• «Νορβηγία» του Γιάννη Βεσλεμέ: Επιτέλους ένα αυτόματο cult movie ελληνικής καταγωγής!

    «Νορβηγία» του Γιάννη Βεσλεμέ: Επιτέλους ένα αυτόματο cult movie ελληνικής καταγωγής!

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-07 00:37:57 | Πηγή: Σινεμά

    Μια ταινία για τα αμετανόητα παιδιά της νύχτας, για θεατές σε διαρκή εφηβεία, για τους ορκισμένους λάτρες της αναλογικής εποχής και για τους βρικόλακες των ξενυχτάδικων.

    Το 1985, ερχόμενη από το πουθενά και με αστραπιαία πορεία μετεωρίτη, μια μπάντα με το μυστήριο όνομα Χωρίς Περιδέραιο κυκλοφορούσε το πρώτο και το τελευταίο άλμπουμ της καριέρας της για τους λίγους τυχερούς που το πήραν τότε χαμπάρι. Το άλμπουμ ονομαζόταν «Χορός για Μουσική» και διανεμήθηκε σε 350 κόπιες, οι οποίες γρήγορα έγιναν καπνός.

    Γνήσια new wave και synth pop τέκνα, όμως ξεκάθαρα πανκ στην ψυχή, με επιθετικό ελληνικό στίχο ο οποίος, αν και συχνά γριφώδης, ήταν απόλυτα συνυφασμένoς με το μουδιασμένο κοινωνικοπολιτικό τοπίο της τότε Ελλάδας, οι Χωρίς Περιδέραιο εξαφανίστηκαν ένα χρόνο μετά, όπως ακριβώς έκαναν την εμφάνισή τους: Αθόρυβα και αινιγματικά.

    Το τρέιλερ της «Νορβηγίας»

    Στη διάρκεια της απουσίας της, η μπάντα μετατράπηκε σε καλά κρυμμένο μυστικό για λίγους και καλούς, τα ελάχιστα αντίτυπα του δίσκου που μπορούσε κανείς να εντοπίσει είχαν αποκτήσει αστρονομική αξία και νεώτερες γενιές άρχισαν να τραγουδούν τα κομμάτια των Χωρίς Περιδέραιο σε κλαμπ όπως η θρυλική Rebound, σώζοντάς τα από τη λήθη και αναζωπυρώνοντας το ενδιαφέρον για το χαμένο γκρουπ.

    Στο σύντομο διάστημα κατά τον οποίο μεσουράνησε το συγκρότημα, ο Γιάννης Βεσλεμές ήταν μόλις πέντε ετών. Στην εκπνοή του new wave άρχισε να πηγαίνει σχολείο. Τον καιρό που η Rebound άνοιγε στην Αθήνα (με διαφορετική ονομασία τότε), εκείνος βρισκόταν στα δημοτικό. Και όταν πλέον μπήκε στην εφηβεία, η Ελλάδα της δεκαετίας του '80 αποτελούσε πλέον νωπή ανάμνηση για όσους την έζησαν.

    Διαφορετικής γενιάς, αλλά με φανερή αδυναμία στην αναλογική εποχή και με σαφείς underground ευαισθησίες στα όσα αγαπάει να ακούει και να βλέπει, ο 35χρονος Βεσλεμές προσπάθησε φέτος, στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, να ανταποκριθεί σε δυο προκλήσεις που έθεσε για τον εαυτό του.

    Από τη μία θα επιχειρούσε να αναπαραστήσει κινηματογραφικά μια στιγμή μέσα στο χρόνο την οποία προφανώς είχε μυθοποιήσει και αποτυπώσει ρομαντικά στο μυαλό του, και από την άλλη θα προσπαθούσε να χωρέσει όσο το δυνατόν περισσότερες από τις προσωπικές του εμμονές και τις pop culture σταθερές του στο ίδιο φιλμ.

    Η αφίσα της ταινίας

    Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ονομάστηκε «Νορβηγία», παίρνοντας τον τίτλο της από το τελευταίο τραγούδι που βρισκόταν στο άλμπουμ των Χωρίς Περιδέραιο. Φυλές του περιθωρίου, περιπλανώμενα βαμπίρ, μοιραίες γυναίκες και φαντάσματα των ημερών της βιντεοκασέτας και της Πασοκικής Ελλάδας βολτάρουν στις εικόνες της, είτε χορεύοντας στην πίστα της Rebound (η οποία εδώ έχει μετονομαστεί σε Ντίσκο Ζαρντόζ), είτε διαλέγοντας τη γωνιά τους σε μια ατέλειωτη νύχτα κινδύνου και πιθανοτήτων.

    Στη μέση όλων βρίσκεται ο Ζανό, ένας βρικόλακας που τυχαίνει να είναι και δεινός χορευτής, αν μη τι άλλο επειδή πιστεύει πως αν σταματήσει να χορεύει, θα πάψει να χτυπάει και η καρδιά του. Αναζητώντας λίγο αίμα, αλλά και ένα «ζεστό κορίτσι» στην Αθήνα του 1984, ο Ζανό καταλήγει σε ένα ύποπτο καταγώγιο, γνωρίζεται με μια γοητευτική πόρνη και τον λιγομίλητο dealer φίλο της και αφήνεται να παρασυρθεί από αυτούς σε μια αλλόκοτη αποστολή.

    Τις λεπτομέρειες του υπόλοιπου φιλμ είναι προτιμότερο να τις ανακαλύψει κάθε θεατής από μόνος του, παρ' όλο που αν υπάρχει μια βασική αδυναμία στην ταινία, αυτή είναι ακριβώς το προσχηματικό σενάριο πάνω στο οποίο βασίζεται και το οποίο εξαντλείται γρήγορα, αφήνοντας τις ταχυδακτυλουργίες της σκηνοθεσίας, μια καλά συντηρούμενη αίσθηση παραλόγου και μια απολαυστική ερμηνεία από τον εξαίρετο Βαγγέλη Μουρίκη να συμπληρώσουν τα κενά.

    Παρά τους σεναριακούς περιορισμούς και τον σφιχτό προϋπολογισμό που υποψιάζομαι ότι είχε στη διάθεσή του, πάντως, ο Γιάννης Βεσλεμές ανταποκρίνεται με αυθορμητισμό, με παιχνιδιάρικη διάθεση, με άκρως λειτουργική σκηνογραφική αντίληψη και με μια σχεδόν εφηβική φαντασία η οποία αδειάζει στην οθόνη αναφορές και ιδέες, όπως ένας μπόμπιρας σκορπίζει άτακτα τα Lego του στο πάτωμα.

    Και επειδή η «Νορβηγία» είναι λιγότερο μια συμβατική ταινία και περισσότερο ένα φιλμικό παιχνίδι που ξέρει σε ποιο κοινό απευθύνεται και σε ποιους θεατές να κλείσει το μάτι, το στοίχημα είναι κερδισμένο:

    Όπως οι θαμώνες της Rebound, που εξακολουθεί να λειτουργεί στην πλατεία Αμερικής, πεισματικά σταματημένη για πάντα στο 1980 και με εκλεκτή πελατεία της αυθεντικούς νυκτόβιους οι οποίοι βγαίνουν πάντα μετά τα μεσάνυχτα, λικνίζονται στο διηνεκές κάτω από πολυκαιρισμένες ντισκομπάλες, πίνουν και καπνίζουν ρέμπελοι σε ημιφωτισμένα υπόγεια, χορεύουν σαν νεκροζώντανοι αλλοτινών καιρών και νιώθουν μέλη της ίδιας συνομωσίας, έτσι και η «Νορβηγία» ονειρεύεται τα δικά της eighties και μέσα τους τοποθετεί ένα γοητευτικά αυθαίρετο μικρό σύμπαν για θεατές χιουμορίστες και υποψιασμένους.

  • Δύο Ημέρες, Μία Νύχτα

    Δύο Ημέρες, Μία Νύχτα

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-07 00:37:38 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Νόλαν ΣΕΝΑΡΙΟ: Κρίστοφερ Νόλαν, Τζόναθαν Νόλαν ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μάθιου ΜακΚόναχι, Αν Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Μάικλ Κέιν ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 169' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Στο κοντινό μέλλον, μία ομάδα εξερευνητών ταξιδεύει σε άλλον γαλαξία, αναζητώντας μία νέα Γη για το απειλούμενο με αφανισμό ανθρώπινο είδος. Ο Κρίστοφερ Νόλαν συγκεντρώνει ξανά γύρω του ένα all-star καστ, σε ένα ουμανιστικό υπερθέαμα που παρά τις όποιες ατέλειές του, ανοίγει γόνιμο διάλογο με το είδος της επιστημονικής φαντασίας, παρασέρνοντας και τη δική μας στις πιο γοητευτικές και μαζί αφιλόξενες γωνιές του σύμπαντος.

    Ο Κρίστοφερ Νόλαν, που επαναπροσδιόρισε τους κινηματογραφικού υπερήρωες με την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη» και θάμπωσε άπαντες με το ευφυές «Inception», παραδίδει το πλέον μεγαλεπίβολο πόνημα της ως τώρα φιλμογραφίας του.

    Πιστός στο παραδοσιακό γύρισμα σε φιλμ, στην επιλογή πραγματικών σκηνικών και αγνοώντας επιδεικτικά το 3D, ο Άγγλος σκηνοθέτης στρέφει το βλέμμα στα άστρα, στο πιο μακρινό σημείο που μπορεί να ταξιδέψει η ανθρώπινη φαντασία, προκειμένου να αφηγηθεί την αγωνιώδη ιστορία μιας ομάδας ειδικών να σώσουν το ανθρώπινο είδος.

    Το πλαίσιο της ιστορίας του «Interstellar» τοποθετείται στο κοντινό μέλλον. Εκεί όπου η δραματική αλλαγή στις κλιματικές συνθήκες έχουν καταστήσει τη Γη άγονη, φέρνοντας τους εξαθλιωμένους από πείνα ανθρώπους στο χείλος του αφανισμού.

