθε σάπια “Αγία Ζώνη” που δεν είναι και τόσο ΄'αγια τελικά.

    *Ο Βαγγέλης Δεληπέτρος είναι δημοσιογράφος

  • Θα βρούμε πετρέλαιο στο απάτητο δάσος του Ελληνικού

    Θα βρούμε πετρέλαιο στο απάτητο δάσος του Ελληνικού

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-14 11:25:01 | Πηγή: News247

    Σήμερα το πρωί λαμβάνουν χώρα στην Αττική δύο παράλληλες αυτοψίες. Η Ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας και υπηρεσιακοί παράγοντες του Υπουργείου πραγματοποιούν αυτοψία στις περιοχές που κατέστρεψε το πετρέλαιο που διέρρευσε από τη βύθιση του Αγία Ζώνη 2. Την ίδια ώρα επιτροπή της Περιφέρειας Αττικής θα πραγματοποιήσει αυτοψία στο Ελληνικό προκειμένου να βρει το περιβόητο δάσος που εμποδίζει την επένδυση στο χώρο του πρώην αεροδρομίου.

    Αμφότερα τα θέματα αφορούν στο περιβάλλον και στην προστασία του. Στην πρώτη περίπτωση τρέχουμε να περισώσουμε ότι γίνεται ενώ στην δεύτερη μοιάζει να εξαντλούμε τα όρια της ευαισθησίας μας.

    Ήταν φανερό από τις πρώτες ώρες της βύθισης του Αγία Ζώνη 2 ότι δεν υπήρχε κάποιο σαφές σχέδιο ή αν υπήρχε δεν ήταν το κατάλληλο. Εκ’ του αποτελέσματος αντιλαμβάνεται κανείς ότι υπήρχε χρόνος για να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες. Η ρύπανση έφτασε στη Γλυφάδα πέντε μέρες μετά και χωρίς να φυσάει ισχυρός άνεμος στον Σαρωνικό. Το γεγονός ότι η αυτοψία συμβαίνει σήμερα και όχι το βράδυ της Κυριακής οφείλεται στην καλύτερη περίπτωση σε εφησυχασμό αν όχι σε αδιαφορία.

    Η περίπτωση του”δάσους στο Ελληνικό” είναι λίγο διαφορετική. Αν όντως υπήρχε δάσος στην περιοχή, θα έπρεπε να προστατευθεί εξαρχής. Πριν δηλαδή γίνει ο διαγωνισμός για την παραχώρηση της έκτασης. Η πολιτεία θα πρέπει να αναζητήσει ευθύνες στον αρμόδιο δασάρχη που ήταν υπεύθυνος την εποχή της παραχώρησης. Επιπλέον, η αρμόδια επιτροπή της περιφέρειας θα έπρεπε ενόψει της χθεσινής συνεδρίασης να έχει άποψη για το επίμαχο θέμα και όχι να αναβάλλει τη λήψη απόφασης για να επισκεφθεί το χώρο μετά. Ας αφήσουμε επί του παρόντος στην άκρη το παράλογο του να υπάρχει δάσος πέριξ ενός αεροδρομίου. Άλλωστε μετά από τόσα χρόνια που το έχουμε αναξιοποίητο, το δάσος μπορεί να φύτρωσε.

    Καθρεφτίζοντας την ελληνική κοινωνία, το κράτος παριστάνει διαρκώς τον πυροσβέστη αλλά αρνείται να δράσει προληπτικά, ως οφείλει. Μετά την καταστροφή ξεκινά πάντα μια συζήτηση για τις ευθύνες, οι οποίες ουδέποτε αποδίδονται. Ούτε οι πολιτικές ούτε οι υπηρεσιακές. Κάθε χρόνο συζητάμε για τις καθυστερήσεις στην αντιπυρική προστασία, αλλά καταλήγουμε στο ότι δεν φταίει κανείς. Την επόμενη χρονιά επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.

    Για το δεξαμενόπλοιο που βυθίστηκε, οι ναυτικοί αφήνουν αιχμές σχετικά με το αξιόπλοό του. Το πολύ πολύ να ξεκινήσει μια ΕΔΕ, που ουδέποτε θα καταλήξει σε κάτι περισσότερο από γενικόλογες διαπιστώσεις. Για το γεγονός δε  ότι δίπλα στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας δεν υπάρχει αυτόματος (και αποτελεσματικός) μηχανισμός προστασίας από τέτοια δυστυχήματα θα συμβεί το ίδιο.

    Σε άλλες περιπτώσεις εξαντλούμε την αυστηρότητά μας ακόμη και για θέματα που είναι εμφανώς παράλογα και αυτό κάνει τους πολίτες καχύποπτους, ότι δηλαδή κίνητρο δεν είναι η προστασία του περιβάλλοντος αλλά πολλά και διάφορα συμφέροντα. Διότι δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι είμαστε τόσο ευαίσθητοι με τον κορμοράνο του Βοτανικού, το σπάνιο κουνούπι της Πάρου ή τους σκίνους του Χάσανίου αλλά αδιαφορούμε για το πετρέλαιο που σκέπασε τις νότιες ακτές της Πρωτεύουσας. Είναι τόσο παράλογη αυτή η κατάσταση που δεν αποκλείεται να ακούσουμε σύντομα ότι βρέθηκε πετρέλαιο στο αρχαίο και απάτητο δάσος του Ελληνικού, οπότε οφείλουμε να επανεξετάσουμε την επένδυση.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

    **πηγή φωτογραφίας από τον λογαριασμό στο facebook του φωτογράφου Γιώργου Μουτάφη

  • Άσχημο παιχνίδι με τα AQR

    Άσχημο παιχνίδι με τα AQR

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Λίλυ Σπυροπούλου | Ημερομηνία: 2017-09-14 07:47:48 | Πηγή: News247

    Νεότερες πληροφορίες θέλουν παράγοντες του οικονομικού επιτελείου να έχουν επαφές με κύκλους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ώστε να βρεθεί μία λύση , κοινά αποδεκτή,οπότε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να ικανοποιηθεί κατά κάποιο τρόπο παραμένοντας στο ελληνικό πρόγραμμα, αλλά και οι ελληνικές τράπεζες να αποφύγουν τον - ούτως ή άλλως μη αναγκαίο - σκόπελο των ελέγχων στα στοιχεία ενεργητικού τους (AQR).

    Εκ των πραγμάτων, η διενέργεια τέτοιου είδους ελέγχων (AQR) - πέραν του ότι θα οδηγούσε σε επιπλέον κεφάλαια ύψους ίσως και 10 δισ ευρώ, κατά την άποψη του ΔΝΤ πάντα -  είναι σαν να θέτει υπό αμφισβήτηση αφενός μεν τους τρέχοντες ελέγχους των εποπτών του SSM (Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού) , αφετέρου δε, τα αποτελέσματα αυτά καθεαυτά των stress tests  που έγιναν δυό χρόνια πριν. Είναι ενδιαφέρον να θυμηθεί κανείς ότι τότε, μετά τα stress tests του 2015, είχε βρεθεί κεφαλαιακό έλλειμμα 8 δισ ευρώ, το οποίο και καλύφθηκε από τις τράπεζες. Έλλειμμα,  που το ΔΝΤ λίγο πριν τα stress tests του' 15, έβλεπε να ανεβαίνει στα....20 δισ ευρώ!

    Σήμερα, η "αχίλλειος πτέρνα" των τραπεζών δεν είναι τα κεφάλαια. Είναι η διαχείριση των "κόκκινων" δανείων τους και πραγματικά αν κάποιος θα ήθελε να "φλερτάρει" με σενάρια κινδυνολογίας, μόνο εκεί θα μπορούσε να βρει ...υλικό. Νέα κεφάλαια θα χρειαστούν οι τράπεζες μόνο αν δεν καταφέρουν κανέναν στόχο από αυτούς που έχουν θέσει για τα επισφαλή δάνεια και αν αναγκασθούν να πωλήσουν όλα τους τα χαρτοφυλάκια, έναντι πινακίου φακής. Σενάριο ακραίο με βάση τα σημερινά δεδομένα, που ναι μεν δεν έχει γίνει σημαντική πρόοδος, αλλά έχει ξεκινήσει μια πιο σωστή διαχείριση.

    Σήμερα, οι ελληνικές τράπεζες είναι κεφαλαιακά ισχυρές και εν πολλοίς, "ανταγωνιστικά" ισχυρές σε σχέση με τους ευρωπαίους τραπεζικούς ομίλους. Αυτό, δεν αποτελεί μόνο κοινή παραδοχή των θεσμών , δεν αντανακλάται μόνο στους ισολογισμούς τους, αλλά έχει και την πρόσφατη "βούλα" της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των ειδημόνων της, ότι έτσι έχουν τα πράγματα και δεν τίθεται θέμα ανάγκης νέων κεφαλαίων. Μία πρόσφατη γεύση είχε και το προεδρείο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, με τον Μπ. Κερέ, μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ, στο πλαίσιο συνάντησης που είχαν με πρωτοβουλία της Ένωσης. Επίσης, μόλις μια εβδομάδα πριν, αξιωματούχος της Κομισιόν απέρριψε κατηγορηματικό ένα τέτοιο ενδεχόμενο διευκρινίζοντας ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες.

    Αλλωστε, τι νόημα θα είχε και ο ρόλος του SSM που παρακολουθεί στενότατα τα δρώμενα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, κάνοντας "φύλλο και φτερό "κάθε δανειακή σύμβαση και παρακολουθώντας με πλήρη ακρίβεια και αυστηρότητα τους στόχους που έχουν τεθεί;  Χωρίς την ...επωνυμία των ΑQR, οι έλεγχοι του SSM είναι ενδελεχείς και σε βάθος. Ηδη, τα στελέχη του Μηχανισμού "ξεσκονίζουν" την Εθνική Τράπεζα και την  Αlpha Bank, ενώ τη σκυτάλη θα λάβουν το Νοέμβριο, οι Πειραιώς και Eurobank. Στο τέλος, θα βγει ένα πόρισμα για την ισχύ και τη δύναμη της κεφαλαιακής επάρκειας, ενόψει των νέων stress test , που είναι προγραμματισμένα για τις αρχές του 2018.

    Ομως όλη αυτή η φιλολογία με το ΔΝΤ να ζητάει νέα κεφάλαια, μόνο ζημιά προς το παρόν προκαλεί. Και αυτό αντανακλάται τόσο στη συμπεριφορά των επενδυτών που ρευστοποιούν τραπεζικές μετοχές, όσο και στην ψυχολογία της αγοράς που διαμορφώνει επί του θέματος, αρνητικό κλίμα. 

    *Η Λίλυ Σπυροπούλου, είναι δημοσιογράφος του News 24/7.

  • Τσίπρας ο θαυματοποιός

    Τσίπρας ο θαυματοποιός

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Δημήτρης Μανιάτης | Ημερομηνία: 2017-09-13 22:28:38 | Πηγή: News247

    Τελικά έχουν καταλάβει οι ξένοι τον Αλέξη Τσίπρα ή απλώς προσπαθούν να τον ερμηνεύσουν με όρους παλιών πολιτικών και συστημάτων; Η κακοπροαίρετη απάντηση θα χωρούσε την εξής διάσταση: Γιατί, μήπως έχει καταλάβει ο ίδιος τον εαυτό του πολιτικά, όταν δεν διστάζει να παρίσταται στην κηδεία Φιντέλ και την ίδια ώρα να καλεί επενδυτές να συμβάλουν στην ελληνική ανασυγκρότηση;

    Ο Αλέξης Τσίπρας, που αποκλήθηκε σε γερμανικό άρθρο “πανελλήνιος θαυματοποιός του 2015” και “τακτικιστής” παραμένει ένα ερώτημα για τους αναλυτές. Δεν παραμένει βέβαια ερώτημα για ένα μέρος της Αριστεράς που τον έχει κατατάξει ήδη και οριστικά στην αντίπαλη όχθη και τον αντιμετωπίζει όπως τον Σαμαρά ή τον Γιώργο Παπανδρέου. Επίσης, υπάρχει πολιτικός χώρος που τον έχει επίσης κατηγοριοποιήσει. Οι δυνάμεις του φιλελεύθερου ή ακραίου Κέντρου επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους πως ο Τσίπρας είναι ένας λαϊκιστής ή εθνολαϊκιστής (ορμώμενοι από τον Τανγκίεφ). Για ένα διάστημα και δεν ήταν λίγοι επίσης εκείνοι που τον κατέτασσαν στον ίδιο άξονα με τις δυνάμεις του χάους, τους φορείς του Brexit, τον Ερντογάν ή τον Πούτιν.

    Πάλι κάτι είχε πρόβλημα όμως σε αυτή την ανάλυση. Την ίδια ώρα που ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του έχουν λάβει την εμπιστοσύνη των ξένων, μέρος των αναλυτών έξω όπως και εδώ συνεχίζουν να τον ερμηνεύουν ως έναν απείθαρχο του Νότου που παίζει διπλό παιχνίδι με το εντός και το εκτός ακροατήριο. Κι αυτή όμως η ανάλυση έχει πρόβλημα. Ο Τσίπρας, καρπός της αποδοκιμασίας της επιτροπείας της χώρας, συνδέθηκε και ταυτίστηκε με τα όρια στα οποία μπορεί να φτάσει η όποια δυτική κανονικότητα της χώρας. Παραδόξως, η πιο ακραία στιγμή για τους δεσμούς της χώρας και την θέση της στην ΕΕ, συνδέθηκε μαζί του. Όπως και η γιγάντια απορρόφηση του κοινωνικού κραδασμού. Σήμερα ο Τσίπρας, επιχειρεί να διαμορφώσει φιλοπληβιακά ξέφωτα. Η παραδοσιακή Αριστερά βλέπει απλώς τα τεχνάσματα ενός διαχειριστή. Το Κέντρο βλέπει απλώς έναν φορέα αυταπάτης που κινείται στην λεπτή ισορροπία της ΕΕ. Εξ ου και εναλλάσσει την πολεμική εναντίον του πότε με το επιχείρημα πως υποδύεται τον Μαδούρο των Βαλκανίων και πότε πως απλώς είναι μία από τα ίδια με τους παλιούς που έστειλε στον πάγκο. Ο Αλέξης Τσίπρας νομίζω πως απλώς εκφράζει όσο κανείς έναν οριοθετημένο ριζοσπαστικό μικροαστισμό. Απλώς οι αντίπαλοί του γύρω έχουν μετατοπιστεί τόσο δεξιά. Και ο Καπιταλισμός δεν έχει πια περιθώρια να υποδύεται τον Δημοκρατικό.