    Το μοιραίο επιχειρεί να ανατρέψει μία ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών, η οποία, εκμεταλλευόμενη μία πύλη στο χωροχρόνο, θα προετοιμάσει την καθοριστικότερη από μία σειρά παράτολμων επανδρωμένων αποστολών, με σκοπό την εύρεση ενός νέου πλανήτη κατάλληλου να φιλοξενήσει άμεσα ζωή.

    Αναμενόμενα, ακόμα μία παραγωγή με την υπογραφή του Νόλαν προσελκύει μία σειρά εξαιρετικών ηθοποιών σε πρώτους και δεύτερους ρόλους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η καθολικής αποδοχής πλέον φυσιογνωμία του Μάθιου Μακόναχι, στο ρόλο του πιλότου της κρίσιμης διαστημικής αποστολής.

    Αν Χάθαγουεϊ, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Ματ Ντέιμον και Έλεν Μπέρνστιν συνθέτουν με αυτόν μία πεντάδα βραβευμένων με Όσκαρ ηθοποιών, στην οποία έρχονται να προστεθούν οι Κέισι Άφλεκ, Τζον Λίθγκοου και Γουες Μπέντλι.

    Ενίοτε υπαρξιακό, αναμενόμενα περιπετειώδες και φαντασμαγορικό μα προπάντων ουμανιστικό, το «Interstellar» του Νόλαν κατατάσσεται χωρίς συζήτηση στη σφαίρα του επικού, ως μία από τις πλέον φιλόδοξες παραγωγές του σινεμά του καιρού μας.

    Βασίζεται στις επιστημονικές θεωρίες του Κιπ Θορν, του φυσικού που ενέπνευσε τον Καρλ Σέιγκαν να γράψει το βιβλίο «Contact» το οποίο στη συνέχεια έγινε ταινία με πρωταγωνιστή και πάλι τον Μακόναχι.

    Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το αδίκως υποτιμημένο φιλμ του Ζεμέκις παρουσιάζει την πιο άμεση φιλμική συνάφεια με το σύμπαν του «Interstellar».

    Πέραν αυτού, το σχεδόν τρίωρης διάρκειας έπος του Νόλαν αποτίνει διακριτικά φόρο τιμής στην «Οδύσσεια του Διαστήματος», ενώ δεν κρύβει τις επιρροές του από μερικά ακόμη πρωτοκλασάτα φιλμ επιστημονικής φαντασίας που τον μάγεψαν στα νιάτα του, σαν τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου».

    Περνώντας στον ιδεολογικό του πυρήνα, το «Interstellar» διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τον ουμανισμό που τον διέπει. Θέτει στο επίκεντρο της υπερπροσπάθειας για σωτηρία τον ίδιο τον άνθρωπο, καθιστώντας τον ικανό και υπεύθυνο για το καλύτερο και το χειρότερο.

    Επιπλέον, εγκαταλείπει θαρραλέα την επιλογή του μεσσιανικού ήρωα και των από μηχανής θεών ως η ύστατη σεναριακή λύση. Στον αντίποδα, ωστόσο, επιλέγει να αναδείξει δραματουργικά ένα άλλο εύκολο μοτίβο, εκείνο της αξίας της οικογένειας, η συχνή επίκληση του οποίου τείνει να τυποποιήσει τους χαρακτήρες σε ρηχά καλούπια.

    Αυτό, βεβαίως, δεν είναι το μόνο ψεγάδι του «Interstellar». Οι συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στις σκηνές δράσης, τις στιγμές των αδιεξόδων που βιώνουν οι ήρωες και των ενίοτε γρήγορων λύσεων που ακολουθούν προκαλούν αναταράξεις στο ρυθμό, κάτι το οποίο εντείνει τόσο η μεγάλη διάρκεια του φιλμ όσο και η παράλληλη αφήγηση μεταξύ όσων λαμβάνουν χώρα στη διαστρική αποστολή και τη Γη.

    Επιπλέον, δε λείπουν οι αρκετές περιττές επεξηγήσεις που προσφέρει το σενάριο των Κρίστοφερ και Τζόναθαν Νόλαν μαζί με μερικές δυσνόητες για τον μέσο θεατή επιστημονικές αναφορές, καθώς επίσης και η παράδοξη με βάση το δέος που βιώνουν απουσία σιωπής των ηρώων - τουλάχιστον εκείνων που βρίσκονται μόνοι εκατομμύρια έτη φωτος μακριά.

    Η αλήθεια είναι πως το διαστρικό ταξίδι του Νόλαν και των πρωταγωνιστών του δεν αποκόπτει τους δεσμούς με το σύνολο των κανόνων και των περιορισμών που διέπουν το σύγχρονο μπλοκμπάστερ.

    Παραμένει, ωστόσο, ένα υπερθέαμα στο οποίο διακρίνεται ξεκάθαρα όχι μόνο ο πακτωλός χρημάτων που το καθιστούν πραγματικότητα, αλλά κυρίως το ταλέντο ανθρώπων που δεν παραιτούνται τους αιτήματος για πρωτοτυπία, που παραμένουν ρομαντικοί, ερωτευμένοι σε βαθμό εμμονής με το σινεμά και τις ιστορίες που αφηγούνται.

    Για χάρη τέτοιου μεγέθους κινηματογραφικών οραμάτων, επιλέγεται στην προκειμένη περίπτωση το οδηγούμενο στην εξαφάνιση φιλμ αντί της ψηφιακής κάμερας, αλλά και το φυσικό σκηνικό αντί της ευκολίας του green screen.

    Για ταινίες σαν το «Interstellar», ο Χανς Ζίμερ εγκαταλείπει τις έξυπνες παραλλαγές για να συνθέσει αυτή τη φορά ένα πραγματικά φρέσκο μουσικό σκορ, το καλύτερό του εδώ και καιρό.

    Και φυσικά, για ταινίες σαν κι αυτή, οι θεατές παρακινούνται να ξανασηκώσουν το βλέμμα στον ουρανό, όχι για να βρουν θεούς, από μηχανής ή κανονικούς, αλλά για να συλλογιστούν πως το ανθρώπινο μέλλον δεν μπορεί παρά να έχει κατεύθυνση τα άστρα.

  • Interstellar

    Interstellar

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-07 00:37:38 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Νόλαν ΣΕΝΑΡΙΟ: Κρίστοφερ Νόλαν, Τζόναθαν Νόλαν ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μάθιου ΜακΚόναχι, Αν Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Μάικλ Κέιν ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 169' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Στο κοντινό μέλλον, μία ομάδα εξερευνητών ταξιδεύει σε άλλον γαλαξία, αναζητώντας μία νέα Γη για το απειλούμενο με αφανισμό ανθρώπινο είδος. Ο Κρίστοφερ Νόλαν συγκεντρώνει ξανά γύρω του ένα all-star καστ, σε ένα ουμανιστικό υπερθέαμα που παρά τις όποιες ατέλειές του, ανοίγει γόνιμο διάλογο με το είδος της επιστημονικής φαντασίας, παρασέρνοντας και τη δική μας στις πιο γοητευτικές και μαζί αφιλόξενες γωνιές του σύμπαντος.

    Ο Κρίστοφερ Νόλαν, που επαναπροσδιόρισε τους κινηματογραφικού υπερήρωες με την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη» και θάμπωσε άπαντες με το ευφυές «Inception», παραδίδει το πλέον μεγαλεπίβολο πόνημα της ως τώρα φιλμογραφίας του.

    Πιστός στο παραδοσιακό γύρισμα σε φιλμ, στην επιλογή πραγματικών σκηνικών και αγνοώντας επιδεικτικά το 3D, ο Άγγλος σκηνοθέτης στρέφει το βλέμμα στα άστρα, στο πιο μακρινό σημείο που μπορεί να ταξιδέψει η ανθρώπινη φαντασία, προκειμένου να αφηγηθεί την αγωνιώδη ιστορία μιας ομάδας ειδικών να σώσουν το ανθρώπινο είδος.

    Το πλαίσιο της ιστορίας του «Interstellar» τοποθετείται στο κοντινό μέλλον. Εκεί όπου η δραματική αλλαγή στις κλιματικές συνθήκες έχουν καταστήσει τη Γη άγονη, φέρνοντας τους εξαθλιωμένους από πείνα ανθρώπους στο χείλος του αφανισμού.

    Το μοιραίο επιχειρεί να ανατρέψει μία ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών, η οποία, εκμεταλλευόμενη μία πύλη στο χωροχρόνο, θα προετοιμάσει την καθοριστικότερη από μία σειρά παράτολμων επανδρωμένων αποστολών, με σκοπό την εύρεση ενός νέου πλανήτη κατάλληλου να φιλοξενήσει άμεσα ζωή.

    Αναμενόμενα, ακόμα μία παραγωγή με την υπογραφή του Νόλαν προσελκύει μία σειρά εξαιρετικών ηθοποιών σε πρώτους και δεύτερους ρόλους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η καθολικής αποδοχής πλέον φυσιογνωμία του Μάθιου Μακόναχι, στο ρόλο του πιλότου της κρίσιμης διαστημικής αποστολής.

    Αν Χάθαγουεϊ, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Ματ Ντέιμον και Έλεν Μπέρνστιν συνθέτουν με αυτόν μία πεντάδα βραβευμένων με Όσκαρ ηθοποιών, στην οποία έρχονται να προστεθούν οι Κέισι Άφλεκ, Τζον Λίθγκοου και Γουες Μπέντλι.

    Ενίοτε υπαρξιακό, αναμενόμενα περιπετειώδες και φαντασμαγορικό μα προπάντων ουμανιστικό, το «Interstellar» του Νόλαν κατατάσσεται χωρίς συζήτηση στη σφαίρα του επικού, ως μία από τις πλέον φιλόδοξες παραγωγές του σινεμά του καιρού μας.

    Βασίζεται στις επιστημονικές θεωρίες του Κιπ Θορν, του φυσικού που ενέπνευσε τον Καρλ Σέιγκαν να γράψει το βιβλίο «Contact» το οποίο στη συνέχεια έγινε ταινία με πρωταγωνιστή και πάλι τον Μακόναχι.

    Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το αδίκως υποτιμημένο φιλμ του Ζεμέκις παρουσιάζει την πιο άμεση φιλμική συνάφεια με το σύμπαν του «Interstellar».

    Πέραν αυτού, το σχεδόν τρίωρης διάρκειας έπος του Νόλαν αποτίνει διακριτικά φόρο τιμής στην «Οδύσσεια του Διαστήματος», ενώ δεν κρύβει τις επιρροές του από μερικά ακόμη πρωτοκλασάτα φιλμ επιστημονικής φαντασίας που τον μάγεψαν στα νιάτα του, σαν τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου».

    Περνώντας στον ιδεολογικό του πυρήνα, το «Interstellar» διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τον ουμανισμό που τον διέπει. Θέτει στο επίκεντρο της υπερπροσπάθειας για σωτηρία τον ίδιο τον άνθρωπο, καθιστώντας τον ικανό και υπεύθυνο για το καλύτερο και το χειρότερο.

    Επιπλέον, εγκαταλείπει θαρραλέα την επιλογή του μεσσιανικού ήρωα και των από μηχανής θεών ως η ύστατη σεναριακή λύση. Στον αντίποδα, ωστόσο, επιλέγει να αναδείξει δραματουργικά ένα άλλο εύκολο μοτίβο, εκείνο της αξίας της οικογένειας, η συχνή επίκληση του οποίου τείνει να τυποποιήσει τους χαρακτήρες σε ρηχά καλούπια.

    Αυτό, βεβαίως, δεν είναι το μόνο ψεγάδι του «Interstellar». Οι συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στις σκηνές δράσης, τις στιγμές των αδιεξόδων που βιώνουν οι ήρωες και των ενίοτε γρήγορων λύσεων που ακολουθούν προκαλούν αναταράξεις στο ρυθμό, κάτι το οποίο εντείνει τόσο η μεγάλη διάρκεια του φιλμ όσο και η παράλληλη αφήγηση μεταξύ όσων λαμβάνουν χώρα στη διαστρική αποστολή και τη Γη.

    Επιπλέον, δε λείπουν οι αρκετές περιττές επεξηγήσεις που προσφέρει το σενάριο των Κρίστοφερ και Τζόναθαν Νόλαν μαζί με μερικές δυσνόητες για τον μέσο θεατή επιστημονικές αναφορές, καθώς επίσης και η παράδοξη με βάση το δέος που βιώνουν απουσία σιωπής των ηρώων - τουλάχιστον εκείνων που βρίσκονται μόνοι εκατομμύρια έτη φωτος μακριά.

    Η αλήθεια είναι πως το διαστρικό ταξίδι του Νόλαν και των πρωταγωνιστών του δεν αποκόπτει τους δεσμούς με το σύνολο των κανόνων και των περιορισμών που διέπουν το σύγχρονο μπλοκμπάστερ.

    Παραμένει, ωστόσο, ένα υπερθέαμα στο οποίο διακρίνεται ξεκάθαρα όχι μόνο ο πακτωλός χρημάτων που το καθιστούν πραγματικότητα, αλλά κυρίως το ταλέντο ανθρώπων που δεν παραιτούνται τους αιτήματος για πρωτοτυπία, που παραμένουν ρομαντικοί, ερωτευμένοι σε βαθμό εμμονής με το σινεμά και τις ιστορίες που αφηγούνται.

    Για χάρη τέτοιου μεγέθους κινηματογραφικών οραμάτων, επιλέγεται στην προκειμένη περίπτωση το οδηγούμενο στην εξαφάνιση φιλμ αντί της ψηφιακής κάμερας, αλλά και το φυσικό σκηνικό αντί της ευκολίας του green screen.

    Για ταινίες σαν το «Interstellar», ο Χανς Ζίμερ εγκαταλείπει τις έξυπνες παραλλαγές για να συνθέσει αυτή τη φορά ένα πραγματικά φρέσκο μουσικό σκορ, το καλύτερό του εδώ και καιρό.

    Και φυσικά, για ταινίες σαν κι αυτή, οι θεατές παρακινούνται να ξανασηκώσουν το βλέμμα στον ουρανό, όχι για να βρουν θεούς, από μηχανής ή κανονικούς, αλλά για να συλλογιστούν πως το ανθρώπινο μέλλον δεν μπορεί παρά να έχει κατεύθυνση τα άστρα.

  • Η Συγκάλυψη

    Η Συγκάλυψη

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-07 00:37:38 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Νόλαν ΣΕΝΑΡΙΟ: Κρίστοφερ Νόλαν, Τζόναθαν Νόλαν ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μάθιου ΜακΚόναχι, Αν Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Μάικλ Κέιν ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 169' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Στο κοντινό μέλλον, μία ομάδα εξερευνητών ταξιδεύει σε άλλον γαλαξία, αναζητώντας μία νέα Γη για το απειλούμενο με αφανισμό ανθρώπινο είδος. Ο Κρίστοφερ Νόλαν συγκεντρώνει ξανά γύρω του ένα all-star καστ, σε ένα ουμανιστικό υπερθέαμα που παρά τις όποιες ατέλειές του, ανοίγει γόνιμο διάλογο με το είδος της επιστημονικής φαντασίας, παρασέρνοντας και τη δική μας στις πιο γοητευτικές και μαζί αφιλόξενες γωνιές του σύμπαντος.

    Ο Κρίστοφερ Νόλαν, που επαναπροσδιόρισε τους κινηματογραφικού υπερήρωες με την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη» και θάμπωσε άπαντες με το ευφυές «Inception», παραδίδει το πλέον μεγαλεπίβολο πόνημα της ως τώρα φιλμογραφίας του.

    Πιστός στο παραδοσιακό γύρισμα σε φιλμ, στην επιλογή πραγματικών σκηνικών και αγνοώντας επιδεικτικά το 3D, ο Άγγλος σκηνοθέτης στρέφει το βλέμμα στα άστρα, στο πιο μακρινό σημείο που μπορεί να ταξιδέψει η ανθρώπινη φαντασία, προκειμένου να αφηγηθεί την αγωνιώδη ιστορία μιας ομάδας ειδικών να σώσουν το ανθρώπινο είδος.

    Το πλαίσιο της ιστορίας του «Interstellar» τοποθετείται στο κοντινό μέλλον. Εκεί όπου η δραματική αλλαγή στις κλιματικές συνθήκες έχουν καταστήσει τη Γη άγονη, φέρνοντας τους εξαθλιωμένους από πείνα ανθρώπους στο χείλος του αφανισμού.

    Το μοιραίο επιχειρεί να ανατρέψει μία ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών, η οποία, εκμεταλλευόμενη μία πύλη στο χωροχρόνο, θα προετοιμάσει την καθοριστικότερη από μία σειρά παράτολμων επανδρωμένων αποστολών, με σκοπό την εύρεση ενός νέου πλανήτη κατάλληλου να φιλοξενήσει άμεσα ζωή.

    Αναμενόμενα, ακόμα μία παραγωγή με την υπογραφή του Νόλαν προσελκύει μία σειρά εξαιρετικών ηθοποιών σε πρώτους και δεύτερους ρόλους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η καθολικής αποδοχής πλέον φυσιογνωμία του Μάθιου Μακόναχι, στο ρόλο του πιλότου της κρίσιμης διαστημικής αποστολής.

    Αν Χάθαγουεϊ, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Ματ Ντέιμον και Έλεν Μπέρνστιν συνθέτουν με αυτόν μία πεντάδα βραβευμένων με Όσκαρ ηθοποιών, στην οποία έρχονται να προστεθούν οι Κέισι Άφλεκ, Τζον Λίθγκοου και Γουες Μπέντλι.

    Ενίοτε υπαρξιακό, αναμενόμενα περιπετειώδες και φαντασμαγορικό μα προπάντων ουμανιστικό, το «Interstellar» του Νόλαν κατατάσσεται χωρίς συζήτηση στη σφαίρα του επικού, ως μία από τις πλέον φιλόδοξες παραγωγές του σινεμά του καιρού μας.

    Βασίζεται στις επιστημονικές θεωρίες του Κιπ Θορν, του φυσικού που ενέπνευσε τον Καρλ Σέιγκαν να γράψει το βιβλίο «Contact» το οποίο στη συνέχεια έγινε ταινία με πρωταγωνιστή και πάλι τον Μακόναχι.

    Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το αδίκως υποτιμημένο φιλμ του Ζεμέκις παρουσιάζει την πιο άμεση φιλμική συνάφεια με το σύμπαν του «Interstellar».

    Πέραν αυτού, το σχεδόν τρίωρης διάρκειας έπος του Νόλαν αποτίνει διακριτικά φόρο τιμής στην «Οδύσσεια του Διαστήματος», ενώ δεν κρύβει τις επιρροές του από μερικά ακόμη πρωτοκλασάτα φιλμ επιστημονικής φαντασίας που τον μάγεψαν στα νιάτα του, σαν τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου».

    Περνώντας στον ιδεολογικό του πυρήνα, το «Interstellar» διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τον ουμανισμό που τον διέπει. Θέτει στο επίκεντρο της υπερπροσπάθειας για σωτηρία τον ίδιο τον άνθρωπο, καθιστώντας τον ικανό και υπεύθυνο για το καλύτερο και το χειρότερο.

    Επιπλέον, εγκαταλείπει θαρραλέα την επιλογή του μεσσιανικού ήρωα και των από μηχανής θεών ως η ύστατη σεναριακή λύση. Στον αντίποδα, ωστόσο, επιλέγει να αναδείξει δραματουργικά ένα άλλο εύκολο μοτίβο, εκείνο της αξίας της οικογένειας, η συχνή επίκληση του οποίου τείνει να τυποποιήσει τους χαρακτήρες σε ρηχά καλούπια.