    *Ο Δημήτρης Ν. Μανιάτης είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο News 24/7. Γράφει από το 1999 σε πολλά έντυπα και έλκει την καταγωγή του από την Μύκονο. Είναι συγγραφέας τριών βιβλίων ενώ έχει γράψει και για το θέατρο.

  • Λέμε ΟΧΙ στην μόρφωση;

    Λέμε ΟΧΙ στην μόρφωση;

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-13 15:55:50 | Πηγή: News247

    Το χιούμορ του Πάνου Καμμένου απέχει πολύ απ’ ότι θα ονομάζαμε “φλεγματικό”. Θα το χαρακτήριζε κανείς ευκολότερο χοντροκομμένο. Δεν γελάει κανείς όμως με τα καλαμπούρια που απαξιώνουν ένα ελληνικό πανεπιστημιακό ίδρυμα και πολύ περισσότερο γελοιοποιούν ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως τη διακίνηση ναρκωτικών υπό καθεστώς ασύλου. Αν σε όλα τα υπόλοιπα οι Έλληνες έχουν τη φυσική τάση να διχάζονται, είναι αδιανόητο να συμβαίνει το ίδιο όταν μιλάμε για την παιδεία. Δυστυχώς τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε τα πλέον νοσηρά σημάδια της ηθικής κατάπτωσης, με τις απόψεις που εκφράζονται να γίνονται ολοένα και πιο ανατριχιαστικές.

    Το χωρατό του ΥΠΕΘΑ ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα. Ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ είχε πολιτική στόχευση όταν στην προσπάθειά του να απαξιώσει τις δημοσκοπήσεις που διεξάγει ο καθηγητής Ν. Μαραντζίδης και η ομάδα του είπε ότι “Πρέπει να γίνεται μεγάλη διακίνηση στο ΠΑΜΑΚ, ειδικά στο τμήμα που γίνονται οι πολιτικές δημοσκοπήσεις αλλιώς δεν εξηγούνται τα αποτελέσματα”.

    Αφορμή για το “αστείο” στάθηκε η πρόσφατη συζήτηση για τη διακίνηση ναρκωτικών σε ένα άλλο πανεπιστημιακό ίδρυμα, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, άλλωστε στο ΠΑΜΑΚ δεν υπάρχει ανάλογη εικόνα. Την περασμένη παρασκευή η διοίκηση του ΑΠΘ ζήτησε την παρέμβαση της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης για την αντιμετώπιση του προβλήματος της διακίνησης ναρκωτικών στην πανεπιστημιούπολη που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης. Είχε προηγηθεί σχετική απόφαση της Συγκλήτου και του Πρυτανικού Συμβουλίου στις 31/8.

    Τότε είχε αντιδράσει ο αρμόδιος Υπουργός και σύντροφος του Καμμένου, ο κος. Κ. Γαβρόγλου. Ο Υπουργός Παιδείας αφού πρώτα υπενθύμισε σε όλους ότι ο ίδιος έχει αναγνωρίσει το πρόβλημα των ναρκωτικών πριν από όλους τους άλλους (και μπράβο του!!!), ζήτησε να μας προβληματίσει όλους η απόφαση των πανεπιστημιακών και την συνέδεσε με τη …ΔΕΘ καθώς την επόμενη ημέρα ήταν προγραμματισμένη η ομιλία του Πρωθυπουργού.

    Εν συνεχεία και αφού προχώρησε στην εντελώς αριστερίστικη και κοινότοπη διαπίστωση ότι “το θέμα της παραβατικότητας δε λύνεται μόνο με την αστυνομία” παρουσίασε τη δική του λύση. Τη φοβερή ιδέα για τη δημιουργία μίας επιτροπής, για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση! Ο ίδιος άλλωστε είχε μιλήσει παλαιότερα και για το “ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα” που θα έλυνε το πρόβλημα. Του φαίνεται απόλυτα λογικό να στέλνουμε τα παιδιά μας να δέρνονται με τον υπόκοσμο και με τις συμμορίες διακίνησης ναρκωτικών.

    Λησμόνησε να αντιδράσει ωστόσο στην απρέπεια Καμμένου κατά του ΠΑΜΑΚ, όπως και αδιαφόρησε για το απαράδεκτο περιστατικό που έλαβε χώρα στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, όπου 106 φοιτητές πιάστηκαν στα πράσα να έχουν παραδώσει όλοι την ίδια πτυχιακή εργασία. Τότε ο κος Γαβρόγλου απένειμε τα εύσημα στους ακαδημαϊκούς, οι οποίοι αποφάσισαν να κόψουν τους φοιτητές από τις εξετάσεις της περιόδου. Μιλάμε για τόσο σκληρή τιμωρία…

    Αν ο ίδιος ο Υπουργός δεν αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της λογοκλοπής ως αδίκημα, το πρόβλημα είναι τεράστιο. Οι συγκεκριμένοι φοιτητές θα δοκιμάζουν ξανά και ξανά με αγορασμένες εργασίες, μέχρι τη φορά που ένας κομματικά υποκινούμενος καθηγητής δεν θα παρατηρήσει την ομοιότητα των πτυχιακών. Όπως παραδοσιακά γίνεται …από τη μεταπολίτευση και μετά, όταν τα κόμματα κατέλαβαν τα ιδρύματα. Κόμματα, οι νεολαίες των οποίων, δεν δίστασαν μάλιστα να υπερασπιστούν τους κλέφτες φοιτητές. Όπως Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και Η ΠΑΣΠ που υποστήριξαν τους 106 φοιτητές ζητώντας να τους δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία.

    Ο Υπουργός δεν αντέδρασε ούτε στην περίπτωση των καθηγητών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, όταν αποφάσισαν να επιτρέψουν στα παιδιά του διδακτικού προσωπικού να συμμετέχουν δωρεάν στα μεταπτυχιακά προγράμματα, Την ώρα που όλα τα υπόλοιπα παιδιά πληρώνουν 3000 ευρώ για τη συμμετοχή τους. Οι καθηγητές είχαν μιλήσει τότε για μια “συναδελφική χειρονομία” που ελήφθη “κατά πλειοψηφία” και ως εκ’ τούτου την θεωρούν απολύτως λογική.

    Εννοείται βέβαια ότι δεν έκανε τίποτε για να προφυλάξει το άσυλο στα πανεπιστήμια. Η διακίνηση ιδεών που δεν είναι αρεστές στους μπαχαλάκηδες απαγορεύεται. Αντίθετα επιτρέπεται ο ξυλοδαρμός καθηγητών, Το χτίσιμο της πόρτας του γραφείου τους, το γιαούρτωμα, η παράνομη κατάληψη, το ελεύθερο κάμπινγκ και φυσικά η προαναφερθείσα διακίνηση ναρκωτικών.

    Όλοι όσοι δήθεν κόπτονται για το “δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας”, ανέχονται -αν δεν ενθαρρύνουν- τη διάλυση της. Φέρουν ακέραια την ευθύνη και αξίζουν τη χλεύη των πολιτών για τις περισπούδαστες αρλούμπες που διακινούν ως ιδέες για μεταρρύθμιση. Δεν είναι ένα θέμα για το οποίο θα πρέπει να διχαστεί η κοινή γνώμη ή να πωρωθεί με βάση κομματικά κριτήρια. Είναι το σημαντικότερο θέμα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε σαν κοινωνία και το οφείλουμε στις επόμενες γενιές. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε μετά από όλα όσα καταφέραμε να διαλύσουμε και μετά από όλα όσα τους φορτώσαμε προκειμένου να συνεχίσουμε την καλοπέρασή μας.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Η θανάσιμη έλλειψη χιούμορ της ΕΕ

    Η θανάσιμη έλλειψη χιούμορ της ΕΕ

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βίκυ Σαμαρά | Ημερομηνία: 2017-09-13 11:59:03 | Πηγή: News247

    Είναι μοτίβο επαναλαμβανόμενο: Όταν μία χώρα, ένας οργανισμός, μία εταιρεία, οδεύει στην καταστροφή, αυτοί που προειδοποιούν για τον κίνδυνο, δυσαρεστούν και ενοχλούν αυτούς που φέρουν την ευθύνη για τα λάθη.

    Υπό αυτή την έννοια δε θα έπρεπε να μας εκπλήσσει η αντίδραση ενός “χαρτογιακά των Βρυξελλών” -που θα λεγε και το ΚΚΕ- στις γελοιογραφίες που ξεγυμνώνουν τα βαθύτερα προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    Η κοσμήτορας της Ευρωβουλής Catherine Bearder, απέρριψε 12 από τα 28 σκίτσα Ελλήνων γελοιογράφων, χωρίς αυτά να προσβάλλουν με κάποιο τρόπο τις αξίες της ΕΕ, αλλά επειδή καυτηρίαζαν το πως έχει καταντήσει το όραμα της “Ευρώπης των λαών”- που θα ΄λεγε κι ο Κώστας Σημίτης. Πρόκειται για τα σκίτσα των Γεωργοπάλη, Στάθη, Πάνου Μαραγκού, Γιάννη Ιωάννου, Γιάννη Αντωνόπουλου (john Antono), Γιάννη Δράκου (dranis), Ηλία Μακρή, Σπύρου Ορνεράκη, Έφης Ξένου, Βασίλη Παπαγεωργίου, Πέτρου Ζερβού και Βαγγέλη Χερουβείμ (εδώ τα απορριφθέντα σκίτσα).

    Ένα “Χ” πάνω σε ένα χαρτάκι με το λογότυπο του κόμματος των.... Φιλελεύθερων- Δημοκρατών, επισφράγιζε μία απόφαση ελάχιστα φιλελεύθερη και δημοκρατική εδώ που τα λέμε.

    Κοινό σημείο πολλών σκίτσων είναι ότι προειδοποιούσαν για την άνοδο της ακροδεξιάς ως αποτέλεσμα της Ευρώπης της λιτότητας, των αποφάσεων που λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες στις Βρυξέλλες, της αίσθησης πως αυτή δεν είναι κοινότητα των λαών, αλλά των συμφερόντων, της θεωρίας των δύο άκρων.

    Κάποιοι στην Ευρωβουλή δε γέλασαν καθόλου- εδώ που τα λέμε κι εμείς ένα πικρό χαμόγελο σκάσαμε όταν είδαμε τα λογοκριθέντα σκίτσα, που όπως κάθε πολιτική γελοιογραφία με ουσία λένε πικρές αλήθειες.

    Θανάσιμη έλλειψη χιούμορ; Όχι μόνον. Είναι η αντίδραση της εξουσίας στην κριτική που της λέει ότι κάνει λάθος.

    Η Ευρώπη για πολλοστή φορά κοιτά στον καθρέφτη και δεν της αρέσει αυτό που βλέπει. Και η αντίδραση της για πολλοστή φορά είναι να σπάσει τον καθρέφτη.

    Είναι ο κατ’ ονομα φιλελευθερισμός, που δεν ανέχεται την ελεύθερη έκφραση μέσω του χιούμορ. Το χιούμορ όμως παραμένει το πιο ισχυρό όπλο και μία λογοκρισία την εποχή του διαδικτύου δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, πλην του ότι θα ενισχύσει τη δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντι σε μία Ευρώπη που χρησιμοποιεί τον όρο “λαϊκός” αρνητικά.

    *Η Βίκυ Σαμαρά είναι αρχισυντάκτρια πολιτικού του News 24/7

  • Λέμε ΝΑΙ στα ναρκωτικά, ΟΧΙ στην μόρφωση

    Λέμε ΝΑΙ στα ναρκωτικά, ΟΧΙ στην μόρφωση

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-13 11:03:29 | Πηγή: News247

    Το χιούμορ του Πάνου Καμμένου απέχει πολύ απ’ ότι θα ονομάζαμε “φλεγματικό”. Θα το χαρακτήριζε κανείς ευκολότερο χοντροκομμένο. Δεν γελάει κανείς όμως με τα καλαμπούρια που απαξιώνουν ένα ελληνικό πανεπιστημιακό ίδρυμα και πολύ περισσότερο γελοιοποιούν ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως τη διακίνηση ναρκωτικών υπό καθεστώς ασύλου. Αν σε όλα τα υπόλοιπα οι Έλληνες έχουν τη φυσική τάση να διχάζονται, είναι αδιανόητο να συμβαίνει το ίδιο όταν μιλάμε για την παιδεία. Δυστυχώς τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε τα πλέον νοσηρά σημάδια της ηθικής κατάπτωσης, με τις απόψεις που εκφράζονται να γίνονται ολοένα και πιο ανατριχιαστικές.

    Το χωρατό του ΥΠΕΘΑ ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα. Ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ είχε πολιτική στόχευση όταν στην προσπάθειά του να απαξιώσει τις δημοσκοπήσεις που διεξάγει ο καθηγητής Ν. Μαραντζίδης και η ομάδα του είπε ότι “Πρέπει να γίνεται μεγάλη διακίνηση στο ΠΑΜΑΚ, ειδικά στο τμήμα που γίνονται οι πολιτικές δημοσκοπήσεις αλλιώς δεν εξηγούνται τα αποτελέσματα”.

    Αφορμή για το “αστείο” στάθηκε η πρόσφατη συζήτηση για τη διακίνηση ναρκωτικών σε ένα άλλο πανεπιστημιακό ίδρυμα, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, άλλωστε στο ΠΑΜΑΚ δεν υπάρχει ανάλογη εικόνα. Την περασμένη παρασκευή η διοίκηση του ΑΠΘ ζήτησε την παρέμβαση της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης για την αντιμετώπιση του προβλήματος της διακίνησης ναρκωτικών στην πανεπιστημιούπολη που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης. Είχε προηγηθεί σχετική απόφαση της Συγκλήτου και του Πρυτανικού Συμβουλίου στις 31/8.

    Τότε είχε αντιδράσει ο αρμόδιος Υπουργός και σύντροφος του Καμμένου, ο κος. Κ. Γαβρόγλου. Ο Υπουργός Παιδείας αφού πρώτα υπενθύμισε σε όλους ότι ο ίδιος έχει αναγνωρίσει το πρόβλημα των ναρκωτικών πριν από όλους τους άλλους (και μπράβο του!!!), ζήτησε να μας προβληματίσει όλους η απόφαση των πανεπιστημιακών και την συνέδεσε με τη …ΔΕΘ καθώς την επόμενη ημέρα ήταν προγραμματισμένη η ομιλία του Πρωθυπουργού.

    Εν συνεχεία και αφού προχώρησε στην εντελώς αριστερίστικη και κοινότοπη διαπίστωση ότι “το θέμα της παραβατικότητας δε λύνεται μόνο με την αστυνομία” παρουσίασε τη δική του λύση. Τη φοβερή ιδέα για τη δημιουργία μίας επιτροπής, για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση! Ο ίδιος άλλωστε είχε μιλήσει παλαιότερα και για το “ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα” που θα έλυνε το πρόβλημα. Του φαίνεται απόλυτα λογικό να στέλνουμε τα παιδιά μας να δέρνονται με τον υπόκοσμο και με τις συμμορίες διακίνησης ναρκωτικών.

    Λησμόνησε να αντιδράσει ωστόσο στην απρέπεια Καμμένου κατά του ΠΑΜΑΚ, όπως και αδιαφόρησε για το απαράδεκτο περιστατικό που έλαβε χώρα στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, όπου 106 φοιτητές πιάστηκαν στα πράσα να έχουν παραδώσει όλοι την ίδια πτυχιακή εργασία. Τότε ο κος Γαβρόγλου απένειμε τα εύσημα στους ακαδημαϊκούς, οι οποίοι αποφάσισαν να κόψουν τους φοιτητές από τις εξετάσεις της περιόδου. Μιλάμε για τόσο σκληρή τιμωρία…

    Αν ο ίδιος ο Υπουργός δεν αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της λογοκλοπής ως αδίκημα, το πρόβλημα είναι τεράστιο. Οι συγκεκριμένοι φοιτητές θα δοκιμάζουν ξανά και ξανά με αγορασμένες εργασίες, μέχρι τη φορά που ένας κομματικά υποκινούμενος καθηγητής δεν θα παρατηρήσει την ομοιότητα των πτυχιακών. Όπως παραδοσιακά γίνεται …από τη μεταπολίτευση και μετά, όταν τα κόμματα κατέλαβαν τα ιδρύματα. Κόμματα, οι νεολαίες των οποίων, δεν δίστασαν μάλιστα να υπερασπιστούν τους κλέφτες φοιτητές. Όπως Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και Η ΠΑΣΠ που υποστήριξαν τους 106 φοιτητές ζητώντας να τους δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία.

    Ο Υπουργός δεν αντέδρασε ούτε στην περίπτωση των καθηγητών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, όταν αποφάσισαν να επιτρέψουν στα παιδιά του διδακτικού προσωπικού να συμμετέχουν δωρεάν στα μεταπτυχιακά προγράμματα, Την ώρα που όλα τα υπόλοιπα παιδιά πληρώνουν 3000 ευρώ για τη συμμετοχή τους. Οι καθηγητές είχαν μιλήσει τότε για μια “συναδελφική χειρονομία” που ελήφθη “κατά πλειοψηφία” και ως εκ’ τούτου την θεωρούν απολύτως λογική.

    Εννοείται βέβαια ότι δεν έκανε τίποτε για να προφυλάξει το άσυλο στα πανεπιστήμια. Η διακίνηση ιδεών που δεν είναι αρεστές στους μπαχαλάκηδες απαγορεύεται. Αντίθετα επιτρέπεται ο ξυλοδαρμός καθηγητών, Το χτίσιμο της πόρτας του γραφείου τους, το γιαούρτωμα, η παράνομη κατάληψη, το ελεύθερο κάμπινγκ και φυσικά η προαναφερθείσα διακίνηση ναρκωτικών.

    Όλοι όσοι δήθεν κόπτονται για το “δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας”, ανέχονται -αν δεν ενθαρρύνουν- τη διάλυση της. Φέρουν ακέραια την ευθύνη και αξίζουν τη χλεύη των πολιτών για τις περισπούδαστες αρλούμπες που διακινούν ως ιδέες για μεταρρύθμιση. Δεν είναι ένα θέμα για το οποίο θα πρέπει να διχαστεί η κοινή γνώμη ή να πωρωθεί με βάση κομματικά κριτήρια. Είναι το σημαντικότερο θέμα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε σαν κοινωνία και το οφείλουμε στις επόμενες γενιές. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε μετά από όλα όσα καταφέραμε να διαλύσουμε και μετά από όλα όσα τους φορτώσαμε προκειμένου να συνεχίσουμε την καλοπέρασή μας.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Το σταυροδρόμι της ΔΕΘ

    Το σταυροδρόμι της ΔΕΘ

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Χάρης Παυλίδης | Ημερομηνία: 2017-09-13 10:21:22 | Πηγή: News247

    Ακούγοντας το απόγευμα της Κυριακής τον πρωθυπουργό αισθάνθηκα πόσο δίκιο είχε ο Ντισραέλι όταν έλεγε για τα ψέματα και τις στατιστικές. Δηλαδή εκείνα τα ψέματα που φοράνε τα καλά τους προκειμένου να εκτεθούν σε μια συνέντευξη τύπου και τους αριθμούς που καλλωπίζονται προκειμένου να κάνουν καλή εντύπωση στους προσκεκλημένους μιας ομιλίας προσαρμοσμένης στο πλαίσιο μιας διεθνούς έκθεσης. Αν νομίζετε ότι αυτή η εισαγωγή έχει σκοπό να καταδείξει τα ψέματα που είπε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, λυπάμαι αλλά θα σας απογοητεύσω. Γιατί ίσως ήταν η πρώτη φορά στα τελευταία χρόνια που ο Αλέξης Τσίπρας επισκέπτεται τη Θεσσαλονίκη και απευθύνεται στον ελληνικό λαό- είτε με την ιδιότητα του πρωθυπουργού είτε με του αρχηγού ενός μικρού κόμματος που έγινε μεγαλύτερο- που είπε τα λιγότερα ψέματα.

    Είναι προφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει πάρει τις αποφάσεις του γιατί έχει αντιληφθεί πλέον ότι το πολιτικό του κεφάλαιο δεν πρέπει να το "δανείζει" από εδώ και από εκεί ώστε κάποιοι να κάνουν καριέρα στο όνομά του. Άλλωστε έχει σπαταλήσει ένα μεγάλο μέρος αυτού του κεφαλαίου από επιλογές που κόστισαν στη χώρα, οι οποίες στοίχισαν στους πολίτες και που εν τέλει αδίκησαν και τον ίδιον. Ακόμη και η περίπτωση του κ. Καρανίκα είναι ενδεικτική του προβλήματος που έχει με διάφορους "τζαμπατζήδες" που οφείλουν την παρουσία τους στα δημόσια πράγματα στη... "φιλανθρωπία" του. Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που κατάλαβα ακούγοντας τον να απαντά στους δημοσιογράφους, εκτός βέβαια των κατά συνθήκη ψεμάτων και κάποιων υπερβολών, είναι ότι επέλεξε να ανταποκριθεί στο ρόλο του πρωθυπουργού, αφήνοντας για τον ιστορικό του μέλλοντος να τον κρίνει ως αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ. Για όσους θυμούνται κάπως έτσι και ο Ανδρέας Παπανδρέου εγκατέλειψε τους "πρασινοφρουρούς" και τις "εθνικοαπελευθερωτικές" κορώνες.

    Ο Αλέξης Τσίπρας το είπε ξεκάθαρα, υποτίθεται απευθυνόμενος προς τη Νέα Δημοκρατία, αλλά στην ουσία στο κόμμα του, πως "δεν υπάρχει το κόμμα που κάνετε αντιπολίτευση"! Πράγματι δεν υπάρχει αφού όλοι βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ του αντιμνημονιακού αγώνα είναι πλέον το κόμμα που φλερτάρει με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Ωστόσο σαν νοοτροπία και αντίληψη υπάρχει και το δείχνει σε κάθε ευκαιρία και προς πάσα κατεύθυνση. Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα του πρωθυπουργού που καλείται να επιλύσει άμεσα, μια και η πλειονότητα του ΣΥΡΙΖΑ διακρίνουν την απειλή και είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσουν. Γιατί σ' ένα κόμμα που "δεν (θα) υπάρχει" είναι αυτονόητο ότι δεν θα υπάρχουν και αυτοί. Βλέπετε όταν ταΐζεις το "τέρας" με λαϊκισμό κάποια στιγμή μεγαλώνει και κινδυνεύεις να γίνεις η τροφή του.

    Απ' την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας ουσιαστικά ζήτησε από τη Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, να τον "βοηθήσουν" να απαλλαγεί από το "τέρας". Διαφορετικά για ποιο λόγο θα τους έλεγε ότι "κάνετε αντιπολίτευση σ' ένα κόμμα που δεν υπάρχει"; Συνεπώς η Νέα Δημοκρατία χρειάζεται να αξιολογήσει σοβαρά τις προθέσεις του, έστω κι αν οι "Καρανίκες" με τις εμμονές τους προσπαθούν τραβώντας τον απ' το μανίκι να τον γυρίσουν στο παρελθόν. Προφανώς δεν λέω να τον "βοηθήσουν" αλλά να κατανοήσουν ότι έχει δρομολογήσει τη διαδικασία μετάλλαξης και ως εκ τούτου οφείλουν να προσαρμόσουν την αντιπολιτευτική τους στρατηγική σε καινούρια βάση. Στην περίπτωση που όλα αυτά είναι ένα ακόμη "κόλπο" θα φανεί σύντομα. Παρ' όλα αυτά η Νέα Δημοκρατία δεν έχει να χάσει τίποτα με το να αντιμετωπίσει τον Αλέξη Τσίπρα στο δικό της γήπεδο.   

    *Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

  • Πρέπει όλοι να σέβονται τους νόμους του κράτους, εκτός από εμάς που έχουμε δίκιο

    Πρέπει όλοι να σέβονται τους νόμους του κράτους, εκτός από εμάς που έχουμε δίκιο

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-12 11:03:38 | Πηγή: News247

    Υπάρχει ένα καίριο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί πριν βγάλει κανείς ασφαλές συμπέρασμα για την υπόθεση της Eldorado Gold. Σε τι αφορά η διαιτησία στην οποία προσφεύγει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας; Προφανώς δεν γνωρίζω την απάντηση, όπως δεν την γνωρίζει ούτε η εταιρεία που δεν έχει ενημερωθεί για τη διαδικασία, ούτε φυσικά επιφανή στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που σπεύδουν να τοποθετηθούν κατά της επένδυσης.

    Μένω όμως σε όσα δήλωσε σήμερα το πρωί ο Κ. Ζαχαριάδης, Διευθυντής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ (Αθήνα984). Θεώρησε αυτονόητο ότι η Κυβέρνηση θα δεχθεί το αποτέλεσμα της διαιτησίας, όποιο και αν είναι αυτό. Όντως είναι αυτονόητο.

    Μένω επίσης και στην επισήμανση του αρμόδιου Υπουργού κου Γ. Σταθάκη, ο οποίος δήλωσε ότι η εταιρεία γνώριζε πως οι σχετικές άδειες θα εκδίδονταν μέχρι τα μέσα Σεπτέμβρη. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Αν όντως οι σχετικές άδειες εκδοθούν μέχρι την Παρασκευή (που ο μήνας έχει 15), η εταιρεία δεν θα έχει κανέναν λόγο να αναστείλει τις δραστηριότητές της και ο Γ. Σταθάκης θα δικαιωθεί πανηγυρικά. Υποθέτω ότι η διοίκηση δεν επηρεάζεται από το πολιτικό κλίμα και θα συνεχίσει να κάνει τη δουλειά της χωρίς διάθεση εκδίκησης.

    Η Εταιρεία είχε όμως λόγο να αναστείλει τα εγκαίνια του εργοστασίου της στην Ολυμπιάδα. Στις 3 Αυγούστου, όταν και συναντήθηκε η διοίκηση της εταιρείας με τον κο. Σταθάκη, η ενημέρωση του ΥΠΕΝ προς τους δημοσιογράφους ήταν ξεκάθαρη. Από τη συνάντηση προέκυψε ότι ολοκληρώνονται οι εκκρεμείς αδειοδοτήσεις για το υπο-έργο της Ολυμπιάδας, ενώ παραμένουν σε εκκρεμότητα οι αδειοδοτήσεις για το υπο-έργο των Σκουριών. Οι Καναδοί, οργάνωσαν τα εγκαίνια, θεωρώντας δεδομένο ότι θα λάβουν την άδεια σχετικά άμεσα. Όταν δεν την έλαβαν, τα ακύρωσαν.

    Αυτός που γνωρίζει την απάντηση στο αρχικό ερώτημα, σε τι δηλαδή αφορά η διαιτησία, είναι ο αρμόδιος Υπουργός. Το Ελληνικό Δημόσιο ζήτησε από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους να ξεκινήσει τις διαδικασίες ώστε δια της διαιτησίας να εξακριβώσει εάν διαφυλάσσεται το δημόσιο συμφέρον μέσω της εγχώριας αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της περιοχής και σε συμμόρφωση προς τους ισχύοντες περιβαλλοντικούς όρους και προδιαγραφές.

    Το παράδοξο είναι ότι μετά από 18 προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τις οποίες δικαιώθηκε η εταιρεία, θα έπρεπε όλες οι απορίες να έχουν ξεκαθαρίσει. Ωστόσο λόγο της σοβαρότητας και του μεγέθους της επένδυσης, το Ελληνικό Δημόσιο οφείλει να εξαντλήσει κάθε μέσο προστασίας του δημοσίου συμφέροντος. Της διαιτησίας συμπεριλαμβανομένης ή όποιου άλλου μέσου θεωρεί πρόσφορου.

    Υπ’ αυτή την έννοια η διαιτησία μπορεί να είναι μια λυτρωτική διαδικασία. Αν αποφανθεί υπέρ της εταιρείας, τότε τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν. Το ίδιο και αν ζητήσει επιπλέον διασφαλίσεις ή ενέργειες από πλευράς της εταιρίας. Ο ίδιος ο κος Σταθάκης ξεκαθάρισε το πλαίσιο λειτουργίας της μόλις χθες, λέγοντας ότι  οφείλει «πρώτον, να διασφαλίζει ότι δεν θα υπάρξει αρνητικό περιβαλλοντικό και οικολογικό αποτύπωμα που να επιδρά στην υγεία των κατοίκων και στις οικονομικές δραστηριότητες της ευρύτερης περιοχής και των δεκάδων επενδύσεων, ειδικά στον τομέα του τουρισμού, που προσφέρουν απασχόληση και εισοδήματα στους κατοίκους και να προχωρήσει σε πλήρη καθετοποίηση με παραγωγή καθαρού χρυσού και άλλων μετάλλων στην Ελλάδα και να μην περιοριστεί στην εξόρυξη και εξαγωγή συμπυκνωμάτων».