    Αυτό, βεβαίως, δεν είναι το μόνο ψεγάδι του «Interstellar». Οι συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στις σκηνές δράσης, τις στιγμές των αδιεξόδων που βιώνουν οι ήρωες και των ενίοτε γρήγορων λύσεων που ακολουθούν προκαλούν αναταράξεις στο ρυθμό, κάτι το οποίο εντείνει τόσο η μεγάλη διάρκεια του φιλμ όσο και η παράλληλη αφήγηση μεταξύ όσων λαμβάνουν χώρα στη διαστρική αποστολή και τη Γη.

    Επιπλέον, δε λείπουν οι αρκετές περιττές επεξηγήσεις που προσφέρει το σενάριο των Κρίστοφερ και Τζόναθαν Νόλαν μαζί με μερικές δυσνόητες για τον μέσο θεατή επιστημονικές αναφορές, καθώς επίσης και η παράδοξη με βάση το δέος που βιώνουν απουσία σιωπής των ηρώων - τουλάχιστον εκείνων που βρίσκονται μόνοι εκατομμύρια έτη φωτος μακριά.

    Η αλήθεια είναι πως το διαστρικό ταξίδι του Νόλαν και των πρωταγωνιστών του δεν αποκόπτει τους δεσμούς με το σύνολο των κανόνων και των περιορισμών που διέπουν το σύγχρονο μπλοκμπάστερ.

    Παραμένει, ωστόσο, ένα υπερθέαμα στο οποίο διακρίνεται ξεκάθαρα όχι μόνο ο πακτωλός χρημάτων που το καθιστούν πραγματικότητα, αλλά κυρίως το ταλέντο ανθρώπων που δεν παραιτούνται τους αιτήματος για πρωτοτυπία, που παραμένουν ρομαντικοί, ερωτευμένοι σε βαθμό εμμονής με το σινεμά και τις ιστορίες που αφηγούνται.

    Για χάρη τέτοιου μεγέθους κινηματογραφικών οραμάτων, επιλέγεται στην προκειμένη περίπτωση το οδηγούμενο στην εξαφάνιση φιλμ αντί της ψηφιακής κάμερας, αλλά και το φυσικό σκηνικό αντί της ευκολίας του green screen.

    Για ταινίες σαν το «Interstellar», ο Χανς Ζίμερ εγκαταλείπει τις έξυπνες παραλλαγές για να συνθέσει αυτή τη φορά ένα πραγματικά φρέσκο μουσικό σκορ, το καλύτερό του εδώ και καιρό.

    Και φυσικά, για ταινίες σαν κι αυτή, οι θεατές παρακινούνται να ξανασηκώσουν το βλέμμα στον ουρανό, όχι για να βρουν θεούς, από μηχανής ή κανονικούς, αλλά για να συλλογιστούν πως το ανθρώπινο μέλλον δεν μπορεί παρά να έχει κατεύθυνση τα άστρα.

  • Οι Υπερέξι

    Οι Υπερέξι

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-07 00:37:38 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Νόλαν ΣΕΝΑΡΙΟ: Κρίστοφερ Νόλαν, Τζόναθαν Νόλαν ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μάθιου ΜακΚόναχι, Αν Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Μάικλ Κέιν ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 169' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Στο κοντινό μέλλον, μία ομάδα εξερευνητών ταξιδεύει σε άλλον γαλαξία, αναζητώντας μία νέα Γη για το απειλούμενο με αφανισμό ανθρώπινο είδος. Ο Κρίστοφερ Νόλαν συγκεντρώνει ξανά γύρω του ένα all-star καστ, σε ένα ουμανιστικό υπερθέαμα που παρά τις όποιες ατέλειές του, ανοίγει γόνιμο διάλογο με το είδος της επιστημονικής φαντασίας, παρασέρνοντας και τη δική μας στις πιο γοητευτικές και μαζί αφιλόξενες γωνιές του σύμπαντος.

    Ο Κρίστοφερ Νόλαν, που επαναπροσδιόρισε τους κινηματογραφικού υπερήρωες με την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη» και θάμπωσε άπαντες με το ευφυές «Inception», παραδίδει το πλέον μεγαλεπίβολο πόνημα της ως τώρα φιλμογραφίας του.

    Πιστός στο παραδοσιακό γύρισμα σε φιλμ, στην επιλογή πραγματικών σκηνικών και αγνοώντας επιδεικτικά το 3D, ο Άγγλος σκηνοθέτης στρέφει το βλέμμα στα άστρα, στο πιο μακρινό σημείο που μπορεί να ταξιδέψει η ανθρώπινη φαντασία, προκειμένου να αφηγηθεί την αγωνιώδη ιστορία μιας ομάδας ειδικών να σώσουν το ανθρώπινο είδος.

    Το πλαίσιο της ιστορίας του «Interstellar» τοποθετείται στο κοντινό μέλλον. Εκεί όπου η δραματική αλλαγή στις κλιματικές συνθήκες έχουν καταστήσει τη Γη άγονη, φέρνοντας τους εξαθλιωμένους από πείνα ανθρώπους στο χείλος του αφανισμού.

    Το μοιραίο επιχειρεί να ανατρέψει μία ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών, η οποία, εκμεταλλευόμενη μία πύλη στο χωροχρόνο, θα προετοιμάσει την καθοριστικότερη από μία σειρά παράτολμων επανδρωμένων αποστολών, με σκοπό την εύρεση ενός νέου πλανήτη κατάλληλου να φιλοξενήσει άμεσα ζωή.

    Αναμενόμενα, ακόμα μία παραγωγή με την υπογραφή του Νόλαν προσελκύει μία σειρά εξαιρετικών ηθοποιών σε πρώτους και δεύτερους ρόλους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η καθολικής αποδοχής πλέον φυσιογνωμία του Μάθιου Μακόναχι, στο ρόλο του πιλότου της κρίσιμης διαστημικής αποστολής.

    Αν Χάθαγουεϊ, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Ματ Ντέιμον και Έλεν Μπέρνστιν συνθέτουν με αυτόν μία πεντάδα βραβευμένων με Όσκαρ ηθοποιών, στην οποία έρχονται να προστεθούν οι Κέισι Άφλεκ, Τζον Λίθγκοου και Γουες Μπέντλι.

    Ενίοτε υπαρξιακό, αναμενόμενα περιπετειώδες και φαντασμαγορικό μα προπάντων ουμανιστικό, το «Interstellar» του Νόλαν κατατάσσεται χωρίς συζήτηση στη σφαίρα του επικού, ως μία από τις πλέον φιλόδοξες παραγωγές του σινεμά του καιρού μας.

    Βασίζεται στις επιστημονικές θεωρίες του Κιπ Θορν, του φυσικού που ενέπνευσε τον Καρλ Σέιγκαν να γράψει το βιβλίο «Contact» το οποίο στη συνέχεια έγινε ταινία με πρωταγωνιστή και πάλι τον Μακόναχι.

    Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το αδίκως υποτιμημένο φιλμ του Ζεμέκις παρουσιάζει την πιο άμεση φιλμική συνάφεια με το σύμπαν του «Interstellar».

    Πέραν αυτού, το σχεδόν τρίωρης διάρκειας έπος του Νόλαν αποτίνει διακριτικά φόρο τιμής στην «Οδύσσεια του Διαστήματος», ενώ δεν κρύβει τις επιρροές του από μερικά ακόμη πρωτοκλασάτα φιλμ επιστημονικής φαντασίας που τον μάγεψαν στα νιάτα του, σαν τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου».

    Περνώντας στον ιδεολογικό του πυρήνα, το «Interstellar» διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τον ουμανισμό που τον διέπει. Θέτει στο επίκεντρο της υπερπροσπάθειας για σωτηρία τον ίδιο τον άνθρωπο, καθιστώντας τον ικανό και υπεύθυνο για το καλύτερο και το χειρότερο.

    Επιπλέον, εγκαταλείπει θαρραλέα την επιλογή του μεσσιανικού ήρωα και των από μηχανής θεών ως η ύστατη σεναριακή λύση. Στον αντίποδα, ωστόσο, επιλέγει να αναδείξει δραματουργικά ένα άλλο εύκολο μοτίβο, εκείνο της αξίας της οικογένειας, η συχνή επίκληση του οποίου τείνει να τυποποιήσει τους χαρακτήρες σε ρηχά καλούπια.

    Αυτό, βεβαίως, δεν είναι το μόνο ψεγάδι του «Interstellar». Οι συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στις σκηνές δράσης, τις στιγμές των αδιεξόδων που βιώνουν οι ήρωες και των ενίοτε γρήγορων λύσεων που ακολουθούν προκαλούν αναταράξεις στο ρυθμό, κάτι το οποίο εντείνει τόσο η μεγάλη διάρκεια του φιλμ όσο και η παράλληλη αφήγηση μεταξύ όσων λαμβάνουν χώρα στη διαστρική αποστολή και τη Γη.

    Επιπλέον, δε λείπουν οι αρκετές περιττές επεξηγήσεις που προσφέρει το σενάριο των Κρίστοφερ και Τζόναθαν Νόλαν μαζί με μερικές δυσνόητες για τον μέσο θεατή επιστημονικές αναφορές, καθώς επίσης και η παράδοξη με βάση το δέος που βιώνουν απουσία σιωπής των ηρώων - τουλάχιστον εκείνων που βρίσκονται μόνοι εκατομμύρια έτη φωτος μακριά.

    Η αλήθεια είναι πως το διαστρικό ταξίδι του Νόλαν και των πρωταγωνιστών του δεν αποκόπτει τους δεσμούς με το σύνολο των κανόνων και των περιορισμών που διέπουν το σύγχρονο μπλοκμπάστερ.

    Παραμένει, ωστόσο, ένα υπερθέαμα στο οποίο διακρίνεται ξεκάθαρα όχι μόνο ο πακτωλός χρημάτων που το καθιστούν πραγματικότητα, αλλά κυρίως το ταλέντο ανθρώπων που δεν παραιτούνται τους αιτήματος για πρωτοτυπία, που παραμένουν ρομαντικοί, ερωτευμένοι σε βαθμό εμμονής με το σινεμά και τις ιστορίες που αφηγούνται.