    Ή μήπως δεν θα ξεκαθαρίσουν; Μήπως ακόμη και μετά από το αποτέλεσμα της διαιτησίας θα υπάρξουν άνθρωποι που θα αυτοδικούν; που θα δεθούν με αλυσίδες στα δέντρα της Χαλκιδικής; Όπως έκαναν με όλες τις προηγούμενες επενδύσεις από το γήπεδο του Παναθηναϊκού μέχρι το Costa Navarino και το Ελληνικό;

    Την ώρα που μέρος της κυβέρνησης δηλώνει ότι θα σεβαστεί τις αποφάσεις των οργάνων και διατυμπανίζει ότι θέλει “τις επενδύσεις που σέβονται το σύνταγμα” (sic), μια μεγάλη μερίδα λιγότερο προβεβλημένων στελεχών εξέφρασε την ανακούφισή της με την απόφαση της εταιρείας να διακόψει τις δραστηριότητές της. Και δεν αναφέρομαι μόνον στις γραφικές αναρτήσεις μη πολιτικών προσώπων. Υπάρχει μεγάλη μερίδα βουλευτών που συντάσσεται με την άποψη του να φύγει η Eldorado από τη χώρα. Χωρίς να περιμένει τη διαιτησία, αγνοώντας επιδεικτικά τις αποφάσεις της δικαιοσύνης.

    Προσωπικά θεωρώ δικαίωμα της Κυβέρνησης να εξαντλήσει όλα τα νόμιμα μέσα για να διαφυλάξει το δημόσιο συμφέρον. Αρκεί να μην εκμεταλλεύεται τα νομικά παραθυράκια για να κωλυσιεργεί και να μην αγνοεί τις αποφάσεις των δικαστηρίων. Ομοίως θεωρώ δικαίωμα της κάθε εταιρείας να λαμβάνει επιχειρηματικές αποφάσεις κατά το δοκούν, αρκεί και αυτή να σέβεται τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και να συμμορφώνεται πλήρως με τους ισχύοντες νόμους και τους ρυθμιστικούς κανόνες.

    Αντίθετα θεωρώ απαράδεκτο το να αυτοδικούν οι “ενοχλημένοι κάτοικοι” επειδή δεν συμφωνούν με τις αποφάσεις που εκδίδουν τα δικαστήρια στα οποία προσφεύγουν. Θεωρώ όμως ακόμη χειρότερο όμως το να τους πατρονάρουν πολιτικοί, υποδαυλίζοντας το μίσος για να αποκομίσουν μικροπολιτικά οφέλη. Είναι αδιανόητο σε ένα κράτος δικαίου οι νομοθέτες να προτρέπουν τους πολίτες να μην σέβονται τους νόμους. Η υπόθεση της Eldorado Gold είναι πολύ σημαντικό κομμάτι στο επενδυτικό αφήγημα της Κυβέρνησης. Είναι όμως ακόμη πιο σημαντική για τη λειτουργία της δημοκρατίας. Διότι δικαίωμα σε μια δίκαιη δίκη και στην προστασία από το κράτος έχουν ακόμη και οι εταιρείες.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Όλα τα 'χαμε οι χρυσοθήρες μας λείπανε

    Όλα τα 'χαμε οι χρυσοθήρες μας λείπανε

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βαγγέλης Δεληπέτρος | Ημερομηνία: 2017-09-12 07:42:44 | Πηγή: News247

    Οι επενδυτές της Eldorado Gold σέβονται τόσο ακόμα και αυτούς τους ελάχιστους κανόνες που ισχύουν στο ελληνικό κράτος ώστε δίχως πρόβλημα και χωρίς αιδώ να ανακοινώνουν εδώ και καιρό ότι στις 15 Σεπτεμβρίου θα εγκαινιάσουν το εργοστάσιο εμπλουτισμού της Ολυμπιάδας το οποίο... δεν έχει άδεια λειτουργίας, όπως επίσης χωρίς άδεια είναι και ο χώρος απόθεσης των αποβλήτων του.

    Και, προφανώς, αυτές οι άδειες, ό,τι κι αν λένε οι επενδυτές της Eldorado Gold δεν είναι “άδειες ρουτίνας” αλλά κρίσιμες για να υπάρξει έστω και το παραμικρό αύριο στην περιοχή. Αυτό που οι κάθε είδους εκπρόσωποι της εταιρείας θεωρούν “ρουτίνα”, ώστε δια της υποτίμησης να στοχοποιήσουν όσους ενίστανται, είναι το κομβικό σημείο της υπόθεσης που οι νεοφιλελεύθεροί μας αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι: Η μέθοδος μεταλλουργίας.

    Γιατί όσο κι αν το ξεχνούν οι όχι και τόσο αυτόκλητοι υπερασπιστές της εταιρείας, η άδεια της Eldorado Gold προβλέπει μέθοδο μεταλλουργίας χωρίς κυάνιο, κάτι όμως που δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι εφικτό, γιατί η εταιρεία δεν το έχει αποδείξει όπως είχε υποσχεθεί και όπως όφειλε.

    Σε μια κίνηση λοιπόν διόλου... επενδυτική αλλά απολύτως πολιτική, οι επενδυτές της Eldorado Gold τέσσερις ημέρες πριν από τα “εγκαίνια” του εργοστασίου στην Ολυμπιάδα και και την εκκίνηση της διαδικασίας διαιτησίας που θα ξεκαθάριζε τα μεταλλουργικά ζητήματα βάζοντας την εταιρεία μπροστά στις συμβατικές της υποχρεώσεις, αποφάσισαν για πολλοστή φορά να ανακοινώσουν “σχέδιο για την αναστολή των επενδύσεων στα ενεργά μεταλλεία, τα έργα ανάπτυξης και τα ερευνητικά έργα στην Ελλάδα”.

    Γιατί το κόλπο δεν το εφαρμόζουν για πρώτη φορά οι επενδυτές της Eldorado Gold. Έτσι πρόχειρα μπορούμε να θυμηθούμε τον Ιούλιο του 2013 που τα δημοσιεύματα διαλαλούσαν “Η καναδέζικη Eldorado Gold αναστέλλει την εξόρυξη στην Ελλάδα, ή τον πιο πρόσφατο Ιανουάριο του 2016 που το έγκριτο “Βήμα” φώναζε “Η Eldorado Gold αναστέλλει μέρος των δραστηριοτήτων της στην Ελλάδα”. Μετά από λίγο βέβαια η εταιρεία κέρδιζε, πολλά ή λίγα, η αναστολή... ξεχνιόταν και οι μπίζνες συνεχίζονταν μέχρι οι επενδυτές να ανακαλύψουν ότι κάτι ακόμα πρέπει να αλλάξει, παρά τις συμφωνίες και τους νόμους, για να γίνει η ζωή τους καλύτερη.

    Και όλα αυτά για μια επένδυση που δεν αφήνει τίποτε στη χώρα, πέραν των περίπου 2000 θέσεων εργασίας, κάτι που θα έπρεπε να έχει αντιμετωπιστεί προ πολλού σε ένα συνολικό σχέδιο ανάπτυξης της Χαλκιδικής και την αναμφισβήτητη και ανυπολόγιστη καταστροφή μιας μοναδικής περιοχής, σε μια χώρα που η ύπαρξή της κρέμεται από τον τουρισμό!

    Με αυτά τα δεδομένα, το ερώτημα είναι εάν η κυβέρνηση μπορεί να υπερασπιστεί νόμους και κανόνες όταν η πρώτη υπογραφή που έβαλε ο Γ. Σταθάκης όταν ανέλαβε το υπουργείο, ήταν σε μία ακόμη έγκριση για την “Ελληνικός Χρυσός”.

    Και αυτό που καταγράφεται άμεσα ως αρνητικό είναι η χωρίς όρους στήριξη των γενικόλογων (καθώς αποκρύπτεται το κυάνιο και η μέθοδος μεταλλουργίας) αιτιάσεων της εταιρείας από την αντιπολίτευση: Τη ΝΔ, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι που φαίνεται να έχουν “ξεχάσει” τι ορίζει η σύμβαση παραχώρησης, δεν λένε λέξη για την μέθοδο μεταλλουργίας και “αγνοούν” ότι υπάρχει εν εξελίξει διαδικασία διαιτησίας.

    Στο μόνο που δεν συναντώνται οι τρεις σχηματισμοί είναι ο αριθμός των εργαζομένων που κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους: Η ΝΔ κάνει λόγο για 1200, η Δημοκρατική Συμπαράταξη για 2500 και το Ποτάμι που είναι πιο ορμητικό αναφέρεται σε 4000!

    *Ο Βαγγέλης Δεληπέτρος είναι δημοσιογράφος

  • Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου

    Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Παύλος Μεθενίτης | Ημερομηνία: 2017-09-11 17:24:05 | Πηγή: News247

    Η ενδεκάτη Σεπτεμβρίου είναι μια παράξενη μέρα. Αυτό σκεφτόμουν σήμερα στον αγιασμό των παιδιών. Πρώτη μέρα του σχολείου, χαρά και συγκίνηση, τα πρωτάκια που έμπαιναν με ενθουσιασμό και λίγο φόβο σ’ ένα καινούριο κόσμο, οι Αρχές του τόπου, ο Δήμαρχος ο ιερέας, ο λόγος της διευθύντριας, οι γονείς χαμογελαστοί να χαιρετιούνται: «τί κάνεις;», «το παλεύω...».

    Έβλεπα τα παιδιά να αστράφτουν από ομορφιά και νιάτα, τόσο καινούρια, τόσο άφθαρτα: η Ιστορία θα αργήσει να τα περιλάβει, σκεφτόμουν, και μακάρι να γίνει έτσι. Γιατί η Ιστορία δεν χαρίζεται σε κανέναν.

    Κάποια από αυτά τα πιτσιρίκια, που συζητούσαν σήμερα για το πώς πέρασαν τις διακοπές τους, ίσως αργότερα να σπουδάσουν αυτή την Ιστορία που λέγαμε. Και τότε, σίγουρα θα διδαχθούν πως πριν από δεκάξι χρόνια έγινε η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη. Σαν σήμερα: Η Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου του 2001 άλλαξε τον κόσμο μας άρδην, λες και μηδένισε το γεωστρατηγικό κοντέρ, καθορίζοντας εκ νέου τις διεθνείς ισορροπίες.

    Όμως αυτά τα παιδιά, της προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας, που σήμερα γελούν και φλυαρούν ξένιαστα, αργότερα, όταν μεγαλώσουν, θα πρέπει να μάθουν και για ακόμα μία Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου: στις 11/9 του 1973, σαν σήμερα δηλαδή πριν από 44 χρόνια, (όσο δηλαδή είναι η ηλικία πολλών μπαμπάδων και μαμάδων που παρευρέθησαν στον σημερινό αγιασμό), ο νόμιμος πρόεδρος της Χιλής Σαλβαδόρ Αλιέντε, ανατράπηκε από τον στρατηγό Αουγκούστο Πινοσέτ και πέθανε με το όπλο στο χέρι – μπορεί και να αυτοκτόνησε στο Προεδρικό Μέγαρο του Σαντιάγο. 

    Ο όρος «αμερικανοκίνητη δικτατορία», εάν δεν δημιουργήθηκε για την ελληνική χούντα, σίγουρα φωτογραφίζει το άθλιο καθεστώς που επέβαλε ο Πινοσέτ στην πατρίδα του για 17 χρόνια, ανατρέποντας τον Αριστερό Αλιέντε, που πίστεψε, ο αφελής, πως το Μεγάλο Αφντικό θα τον άφηνε να «δημιουργήσει ένα διαφορετικό κόσμο», όπως είχε δηλώσει μετά τη νίκη του στις Προεδρικές εκλογές το 1970.

    Σκέφτομαι πως όντως η Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου είναι μια παράξενη ημερομηνία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ας πούμε, τότε διαπίστωσαν πως όταν σπέρνεις ανέμους, κάποια στιγμή θα θερίσεις θύελλες. Και βέβαια, μαζί με τις ΗΠΑ, ο κόσμος όλος κατάλαβε και κάτι άλλο: καμιά παράπλευρη απώλεια δεν είναι καλύτερη από οποιαδήποτε άλλη. Και πως ο Ιμπεριαλισμός είναι κι αυτός Τρομοκρατία. Στους Δίδυμους Πύργους, την Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου του 2001, σκοτώθηκαν τρεις χιλιάδες αθώοι άνθρωποι. Τα θύματα της χούντας του Πινοσέτ, που επικράτησε την Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου του 1973, έφτασαν τις σαράντα χιλιάδες.

    Η Ιστορία, αυτή που θα μελετήσουν τα παιδιά, που σήμερα, Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου του 2017, ξεκινάνε ξένιαστα τη σχολική χρονιά τους, δεν θα έπρεπε να κάνει διακρίσεις – όλοι οι αδικοσκοτωμένοι δικαιούνται την ίδια μνημόνευση. Αυτό πρέπει να διδάξει η Ιστορία στους μαθητές  – για να μην αναγκαστούν, ως ενήλικοι, να ξαναζήσουν καμιά άλλη Ενδεκάτη Σεπτεμβρίου, παρά μόνο ως ημέρα που ανοίγουν τα σχολεία.

  • Η νέα (επενδυτική) φάση του ΣΥΡΙΖΑ

    Η νέα (επενδυτική) φάση του ΣΥΡΙΖΑ

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βαγγέλης Δεληπέτρος | Ημερομηνία: 2017-09-11 08:43:22 | Πηγή: News247

    Ας ξεκινήσουμε από τα ευτράπελα. Το “Πρώτο Θέμα” που βρισκόταν από το απόγευμα του Σαββάτου στους πάγκους των εφημεριδοπωλών δημοσίευσε δημοσκόπηση σύμφωνα με την οποία “η συσπείρωση του κυβερνώντος κόμματος αυξάνεται, αν και το 66% δηλώνει ότι δεν πιστεύει τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ”.

    Δηλαδή, δύο στους τρεις ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με την έρευνα της εταιρείας MARC, δεν πιστεύουν εξαγγελίες που δεν έχουν καν ακούσει, καθώς η ομιλία του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ έγινε μερικές ώρες μετά από την κυκλοφορία της εφημερίδας και μάλλον μερικές ημέρες μετά την πραγματοποίηση της έρευνας.

    Ας περάσουμε τώρα και στα σοβαρά: Αυτές οι “διαπιστώσεις”, μετά την τοποθέτηση των πολιτών για εξαγγελίες που δεν έχουν γίνει και στην καλύτερη περίπτωση εικάζεται ότι θα γίνουν ή -ακόμα χειρότερα- θεωρούν οι παρατρεχάμενοι της Πειραιώς ότι θα γίνουν, το μόνο που δείχνουν είναι η ανημπόρια της Νέας Δημοκρατίας και του Μητσοτάκη, να αντιπολιτευτεί ουσιαστικά τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ.

    Γιατί πάνω στο κοινό, για όλους όσους πολιτεύονται συστημικά, μνημονιακό έδαφος, που ελέγχουν απολύτως οι δανειστές, απαγορεύοντας κάθε “παρέκκλιση”, η αντιπολίτευση έχει πολύ περιορισμένες δυνατότητες. Να προβάλλει πιο άφθαρτα πρόσωπα, κάτι που δεν έχει καταφέρει. Να χειριστεί την ίδια ακριβώς (προαπαιτούμενη) θέση με καλύτερο, πιο επικοινωνιακό τρόπο, αλλά και σε αυτόν τον τομέα -κακά τα ψέμματα- ο Τσίπρας και η κυβέρνηση τα πάνε καλύτερα.

    Τα πράγματα γίνονται χειρότερα για την αντιπολίτευση όταν αντί για τις “παραδοσιακές” εξαγγελίες ο πρωθυπουργός επιλέγει να μην ανεβάσει τους τόνους της πολιτικής διαπάλης και να μιλήσει “εθνικά”, εξαγγέλλοντας, επί της ουσίας διευκολύνσεις σε επενδυτές και στέλνοντας με όλους τους τρόπους φιλοεπενδυτικά σήματα προς πάσα κατεύθυνση.

    Αυτή η επιλογή, σε συνδυασμό με το “φιλοεπενδυτικό” φόντο της επίσκεψης Μακρόν και τις υπερβολικές αβάντες του Γάλλου υπουργού Οικονομικών Λε Μερ, που είναι πιο νεοφιλελεύθερος από όλους τους νεοφιλελεύθερους της καθ' ημάς αντιπολίτευσης, δείχνει ότι άρχισε μια εντελώς διαφορετική φάση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

    Το “κλειδί” της νέας κυβερνητικής αφήγησης είναι η νέα θέση του Τσίπρα ότι η αντιπολίτευση ασκεί κριτική σε ένα κόμμα που δεν υπάρχει πια! Η δημόσια δηλαδή τοποθέτηση του προέδρου του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αλλάξει ριζικά και τελεσίδικα.

    Και αυτό δεν το αγνοούν (ή καμώνονται ότι το αγνοούν) τα ανήμπορα να το αντιμετωπίσουν στελέχη της αντιπολίτευσης, αλλά και κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, όπως ο Νίκος Φίλης, που λίγο πριν από την ομιλία του Τσίπρα, σε άρθρο του στην “Αυγή”, ανέφερε ότι “ο ΣΥΡΙΖΑ που ξεπετάχτηκε ως ριζική αμφισβήτηση του παλαιοκομματισμού μόνο ως φορέας αυτού του ριζοσπαστισμού μπορεί να ανταποκριθεί στις μεγάλες δυσκολίες που έχει μπροστά του”.

    Προφανώς, αν και αυτό το γνωρίζαμε, ο πρωθυπουργός έχει άλλη άποψη. Η “είδηση” είναι ότι αποφάσισε να την διατυπώσει δημοσίως από το βήμα της ΔΕΘ, κάτι που προφανώς θα ανεβάσει τις μετοχές του, τουλάχιστον στις Βρυξέλλες και το Παρίσι. Το πώς θα επενδύσει αυτά τα κέρδη και πώς θα αντιδράσουν οι όποιες αντιπολιτεύσεις, γενικώς αλλά και ειδικώς εντός ΣΥΡΙΖΑ, μένει να φανεί.

    (Φωτό: Sooc)

    *Ο Βαγγέλης Δεληπέτρος είναι δημοσιογράφος

  • Το Κέντρο και η Νέα Δημοκρατία

    Το Κέντρο και η Νέα Δημοκρατία

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Χάρης Παυλίδης | Ημερομηνία: 2017-09-10 19:16:02 | Πηγή: News247

    Αποτελεί ρεαλιστικό στόχο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη η μετατόπιση της Νέας Δημοκρατίας στον κεντρώο χώρο; Κάτω από τις υπάρχουσες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και την πολιτική συγκυρία, μια και έχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες δημιουργίας του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς, ενδέχεται να αναστείλουν το σχεδιασμό;

    Κατ' αρχήν χρειάζεται να συμφωνήσουμε ότι το αφήγημα του «μεσαίου χώρου» που πολιτικά πιστώθηκε ο Κώστας Καραμανλής, χρειάζεται να επικαιροποιηθεί στη βάση των νέων δεδομένων που έχουν προκύψει. Η προσπάθεια του πρώην πρωθυπουργού έφθασε μέχρι το "κοινωνικό κέντρο". Μετά την παραίτηση Καραμανλή, η προσπάθεια από κάποιους εγκαταλείφθηκε και από κάποιους άλλους υπονομεύθηκε. Τώρα, όμως, χρειάζεται δίπλα στις δυνάμεις του "κοινωνικού κέντρου", που εξέφραζε ο Καραμανλής, να συμπαραταχθούν και οι δυνάμεις του "πολιτικού κέντρου".

    Ωστόσο η διείσδυση στον ενδιάμεσο μεταρρυθμιστικό χώρο προϋποθέτει ένα συγκεκριμένο και συγκροτημένο σχέδιο που θα συνοδεύεται απαραίτητα από ένα όραμα για την μετά- μνημονιακή εποχή. Ένα νέο πολιτικό αφήγημα ικανό να κινητοποιήσει ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις πέραν των σημερινών σχηματισμών, αλλά και προσωπικότητες εντός και εκτός της χώρας. Αυτό ασφαλώς δεν εξαιρεί από την προσπάθεια δοκιμασμένα στελέχη που κινούνται ιδεολογικά στο χώρο της Κεντροαριστεράς, στο Ποτάμι καθώς σε άλλες κινήσεις ή σχηματισμούς. Πρωτίστως όμως ο στόχος είναι να «ακούσουν» αυτά που έχει να πει ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας όλοι όσοι πιστεύουν ότι πέρα από τα κόμματα προέχει η ριζική ανασυγκρότηση του κράτους και της οικονομίας. Γιατί σε μεγάλο βαθμό η διείσδυση στον κεντρώο χώρο θα κριθεί και από την αποφασιστικότητα και την επιμονή του ιδίου. Διότι ναι μεν ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας πιστεύει στο "άνοιγμα", αλλά δεν είναι βέβαιο ότι συμφωνούν όλοι στη κεντροδεξιά με το εγχείρημα.

    Σε κάθε περίπτωση ο ρόλος του είναι σημαντικός, αφού η σύγκλιση με τις φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις περνάει μέσα από την ειλικρινή επιθυμία για συμπόρευση σ' ένα κοινό αντιπολιτευτικό πλαίσιο που θα προετοιμάσει το έδαφος για ευρύτερες συγκλίσεις. Συνεπώς ο κεντρώος προσανατολισμός της κεντροδεξιάς παράταξης είναι συνυφασμένος με την ανασυγκρότηση της χώρας σε όλα τα επίπεδα. Ως εκ τούτου είναι προφανές ότι η ανανέωση και ο επαναπροσανατολισμός της Νέας Δημοκρατίας,  ώστε να εκφράσει τον ευρύτερο αστικό χώρο καθώς και τις μεταρρυθμιστικές δυνάμεις της χώρας, πέραν των άλλων αποκτά και εθνική σημασία. Υπό αυτή την έννοια για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ανεξάρτητα από τις εξελίξεις στο χώρο της Κεντροαριστεράς, η «υπόθεση» Κέντρο καθίσταται μονόδρομος.

    *Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

  • Μακρόν: Μια απ’ τα ίδια

    Μακρόν: Μια απ’ τα ίδια

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Δημήτρης Μανιάτης | Ημερομηνία: 2017-09-10 19:16:02 | Πηγή: News247

    Τώρα που τον είδαμε και από κοντά: είναι ο Μακρόν ο νέος τύπος ηγέτη; Ή μια απ’ τα ίδια; Στο πρώτο συντείνουν πολλά από τα νέα στοιχεία που συγκεντρώνει. Στο δεύτερο ακόμη περισσότερα. Πάμε στο πρώτο: υπέρβαση κομμάτων και διαιρετικών τομών. Απευθείας σύνδεση και απεύθυνση με την κοινωνία. Αστραφτερό προφίλ. Νιότη. Και δημόσιος λόγος που μπορεί με ευελιξία να περικλείει ποιητικές αποστροφές και τεχνοκρατικές διατυπώσεις. Ο Μακρόν ήλθε για να μείνει και ως υλικό χαρτογράφησης της σύγχρονης πολιτικής επιστήμης.

    Πάμε στο δεύτερο: Υλική πρόσδεση με τα τεράστια συμφέροντα και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας του. Κράμα άγριου νεοφιλελευθερισμού και προτεσταντισμού του κέρδους που αντιλαμβάνεται τα συνδικάτα και τα εργασιακά δικαιώματα ως καθυστερημένες δομές που απλώς φρενάρουν τα success stories.

    Ο Μακρόν δεν είναι Τραμπ για να υποσχεθεί ένα «Make France great again». Αλλά δεν είναι και Μελανσόν για να λάβει υπόψιν του τις ταξικές διαιρέσεις της χώρας του.

    Θα είναι όμως πέραν των παραπάνω, ένας ιστορικός ηγέτης που θα ηγηθεί ενός νέου μετασχηματισμού της Ευρωζώνης και της Ευρώπης όπου η Γερμανία θα πάψει να κάνει κουμάντο και οι θεσμοί θα βαθύνουν υπέρ της Δημοκρατίας; Απίθανο. Στην ομιλία του στην Αθήνα δεν μίλησε κατά της επιτροπείας ως έννοια αλλά προσπάθησε να διατυπώσει μια άλλη δοσολογία όπου τον «κακό Τόμσεν» θα αντικαταστήσει ένας «καλός» κομισάριος της Ευρώπης. Ένα ευρωπαϊκό ΔΝΤ που θα θέσει στο χρονοντούλαπο το παλιό το ορθόδοξο το αμερικάνικο. Επίσης δεν είπε κάτι για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας ή τους διαρκείς κανόνες που διέπουν την ολοκλήρωση και εξασφαλίζουν σταθερότητα (τραπεζών). Νωρίς θα μου πείτε, αλλά αυτά φαίνονται. 

    (Φωτό: Sooc)

    *Ο Δημήτρης Ν. Μανιάτης είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο News 24/7. Γράφει από το 1999 σε πολλά έντυπα και έλκει την καταγωγή του από την Μύκονο. Είναι συγγραφέας τριών βιβλίων ενώ έχει γράψει και για το θέατρο.

  • Μακράν με Μακρόν

    Μακράν με Μακρόν

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βίκυ Σαμαρά | Ημερομηνία: 2017-09-08 14:11:14 | Πηγή: News247

    Μακράν με Μακρόν καλύτερα: Σε αυτή τη φράση μπορεί να συνοψιστεί το κλίμα που επικρατεί στο Μαξίμου καθώς ολοκληρώνεται η επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα.

    Ο Μακρόν όχι μόνο διάλεξε την Ελλάδα ως πρώτο σταθμό των επισκέψεων του στο εξωτερικό μετά την εκλογή του στη γαλλική προεδρία με προφανή συμβολισμό (ο Ομπάμα σίγουρα θα ζήλεψε την εικόνα του Μακρόν στην Πνύκα με φόντο την Ακρόπολη, όπου δεν τον άφησαν οι δικοί του σύμβουλοι να μιλήσει για λόγους ασφαλείας). Όχι μόνο έφερε μαζί του εκπροσώπους 39 γαλλικών επιχειρήσεων, ευπρόσδεκτους στο πλαίσιο του κυβερνητικού ανοίγματος στον κόσμο της επιχειρηματικότητας και των επενδύσεων. Αλλά και έδωσε στις δημόσιες δηλώσεις του την πιο ξεκάθαρη στήριξη στην ατζεντα της Αθήνας, ιδίως απέναντι στο ΔΝΤ.

    Δε θα μπορούσε ούτε ο ίδιος ο Τσίπρας να τα πει καλύτερα. Ο Μακρόν τόνισε ότι η τρίτη αξιολόγηση πρέπει να κλείσει στην ώρα της και χωρίς προβλήματα και πως η παρέμβαση του ΔΝΤ στα ευρωπαϊκά πράγματα συνιστά παραχώρηση κυριαρχίας, άρα ήρθε η ώρα να αντικατασταθεί από έναν ευρωπαϊκό θεσμό, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας.

    Το τελευταίο βέβαια το επιθυμεί και η Γερμανία. Στο μυαλό του Σόιμπλε φαίνεται πως έχει ωριμάσει η σκέψη για ένα "ευρωπαϊκό ΔΝΤ" ώστε να φύγει από τα προγράμματα ευρωπαϊκών χωρών το "κανονικό" ΔΝΤ, το οποίο έκανε την προεκλογική χάρη στη Μέρκελ να μην επιμείνει περισσότερο για το χρέος ούτε να αποχωρήσει, δεδομένου ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών έχει δεσμευτεί δημόσια για την παραμονή του και τη συμμετοχή του.

    Αλλά και στην Αθήνα πλέον, έχει ωριμάσει η σκέψη περί αποχώρησης του ΔΝΤ, καθώς στο θέμα για το οποιο έχει ευνοϊκές για την Ελλάδα θέσεις (δηλαδή το χρέος) το Ταμείο δεν επιμένει ποτέ, ενώ αντίθετα στα θέματα για τα οποία έχει αρνητικές για την Ελλάδα θέσεις (δηλαδή οι πάντα χειρότερες από αυτές των ευρωπαϊκών θεσμών προβλέψεις, τα μόνιμα αιτήματα για νέα δημοσιονομικά μέτρα και η εμμονή στα εργασιακά) το Ταμείο επιμένει πάντα μέχρι τέλους.

    Μήπως όμως το νέο "ευρωπαϊκό ΔΝΤ" θα είναι στην πραγματικότητα "γερμανικό ΔΝΤ"; Προφανώς η Γαλλια έχει ως στόχο (αυτο δηλαδή εκτιμά και η Αθήνα) να έχει εκείνη έλεγχο ή συν- έλεγχο του νέου ευρωπαϊκού μηχανισμού. Στοχος του Μακρόν είναι ξεκάθαρα να επανασυστήσει τον περίφημο "γαλλογερμανικό άξονα", τον άξονα πάνω στον οποίο ουσιαστικά χτίστηκε η ΕΕ απο τότε που ήταν μία τόση δα Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα. Και είναι προφανές ότι η Μέρκελ θέλει να τον αφήσει, φοβούμενη ενδεχομένως ότι μία αποτυχία του Μακρόν θα ανοίξει πια διάπλατα το δρόμο στη Λεπέν.