    Για χάρη τέτοιου μεγέθους κινηματογραφικών οραμάτων, επιλέγεται στην προκειμένη περίπτωση το οδηγούμενο στην εξαφάνιση φιλμ αντί της ψηφιακής κάμερας, αλλά και το φυσικό σκηνικό αντί της ευκολίας του green screen.

    Για ταινίες σαν το «Interstellar», ο Χανς Ζίμερ εγκαταλείπει τις έξυπνες παραλλαγές για να συνθέσει αυτή τη φορά ένα πραγματικά φρέσκο μουσικό σκορ, το καλύτερό του εδώ και καιρό.

    Και φυσικά, για ταινίες σαν κι αυτή, οι θεατές παρακινούνται να ξανασηκώσουν το βλέμμα στον ουρανό, όχι για να βρουν θεούς, από μηχανής ή κανονικούς, αλλά για να συλλογιστούν πως το ανθρώπινο μέλλον δεν μπορεί παρά να έχει κατεύθυνση τα άστρα.

  • Τα Ερείπια Είναι Πάντα Θλιμμένα

    Τα Ερείπια Είναι Πάντα Θλιμμένα

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-07 00:37:38 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Νόλαν ΣΕΝΑΡΙΟ: Κρίστοφερ Νόλαν, Τζόναθαν Νόλαν ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μάθιου ΜακΚόναχι, Αν Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Μάικλ Κέιν ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 169' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Στο κοντινό μέλλον, μία ομάδα εξερευνητών ταξιδεύει σε άλλον γαλαξία, αναζητώντας μία νέα Γη για το απειλούμενο με αφανισμό ανθρώπινο είδος. Ο Κρίστοφερ Νόλαν συγκεντρώνει ξανά γύρω του ένα all-star καστ, σε ένα ουμανιστικό υπερθέαμα που παρά τις όποιες ατέλειές του, ανοίγει γόνιμο διάλογο με το είδος της επιστημονικής φαντασίας, παρασέρνοντας και τη δική μας στις πιο γοητευτικές και μαζί αφιλόξενες γωνιές του σύμπαντος.

    Ο Κρίστοφερ Νόλαν, που επαναπροσδιόρισε τους κινηματογραφικού υπερήρωες με την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη» και θάμπωσε άπαντες με το ευφυές «Inception», παραδίδει το πλέον μεγαλεπίβολο πόνημα της ως τώρα φιλμογραφίας του.

    Πιστός στο παραδοσιακό γύρισμα σε φιλμ, στην επιλογή πραγματικών σκηνικών και αγνοώντας επιδεικτικά το 3D, ο Άγγλος σκηνοθέτης στρέφει το βλέμμα στα άστρα, στο πιο μακρινό σημείο που μπορεί να ταξιδέψει η ανθρώπινη φαντασία, προκειμένου να αφηγηθεί την αγωνιώδη ιστορία μιας ομάδας ειδικών να σώσουν το ανθρώπινο είδος.

    Το πλαίσιο της ιστορίας του «Interstellar» τοποθετείται στο κοντινό μέλλον. Εκεί όπου η δραματική αλλαγή στις κλιματικές συνθήκες έχουν καταστήσει τη Γη άγονη, φέρνοντας τους εξαθλιωμένους από πείνα ανθρώπους στο χείλος του αφανισμού.

    Το μοιραίο επιχειρεί να ανατρέψει μία ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών, η οποία, εκμεταλλευόμενη μία πύλη στο χωροχρόνο, θα προετοιμάσει την καθοριστικότερη από μία σειρά παράτολμων επανδρωμένων αποστολών, με σκοπό την εύρεση ενός νέου πλανήτη κατάλληλου να φιλοξενήσει άμεσα ζωή.

    Αναμενόμενα, ακόμα μία παραγωγή με την υπογραφή του Νόλαν προσελκύει μία σειρά εξαιρετικών ηθοποιών σε πρώτους και δεύτερους ρόλους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η καθολικής αποδοχής πλέον φυσιογνωμία του Μάθιου Μακόναχι, στο ρόλο του πιλότου της κρίσιμης διαστημικής αποστολής.

    Αν Χάθαγουεϊ, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Ματ Ντέιμον και Έλεν Μπέρνστιν συνθέτουν με αυτόν μία πεντάδα βραβευμένων με Όσκαρ ηθοποιών, στην οποία έρχονται να προστεθούν οι Κέισι Άφλεκ, Τζον Λίθγκοου και Γουες Μπέντλι.

    Ενίοτε υπαρξιακό, αναμενόμενα περιπετειώδες και φαντασμαγορικό μα προπάντων ουμανιστικό, το «Interstellar» του Νόλαν κατατάσσεται χωρίς συζήτηση στη σφαίρα του επικού, ως μία από τις πλέον φιλόδοξες παραγωγές του σινεμά του καιρού μας.

    Βασίζεται στις επιστημονικές θεωρίες του Κιπ Θορν, του φυσικού που ενέπνευσε τον Καρλ Σέιγκαν να γράψει το βιβλίο «Contact» το οποίο στη συνέχεια έγινε ταινία με πρωταγωνιστή και πάλι τον Μακόναχι.

    Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το αδίκως υποτιμημένο φιλμ του Ζεμέκις παρουσιάζει την πιο άμεση φιλμική συνάφεια με το σύμπαν του «Interstellar».

    Πέραν αυτού, το σχεδόν τρίωρης διάρκειας έπος του Νόλαν αποτίνει διακριτικά φόρο τιμής στην «Οδύσσεια του Διαστήματος», ενώ δεν κρύβει τις επιρροές του από μερικά ακόμη πρωτοκλασάτα φιλμ επιστημονικής φαντασίας που τον μάγεψαν στα νιάτα του, σαν τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου».

    Περνώντας στον ιδεολογικό του πυρήνα, το «Interstellar» διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τον ουμανισμό που τον διέπει. Θέτει στο επίκεντρο της υπερπροσπάθειας για σωτηρία τον ίδιο τον άνθρωπο, καθιστώντας τον ικανό και υπεύθυνο για το καλύτερο και το χειρότερο.

    Επιπλέον, εγκαταλείπει θαρραλέα την επιλογή του μεσσιανικού ήρωα και των από μηχανής θεών ως η ύστατη σεναριακή λύση. Στον αντίποδα, ωστόσο, επιλέγει να αναδείξει δραματουργικά ένα άλλο εύκολο μοτίβο, εκείνο της αξίας της οικογένειας, η συχνή επίκληση του οποίου τείνει να τυποποιήσει τους χαρακτήρες σε ρηχά καλούπια.

    Αυτό, βεβαίως, δεν είναι το μόνο ψεγάδι του «Interstellar». Οι συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στις σκηνές δράσης, τις στιγμές των αδιεξόδων που βιώνουν οι ήρωες και των ενίοτε γρήγορων λύσεων που ακολουθούν προκαλούν αναταράξεις στο ρυθμό, κάτι το οποίο εντείνει τόσο η μεγάλη διάρκεια του φιλμ όσο και η παράλληλη αφήγηση μεταξύ όσων λαμβάνουν χώρα στη διαστρική αποστολή και τη Γη.

    Επιπλέον, δε λείπουν οι αρκετές περιττές επεξηγήσεις που προσφέρει το σενάριο των Κρίστοφερ και Τζόναθαν Νόλαν μαζί με μερικές δυσνόητες για τον μέσο θεατή επιστημονικές αναφορές, καθώς επίσης και η παράδοξη με βάση το δέος που βιώνουν απουσία σιωπής των ηρώων - τουλάχιστον εκείνων που βρίσκονται μόνοι εκατομμύρια έτη φωτος μακριά.

    Η αλήθεια είναι πως το διαστρικό ταξίδι του Νόλαν και των πρωταγωνιστών του δεν αποκόπτει τους δεσμούς με το σύνολο των κανόνων και των περιορισμών που διέπουν το σύγχρονο μπλοκμπάστερ.

    Παραμένει, ωστόσο, ένα υπερθέαμα στο οποίο διακρίνεται ξεκάθαρα όχι μόνο ο πακτωλός χρημάτων που το καθιστούν πραγματικότητα, αλλά κυρίως το ταλέντο ανθρώπων που δεν παραιτούνται τους αιτήματος για πρωτοτυπία, που παραμένουν ρομαντικοί, ερωτευμένοι σε βαθμό εμμονής με το σινεμά και τις ιστορίες που αφηγούνται.

    Για χάρη τέτοιου μεγέθους κινηματογραφικών οραμάτων, επιλέγεται στην προκειμένη περίπτωση το οδηγούμενο στην εξαφάνιση φιλμ αντί της ψηφιακής κάμερας, αλλά και το φυσικό σκηνικό αντί της ευκολίας του green screen.

    Για ταινίες σαν το «Interstellar», ο Χανς Ζίμερ εγκαταλείπει τις έξυπνες παραλλαγές για να συνθέσει αυτή τη φορά ένα πραγματικά φρέσκο μουσικό σκορ, το καλύτερό του εδώ και καιρό.

    Και φυσικά, για ταινίες σαν κι αυτή, οι θεατές παρακινούνται να ξανασηκώσουν το βλέμμα στον ουρανό, όχι για να βρουν θεούς, από μηχανής ή κανονικούς, αλλά για να συλλογιστούν πως το ανθρώπινο μέλλον δεν μπορεί παρά να έχει κατεύθυνση τα άστρα.

  • We Are the Best!

    We Are the Best!

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-07 00:37:38 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Νόλαν ΣΕΝΑΡΙΟ: Κρίστοφερ Νόλαν, Τζόναθαν Νόλαν ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μάθιου ΜακΚόναχι, Αν Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Μάικλ Κέιν ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 169' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Στο κοντινό μέλλον, μία ομάδα εξερευνητών ταξιδεύει σε άλλον γαλαξία, αναζητώντας μία νέα Γη για το απειλούμενο με αφανισμό ανθρώπινο είδος. Ο Κρίστοφερ Νόλαν συγκεντρώνει ξανά γύρω του ένα all-star καστ, σε ένα ουμανιστικό υπερθέαμα που παρά τις όποιες ατέλειές του, ανοίγει γόνιμο διάλογο με το είδος της επιστημονικής φαντασίας, παρασέρνοντας και τη δική μας στις πιο γοητευτικές και μαζί αφιλόξενες γωνιές του σύμπαντος.

    Ο Κρίστοφερ Νόλαν, που επαναπροσδιόρισε τους κινηματογραφικού υπερήρωες με την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη» και θάμπωσε άπαντες με το ευφυές «Inception», παραδίδει το πλέον μεγαλεπίβολο πόνημα της ως τώρα φιλμογραφίας του.

    Πιστός στο παραδοσιακό γύρισμα σε φιλμ, στην επιλογή πραγματικών σκηνικών και αγνοώντας επιδεικτικά το 3D, ο Άγγλος σκηνοθέτης στρέφει το βλέμμα στα άστρα, στο πιο μακρινό σημείο που μπορεί να ταξιδέψει η ανθρώπινη φαντασία, προκειμένου να αφηγηθεί την αγωνιώδη ιστορία μιας ομάδας ειδικών να σώσουν το ανθρώπινο είδος.

    Το πλαίσιο της ιστορίας του «Interstellar» τοποθετείται στο κοντινό μέλλον. Εκεί όπου η δραματική αλλαγή στις κλιματικές συνθήκες έχουν καταστήσει τη Γη άγονη, φέρνοντας τους εξαθλιωμένους από πείνα ανθρώπους στο χείλος του αφανισμού.

    Το μοιραίο επιχειρεί να ανατρέψει μία ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών, η οποία, εκμεταλλευόμενη μία πύλη στο χωροχρόνο, θα προετοιμάσει την καθοριστικότερη από μία σειρά παράτολμων επανδρωμένων αποστολών, με σκοπό την εύρεση ενός νέου πλανήτη κατάλληλου να φιλοξενήσει άμεσα ζωή.

    Αναμενόμενα, ακόμα μία παραγωγή με την υπογραφή του Νόλαν προσελκύει μία σειρά εξαιρετικών ηθοποιών σε πρώτους και δεύτερους ρόλους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η καθολικής αποδοχής πλέον φυσιογνωμία του Μάθιου Μακόναχι, στο ρόλο του πιλότου της κρίσιμης διαστημικής αποστολής.

    Αν Χάθαγουεϊ, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Ματ Ντέιμον και Έλεν Μπέρνστιν συνθέτουν με αυτόν μία πεντάδα βραβευμένων με Όσκαρ ηθοποιών, στην οποία έρχονται να προστεθούν οι Κέισι Άφλεκ, Τζον Λίθγκοου και Γουες Μπέντλι.

    Ενίοτε υπαρξιακό, αναμενόμενα περιπετειώδες και φαντασμαγορικό μα προπάντων ουμανιστικό, το «Interstellar» του Νόλαν κατατάσσεται χωρίς συζήτηση στη σφαίρα του επικού, ως μία από τις πλέον φιλόδοξες παραγωγές του σινεμά του καιρού μας.

    Βασίζεται στις επιστημονικές θεωρίες του Κιπ Θορν, του φυσικού που ενέπνευσε τον Καρλ Σέιγκαν να γράψει το βιβλίο «Contact» το οποίο στη συνέχεια έγινε ταινία με πρωταγωνιστή και πάλι τον Μακόναχι.

    Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το αδίκως υποτιμημένο φιλμ του Ζεμέκις παρουσιάζει την πιο άμεση φιλμική συνάφεια με το σύμπαν του «Interstellar».

    Πέραν αυτού, το σχεδόν τρίωρης διάρκειας έπος του Νόλαν αποτίνει διακριτικά φόρο τιμής στην «Οδύσσεια του Διαστήματος», ενώ δεν κρύβει τις επιρροές του από μερικά ακόμη πρωτοκλασάτα φιλμ επιστημονικής φαντασίας που τον μάγεψαν στα νιάτα του, σαν τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου».

    Περνώντας στον ιδεολογικό του πυρήνα, το «Interstellar» διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τον ουμανισμό που τον διέπει. Θέτει στο επίκεντρο της υπερπροσπάθειας για σωτηρία τον ίδιο τον άνθρωπο, καθιστώντας τον ικανό και υπεύθυνο για το καλύτερο και το χειρότερο.

    Επιπλέον, εγκαταλείπει θαρραλέα την επιλογή του μεσσιανικού ήρωα και των από μηχανής θεών ως η ύστατη σεναριακή λύση. Στον αντίποδα, ωστόσο, επιλέγει να αναδείξει δραματουργικά ένα άλλο εύκολο μοτίβο, εκείνο της αξίας της οικογένειας, η συχνή επίκληση του οποίου τείνει να τυποποιήσει τους χαρακτήρες σε ρηχά καλούπια.

    Αυτό, βεβαίως, δεν είναι το μόνο ψεγάδι του «Interstellar». Οι συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στις σκηνές δράσης, τις στιγμές των αδιεξόδων που βιώνουν οι ήρωες και των ενίοτε γρήγορων λύσεων που ακολουθούν προκαλούν αναταράξεις στο ρυθμό, κάτι το οποίο εντείνει τόσο η μεγάλη διάρκεια του φιλμ όσο και η παράλληλη αφήγηση μεταξύ όσων λαμβάνουν χώρα στη διαστρική αποστολή και τη Γη.

    Επιπλέον, δε λείπουν οι αρκετές περιττές επεξηγήσεις που προσφέρει το σενάριο των Κρίστοφερ και Τζόναθαν Νόλαν μαζί με μερικές δυσνόητες για τον μέσο θεατή επιστημονικές αναφορές, καθώς επίσης και η παράδοξη με βάση το δέος που βιώνουν απουσία σιωπής των ηρώων - τουλάχιστον εκείνων που βρίσκονται μόνοι εκατομμύρια έτη φωτος μακριά.

    Η αλήθεια είναι πως το διαστρικό ταξίδι του Νόλαν και των πρωταγωνιστών του δεν αποκόπτει τους δεσμούς με το σύνολο των κανόνων και των περιορισμών που διέπουν το σύγχρονο μπλοκμπάστερ.

    Παραμένει, ωστόσο, ένα υπερθέαμα στο οποίο διακρίνεται ξεκάθαρα όχι μόνο ο πακτωλός χρημάτων που το καθιστούν πραγματικότητα, αλλά κυρίως το ταλέντο ανθρώπων που δεν παραιτούνται τους αιτήματος για πρωτοτυπία, που παραμένουν ρομαντικοί, ερωτευμένοι σε βαθμό εμμονής με το σινεμά και τις ιστορίες που αφηγούνται.

    Για χάρη τέτοιου μεγέθους κινηματογραφικών οραμάτων, επιλέγεται στην προκειμένη περίπτωση το οδηγούμενο στην εξαφάνιση φιλμ αντί της ψηφιακής κάμερας, αλλά και το φυσικό σκηνικό αντί της ευκολίας του green screen.

    Για ταινίες σαν το «Interstellar», ο Χανς Ζίμερ εγκαταλείπει τις έξυπνες παραλλαγές για να συνθέσει αυτή τη φορά ένα πραγματικά φρέσκο μουσικό σκορ, το καλύτερό του εδώ και καιρό.

    Και φυσικά, για ταινίες σαν κι αυτή, οι θεατές παρακινούνται να ξανασηκώσουν το βλέμμα στον ουρανό, όχι για να βρουν θεούς, από μηχανής ή κανονικούς, αλλά για να συλλογιστούν πως το ανθρώπινο μέλλον δεν μπορεί παρά να έχει κατεύθυνση τα άστρα.

  • The Battery

    The Battery

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-07 00:37:38 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Νόλαν ΣΕΝΑΡΙΟ: Κρίστοφερ Νόλαν, Τζόναθαν Νόλαν ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μάθιου ΜακΚόναχι, Αν Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Τσαστέιν, Κέισι Άφλεκ, Μάικλ Κέιν ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 169' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Στο κοντινό μέλλον, μία ομάδα εξερευνητών ταξιδεύει σε άλλον γαλαξία, αναζητώντας μία νέα Γη για το απειλούμενο με αφανισμό ανθρώπινο είδος. Ο Κρίστοφερ Νόλαν συγκεντρώνει ξανά γύρω του ένα all-star καστ, σε ένα ουμανιστικό υπερθέαμα που παρά τις όποιες ατέλειές του, ανοίγει γόνιμο διάλογο με το είδος της επιστημονικής φαντασίας, παρασέρνοντας και τη δική μας στις πιο γοητευτικές και μαζί αφιλόξενες γωνιές του σύμπαντος.

    Ο Κρίστοφερ Νόλαν, που επαναπροσδιόρισε τους κινηματογραφικού υπερήρωες με την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη» και θάμπωσε άπαντες με το ευφυές «Inception», παραδίδει το πλέον μεγαλεπίβολο πόνημα της ως τώρα φιλμογραφίας του.

    Πιστός στο παραδοσιακό γύρισμα σε φιλμ, στην επιλογή πραγματικών σκηνικών και αγνοώντας επιδεικτικά το 3D, ο Άγγλος σκηνοθέτης στρέφει το βλέμμα στα άστρα, στο πιο μακρινό σημείο που μπορεί να ταξιδέψει η ανθρώπινη φαντασία, προκειμένου να αφηγηθεί την αγωνιώδη ιστορία μιας ομάδας ειδικών να σώσουν το ανθρώπινο είδος.

    Το πλαίσιο της ιστορίας του «Interstellar» τοποθετείται στο κοντινό μέλλον. Εκεί όπου η δραματική αλλαγή στις κλιματικές συνθήκες έχουν καταστήσει τη Γη άγονη, φέρνοντας τους εξαθλιωμένους από πείνα ανθρώπους στο χείλος του αφανισμού.