    Βέβαια ως γνωστόν, η ΕΕ δημιουργήθηκε για να καλύπτει την αδυναμία της Γαλλίας και τη δύναμη της Γερμανίας. Ακριβώς αυτό όμως είναι και το ζήτημα. Η επαναφορά του γαλλογερμανικού άξονα στο πλαίσιο μίας εξισορροπιστικής λογικής. Ο Μακρόν έχει κάθε πολιτικό λόγο να θέλει να δείξει στους Γάλλους ότι η Γαλλία στέκεται ξανά ως ισότιμος συνομιλητής απέναντι στη Γερμανία, χωρίς κατ' ανάγκην να συγκρουστεί μαζί της- εξάλλου τα τελευταία 500 χρόνια όποτε πολέμησε η Γαλλία με τη Γερμανία έχασε.

    Και η Αθήνα, όπου θα προτιμούσαν σαφώς για ιδεολογικούς λόγους το Μελανσόν (και οπωσδήποτε η στάση , ευελπιστεί ότι ο Μακρόν θα θελήσει να αποκτήσει σε σημαντικό βαθμό έλεγχο στη νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης, την οποία εξάλλου ο ίδιος φιλοδοξεί να διαμορφώσει. Ένας Ευρωπαίος υπουργός Οικονομικών, που θα μπορύσε να είναι Γάλλος, μία Βουλή της Ευρωζώνης που θα ελέγχει τον υπουργό Οικονομικών και άρα εμμέσως το Eurogroup, κανένας τρίτος που να αμφισβητεί τα στοιχεία της Eurostat. Θα πέσουν άλλωστε έτσι και οι μάσκες: Κανείς δε θα μπορεί να καλύπτεται πίσω από το ΔΝΤ και Γαλλία- Γερμανία θα πρέπει να τα βρουν χωρίς δικαιολογίες. Εάν συνεχίσουν κάποιοι να αγνοούν τους ευρωπαϊκούς λαούς, η κατάληξη δε θα είναι βέβαια καλή. Αλλά, η Ευρώπη θα επιλέξει εν τέλει την τύχη της.

  • Τι θα σημαίνει η πώληση των εταιρειών ύδρευσης στους Γάλλους

    Τι θα σημαίνει η πώληση των εταιρειών ύδρευσης στους Γάλλους

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-08 11:40:30 | Πηγή: News247

    Θα πρέπει να αποφασίσουμε κάποια στιγμή αν ο Εμανουέλ Μακρόν είναι φιλελεύθερο καπιταλιστικό ρομπότ και μίσθαρνο όργανο των τραπεζιτών ή ένας φιλέλληνας οραματιστής με σοσιαλιστικές κατά βάση αξίες και ατζέντα που συγκλίνει με τις προτάσεις που κατέθεσε ο Αλέξης Τσίπρας για εμβάθυνση της δημοκρατίας στην Ευρώπη. Επί του παρόντος βρισκόμαστε ευτυχώς εγγύτερα στην δεύτερη εκδοχή με τον Έλληνα Πρωθυπουργό να αποθεώνει τον Γάλλο πρόεδρο και κυρίως τους Γάλλους επενδυτές που τον συνοδεύουν.

    Ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει να έχει αλλάξει πλήρως άποψη για τις επενδύσεις και τη χρησιμότητά τους για την ανάπτυξη και την ευημερία της χώρας. Πολλοί σπεύδουν να τον κατηγορήσουν για μια ακόμη κολοτούμπα. Στη φάση όμως που βρίσκεται αυτή τη στιγμή η χώρα είναι πιο χρήσιμο να εστιάσουμε στο αποτέλεσμα της αλλαγής. Θα έχουμε χρόνο για κριτική.

    Η αλλαγή όμως της άποψης του Πρωθυπουργού και της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ για τις επενδύσεις, δεν βρίσκει δυστυχώς ανταπόκριση στο σύνολο των συντρόφων όπως έγραφα πρόσφατα. Δείτε το παράδειγμα του Βουλευτή Κυρίτση, ο οποίος δήλωσε προ διμήνου στον ΣΚΑΙ ότι: “Αρκετοί στον ΣΥΡΙΖΑ είμαστε αντίθετοι στην επένδυση στο Ελληνικό” (11 Ιουνίου). Προσθέστε σ’ αυτούς και τους συντρόφους που έμειναν πίσω μετά το μεγάλο ξεκαθάρισμα του καλοκαιριού του 2015. Άνθρωποι όπως ο Π. Λαφαζάνης που κυβέρνησαν και παρά λίγο να ρίξουν τη χώρα στα βράχια (όχι μόνο μέσω νομισματοκοπείου), χθες διαδήλωναν κατά του Μακρόν με κεντρικό σύνθημα “η Ελλάδα δεν πωλείται”.

    Η Κυβέρνηση λοιπόν θα έχει δύσκολο έργο για να ξεπεράσει τα εμπόδια που παλαιότερα η ίδια δημιουργούσε σε κάθε λογής επένδυση, ώστε τελικά να πείσει τον Μακρόν και τους επιχειρηματίες ότι τα λεφτά τους είναι ασφαλή στη χώρα μας. Ο Πρωθυπουργός ωστόσο διατυμπανίζει σε κάθε τόνο ότι προτίθεται να το κάνει, ανεξαρτήτως κόστους. Διαβεβαιώνουν περί τούτου και στελέχη που βρίσκονται πολύ κοντά του. Η παρουσία του στη φετινή ΔΕΘ, θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.

    Οι Γάλλοι επιχειρηματίες δεν είναι τίποτε κορόιδα. Τα γνωρίζουν ολ’ αυτά. Και το αντιεπενδυτικό παρελθόν του ίδιου του Πρωθυπουργού και το αντιδραστικό DNA της ελληνικής κοινωνίας και όλα. Αντιλαμβάνονται όμως το τεράστιο δυνητικό όφελος από την αξιοποίηση ελληνικών επιχειρήσεων που βρίσκονται σε ύπνωση αλλά και τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας. Στο ρίσκο τους συνυπολογίζουν τις πιθανές καθυστερήσεις και τις αντιδράσεις.

    Γνωρίζουν όμως ότι με σύμμαχο την αριστερή Κυβέρνηση και με την αυτοπροσδιοριζόμενη ως πιο φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία να μοιάζει ως φαβορί για τις επόμενες εκλογές, αξίζει να προσπαθήσουν.

    Το παράδειγμα των εταιρειών ύδρευσης, οι οποίες διαχρονικά ενδιαφέρουν τη Γαλλική εταιρεία Suez είναι ενδεικτικό. Το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής έχει εγκρίνει τον περασμένο Μάιο την πώληση ποσοστού 23% της ΕΥΑΘ και του 11% της ΕΥΔΑΠ. Θεωρητικά πρόκειται για μια μικρή συμμετοχή που δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει κανέναν σοβαρό επενδυτή. Στην Κυβέρνηση όμως φημολογείται ότι εξετάζουν το ενδεχόμενο να παραχωρήσουν και τη διοίκηση μαζί με τα προαναφερθέντα ποσοστά. Μια απόφαση που αν ληφθεί -και δη από μια αριστερή Κυβέρνηση- αλλάζει άρδην τα δεδομένα.

    Εδώ που τα λέμε είναι γελοίο να σκέπτεται κανείς ότι οι διοικήσεις που τοποθετούν τα κόμματα στις εισηγμένες εταιρείες ύδρευσης θα τα καταφέρουν καλύτερα από τους ειδικούς ενός παγκόσμιου κολοσσού. Αν οι κυβερνήσεις θέλουν να ασκούν κοινωνική πολιτική θα μπορούν να το κάνουν. Διακριτά όμως από τις επιχειρήσεις και σίγουρα όχι με τα χρήματα των μετόχων.

     

    Η περίπτωση των εταιρειών ύδρευσης είναι πιο εμβληματική ακόμη και από το Ελληνικό, για την αλλαγή σελίδας που προαναγγέλλει ο Πρωθυπουργός. Οι αντιδράσεις θα είναι πιθανότατα εντονότερες καθώς επηρεάζουν σχεδόν τα 2/3 των πολιτών. Η προπαγάνδα έχει πείσει μεγάλο μέρος του κόσμου ότι με τους ειδικούς το νερό θα γίνει σώνει και ντε είδος πολυτελείας. Η ολοκλήρωση τέτοιων αποκρατικοποιήσεων όμως -αν και εφ’ όσον συμβούν- θα είναι το απόλυτο μήνυμα προς τους επενδυτές. Τότε πράγματι θα αισθανθούν ασφάλεια.

    Κάτι τέτοιο θα έχει σαν συνέπεια να αυξηθεί το ενδιαφέρον και συνακόλουθα και τα τιμήματα που θα προσφέρονται. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, είναι μονόδρομος για τη χώρα αλλά και για τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα. Ο Πρωθυπουργός απώλεσε σχετικά εύκολα το προφίλ του επαναστάτη με τον στείρο αντιδραστικό λόγο που καταγγέλλει “τα πάντα όλα”. Το να κάνει πίσω μετά από όλες αυτές τις υποχωρήσεις που έκανε δεν μοιάζει λογική επιλογή. Για να προχωρήσει όμως θα πρέπει να έρθει σε ευθεία ρήξη με το 3% και τα φαντάσματα του παρελθόντος. Αυτό θα είναι το απόλυτο crash test για την τελική ιδεολογική ήττα των κατ’ επάγγελμα αντιδραστικών που θα παραμείνουν γραφικοί να φωνάζουν “όχι στο ξεπούλημα”. Κανείς όμως δεν θα τους παίρνει τότε στα σοβαρά.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Ο "φίλος" Πιέρ υπόσχεται "μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος"

    Ο "φίλος" Πιέρ υπόσχεται "μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος"

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-07 13:32:27 | Πηγή: News247

    Ο Πιέρ Μοσκοβισί, ο επίτροπος αρμόδιος για οικονομικά θέματα, τις τελευταίες ημέρες ήταν φίλος της Ελλάδας. Ήταν άλλωστε ιδιαίτερα φιλικές οι δηλώσεις τους σχετικά με τον “σκανδαλώδη τρόπο λήψης αποφάσεων επί του ελληνικού προγράμματος προσαρμογής”. Ήταν μια πλήρης δικαίωση κάθε αντιμνημονιακού και άφηναν περιθώρια για να οργιάσουν εκ’ νέου τα  σενάρια συνωμοσίας σχετικά με τα “κέντρα λήψης αποφάσεων”.

    Αυτές οι φιλίες όμως δεν κρατούν για πολύ. Ο επίτροπος (αφού τον άδειασε η Κομισιόν για την προηγούμενη τοποθέτησή του) επέστρεψε με μια δήλωση που προσγειώνει στην πραγματικότητα όσους θεώρησαν ότι με κάποιον μαγικό τρόπο “ξεμπερδέψαμε με τα μνημόνια”. Όπως τον Χρήστο Σπίρτζη για παράδειγμα, που μιλώντας πρόσφατα στην Αμφιλοχία δήλωσε ότι “τον Αύγουστο του επόμενου χρόνου η χώρα θα είναι έξω από τα μνημόνια” (26 Ιουλίου 2017). Ή τον Αλέκο Φλαμπουράρη που δήλωσε ότι: “Οι κάνουλες θα ανοίξουν τον Αύγουστο του '18 που θα βγούμε από το μνημόνιο” (ΣΚΑΙ 3 Σεπτεμβρίου 2017).

    Αντίθετα ο Πιέρ Μοσκοβισί ξεκαθάρισε χθες ότι θα υπάρχει “πλαίσιο εποπτείας μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος”. Για τους περισσότερους θεωρείται φυσιολογικό το να εποπτεύουν οι δανειστές το που ξοδεύεις τα χρήματά σου μέχρι να ξεχρεώσεις τα τεράστια δάνεια, κάτι που δεν θα συμβεί το 2018. Στην Ελλάδα αντίθετα έχει αναπτυχθεί μια τεράστια παραφιλολογία ακόμη και σχετικά με το αν πρέπει να αποπληρωθούν τα δανεικά. Δεδομένου μάλιστα του γεγονότος ότι “του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει”, η υπηρεσία που προσφέρει ο επίτροπος με τέτοιες δηλώσεις κινείται προς την κατεύθυνση του αντιευρωπαϊσμού και της πόλωσης. Από τη μία κατακρίνει τον τρόπο λήψης αποφάσεων και από την άλλη λέει ότι η επιτροπεία θα συνεχιστεί. Με τον τρόπο του ερεθίζει τα αντιμνημονιακά αντανακλαστικά των Ελλήνων.

    Δεν μπορεί φυσικά να πει ψέματα. Η χώρα θα συνεχίσει να δίνει λογαριασμό στους δανειστές για το τι κάνει με τα δημοσιονομικά της. Μπορεί κάτι τέτοιο να χαλάει το αφήγημα περί επιτυχούς εξόδου απ’ τα μνημόνια αλλά την ίδια ώρα μας εξοικειώνει με την κατάσταση που θα συνεχίσει να επικρατεί στη χώρα, είτε με αυτή είτε με άλλη Κυβέρνηση.

    Ιδίως καθώς αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τη φράση του, θα κατανοήσει ότι η επιτροπεία θα συνεχιστεί “μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος”. Ήτοι ακόμη και αν η Κυβέρνηση κινηθεί πράγματι γρήγορα προς την κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων και συνεχίσει τη δημοσιονομική προσαρμογή, εποπτεία θα υπάρχει. Ακόμη και αν κατορθώσει να επιτύχει τον στόχο που έχει προσδιορίσει ο Πρωθυπουργός για “καθαρή έξοδο” στις αγορές το καλοκαίρι του 2018. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι η χώρα θα πρέπει να ανακτήσει πλήρως την εμπιστοσύνη των επενδυτών και θα μπορεί να δανειστεί δίχως δεκανίκια.

    Με αυτό το δεδομένο, κανείς δεν θέλει να σκέπτεται τι θα συμβεί σε κάθε άλλη περίπτωση. Αν δηλαδή τελικά η χώρα δεν κατορθώσει να πείσει τους διεθνείς επενδυτές και χρειαστεί ο “δανεισμός” να γίνει με “ενέχυρο” μια προληπτική πιστοληπτική γραμμή, κάτι που σημαίνει περισσότερες υποχρεώσεις προς τους δανειστές. Ακόμη χειρότερα στο απευκταίο σενάριο που δεν θα μπορεί να πείσει κανέναν και τελικά υποχρεωθεί να λάβει νέα δάνεια που θα συνεπάγονται νέες υποχρεώσεις. Δηλαδή ένα νέο μνημόνιο.