    Το μοιραίο επιχειρεί να ανατρέψει μία ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών, η οποία, εκμεταλλευόμενη μία πύλη στο χωροχρόνο, θα προετοιμάσει την καθοριστικότερη από μία σειρά παράτολμων επανδρωμένων αποστολών, με σκοπό την εύρεση ενός νέου πλανήτη κατάλληλου να φιλοξενήσει άμεσα ζωή.

    Αναμενόμενα, ακόμα μία παραγωγή με την υπογραφή του Νόλαν προσελκύει μία σειρά εξαιρετικών ηθοποιών σε πρώτους και δεύτερους ρόλους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η καθολικής αποδοχής πλέον φυσιογνωμία του Μάθιου Μακόναχι, στο ρόλο του πιλότου της κρίσιμης διαστημικής αποστολής.

    Αν Χάθαγουεϊ, Μάικλ Κέιν, Τζέσικα Τσαστέιν, Ματ Ντέιμον και Έλεν Μπέρνστιν συνθέτουν με αυτόν μία πεντάδα βραβευμένων με Όσκαρ ηθοποιών, στην οποία έρχονται να προστεθούν οι Κέισι Άφλεκ, Τζον Λίθγκοου και Γουες Μπέντλι.

    Ενίοτε υπαρξιακό, αναμενόμενα περιπετειώδες και φαντασμαγορικό μα προπάντων ουμανιστικό, το «Interstellar» του Νόλαν κατατάσσεται χωρίς συζήτηση στη σφαίρα του επικού, ως μία από τις πλέον φιλόδοξες παραγωγές του σινεμά του καιρού μας.

    Βασίζεται στις επιστημονικές θεωρίες του Κιπ Θορν, του φυσικού που ενέπνευσε τον Καρλ Σέιγκαν να γράψει το βιβλίο «Contact» το οποίο στη συνέχεια έγινε ταινία με πρωταγωνιστή και πάλι τον Μακόναχι.

    Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το αδίκως υποτιμημένο φιλμ του Ζεμέκις παρουσιάζει την πιο άμεση φιλμική συνάφεια με το σύμπαν του «Interstellar».

    Πέραν αυτού, το σχεδόν τρίωρης διάρκειας έπος του Νόλαν αποτίνει διακριτικά φόρο τιμής στην «Οδύσσεια του Διαστήματος», ενώ δεν κρύβει τις επιρροές του από μερικά ακόμη πρωτοκλασάτα φιλμ επιστημονικής φαντασίας που τον μάγεψαν στα νιάτα του, σαν τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου».

    Περνώντας στον ιδεολογικό του πυρήνα, το «Interstellar» διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τον ουμανισμό που τον διέπει. Θέτει στο επίκεντρο της υπερπροσπάθειας για σωτηρία τον ίδιο τον άνθρωπο, καθιστώντας τον ικανό και υπεύθυνο για το καλύτερο και το χειρότερο.

    Επιπλέον, εγκαταλείπει θαρραλέα την επιλογή του μεσσιανικού ήρωα και των από μηχανής θεών ως η ύστατη σεναριακή λύση. Στον αντίποδα, ωστόσο, επιλέγει να αναδείξει δραματουργικά ένα άλλο εύκολο μοτίβο, εκείνο της αξίας της οικογένειας, η συχνή επίκληση του οποίου τείνει να τυποποιήσει τους χαρακτήρες σε ρηχά καλούπια.

    Αυτό, βεβαίως, δεν είναι το μόνο ψεγάδι του «Interstellar». Οι συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στις σκηνές δράσης, τις στιγμές των αδιεξόδων που βιώνουν οι ήρωες και των ενίοτε γρήγορων λύσεων που ακολουθούν προκαλούν αναταράξεις στο ρυθμό, κάτι το οποίο εντείνει τόσο η μεγάλη διάρκεια του φιλμ όσο και η παράλληλη αφήγηση μεταξύ όσων λαμβάνουν χώρα στη διαστρική αποστολή και τη Γη.

    Επιπλέον, δε λείπουν οι αρκετές περιττές επεξηγήσεις που προσφέρει το σενάριο των Κρίστοφερ και Τζόναθαν Νόλαν μαζί με μερικές δυσνόητες για τον μέσο θεατή επιστημονικές αναφορές, καθώς επίσης και η παράδοξη με βάση το δέος που βιώνουν απουσία σιωπής των ηρώων - τουλάχιστον εκείνων που βρίσκονται μόνοι εκατομμύρια έτη φωτος μακριά.

    Η αλήθεια είναι πως το διαστρικό ταξίδι του Νόλαν και των πρωταγωνιστών του δεν αποκόπτει τους δεσμούς με το σύνολο των κανόνων και των περιορισμών που διέπουν το σύγχρονο μπλοκμπάστερ.

    Παραμένει, ωστόσο, ένα υπερθέαμα στο οποίο διακρίνεται ξεκάθαρα όχι μόνο ο πακτωλός χρημάτων που το καθιστούν πραγματικότητα, αλλά κυρίως το ταλέντο ανθρώπων που δεν παραιτούνται τους αιτήματος για πρωτοτυπία, που παραμένουν ρομαντικοί, ερωτευμένοι σε βαθμό εμμονής με το σινεμά και τις ιστορίες που αφηγούνται.

    Για χάρη τέτοιου μεγέθους κινηματογραφικών οραμάτων, επιλέγεται στην προκειμένη περίπτωση το οδηγούμενο στην εξαφάνιση φιλμ αντί της ψηφιακής κάμερας, αλλά και το φυσικό σκηνικό αντί της ευκολίας του green screen.

    Για ταινίες σαν το «Interstellar», ο Χανς Ζίμερ εγκαταλείπει τις έξυπνες παραλλαγές για να συνθέσει αυτή τη φορά ένα πραγματικά φρέσκο μουσικό σκορ, το καλύτερό του εδώ και καιρό.

    Και φυσικά, για ταινίες σαν κι αυτή, οι θεατές παρακινούνται να ξανασηκώσουν το βλέμμα στον ουρανό, όχι για να βρουν θεούς, από μηχανής ή κανονικούς, αλλά για να συλλογιστούν πως το ανθρώπινο μέλλον δεν μπορεί παρά να έχει κατεύθυνση τα άστρα.

  • «The Rover»: το πιο καλά κρυμμένο μυστικό των Νυχτών Πρεμιέρας

    «The Rover»: το πιο καλά κρυμμένο μυστικό των Νυχτών Πρεμιέρας

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Μελία Κράιλινγκ: από το Χόλιγουντ στις Νύχτες Πρεμιέρας!

    Μελία Κράιλινγκ: από το Χόλιγουντ στις Νύχτες Πρεμιέρας!

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Το φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμάει τον Ζελιμίρ Ζελνίκ

    Το φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμάει τον Ζελιμίρ Ζελνίκ

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Καρτούν από όλη τη γη στήνουν πάρτι στη Σύρο για το 7ο Animasyros!

    Καρτούν από όλη τη γη στήνουν πάρτι στη Σύρο για το 7ο Animasyros!

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το Animasyros 7!

    Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το Animasyros 7!

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Ανοιχτοί Ορίζοντες πολλών αστέρων στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Ανοιχτοί Ορίζοντες πολλών αστέρων στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Αφιέρωμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ταινιοθήκη της Θεσσαλονίκης

    Αφιέρωμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ταινιοθήκη της Θεσσαλονίκης

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Σινεμά και Ψυχανάλυση στα πλαίσια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Σινεμά και Ψυχανάλυση στα πλαίσια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Η «Xenia» κερδίζει το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ του Ρίο

    Η «Xenia» κερδίζει το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ του Ρίο

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Το Φεστιβάλ του Μονπελιέ μιλάει ελληνικά

    Το Φεστιβάλ του Μονπελιέ μιλάει ελληνικά

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • O Λεός Καράξ στο 8ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας

    O Λεός Καράξ στο 8ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Και το σίριαλ έχει συνέχεια: παρέμβαση του Υπουργείου για τις βραβεύσεις του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

    Και το σίριαλ έχει συνέχεια: παρέμβαση του Υπουργείου για τις βραβεύσεις του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Τέσσερις ξεχωριστοί δημιουργοί τιμώμενοι του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

    Τέσσερις ξεχωριστοί δημιουργοί τιμώμενοι του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε το ελληνικό του πρόγραμμα

    Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε το ελληνικό του πρόγραμμα

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • 10 μέρες γεμάτες (ανεξάρτητο και ελληνικό) σινεμά στο 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    10 μέρες γεμάτες (ανεξάρτητο και ελληνικό) σινεμά στο 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Διπλωματικό επεισόδιο στην Ελβετία με «θύματα» 7 ελληνικές ταινίες

    Διπλωματικό επεισόδιο στην Ελβετία με «θύματα» 7 ελληνικές ταινίες

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Η καρδιά του σινεμά χτυπάει στη Θεσσαλονίκη: Το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου σηκώνει αυλαία

    Η καρδιά του σινεμά χτυπάει στη Θεσσαλονίκη: Το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου σηκώνει αυλαία

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:44:59 | Πηγή: Σινεμά

    Η διοργάνωση δίνει και φέτος ραντεβού με το σινεφίλ κοινό, από την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2014

    Αυλαία σηκώνει απόψε το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελετή έναρξης και την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» του Κορνέλ Μουντρούτσο, του Ούγγρου σκηνοθέτη, τον οποίο τιμά το Φεστιβάλ.

    Δυστυχώς, αν και ο δημιουργός αναμενόταν να δώσει το «παρών» στη Θεσσαλονίκη, θα παραστεί εμμέσως, με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, καθώς η έναρξη του Φεστιβάλ συμπίπτει με πρεμιέρα θεατρικού του πρότζεκτ στη Βουδαπέστη.

    Η ταινία του έχει θέμα την επανάσταση μιας 13χρονης ενάντια στον κόσμο των ανηλίκων και την ταυτόχρονη εξέγερση του σκύλου της και άλλων τετράποδων εναντίον των ανθρώπων.

    Από τους επίσημους προσκεκλημένους ξεχωρίζει η εμφάνιση της εμβληματικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Χάνα Σιγκούλα. Στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» θα δώσει ένα κονσέρτο, θα παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καλλιτεχνικής της προσφοράς και θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ «Whatever The Dream Is» της Αν Ιμπέρ, με θέμα τη ζωή της γυναίκας με τις τρεις πατρίδες (Πολωνία-Γερμανία-Γαλλία, όπου ζει εδώ και 30 χρόνια). Μέσα στην εβδομάδα θα προβληθούν τρεις ταινίες της, καθώς και φιλμ μικρού μήκους που επιμελήθηκε η ίδια.


    Το επίσημο σποτ του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

    Επιπλέον το 55ο Φεστιβάλ θα τιμήσει τον πρωτοπόρο Σέρβο κινηματογραφιστή, Ζέλιμιρ Ζίλνικ, τον ιρανικής καταγωγής Ραμίν Μπαχρανί, από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά που θα παραδώσει και masterclass, αλλά και τον Φατίχ Ακίν, που με την τελευταία του ταινία, «The Cut» ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, καθώς το θέμα της είναι η γενοκτονία των Αρμενίων. Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

    «Εσύ και οι συνεργάτες σου θα έχετε τη μοίρα του δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ, που δολοφονήθηκε το 2007», τον απείλησαν, όπως αποκάλυψε πριν την προβολή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Δυστυχώς και η προγραμματισμένη παρουσία του Ακίν στο Φεστιβάλ είναι στον αέρα, καθώς οι γιατροί τού διέγνωσαν τις τελευταίες ημέρες υπερκόπωση και ενδέχεται να μην του επιτραπεί να ταξιδέψει.

    Από τα μεγάλα αφιερώματα του φεστιβάλ είναι κι εκείνο στον πολυβραβευμένο Σουηδό δημιουργό Ρόι Άντερσον, που φέτος διακρίθηκε στη Βενετία με το «Ένα Περιστέρι Έκατσε σε Ένα Κλαδί, Συλλογιζόμενο την Ύπαρξη του, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα.

    Το 55ο Φεστιβάλ τιμά επίσης τα 100 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με δημιουργούς και θεατές, σε μια μεγάλη γιορτή γεμάτη κλασικές κι αγαπημένες ταινίες, πρεμιέρες, καθώς και φιλμ πρόσφατης παραγωγής που έχουν ήδη κάνει αίσθηση. Συνολικά 36 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν φέτος στη διοργάνωση, ενώ 11 ελληνικά project και ταινίες θα παρουσιαστούν στο τμήμα της Αγοράς.

    Φέτος το κοινό έδωσε δυναμικό παρών, συμμετέχοντας ενεργά σε αυτή την επέτειο και ψήφισε την ταινία της επιλογής του, μέσα από μια λίστα 200 ταινιών που είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Οι είκοσι ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους θα προβληθούν στη Θεσσαλονίκη, στο αφιέρωμα «1914 – 2014: 100 χρόνια ελληνικός κινηματογράφος».

    Δείτε αναλυτικά εδώ τα τμήματα του φεστιβάλ και τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

    Ξ
  • Φίλοι ή Κάτι Παραπάνω;

    Φίλοι ή Κάτι Παραπάνω;

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε

    Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Dracula Untold

    Dracula Untold

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Στο Σκοτάδι

    Στο Σκοτάδι

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Ο Φύλακας της Μνήμης

    Ο Φύλακας της Μνήμης

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Annabelle

    Annabelle

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • '71

    '71

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Ένα Γενναίο Ψέμα

    Ένα Γενναίο Ψέμα

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Nymph()maniac (Μέρος Α') - Uncut

    Nymph()maniac (Μέρος Α') - Uncut

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Ένα Ταξίδι 30,5 Μέτρα Μακριά

    Ένα Ταξίδι 30,5 Μέτρα Μακριά

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Το Ανθρώπινο Κεφάλαιο

    Το Ανθρώπινο Κεφάλαιο

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Λάθος στο Λάθος

    Λάθος στο Λάθος

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Τα Τερατοκουτάκια

    Τα Τερατοκουτάκια

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Η Κακή Μέρα από το Πρωί Φαίνεται

    Η Κακή Μέρα από το Πρωί Φαίνεται

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Στα Καλά Καθούμενα

    Στα Καλά Καθούμενα

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Άπληστοι Γείτονες

    Άπληστοι Γείτονες

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Get On Up

    Get On Up

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Ο Δικαστής

    Ο Δικαστής

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Το Μαγικό Σπίτι

    Το Μαγικό Σπίτι

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Η Λέσχη της Κομψής Αλητείας

    Η Λέσχη της Κομψής Αλητείας

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Τα Χελωνονιντζάκια

    Τα Χελωνονιντζάκια

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Σκουπίδια

    Σκουπίδια

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • St. Vincent O Αγαπημένος Μου Άγιος

    St. Vincent O Αγαπημένος Μου Άγιος

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Ida

    Ida

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

  • Ούτε Να Πεθάνεις Δεν Μπορείς

    Ούτε Να Πεθάνεις Δεν Μπορείς

    Κατηγορία: Σινεμά | Συντάκτης: | Ημερομηνία: 2014-11-01 00:43:56 | Πηγή: Σινεμά
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θίοντορ Μέλφι ΣΕΝΑΡΙΟ: Θίοντορ Μέλφι ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπιλ Μάρεϊ, Μελίσα Μακάρθι, Ναόμι Ουότς, Τζέιντεν Λίμπερερ, Κρις Ο' Ντάουντ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103' ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ: ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ

    Ένας μισάνθρωπος Μπιλ Μάρεϊ γίνεται ο άγιος της διπλανής πόρτας για έναν πιτσιρικά, σε μία ταινία όπου ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και μία αγνώριστη Ναόμι Ουότς αναλαμβάνουν να την απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο από αντίστοιχες, γλυκανάλατες οικογενειακές ντραμεντί.

    Ο 12χρονος Όλιβερ (Τζέιντεν Λίμπερερ) και η χωρισμένη μητέρα του Μάγκι (Μελίσα Μακάρθι), μετακομίζουν δίπλα από τον Βίνσεντ (Μπιλ Μάρεϊ), έναν βετεράνο του Βιετνάμ που δε χωνεύει ούτε τα άντερά του, εκτός από το αλκοόλ, τον ιππόδρομο και τα στριπτιζάδικα.

    Η ανάγκη όμως τον φέρνει να κρατά – με το αζημίωτο φυσικά – τον πιτσιρικά τις ώρες που η μητέρα του δουλεύει σκληρά για να τα φέρουν βόλτα.

    Κι ενώ στο νέο του σχολείο ο μικρόσωμος Όλιβερ αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Βίνσεντ μετατρέπεται – παρά την εμφανή ακαταλληλότητά του - στον φίλο που ο πρώτος έχει τόση ανάγκη.

    Ποντάροντας στο δυνατό του χαρτί που δεν είναι άλλο από τις ερμηνείες, «Ο Αγαπημένος μου Άγιος» επιχειρεί να ορίσει σαφή απόσταση από το σωρό των άχρωμων-άοσμων-άγευστων οικογενειακών αμερικανικών ταινιών, οι οποίες μοιάζουν πλασμένες για τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη του σαββατοκύριακου.

    Και είναι βέβαιο πως αν δεν φιλοξενούσε στο καστ του τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Ναόμι Ουότς, αλλά και την Μελίσα Μακάρθι («Bridesmaids»), θα έμπαινε νομοτελειακά σε αυτή την ιδιόμορφη τηλεοπτική μέρα της μαρμότας, στην οποία καταδικάζονται όσες ταινίες είναι αρκετά εύληπτες και «κατάλληλες για όλους» ώστε εμφανίζονται τακτικά στη μικρή οθόνη τις ώρες που κυκλοφορούν παιδιά στο σαλόνι.

    Μόνο που εδώ, στο φιλμ του άγνωστου Θίοντορ Μέρφι, ο Μάρεϊ παίρνει πάνω του το όλο εγχείρημα κάνοντάς το να φαίνεται απλό, σαν καλός ηθοποιός που είναι, έχοντας δίπλα του για άξιους συμπαραστάτες την Ουότς στον ανατρεπτικό ρόλο της (ας πούμε) φίλης του, μίας Ρωσίδας εγκύου στριπτιζέζ, αλλά και της Μακάρθι, η οποία αναλαμβάνει τον πιο νορμάλ ρόλο από τους τρεις.

    Από πλευράς σεναρίου, ο Μέρφι επιχειρεί φαινομενικά να στήσει κάτι πιο αθυρόστομο και τολμηρό, σαν το «Bad Santa» του Τέρι Ζουίγκοφ, με τη διαφορά πως εν προκειμένω πατά σε μία ξεκάθαρα συμβατική ιστορία με ελάχιστες ουσιαστικές εκπλήξεις, πέραν από το δεδομένο ερμηνευτικό ταμπεραμέντο του Μάρεϊ και τον απόλυτο αιφνιδιασμό που επιφυλάσσει ο εξίσου απολαυστικός κόντρα-ρόλος της Ουότς.

    Γιατί αφαιρουμένων των ερμηνειών οι οποίες επιχειρούν μία κάποια αντιπρόταση στα τετριμμένα ανάλογων ταινιών που με άξονα την οικογένεια τοποθετούνται ανάμεσα στην κωμωδία και το (ελαφρύ) δράμα, το φιλμ αυτό εξακολουθεί να κουβαλά για προίκα όλα τα προφανή διδάγματα περί ασυνήθιστης φιλίας, συντροφικότητας, καλών και κακών προτύπων, ή του παρεξηγημένου αγνώστου με την καλή καρδιά.

           

Σπόνσορες

φιλοξενία ιστοσελίδας




Live News

  • Γίνεται φόρτωση των τελευταίων νέων σε πραγματικό χρόνο