    Ακόμη όμως και το καλύτερο σενάριο της “καθαρής εξόδου” δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την Κυβέρνηση. Ακόμη και αν τον Αύγουστο του 2018 η Κυβέρνηση Συριζα-ΑΝΕΛ τα έχει όλα “καλώς καμωμένα”, ουδείς μπορεί να εγγυηθεί ότι η κατάσταση στις διεθνείς αγορές θα είναι τέτοια που θα επιτρέπει τον δανεισμό με ρεαλιστικά επιτόκια. Το αυτό ισχύει και για οποιαδήποτε άλλη Κυβέρνηση σε μια χώρα που συνεχίζει να ταλαιπωρείται από παθογένειες.

    Υπ’ αυτή την έννοια, ότι δηλαδή μετά από τόσα χρόνια μνημονίων και προσαρμογής δεν κατορθώνουμε να αλλάξουμε όλ’ αυτά που μας οδήγησαν στην ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας, η επιτροπεία να είναι είναι μια πικρή λύση στο πρόβλημα. Σύσσωμο όμως το πολιτικό σύστημα της χώρας έχει πείσει τους πολίτες ότι πρόκειται για κάτι απαράδεκτο. Λες και οι πολιτικοί δεν φέρουν καμία ευθύνη και πρέπει να τους δώσουμε εν’ λευκώ ξανά τη διαχείριση για να μας χρεώσουν με μερικές εκατοντάδες δισεκατομμύρια ακόμη. Παραδοχές όπως εκείνη του ΔΝΤ με τους λάθος πολλαπλασιαστές ή η πρόσφατη του Μοσκοβισι περί σκανδάλου στη λήψη αποφάσεων, υπερτονίζονται και σε όλους αυτούς αποδίδεται η αποτυχία. Εμείς βγάζουμε την ουρά μας απ’ έξω.

    Με την Ανγκελα Μέρκελ να σπρώχνει προς μια κεντρική οικονομική διαχείριση της Ε.Ε. λίγες μέρες πριν τις Γερμανικές κάλπες. Η κατεύθυνση της Ευρωπαικής ολοκλήρωσης, μοιάζει να είναι η επικρατέστερη. Κακά τα ψέματα το ισχύον μοντέλο δεν μοιάζει σταθερό και οι ηγέτιδες δυνάμεις της γηραιάς Ηπείρου, έστω και αγκομαχώντας, θα το αλλάξουν. Τότε η επιτροπεία θα είναι μόνιμη, για όσους τουλάχιστον μετέχουν στην ένωση. Η εποχή της ασυδοσίας που οδήγησε τη χώρα στον γκρεμό δεν μοιάζει με κανέναν τρόπο πιθανή να συμβεί ξανά. Και είναι βέβαιο ότι το παλαιό πολιτικό σύστημα της δικής μας χώρας δεν θα παραδοθεί αμαχητί.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Η ΝΔ κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της

    Η ΝΔ κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βαγγέλης Δεληπέτρος | Ημερομηνία: 2017-09-07 07:48:01 | Πηγή: News247

    Έχουμε αρχίσει να ξεχνάμε τα ελληνικά μας. Ή, οι λογογράφοι των πολιτικών είναι τόσο προσηλωμένοι στην προσπάθεια να φτιασιδώσουν κάθε φράση που εκφέρεται ώστε να είναι αρκούντως τηλεοπτική που στο τέλος χάνεται κάθε ουσία και απομένει ένα τίποτα που προσπαθεί να παραστήσει ότι είναι κάτι.

    Χτες λοιπόν, ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης δήλωσε ότι “Στη σημερινή εποχή δεν είναι εύκολο να είναι κανείς αρεστός σε όλους”. Για αυτό, είπε, ανεβαίνοντας στη ΔΕΘ, “δεν θα προδικάσω ένα πλέγμα ακοστολόγητων και μαξιμαλιστικών προτάσεων μόνο και μόνο για να είμαι αρεστός και ευχάριστος στο εθνικό ακροατήριο”.

    Προφανώς ο κ. Μητσοτάκης, ο λογογράφος του ή και οι δύο, μπερδεύουν το “όλοι” με το “πολλοί” ή το “περισσότεροι”. Διότι πολύ σπάνια κάποιος είναι αρεστός σε .όλους. Αυτό δηλαδή που ο πρόεδρος της ΝΔ θεωρεί ότι συμβαίνει στη “σημερινή εποχή” συνέβαινε πάντοτε! Ο Γεώργιος Παπανδρέου λόγου χάριν, μπορεί να αποκλήθηκε “Γέρος της Δημοκρατίας”, μπορεί να υπήρξε ιδιαιτέρως δημοφιλής σε κάποια φάση, μπορεί να έγινε πρωθυπουργός με μεγάλο ποσοστό αλλά αρεστός “σε όλους” δεν ήταν ποτέ, άλλοτε αδίκως κι άλλοτε δικαίως.

    Προφανώς αυτό ισχύει και για τον Ανδρέα, και για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και πολύ περισσότερο για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Άρα, ας αφήσουμε στην άκρη την αδιέξοδη συζήτηση για το ποιος και πότε μπορεί “να είναι αρεστός σε όλους” και ας επιστρέψουμε στην ουσία. Αρνούμενος ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτό που ούτως ή άλλως αδυνατούσε να κάνει, να αρέσει δηλαδή σε όλους, επιλέγει να αρέσει σε... ορισμένους. Αλλά για να μην χαλάσει η γαλάζια μανέστρα αποφεύγει επιμελώς να μας ενημερώσει ποιοι είναι αυτοί οι “ορισμένοι” στους οποίους αποφάσισε τελικά να είναι αρεστός.

    Για να αποφύγει λοιπόν να ανοίξει περαιτέρω αυτή η συζήτηση και αφού έδωσε την μπάλα στους αντιπάλους του, άρχισε να μπουρδουκλώνει την συζήτηση, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως πραγματιστής που θα κάνει “αυτό που (υποτίθεται ότι) ζητούν οι Έλληνες σήμερα”, δηλαδή “τεκμηριωμένες και συγκεκριμένες προτάσεις”, τις οποίες όμως, -άλλη μια φορά- απέφυγε να τις παρουσιάσει.

    Από το πολύ φτιασίδωμα όμως και από τις υπερβολικές ασκήσεις ισορροπίας μεταξύ αυτού που λέγεται και αυτού που υπονοείται αλλά δεν ονοματίζεται, ο λόγος του αρχηγού της ΝΔ αποκτάει ρωγμές και από αυτές τις ρωγμές ξεπηδά ξανά η ουσία.

    Γιατί όταν ο κ. Μητσοτάκης, που θέλει να αρέσει σε “ορισμένους” που δεν εξηγεί ποιοι είναι, μιλά για “συγκεκριμένες προτάσεις” που επιμελώς δεν τις συγκεκριμενοποιεί, αλλά συμπληρώνει, σαν μόλις εκείνη την στιγμή να το σκέφτηκε και σαν να είναι το φυσικότερο πράγμα του κόσμου, ότι αυτές οι προτάσεις “μπορεί μερικές φορές να συνεπάγονται και ορισμένες δύσκολες επιλογές”, η συζήτηση ξαναρχίζει υπό άλλους όρους.

    Γιατί όταν ένας πολιτικός μιλάει για “δύσκολες (μελλοντικές) επιλογές” στην Ελλάδα των περικοπών, της ανεργίας και της ανέχειας, δεν μπορεί παρά να εννοεί και άλλες περικοπές και άλλη ανεργία και άλλη ανέχεια.

    Αλλά τότε, προς τι η προσπάθεια να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό του;

    *O Βαγγέλης Δεληπέτρος είναι δημοσιογράφος

  • Το Τραγάκειον άγος

    Το Τραγάκειον άγος

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Σταμάτης Ζαχαρός | Ημερομηνία: 2017-09-06 13:13:28 | Πηγή: News247

    Πριν από κάνα δυο μήνες, η ηγεσία της ΝΔ αποφάσισε να ασχοληθεί με μερικούς δεινόσαυρους της πολιτικής που έχουν κατσικωθεί στην δεξιά παράταξη και πλήττουν την εικόνα ανανέωσης που  επιχειρεί να προσδώσει ο Μητσοτάκης. Η δύσκολη δουλειά ανατέθηκε σε αρμόδιο στέλεχος με ειδικότητα στις επικίνδυνες αποστολές. Πρότεινε λοιπόν στον δεινόσαυρο να αποσυρθεί διακριτικά, αφήνοντας χώρο για το δεινοσαυράκι του που ενδιαφέρεται για την πολιτική. Του έθεσε δε ως προϋπόθεση να αποδείξει ο νεοσσός την αξία του στα αρμόδια όργανα. Ο δεινόσαυρος μούγκρισε και κατόπιν απάντησε αρνητικά και αρκετά αθυρόστομα.

    Το γεγονός εξόργισε μεν την ομάδα εργασίας αλλά έκριναν ότι δεν είναι καιρός για να ανοίξουν μέτωπο. Έτσι η επιχείρηση ανανέωσης μπήκε προς το παρόν στην κατάψυξη, με στόχο να αποψυχθεί αιφνιδιαστικά σε κατάλληλο χρόνο, ήτοι πιο κοντά στις εκλογές. Τότε που θα είναι δύσκολο σε οποιονδήποτε να προκαλέσει εσωστρέφεια και τσακωμούς στην παράταξη.

    Ο πατήρ Τραγάκης, έμπειρος πολιτικά, ενδέχεται να κατάλαβε τις προθέσεις περί αιφνιδιασμού και θέλησε να προκαταλάβει τις πιθανές εξελίξεις. Όπως απεδείχθη, έκανε το μοιραίο λάθος. Έχρισε το γιο του διάδοχο με μια ανακοίνωση-ύμνο στο νεποτισμό. Ο σχεδιασμός της ανανέωσης πήγε περίπατο και ο Μητσοτάκης έπρεπε να αντιδράσει άμεσα, γνωρίζοντας πως ότι και αν αποφάσιζε, θα είχε κάτι να χάσει. Αδειάζοντας τους Τραγάκηδες, θα έχανε μαζί και τους “πελάτες” τους.

    Επέλεξε το ορθό. Να ξηλώσει δηλαδή τους εκλογικούς τσιφλικάδες της Β’ Πειραιά κάνοντας πράξη τα όσα κατά καιρούς έχει αναφέρει περί νεποτισμού και οικογενειοκρατίας. Ταυτόχρονα -αν και εκτός σχεδιασμού- να στείλει και ένα μήνυμα προς τους καρεκλοκένταυρους της παράταξης. Κουμάντο κάνει ο ίδιος και τα όργανα.

    Η απόφασή του ξεσήκωσε -όπως αναμένετο- θύελλα αντιδράσεων. Πρωτίστως από τους πολιτικούς αντιπάλους του Κυριάκου Μητσοτάκη. Οι οποίοι, ενώ δικαιολογούν εξόφθαλμες περιπτώσεις οικογενειοκρατίας με κάθε λογής απίθανα επιχειρήματα περί “αγωνιστικού παρελθόντος”, υποστηρίζουν ότι ο Μητσοτάκης υποκρίνεται. Ακόμη χειρότερα τον κατηγορούν ότι αποτελεί το απαύγασμα του νεποτισμού καθώς έγινε πρόεδρος με εφόδιο το επώνυμό του.

    Ξεχνούν βεβαίως σκόπιμα ότι ο Μητσοτάκης κέρδισε -όντας αουτσάιντερ- σε μια εσωκομματική διαδικασία την οποία ουδείς αμφισβήτησε. Κυρίως όμως ξεχνούν ότι το όνομα Μητσοτάκης για την ΝΔ δεν είναι εφόδιο. Το ίδιο κατεστημένο των δεινοσαύρων υπονόμευσε τον πατέρα του και δεν τον άφησε να κυβερνήσει ασκώντας εσωκομματική αντιπολίτευση με αριστερίστικα επιχειρήματα που διαχρονικά ήταν της μόδας σε όλα τα κόμματα.

    Αν  ο πρόεδρος της ΝΔ υποκρίνεται τον μεταρρυθμιστή ή όχι θα φανεί σύντομα, όταν έρθει η ώρα να καταρτίσει τις λίστες. Μέχρι τότε όμως έχει δικαίωμα να υποστηρίζει ότι τόλμησε να κάνει αυτό που σχεδόν όλοι οι πολιτικοί αποφεύγουν. Με δικαιολογίες και υπεκφυγές, φροντίζουν τους “δικούς τους ανθρώπους”, την ίδια ώρα που κατακεραυνώνουν την οικογενειοκρατία και τον νεποτισμό. Και δεν αναφέρομαι μόνον στον ΣΥΡΙΖΑ. Θυμίζω τις πύρινες εξαγγελίες Λεβέντη περί rotation των βουλευτών που ατόνησαν όταν ο πρόεδρος κατάλαβε ότι αν κάθε έξι μήνες αλλάζεις βουλευτές, δεν είσαι κοινοβουλευτικό κόμμα αλλά η ΑΕΚ του Χιμένεθ.

    Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία όμως είναι ότι ο Τραγάκης προχώρησε στη διαδοχή με απίστευτη άνεση. Το θεώρησε σαν κάτι φυσικό και αυτό είναι το πρόβλημα. Μετά από 7 χρόνια μνημονίων και θεωρητικά απαξίωσης των παλαιοκομματικών τακτικών, υπάρχουν Τραγάκηδες που δεν έχουν καταλάβει τίποτε. Πιθανόν να συμβαίνει διότι υπάρχουν πολίτες που τους υποστηρίζουν. Ψηφοφόροι που θα ψήφιζαν ακόμη και τη γάτα του Τραγάκη, αν είχε το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

    Η κίνηση Μητσοτάκη είναι υψηλού ρίσκου. Η παλιά φρουρά χθες βράδυ είχε δύσκολο ύπνο. Τους τριβελλίζει το μυαλό η ιδέα ότι ο πρόεδρος θα τους “κόψει” λίγο πριν την κάλπη, την ώρα που δεν θα μπορούν να αντιδράσουν. Καθώς πολλοί απ’ αυτούς είναι παλιές καραβάνες και παίζουν τη μικροπολιτική στα δάχτυλα, το επόμενο διάστημα αναμένονται εχθροπραξίες. Θέλουν να δείξουν στον “μικρό” ποιος κάνει κουμάντο στην παράταξη. Κάποιοι ίσως επιχειρήσουν να μετακομίσουν και σε διπλανά μαγαζιά, παίρνοντας μαζί και την πελατεία τους.

    Ο Μητσοτάκης επέλεξε να κινηθεί επιθετικά όταν χρειάστηκε. Ίσως να χάσει ψήφους από τους ταγμένους πελάτες των Τραγάκηδων. Αν πράγματι όμως εννοεί όσα λέει για τις μεταρρυθμίσεις, αυτές τις ψήφους δεν τις χρειάζεται. Μαζί τους έρχεται και η ομηρεία των ρουσφετιών που συνήθως ζητούν ως αντάλλαγμα για την τυφλή υποταγή τους. Κυρίως όμως δεν μπορεί ο Μητσοτάκης όντας ακόμη στην αντιπολίτευση να είναι ανακόλουθος μεταξύ όσων λέει και πράττει.

    Υ.Γ.

    Αυτός που αδικήθηκε περισσότερο από τις ενέργειες του Γ. Τραγάκη είναι ο γιος του, ο οποίος εξ’ αιτίας του πατέρα του θα χάσει καθώς φαίνεται την ευκαιρία να παλέψει ο ίδιος για μια θέση στην πολιτική ή τουλάχιστον θα χρειαστεί να αγωνιστεί ακόμη πιο σκληρά για να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα.

    *Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

  • Σιγά μην ψηφίζουμε και με like σε λίγο

    Σιγά μην ψηφίζουμε και με like σε λίγο

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Βίκυ Σαμαρά | Ημερομηνία: 2017-09-06 12:20:45 | Πηγή: News247

    Κεντροαριστερά, νέα ή παλιά, χωρίς συγκρούσεις και μαχαιρώματα, δε γίνεται. Μαχαιρώματα δεν έχουμε ακόμη, αλλά μετά τα πρώτα χαμόγελα και τις χαρές για το πλήθος υποψηφιοτήτων για την αρχηγία του νέου φορέα, ήρθε ο πρώτος καυγάς χθες με την ηλεκτρονική ψηφοφορία.

    Για την ακρίβεια αντικείμενο διαφωνίας δεν είναι αυτή καθεαυτή η ηλεκτρονική ψηφοφορία, όσο το εάν θα υπάρξει πριν την ψηφοφορία υποχρέωση αυτοπρόσωπης παραλαβής του κωδικού pin από αυτούς που θα συμμετάσχουν στη διαδικασία εξ αποστάσεως.

    Όσοι διαφωνούν, υποστηρίζουν ότι αυτό θα δυσκόλευε ΑΜΕΑ και κυρίως τους Έλληνες που τα τελευταία χρόνια μετανάστευσαν στο εξωτερικό, υποστηρίζοντας ότι το αδιάβλητο της διαδικασίας μπορεί να διασφαλιστεί με την καταγραφή αριθμού ταυτότητας, διαβατηρίου, πιστωτικής κάρτας.

    Εκ πρώτης όψεως ακούγεται πολύ μοντέρνο. Να ψηφίζουμε ψηφιακά, χωρίς καν να χρειαστεί να πάμε το αναλογικό σαρκίο μας ούτε μία φορά επί τόπου. Σε λίγο να ψηφίζουμε και με like στο facebook, με καρδούλες, θυμωμένα προσωπάκια και lol.

    Για τα ΑΜΕΑ είναι προφανές ότι μπορεί να βρεθεί ειδική λύση και προφανώς πρέπει να βρεθεί. Όμως καίτοι είναι σαφές ότι η κοινωνία μας γίνεται όλο και περισσότερο μία κοινωνία ψηφιακή, με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να μετατρέπονται σε πεδίο της καθημερινότητας και ακόμη και της οικονομικής και πολιτικής δραστηριότητας, υπάρχει ένα θέμα.

    Το θέμα αυτό έγκειται στην αντίληψη περιορισμού της ουσιαστικής συμμετοχής του πολίτη σε δράσεις και της αντικατάστασης της από ένα sms ή ένα like. Της μετατροπής της πολιτικής συζήτησης σε μία ψηφοφορία α λα survivor. Δε χρειάζεται πια να έρθεις σε επαφή με άλλους πολίτες, να ζυμωθείς, να ακολουθήσεις διαδικασίες, να βγεις στο δρόμο. Αρκεί ένα κλικ για σένα απλέ πολίτη και άσε μετά τους άλλους, τους εκλεκτούς, να αποφασίζουν.

    Προφανώς η υποφαινόμενη ως αρχισυντάκτρια σε μία ιστοσελίδα, δεν πάσχει από τεχνοφοβία. Ούτε όμως και από τεχνολατρεία. Χώρια που, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση υπάρχει ένα ζήτημα: Οποιος για παράδειγμα δεν έχει πρόσβαση σε internet ή δεν έχει αναπτύξει τις ψηφιακές του ικανότητες, δεν έχει θέση σε αυτή την τεχνολογική δημοκρατία; Θα μου πείτε, όποιος είναι ψηφιακά αναλφάβητος πλέον, μένει πίσω σε πάρα πολλούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας. Όμως το ζήτημα παραμένει: Μπορεί ένα like να υποκαταστήσει την πολιτική συμμετοχή;

    *Η Βίκυ Σαμαρά είναι αρχισυντάκτρια πολιτικού του News 24/7.

  • Κληρονομικός κοινοβουλευτισμός

    Κληρονομικός κοινοβουλευτισμός

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Παύλος Μεθενίτης | Ημερομηνία: 2017-09-06 11:07:27 | Πηγή: News247

    «Έχω πάρει ήδη την απόφασή µου, την οποία έχω γνωστοποιήσει στον πρόεδρο του κόμματος και την έχει αποδεχτεί. Στις επόμενες εκλογές, υποψήφιος, αντί για μένα, στη Β’ περιφέρεια Πειραιά -που με τίμησε από το 1974 και έτσι είμαι ο αρχαιότερος βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου, έχοντας εκλεγεί 13 φορές- θα είναι ο γιος μου, Παναγιώτης, ο οποίος είναι διδάκτωρ πολιτικός μηχανικός και έχει πέντε παιδιά...»

    Αυτά δήλωσε στα «Παραπολιτικά» ο Γιάννης Τραγάκης και έπεσαν όλοι να τον φάνε – και γιατί, παρακαλώ; Επειδή δήλωσε ευθαρσώς μια αλήθεια, ένα γεγονός; Επειδή φώναξε με παρρησία σαν το παιδί στο παραμύθι πως ο βασιλιάς είναι γυμνός, επειδή υποστηρίζει τον Κληρονομικό Κοινοβουλευτισμό, το πολιτικό σύστημα που πραγματικά ισχύει στην χώρα μας; Ήταν αυτός λόγος για τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας να αποκλείσει από τις λίστες των υποψηφίων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας το γιο του κ. Τραγάκη, που στο κάτω - κάτω είναι «διδάκτωρ πολιτικός μηχανικός κι έχει και πέντε παιδιά»...;

    Πώς ονομάζεται είπαμε ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Κυριάκος Μητσοτάκης; Μητσοτάκης... Αυτό κάτι μου θυμίζει. Όπως κάτι μου θυμίζει το επώνυμο του Γιώργου Παπανδρέου, της Φώφης Γεννηματά, του Κώστα Μπακογιάννη, του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, της Όλγας Κεφαλογιάννη ή του Σίμου Κεδίκογλου. Αναφέρω όλα αυτά τα ονόματα τελείως δειγματοληπτικά, γιατί αν επεκταθούμε και στους όχι και τόσο προβεβλημένους βουλευτές, που άφησαν την έδρα τους στον γιο ή την κόρη, μέσα στον εικοστό αιώνα ας πούμε, θα ξημερώσουμε.

    Μήπως όλοι αυτοί δεν κληρονόμησαν τη πολιτική πελατεία του γονιού τους; Και βέβαια, υπάρχει καμιά αμφιβολία πως πολλοί από αυτούς τους αρχοντογεννημένους γόνους πολιτικών, εάν δεν έφεραν υπερηφάνως το οικογενειακό επώνυμο, δεν θα έβλεπαν το Κοινοβούλιο ούτε με τηλεσκόπιο; Έχει κανείς καμιά αντίρρηση πως ένα μεγάλο ποσοστό από τους πορφυρογέννητους που συνεχίζουν την οικογενειακή δυναστεία, ούτε περίπτερο δεν θα διοικούσαν εάν δεν λέγονταν όπως λέγονταν και ονομάζονταν απλώς Καραμπούρδογλου, ας πούμε;

    Δηλαδή έσταξε η ουρά του γαϊδάρου..; Μας πείραξε ο Τραγάκης επειδή είπε ανοιχτά πως αφήνει την πολιτική του περιουσία στον γιο του; Όλοι αυτοί που κάνουν σαν Αρσακειάδες ενώπιον επιδειξία, δεν έχουν ξανακούσει τη λέξη οικογενειοκρατία, δεν ξέρουν τί σημαίνει εκλογικό καπετανάτο και πολιτικό τζάκι,  δεν είναι εξοικειωμένοι με το πολίτευμα του κληρονομικού κοινοβουλευτισμού;

    Ρητορική η ερώτηση – ασφαλώς και τα γνωρίζουν όλα αυτά, εφόσον είναι προϊόντα αυτού του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, στο οποίο οι άνθρωποι, όπως εσείς κι εγώ, μεταβιβάζονται ως προικώες ψήφοι στους κληρονόμους του τοπικού Κοτζάμπαση... Ασφαλώς τα ξέρουν καλά όλα αυτά, αλλά να, πάντα θα υπάρχει ένας απρόβλεπτος Τραγάκης, αδέξιος και φιλαλήθης, που θα κατεβάζει με την μπρουταλιτέ του τον φερετζέ του κάλπικου πολιτικού καθωσπρεπισμού.

  • Το ανορθόδοξο άλμα

    Το ανορθόδοξο άλμα

    Κατηγορία: Γνώμες | Συντάκτης: Χάρης Παυλίδης | Ημερομηνία: 2017-09-06 07:44:49 | Πηγή: News247

    Η κυβέρνηση έχασε πολύτιμο χρόνο και σπατάλησε υπερδιπλάσιο από αυτόν που έχασε για να καταλάβει ότι η ανάπτυξη δεν είναι κάτι υπερκόσμιο που κάθε φορά τίθεται ως υπαρξιακό ζήτημα. Ευτυχώς το κατάλαβε έστω και αργά. Γιατί εδώ που τα λέμε η προσπάθεια του πρωθυπουργού μπορεί να είναι καλοδεχούμενη αλλά όσα προηγήθηκαν δημιούργησαν στη κοινωνία σοβαρά προβλήματα. Και όσο και αν οι προθέσεις είναι καλές, η εικόνα της χώρας δεν αλλάζει με επισκέψεις και λόγια συμπάθειας σε όσους επιχειρούν σ' ένα τοξικό οικονομικό περιβάλλον.

    Ούτε βέβαια αλλάζει την πραγματικότητα που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, αλλά και αμειβόμενοι με μισθούς αναπτυσσόμενης χώρας του... τέταρτου(ούτε καν του τρίτου κόσμου). Βέβαια καλό είναι να μη τα ρίχνουμε όλα στον Αλέξη Τσίπρα. Όμως καλώς ή κακώς αυτός είναι ο πρωθυπουργός και οι όποιες αναφορές στα λάθη των προηγουμένων δεν έχουν πρακτική σημασία.

    Εν ολίγοις υπάρχει κυβέρνηση και μάλιστα μας διαβεβαιώνει ότι θα υπάρχει μέχρι να εξαντλήσει τα χρονικά περιθώρια που ορίζει ο συνταγματικός νομοθέτης. Σ' αυτό το πλαίσιο αν κάτι έχει σημασία για τους πολίτες δεν είναι τι έκανε τα προηγούμενα χρόνια η αντιπολίτευση, αλλά τι κάνει η κυβέρνηση και πως αντιδρά η αντιπολίτευση στην ασκούμενη κυβερνητική πολιτική. Συνεπώς η κυβέρνηση θα κριθεί για όσα έγιναν και όσα γίνονται, όπως ακριβώς κρίθηκε η αντιπολίτευση όταν κυβερνούσε. Άρα στο "παιχνίδι" της δημοκρατίας το ζητούμενο είναι αφενός η εικόνα που εκπέμπει η αντιπολίτευση μέσα από το έργο που παράγουν τα στελέχη της και αφετέρου η αξιοπιστία των προτάσεων της.  

    Η γενικότερη αίσθηση είναι ότι η αντιπολίτευση δεν εισπράττει το σύνολο της κυβερνητικής φθοράς. Όταν ένα μεγάλο μέρος του δείγματος δηλώνει αναποφάσιστο, παρά τη δεδομένη κυβερνητική ανεπάρκεια σε όλους τους τομείς, η αντιπολίτευση οφείλει να προβληματισθεί και να αναζητήσει τα αίτια προκειμένου να φθάσει στον εντοπισμό και στην επίλυση του προβλήματος. Ενδεχομένως να βοηθούσε την αντιπολίτευση το αυτονόητο, ότι τα κόμματα υπάρχουν όχι μόνο ως μηχανισμοί εξουσίας αλλά κυρίως ως φορείς έκφρασης των λαϊκών συμφερόντων. Να το πω κυνικά, το "προϊόν" που παράγουν και κυκλοφορεί στην αγορά πρέπει να αρέσει και να καλύπτει τις ανάγκες τους ώστε να το αγοράσουν. Κυρίως να μην αφορά ένα συγκεκριμένο αγοραστικό κοινό, αλλά όσο γίνεται περισσότερους "καταναλωτές". Θα πείτε ο ΣΥΡΙΖΑ "πούλησε" γιατί το "προϊόν" ανταποκρίνονταν σ' αυτό που ζητούσε ο κόσμος; Ακριβώς γι αυτό. Το γεγονός ότι σήμερα δεν "πουλάει" απαντάει σ' αυτό που ακριβώς οφείλει να κάνει η αντιπολίτευση. Αρκεί αυτό να έχει διάρκεια και να αντέχει στο χρόνο. Και επειδή καλές είναι οι διαπιστώσεις αλλά καλό είναι να γίνονται και προτάσεις, θα πρότεινα στον Κυριάκο Μητσοτάκη να σκεφθεί "ανορθόδοξα" πριν κάνει το άλμα. Όπως ο Φόσμπερι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του '68 στο Μεξικό. Μέχρι τότε οι άλτες περνούσαν το ύψος στρέφοντας το σώμα τους προς τον πήχη. Εκείνος πέρασε τον πήχη στρέφοντας προς αυτόν την πλάτη του. Σκέφθηκε ανορθόδοξα και πέτυχε να αλλάξει τα δεδομένα.

    *Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

    πηγή φωτογραφίας: AP/SAL J. VEDER

           

Σπόνσορες

φιλοξενία ιστοσελίδας




Live News

  • Γίνεται φόρτωση των τελευταίων νέων σε πραγματικό χρόνο